Chris Cornell - Scream (2009)

Waar komt de info vandaan heb nog nergens gelezen dat Cornell dit album opnieuw uit gaat brengen in Rockvorm.

Da's dus gewoon toegeven dat dit project mislukt is.. en terecht.

Ben erg benieuwd naar de nieuwe versie hiervan dan...

Ik zie de hoes al voor me, Chris heeft Timbaland in zijn handen en probeert hetzelfde als wat ie nu met de gitaar wil doen

Hehe, dat zou hij nu wel eens willen proberen vrees ik voor timbaland...

Nou.......ben benieuwd...

hmm, jammer dat hij dan een paar maanden geleden zei dat hij puur muziek wilde maken omdat hij het leuk vindt, no matter what mensen er van vinden...
Snel uit de billboard, tegenvallende verkoopcijfers etc zijn dan toch belangrijker dan je gevoel volgen bij het maken van muziek.
Ik vond het juist wel bewonderenswaardig dat hij schijt leek te hebben aan de kritieken maar goed.. zelfs Chris Cornell is ook maar mens

Maar ondanks dat ben ik wel benieuwd naar de 'rock' versie

Hier is de rock-versie van Never Far Away al te beluisteren.

Een nieuwe rock-versie...

Like flogging a dead horse.

Blijkbaar was hij toch niet zo heel tevreden met het resultaat. Ik moet zeggen dat die rock versie van Never Far Away veel beter bij hem past. Maar toch hoop ik dat hij ooit nog een album met Timbaland maakt.

Dit is het slechtste wat ik in jaren heb gehoord.

Zelfs het lichtpuntje dat dit een van de beste rockzangers is, werkt niet in zijn voordeel.
ZIjn stem wordt overheerst door (bagger)electronica en wordt ook nog eens vervormd.

Wie wil dit nu? R&B liefhebbers kennen Cornell niet en rockers willen niet met hun billen schudden.

Chris Cornell has just met his innner pimp! Ik denk dat de heer Cornell te lang in de zon gezeten heeft, oftewel gewoon in zijn mid-life crisis zit. Het lijkt wel of de twee heren een andere weg opwillen door hun "roots" op te geven. Timbaland wou Cornell zijn en Cornell wou Timbaland zijn. Metamorfose compleet mislukt.

Doch, verdienstelijk van beiden om het eens over een andere boeg te gooien.

Dat je je 6-snarig instrument totaal beu bent, kan ik wel nog inkomen. Te véél gitaarmuziek kan soms eens op je heupen beginnen werken, maar dan zo'n richting opgaan??? Tssss, zonde. En Timbaland die een 'rock' album tracht te maken is wel beetje lachwekkend.

Schitterende hoes overigens, symbolischer kan niet.

Hij heeft er blijkbaar spijt van, hij gaat de hele plaat opnieuw uitbrengen als rock versie.

De '1e single':
Long Gone (Rock Version) (HD Video)

Stelt nog steeds niks voor vergeleken met Soundgarden of Audioslave, het klinkt me veel te poppy en commercieel, maar toch duidelijk beter dan die Timbaland plaat.

Ik ben volgensmij 1 van de weinigen die de cd wel kan waarderen.
Take me alive is zo geniaal! Is deze voor de duohatende* mensen ook niet te pruimen? * kon geen betere verwoording vinden..

Snap niet dat iedereen dat dit zo slecht vind. Ik vind het een dappere stap van Cornell die probeert uit de standaard Rock te breken door met Timbaland samen te werken. Hierdoor krijg je een combinatie van bazige beats en een geweldige rock stem.

Scream is bijvoorbeeld toch gewoon meesterlijk. Vette beat en Cornell doet met meerstemmige harmonieuze zang de rest.

Het is een mooie samensmelting van rock en hiphop, het werkt gewoon en is gewoon fokkin vet.

Daarnaast is het als album ook erg sterk. Dit is een van de weinige albums uit mijn collectie, die (niet opscheppen) toch wel groot is, die ik helemaal kan luisteren.

