Alela Diane - To Be Still (2009)

Al was haar samenwerking met the Headless Heroes aangenaam, ben ik toch ook weer erg benieuwd naar dit nieuwe solo album!

Headless Heroes had toch niet zo'n lange houdbaarheid. Ik ben benieuwd welke weg ze met dit album inslaat. Mooie hoes alvast.

Hier ben ik heel, heel, heel benieuwd naar! Hopelijk kan ze het schitterende The Pirate's Gospel overtreffen, of in ieder geval evenaren!

Headless heroes was natuurlijk een zijstapje. Dít is het album waar we op wachten.

2, 4 en 7 ken ik van live. ´White as Diamonds´ vond ik zelfs het beste nummer van het concert waar ik toen ben heen geweest.

White as Diamonds en To Be Still klinken in ieder geval al zeer goed! Dat smaakt absoluut naar meer!

Ik ben erg benieuwd. Heb inmiddels de genoemde nummers ook beluisterd en hopelijk is dit een voorbode. Wat een goddelijke stem!

In vergelijking met The Pirate's Gospel klinken de nummers wat voller en gelikter. Maar dat natuurlijk wel op een Alela Diane-manier, wat maakt dat ik daar alleen maar heel tevreden over ben.
Wat is Tatted Lace toch prachtig zeg. Hoogtepunt!

Met Age Old Blue heeft ze me alweer ingepakt... vanavond de kaarsjes eens aan en de oortjes open...

Wat mij betreft toch wel een stuk minder dan The Pirate's Gospel. Niet slecht, maar ik heb na een paar minuten nogal de neiging toch maar wat anders te gaan doen. Slechts een enkel nummer houdt écht de aandacht vast.

goed, maar toch een stuk minder dan het geniale the pirate's gospel

Voor Alela Diane was het van te voren een zware opgave om een betere tweede dan eerste album te maken, The Pirate's Gospel was echt briljant. Ondanks dat het misschien niet de hooggespannen verwachtingen heeft waargemaakt vind ik het alsnog een fantastisch album. Ik ben zo'n fan geworden van haar stemgeluid waardoor momenteel alles wat zij zingt, in mijn oren goed klinkt. Het is misschien wat meer opgevuld en minder eenvoudig dan het debuut, toch vind ik het absoluut niet overgeproduceerd of overdone. Het blijft een heel sober en ingetogen aardse folkmuziek, en de toevoeging van de verschillende instrumenten is een logische ontwikkeling.
Tot nu toe vind ik de nummers over het algemeen van een minder niveau dan die op TPG maar lager dan 4 sterren zou ik haar absoluut niet willen geven.

White as Diamonds vind ik wel mooi nummer, maar een heel album lang kan ik m'n aandacht niet vasthouden...

Een verdienstelijk album van Alela Diane die een lieve, wat dromerige stem heeft. Toch is de stem niet echt uniek, ik heb zoiets vaker gehoord zonder dat ik een duidelijke vergelijking kan trekken. Qua instrumentatie vind ik het met name mooi worden als er ook strijkers bij komen kijken, deze strijkers hadden zelfs nog meer naar voren mogen komen van mij. Verder haalt het album een constant niveau zonder uitschieters naar boven of naar beneden.

Opvallend dat de meeste hier niet heel enthousiast zijn over dit album. Onterecht wat mij betreft.

De Pirate's Gospel is een symphatiek en zeer leuk album, maar met een tweede Pirate's Gospel was ze niet weggekomen bij mij. Ik was dan ook benieuwd welke weg ze zou inslaan. Eigenlijk heeft ze het perfect gedaan. Ze is duidelijk gegroeid als muzikant en schrijver en levert met "To be still" een veel volwassener album af. Ze is wat meer in de traditione folkhoek gaan zitten en de instrumentatie is duidelijk toegenomen.

Ook met dit album weet ze me weer te ontroeren en verwonderen en nummers als; Old age blues en Tatted Lace behoren wat mij betreft tot het beste wat ze tot nu toe heeft geschreven...

Precies mijn 2 favorieten, Woody. Maar ik vind deze plaat toch net even wat minder spannend en inderdaad traditioneler. De nummers zijn verder gemiddeld anderhalf minuut langer geworden waardoor het geheel soms net even te veel doorkabbelt...

3* eerst maar eens, want het is natuurlijk wel gewoon een goeie plaat.

Wat ik vooralsnog erg jammer vind, is dat de melodieën op dit album t.o.v. The Pirate's Gospel veel minder urgent zijn. De nummers zijn opnieuw mooi gevuld en hebben een speciaal sfeertje, maar hier worden toch lichtelijk obligate folkmotiefjes ingekleurd. Terwijl de muziek op de voorganger meer zijn eigen weg ging en vooral meer op de voorgrond trad. De ingetogenheid van To Be Still weet me nog niet helemaal te overtuigen, al staat wel vast dat mevrouw Diane van zichzelf een fijne stijl heeft.

