Dark Was the Night (2009)

Enkele nummers van deze cd al gehoord, 4 stuks, erg lekker, vooral the National en MBD's cover feeling good.

wat is dit ?!

Compilatie album t.b.v. de Red Hot Organization, die voorlichting geeft over AIDS. Iedere dag is er via deze site een ander liedje te beluisteren van dit project.

cd is gelekt, vette plaat!! ik stem voorzichtig, voor nu 4 sterren!

de sufjan stevens song is echt sick, 10 min genieten..vol elektronische beat en orkest. Ook zijn piano skills zijn meesterlijk.

Wow, dat nummer van Antony vind ik wel verrassend zeg. Ik vind die begeleiding met akoestische gitaar erg mooi bij zijn stem passen. Verder staan er een hoop leuke dingen op, bijvoorbeeld de nummers van My Morning Jacket, The Decemberists en Sufjan Stevens. Ik moet hem nog verder luisteren maar dit belooft al heel wat.

prachtige compil voor een goed doel

die songs van feist en ben gibbard, the national, sufjan stevens, bon iver... zijn stuk voor stuk pareltjes

Het bekende indie-label 4AD brengt op 17 Februari Dark Was The Night uit, een verzamelalbum waarvan de opbrengsten direct gaan naar de Red Hot Organization - een organisatie die zich inzet voor de bestrijding van AIDS en HIV over de hele wereld. Op dit verzamelalbum, dat te verkrijgen is als dubbel-cd, driedubbel-LP of digitale download, heeft de crème de la crème van de hedendaagse indierock haar steentje bijgedragen. Het album telt 31 tracks en is geproduceert door de tweelingbroers Aaron en Bryce Dessner, bekend van de band The National.

Dat je door dit album te kopen een goed doel steunt is eigenlijk alleen maar mooi meegenomen. Ook zonder goed doel zou dit album zichzelf namelijk dubbel en dwars legitimeren, omdat het een prachtige staalkaart biedt van alles wat de (voornamelijk Amerikaanse) alternatieve muziek van het moment zo waanzinnig spannend, prikkelend en wonderschoon maakt. Als over een jaar of twintig iemand bijvoorbeeld aan je zou vragen of er muzikaal gezien nog iets interessants gebeurde in de jaren nul, hoef je alleen maar DWTN op te zetten en die persoon zal vervolgens een goede indruk hebben van de sound en sfeer die deze muziek zo bijzonder maakt én een waslijst van relevante bands en artiesten die hij of zij vervolgens uit kan pluizen.

Zo'n beetje iedere hedendaagse indie-artiest van belang is namelijk wel vertegenwoordigd op dit project. Arcade Fire? Check! Antony? Check! Sufjan? Check! Yeasayer? Check! Grizzly Bear? Twee keer zelfs! Bon Iver? Eveneens dubbel vertegenwoordigd. Conor Oberst? Andrew Bird? Beirut? Spoon? My Morning Jacket? New Pornographers? Iron & Wine? Jawel, ze staan er allemaal op en nog veel veel meer. En dan ook nog eens een paar oudgedienden, zoals Yo La Tengo en David Byrne, zijn in het peleton opgenomen. Een paar artiesten opereren hier onder een andere naam dan waar ze bekend mee zijn. Zo is 'Riceboy Sleeps' een pseudoniem van Jonsi, de zanger van Sigur Rós. En Dave Sitek is natuurlijk de man achter TV On The Radio. En Stuart Murdoch de frontman van Belle & Sebastian.

Sommige van de liedjes die de artiesten hebben uitgekozen zijn covers, voornamelijk folkpop uit de jaren zestig en zeventig. Zo komem The Books en José González met een spannende uitvoering van Nick Drake's Cello Song en brengen Feist en Ben Gibbard (Death Cab For Cutie) een gloedvolle interpretatie van Vashti Bunyan's Train Song. Antony die zich aan Bob Dylan waagt in I Was Young When I Left Home is ook zeker niet te versmaden. Zoals u ziet werken een hoop bands en artiesten op deze compilatie met elkaar samen. Het levert een bijna incestueus gevoel van verbondenheid op.