Trouwens, die rock versies zijn juist weer heel erg standaard, saai, niets zeggend en gewoon slecht en tonen naar mijn mening juist aan dat dit wél een geslaagde plaat is aangezien hij origineel, vernieuwend, fris en gewoon fucking goed is.

Maar het zal wel te simpel zijn.
Jammer dat andere mensen dit niet er in zien en er niet van kunnen genieten.

Ik heb verder helemaal niets met Chris Cornell, maar ik hoorde deze cd toevallig. Het album komt erg matig op gang, maar 't is toch niet echt verkeerd. Track 6 en 7 vind ik bijvoorbeeld best aardige nummers. De overgangen zijn ook leuk gedaan.

De drums gaan na verloop van tijd wel wat irriteren.

Eerst en vooral: leuk dat er geëxperimenteerd wordt door Cornell. Jammer genoeg werkt het naar mijn bescheiden mening niet. Bij momenten is het zelfs tenenkrullend slecht. De verhouding van invloed tussen die producer en Cornell is op zijn zachts gezegd nogal scheef getrokken.

Weet nog niet of ik er op ga stemmen. Nog eens proberen om het uit te luisteren, misschien apprecieer ik het dan wat meer.

Blijkbaar gaat hij de plaat opnieuw opnemen op de normale wijze. Daar kijk ik dan weer wel naar uit.

Op zijn website staat dat hij een acoustische tour gaat doen. Weet iemand of er nog nieuw materiaal komt? En of er een rockversie van dit album gaat komen?

Ik snap nog steeds niet waarom dit album zo'n lage beoordeling heeft.

@Kelzo, ik ook niet. Net nog eens opgezet en ik vind het een sterk album. Prima beats met de geweldige stem van Cornell. Goede combinatie.

Ik snap het wel. De rockfans vinden dit natuurlijk niks, en dat zijn de meeste fans van Cornell.

Ik kocht dit onlangs - voor een prijsje gelukkig - bij de cd vriend....

HELP !!!!

Ik zal altijd fan blijven van Chris Cornells geweldige stem... Maar wat een rommel is dit zeg....
ik voel me zwaar beledigd.

Ik hou deze plaat voor als ik nog eens ziek ben en moeite heb om over te geven, of geconstipeerd zou zijn.... met dit album lukt dat dan wel vanzelf .

Zometeen maar eens een goede SOUNDGARDEN-album opzetten om mezelf te troosten!

;-(

Ik ben er nog niet helemaal over uit, ik weet zeker dat het nooit boven de 3* zal stijgen voor mij.
Toen ik het kocht voelde ik me wel wat genaaid, ik heb niks tegen crossover dingetjes of artiesten die iets nieuws willen maar het moet wel een beetje klinken. Na de eerste paar luisterbeurten was het max 1* voor mij, maar na verloop van tijd wordt het wel wat beter.
Voor nu is het rond de 2* met groei potentie

Zo heel slecht is dit toch niet? Ik heb een paar liedjes hiervan op mijn iPod staan tijdens het rennen en dat houdt de tempo er wel in.

Bang als ik ben voor Timbaland begon ik aan dit album met hele lage verwachtingen. In het begin werden die waar gemaakt, maar toen ik begon te wennen en door de beats heen ging luisteren, hoorde ik fijn gezongen nummers met heerlijke gitaar.
Na enkele luisterbeurten kan ik dit prima pruimen. Sweet Revenge is bijna een Michael Jackson nummer, maar verder is het geen Justin Timberlake album geworden, maar een poprockalbum met een beat eronder.
Mijn advies: geef het een serieuze kans en het valt wel mee.