Erg mooie plaat, terwijl dit niet helemaal mijn ding is. Leuk, eerste oplage is ook een luxe versie met een live dvd erbij, opnames uit 2008

Kan ik me helemaal in vinden. Dit album sprankelt minder dan het vorige en de liedjes komen veel minder tot leven. Het luistert nog steeds goed weg en het is zeker niet vervelend ofzo, maar het blijft meer op de achtergrond. Misschien is het een album om vaker te luisteren, zodat dan de melodieën meer tot hun recht komen. Het lijkt erop dat ze iets meer de Mariee Sioux-kant op wil door middel van wat dromerige composities. Helaas niet zo mooi als de vorige.

Toevallig heb ik dit album aangeklikt op de Luisterpaal, vanwege de mooie, sfeervolle hoes. Ik kende de naam al, ik had het meer in de country hoek geplaatst voordat ik de muziek had beluisterd.

Maar toen begon het: dat typische geluid, dat zwalkende gitaarding waar ik de naam niet van weet, de zachte drum, een tokkelende gitaar, en hoor ik daar een electrische piano? Wat een heerlijk sfeervol, folkore maar toch ook modern geluid. Haar stem doet me soms wel denken aan die vreselijke Amy McDonald die ze op de radio draaien, maar mevrouw Diane zingt met veel meer emotie. De rauwe maar toch gevoelige stem past perfect bij de traditionele instrumenten. De opbouw van de liedjes is ook interressant: de zang neemt het voortouw op veel nummers, maar valt nooit in herhaling.

Folk, in deze vorm, daar heb ik me nog nooit echt aan gewaagd. Ja, namen als Fleet Foxes en Feist, maar daar zit toch een bepaalde draai aan. Bij toeval wist To Be Still me toch mee te slepen. Ik ben wat meer van de electronische kant van dit soort muziek, maar in zijn pure vorm zoals Alena Diane hem brengt, is het toch ook erg boeiend. En daarbij, heeft ook dit een bijzonderheid over zich. Ik kan het nog niet plaatsen, maar het heeft een bepaalde sfeer. En die sfeer maakt het in ieder geval goed genoeg voor 4 dikke sterren.

Tot nu toe was ik nogal geheel onbekend met deze jongedame, maar ik moet zeggen dat ik het een zeer aangename kennismaking vind (met dank aan de Luisterpaal). Dit past zeker in mijn straatje: mooie folk liedjes zonder al te veel toeters en bellen. En haar stem vind ik ook erg sterk, stukken beter dan zo'n Amy McDonald. De 3,5* sterren staan alvast na de eerste luisterbeurt.

Ik luisterde het gisteren met de koptelefoon en ik denk dat een verhoging eraan zit te komen. De stem van Alela blijft toch iets speciaals. Ze heeft een soort knusse huiselijkheid in haar muziek zitten. Alsof ze je meeneemt naar de groenteboer, een kopje thee met je drinkt en vervolgens wat vertelt over de vogeltjes in de tuin en die rare man die er gisteren langs liep. Het zonnetje schijnt gemoedelijk en hoewel je eerst nog van plan was vanavond naar obscure technofeestjes te gaan, zit je eigenlijk zo lekker dat je helemaal niet weg hoeft. Het hoeft allemaal niet zo nodig meer. Bevalt al een stuk beter dan de eerste paar keer in elk geval

Ik zie het gemiddelde nog wel omhoog gaan op den duur. Misschien voor mensen die een tweede pirate's gospel verwachte een teleurstelling maar ze heeft met dit album een prachtig album gemaakt die bij mij hoog zal eindigen het eind van het jaar.

'Age Old Blues'!

Ik vind deze misschien zelfs beter dan 'Pirate's Gospel'. Al heb ik dat album ook pas een paar keer geluisterd nu.

Daar is 'ie dan.

Terwijl je aan tafel met een glas melk aan de keukentafel in een oud boederijtje zit, maakt Alela verse muzikale appeltaart voor je klaar.

Ik kan het wat dat betreft alleen maar met Woody eens zijn.

Deze vind ik veel subtieler en mooier dan The Pirate's Gospel. melodieus zit dit beter in elkaar. Vocaal vind ik hem ook beter.

Deze doet het een halfje beter 4*

Heb hem 1x beluisterd en vind hem nog niet zo goed als The Pirate's Gospel, misschien dat dat nog komt want er zitten wel weer hele mooie nummers tussen, voorlopig een 3,5.

Een album met een langzaam verslavende schoonheid. Groeit bij iedere luisterbeurt.

Kom net terug van de hond uitlaten, zie ik haar op tv bij "Vrije geluiden" dit album promoten. Kreeg net het laatste nummer mee, maar weet even niet welke dit was. Klonk in ieder geval erg goed en waar ik haar vorig album wat 'eentonig' vond klinken, waren de melodieën in dit nummer wat natuurlijker. Eigenlijk zoals Davez hieronder ook bedoeld.
Ga meteen de cd bestellen, want dit smaakt absoluut naar meer.

Tip: zaterdag a.s. (18 april) om 09:05 is de herhaling van het programma Vrije geluiden!

Ze was daar ook al met het promoten van The Pirate's Gospel. Helaas gemist. De komende dagen hier maar even in de gaten houden: Vrije Geluiden -> Afleveringen - vpro.nl