Niet alles op DWTN kan natuurlijk even geslaagd zijn. Zo is de uitvoering van het titelnummer (oorspronkelijk van Blind Willie Johnson) door het Kronos Quartet tergend saai. En het nummer waar The Decemberists mee aankomen is een sentimentele draak van jewelste. De bijdrage van Arcade Fire lijkt zelfs lui uit de demo-bak gevist te zijn. Maar bijna alle andere artiesten hebben echt hun best gedaan met iets te komen dat het b-kant-niveau ruimschoots overstijgt. Sterker nog, van sommige nummers denk je: 'Godverdomme, als ik jou was had ik dat voor m'n album bewaart!' Maar die nummers kunnen we dan beschouwen als een voorproefje voor waar deze artiesten ons in de toekomst nog allemaal mee zouden kunnen gaan verrassen en maken ons op die manier alleen maar nog nieuwsgieriger dan we misschien al waren.

Welke nummers spreken mij het meest aan? Ik zal er een paar uitlichten:

The National - 'So Far Around The Bend'
Zoals gezegd zijn de gebroeders Dressner de producers van DWTN. Ze spelen bovendien op verschillende nummers mee. Hun eigen band, The National, zorgt dan ook nog eens voor een van de mooiste composities op het album. So Far Around The Bend is een zeer toegankelijke popsong, met een folky feel en subtiel-betoverende arrangementen van klassiek componist Nico Muhly. Ik zal op dit blog nog eens een uitgebreid artikel over The National schrijven, want ik vind het een van de fijnste bands van de afgelopen jaren en ze verdienen dus alle aandacht.

Justin Vernon + Aaron Dessner - 'Big Red Machine'
Brackett, WI is de titel van het Bon Iver-nummer op DWTN. Een mooi nummer, dat qua sound aansluit op hun recente EP 'Blood Bank'. Ja, 'hun', want Bon Iver is tegenwoordig een band bestaande uit meerdere mensen. Oorspronkelijk was het het eenmans-project van Justin Vernon, die onder zijn eigen naam nóg een bijdrage op de verzamelaar levert die hij samen met Aaron Dressner van The National schreef. Kunt u het nog volgen? Big Red Machine is een betoverende hymne met repetitief pianogeplonk, droevige strijkertjes en wonderschoon ijl gezang.

Grizzly Bear + Feist - 'Service Bell'
De traditional Deep Blue Sea stond in de uitvoering van Grizzly Bear al op hun EP 'Friend' van twee jaar terug. Op DWTT staat een herziene versie van dat nummer. Daarnaast komen ze met een nieuwe compositie waarop Feist mee mag zingen. En wat zingt ze heerlijk gebroken en desolaat! Service Bell is een hypnotiserend liedje dat, wanneer je je ogen sluit, verlaten landschappen aan je voorbij doet trekken.

Dave Sitek - 'With A Girl Like You'
Deze sixties-klassieker van The Troggs krijgt een sonische facelift van belletjes, toetertjes en wollige synthesizer- en gitaartapijten.Waarom Sitek het onder zijn eigen naam heeft uitgebracht begrijp ik niet helemaal, want volgens mij doet TV On The Radio-zanger Tunde Adebimpe toch echt de vocalen. Scarlett Johansson had het vast ook heel mooi kunnen zingen.

Yo La Tengo - 'Gentle Hour'
Het origineel, van Snapper, ken ik niet. Maar dit klinkt helemaal als Yo La Tengo zoals ik ze het liefste hoor: bedwelmend, filmisch, atmosferisch, onderhuids. Een liedje zonder begin of einde. Een stuk muziek dat gewoon ís en waarvan je wenst dat het nooit meer weggaat.

Yeasayer - 'Tightrope'
Ik kan niet wachten op de opvolger van All Hour Cymbals, het bedwelmend mooie debuutalbum van Yeasayer. Deze New Yorkse band heeft een zeer eigenzinnig warm geluid, met invloeden uit muziek van over de hele wereld. Tightrope belooft alvast heel veel goeds voor de toekomst van dit gezelschap. Het is een nummer van drie minuten dat net zo goed eeuwig door zou kunnen gaan en je het gevoel geeft dat je op een tropisch eiland bent beland waar je een bent met de elementen.