De foto van de hoes zegt eigenlijk alles, weg met de gitaarmuur, Chris wilde hip doen, nam Timbaland in de hand en dacht een sprong te wagen richting het grote hiphop mainstream publiek. Nu heb je het volste recht om ook als (destijds) 45 jarige een doelgroep aan te spreken wat nog jeugdpuistjes heeft en nog Peppa Big kijkt maar als je de plank zo misslaat als Cornell doet, moet je je toch even achter de oren krabben. Wat dacht de beste man destijds, 'ik zal hiermee ook mijn Soundgarden volgers meenemen', de fans van Badmotorfinger zullen dit ook te gek vinden. Het is in mijn ogen een bizarre move van een artiest die het even te hoog in het bolletje kreeg, weinig tegengas kreeg vanuit zijn omgeving en wellicht hiermee dacht door te breken richting een wereldwijd publiek. Of is het een puur artistieke keuze geweest, wars van enige conventies waarmee hij in 'bandverband' wel mee te maken had. Lang verhaal kort, hier en daar zijn nog best wel wat leuke ideeën en aanzetjes maar de wollige productie, de songs, maar ook de typische popachtige details die toen 'in' waren maken dit tot een slechte worp. Ik zet Euphoria Morning nog maar eens op....

Chris Cornell, de ons veel te vroeg ontvallen Rock Held, presteerde het om in 2009 de wereld te verrassen met dit album. Hij had zin om eens op een andere manier flink uit zijn plaat te gaan.

Daar is hij naar mijn smaak buitengewoon goed in geslaagd, want dit Album is een echte floorfiller.
Ik luister er nog regelmatig naar ....

Dat hij daarmee zijn fans en followers, die hem graag zien /zagen in zijn oorspronkelijke rol van Rock hero, is necessary evil, of collateral damage net wat je wilt.

Je hoeft uiteraard niet dezelfde plaat uit te poepen lijkende op de voorganger. Een soloplaat met zware gitaarmuren hoeft ook niet de insteek te zijn. Cornell gokte echter totaal verkeerd door de destijds zo gehypte hip hop producer Timbaland aan te nemen voor deze worp. Al het rockgeweld werd vakkundig door de beste man weg gesneden, de sound was wollig, de popdeuntjes zo flauw als een glas dood bier. Nee, je mag dit uiteraard een prima schijf vinden maar ik blijf het een mager gedrocht vinden. Aan de gemiddelde score op deze site en de kritieken van de media destijds wordt daar al niet echt anders over gedacht. Gevalletje hit and miss.

De magere score wordt veroorzaakt door de superlage waardering door de vaste achterban, volstrekt goed te verklaren, men was not amused.

Maar de liefhebber van de soort (en dat betreft dus heel andere muziek met heel andere followers) waren wel aangenaam verrast.

Zelf ben ik bij uitstek niet een dance-muziek liefhebber, heb helemaal niets met R&B of funk
of whatsoever, maar ik vind dit album oprecht heel swingend.

En make no mistake: You know my name, vind ik by far het beste Cornell nummer en is een nummer dat meer uit zijn comfort zone komt. Kan hem dus in beide sferen waarderen.
Ik vind het wel van lef getuigen om met zo'n album als Scream op de proppen te komen.

interessant dat roxy6 weet waar de lagere score vandaan komt

Ik ben geen vaste achterban, maar vind dit wel een waardeloze plaat.
Ook trouwens punten aftrek voor de belachelijk lange speelduur, dat maakt de kwelling nog groter.

Ik denk dat ik een van de weinige ben die dit album 4,5 ster geeft:)
De aversie tegen deze plaat snap ik echt niet, ik vind hem geweldig. Ideale plaat ook om bij te sporten. Ik heb op zich weinig met dance muziek maar als Chris het doet wordt het ineens leuk. De songs lopen naadloos in elkaar over en het enige minpunt wat mij betreft is dat het na het laatste nummer nog best even door had mogen gaan.
Hij had voor mij best nog zo'n plaat mogen maken.

Inmiddels al weer vijftien jaar oud en nog steeds verveelt het niet, ik ga van 4,5 sterren zelfs een halve ster omhoog!