Sufjan Stevens - 'You Are The Blood'
En dan moet er tot slot natuurlijk nog wat gezegd worden over het pièce de résistance van DWTN: het volslagen waanzinnige muziek-experiment van dhr. Stevens! We hebben een tijd niets meer gehoord van de ambitieuze singer-songwriter die ooit van plan was om over elke Amerikaanse staat een plaat op te nemen. Waar hij op het moment ook mee bezig is, het kan alleen maar goed zijn. Want zijn interpretatie van You Are The Blood (oorspronkelijk van de Castanets) is een haast laboratische studie naar geluid en sfeer. De betrekkelijk eenvoudige melodielijn van het nummer wordt in de tien minuten die de symfonie in beslag neemt eindeloos herhaald in steeds weer verschillende secties. We horen achtereenvolgens een electrobeat en allerhande op hol geslagen Atari-geluidjes, dan piano, gitaar en koorzang, breekbaar minimalisme, arrogante bombast, een militaristische fanfare, een gitaarverkrachting en ga zo maar door. En o ja, dan is er ook nog een Chopin-achtige interlude waarin Sufjan eventjes zijn piano-skills aan ons showt. Op menigeen zal You Are The Blood volstrekt over-the-top overkomen. Ik vind het echter briljant. Wát een lef en wát een ongebreidelde muzikaliteit! Sufjan moet zich in de studio als een kind in een snoepwinkel hebben gevoeld, elk knopje heeft hij eventjes aan willen raken. (De hiphop-remix van het nummer dat later volgt vind ik dan echter weer wel een beetje overbodig.)

Van Dark Was The Night wordt tot de releasedatum elke dag een andere track gestreamd op hun site en hun myspace. Hopelijk rent u net als ik de 17e naar de winkel om deze schatkist in huis te halen! En wat mij betreft mag - voor welk goed doel dan ook - dit project in de toekomst zéker een vervolg krijgen.

(Bron: http://kasblog.punt.nl/ )

Wow, dit moet een droom zijn. Een project van helden Sufjan Stevens, The National, Bon Iver, Arcade Fire, Ben Gibbard, Beirut en Riceboy Sleeps(wat een side-project van Sigur Ros is). En vergeet natuurlijk de immer verdienstelijke Iron & Wine niet. En dan nog al die andere artiesten die popelen om door mij ontdekt te worden. Dit belooft veel goeds!

ja en dat hele boeltje is te koop op cdwow voor 10.99 euro en nog voor een goed doel ook , de mijne is al besteld , joepie jee , ik geniet altijd van die verzamelaars !!!!

sorry , 11.99 euro

forgive me

Hmm, misschien haal ik deze wel in huis. Meestal ben ik juist niet zo dol op verzamelaars want er staat vaak teveel tussen waar ik niks mee kan. Hier staan echter zoveel goede bands tussen dat ik het gokje wel kan wagen.

de beste compliatie die ik ooit gezien en geluisterd heb...de namen
niet normaal...AL mijn favorieten staan erop!

@ Kaaasgaaf: Mooie recensie! Ik vind persoonlijk Sufjan Stevens ook het beste nummer afleveren. Verder veel andere kleine diamantjes van de Crême de la Crême van de indie-pop/freak folk scene.
Het album heeft zowel een waarde doordat alle nummers nieuw zijn Daarnaast het is ook een goede ingang voor nieuwbakken Indiepop-luisteraars. Ook is het mogelijk dat al deze artiesten (alleen Bon Iver is tot nu toe bevestigd) op Lowlands gaan spelen waardoor dit album misschien een mooi voorproefje is. De tijd zal het leren....

4 sterren maar zeker ruimte voor een halfje erbij....

ik neem aan dat dit een kwestie is van wishful thinking? Zou wel de beste aflevering van Lowlands ooit zijn...

Ik denk ook niet dat ze er allemaal gaan spelen, maar het zijn wel typisch Lowlands-artiesten. Als de helft vermeld staat in de line-up zou mij dat niets verbazen. In elk geval iets om over te dromen.

En uhm, gewoon kopen hé, deze schitterende plaat voor ook nog eens een mooi doel, weg met al die neppers die hem alleen maar op de pc hebben staan, dat kun je namelijk niet maken..... Vanaf morgen in de winkels in NL te koop. ook op prachtige 3LP

Is deze Lua nog anders dan de versie van Bright Eyes die op I'm Wide Awake, Its Morning staat?

Ja, Gillian Welch zingt nu de tweede stem i.p.v. Emmylou Harris.

Wat een plaat zeg! Heerlijke muziek en inderdaad een standaard werk moet zijn voor iedereen die aan mij vraagt: "Wat is dat precies, indie/folk?"

Een uitgebreider verslag volgt.

Justin Vernon en Aaron Dessner, mijn topartiesten van dit moment die samen een duet zingen van uitzonderlijke schoonheid.. ja zo is muziek bedoelt.. Muziek moet ongewone samenwerkingen kunnen aangaan die verrassend goed uitpakken (ook al is dit misschien niet eens zo'n aparte samenstelling).. en daarna gevolgd door Sleepless van Decemberists.. Deze plaat biedt alle het goede van dit moment en dan ook nog eens met een achterliggend doel!

Mijn pa vroeg tijdens het bezoeken van Crossing Border wat is indie/folk nou precies.. ik denk dat ik hem volgend weekend deze plaat kado doe met de mededeling dat dit indie/folk is!

Die versie van train song. Bizar mooie cover

Ja, Train Song vind ik ook prachtig. Ben Gibbard beschikt over een van de mooiste stemmen, dat blijkt maar weer eens. Verrassend warm hier ook.

Ik heb DWTN besteld bij Amazon, ik zal hem volgende week wel krijgen. Ik heb de eerste cd al gehoord en alleen daar al staan talloze juweeltjes op. De recensies die ik tot nu toe heb gelezen, waren niet zo positief als ik had verwacht. Het is ook wel een wat vreemde collectie songs. Nieuwe nummers, covers, liedjes die op de plank lagen - en dat allemaal door elkaar... En van een echt thema is, anders dan je zou denken, ook geen sprake.

Maar wat een heerlijke nummers staan erop. Voorlopige favorieten: Train Song, Cello Song, Deep Blue Sea en Sleepless.

recensies vind ik in het geval van dergelijke good cause platen een beetje ridicuul. nogal wiedes dat niet iedereen zn beste werk bewaart voor een dergelijke plaat////

ma bon, ik heb de 3LP versie al lang besteld...

1) er staat genoeg lekkers op
2) t is voor een goed doel
3) hij is stukken beter dan de nieuwe u2

Beide nummers met Feist en beide nummers met Sufjan Stevens zijn echt geweldig. Daarnaast vind ik die van Sitek, Gonzalez, Byrne en Bon Iver ook vrij goed. En The National vind ik een vreselijke band.

Ga even heel snel je mond spoelen .

Ik kan hem vrijdag afhalen in de platenzaak.
Omdat ik geen geduld heb (en natuurlijk omdat ik zo menslievend ben) heb ik de nummers van Beirut, Bon Iver (Brackett,Wi),The National en David Sitek al bij Itunes gedownload.
Ik moet zeggen dat ik onder de indruk ben, er moet zeker vaker dit soort cd's gemaakt worden (dient 2 goede doelen, mezelf en het doel waar geld voor wordt ingezameld )

Heb vandaag tijdens me werk het hele album geluisterd, aardig album met Train song, Sleepless, I was young when I left home, Brackett WI en Blood als hoogtepunten.

Het album in zijn geheel is voor mij tot nu toe niet meer dan een 3,5 waard omdat er teveel nummers tussen zitten die me niet pakken.

Helemaal mijn ding als ik al die namen zie en nog voor een goed doel ook. Zijn dit dan ook allemaal exclusieve tracks volgens de site?

dju, de vinyl versie is wel met twee weken uitgesteld zie ik juist op boomkat

net als de lp van de nieuwe antony

Onzin
Zeker die Train Song van Feist is echt geweldig, echt niet een snelle 'goede-doel-tribute'. Sowieso, als kutmuziek voor een goed doel gemaakt is dan vind ik het nog steeds kutmuziek hoor,,