Thirteen Senses - The Invitation (2004)

Gat in je hand?

Leuk berichtje van een band member van 13 senses van hun forum:

Well hello all!

Just thought you may liike to know that the new album is completely finished!!

We have just completed the final phase which is the mastering, and we are all thrilled with the outcome......even if we do say so ourselves.

We can't be too specific yet, but, all being well, a release is planned for the Autumn of 2009......sorry, I actually menat 2007...........sorry couldn't resist!!.........autumn 2006.

In the coming weeks and months in-between, we will hopefully be able to start introducing new bits and bobs, such as track samples etc.

Sit tight people, it will be worth the wait


ads and the lads

Hopelijk wordt dit weer zo`n steengoed album!!!!!

Ik ben dan toch wel benieuwd naar de nieuwe. Ik vond dat op The Invitation twee nummers met kop, schouders, knieën en enkels boven de rest uitstaken: Into the fire en vooral Thru the Glass... Daarna stort de plaat naar mijn idee finaal in... Ik hoop dat de nieuwe plaat een constanter hoog nivo zal etaleren!! Spannend!!

schitterend album!!! 4.5*

zeker in één adem te noemen met coldplay, misschien wel net zo goed. lead us en gone zijn favoriet.

Hey dit album is na een paar luister beurten een pracht van een album! niet vergeten het is een debuutalbum. Geloof er sterk in dat hun volgende cd een juweeltje wordt...zeg dat ik het gezegd heb....

na wat vaker luisteren verlaag ik mijn stem toch naar 4*

Heerlijke muziek, vooral de singles! 4,5*

Opener Into The Fire is prachtig; dat niveau wordt nergens meer gehaald op het album, al luistert het wel prettig weg. Naar het einde toe wordt het allemaal wel een beetje zeurderig.

ik heb dit album en het nummer "angels and spies" staat er bij mij niet op, en het nummer "automatic" is nummer 11. volgens mij klopt het niet!

Prachtplaat, maar wel ongeloofelijk melig... Maar (voorlopig) werkt het!
4,25*

Melig? Ik vind dit album totaal niet melig... Eerder een redelijk mooie plaat met mooie nummers erop. Ik denk helaas niet dat het tweede net zo goed wordt. Dat zie je te vaak na een sterk debuut. Er zijn veel uitzonderingen, maar zo goed is deze band dan ook weer niet. Daarniet van vind ik het een hele mooie plaat.

Je kruipt vlug in de liedjes, doordat de zanger zo (herkenbaar) meelijwekkend zingt. Dat is typisch (Keane, Coldplay), doch allemaal wel oké.

Ok, het nieuwe album staat volgens cdwow gepland voor 2 april. Nou zijn zij meestal niet echt accuraat, maar het zal toch wel rond deze datum liggen!

Into the Fire en The Salt Wound Routine zijn mijn favorieten. Ik geef dit album 4,5* en nu ik er zo over nadenkt verdient dit album zeker een plekje in mijn top 10. Ben benieuwd naar het nieuwe album!

Ik heb het titelnummer "Contact" gehoord, en wat mij betreft ligt hij helemaal in het verlengde van The Invitation. Dus dat belooft wat

Keane, Coldplay, Saybia, Eskobar, Travis. The Fray

heerlijke muziek om bij weg te dromen

Wel een treffende analyse: het grijpt je meteen aan, maar er blijft een paar luisterbeurten later weinig verdiepingsstof over. Wat dat laatste betreft, scoren Keane en van Coldplay met name het oudere werk bij mij toch duidelijk een categorie hoger. Nipt 3* voor deze.

Vreemd genoeg zie ik niemand die het nummer Do no wrong noemt. Ik heb het al bijna grijs gedraaid. Wat een mooie ingetogen zangstem en wat een mooie tempowisseling in dit nummer. Klasse plaat. Een dikke 4,5 van mij!

Damn! Wat een stem! Vocaal zit dit album echt tiptop in elkaar. Prachtige beleving klinkt er door in de vocalen. Prachtig!
De nummers zelf zitten ook allemaal goed in elkaar. Een erg onderhoudend plaatje toch. En vooral door de prachtige stem.

Oef ja, vooral de inzet na 1:30.

Het muzikale landschap zag er na Coldplay heel anders uit. Platenmaatschappijen roken goud. Ze lanceerden de ene na de andere pop act met gitaar & piano. Goeie en minder goeie.

Thirteen Senses behoort zonder twijfel tot de eerste categorie. Thirteen Senses is een band van het mooie liedje. Vooral geschikt voor de romantische zielen onder ons.

De bekende ingrediënten: gevoelige piano- en gitaarakkoorden en een engelachtig stemgeluid (frontman Will South).

The Invitation begint grandioos met Into The Fire en Thru The Glass, onweerstaanbaar mooie hard/zacht nummers. Vooral dat tweede nummer had alles in zich om tot een culthit uit te groeien, maar kreeg niet die dik verdiende airplay. Jammer.

Gone is een onvervalste tranentrekker en Do Not Wrong verrast na een voorzichtige opbouw met een denderend refrein. Ook een hele mooie.

Maar na dat sterke begin lopen we langzaam vast op het grote manco. En dat zijn de talrijke, zwaarmoedige ballades. Stuk voor stuk mooie stukjes muziek (vooral The Salt Wound Routine en Saving) maar op een gegeven moment heb je het wel een beetje gehad. The Invitation dooft als een nachtkaarsje.

Dit album mist vuurwerk! The Invitation ontwikkelt zich gaandeweg van sprankelend popalbum tot sfeervol achtergrondplaatje. De plaat sukkelt naar het einde en je wordt nietsvermoedend in slaap gewiegd.

En dat is jammer van die eerste rits prachtnummers. Want daarmee bewijst Thirteen Senses wel dat het ver boven de middenmoot uitstijgt. Iets meer volume de volgende keer graag.

Hoorde vandaag op de radio een nummer vermengd met geluiden van de Tahrirplein euforie in Egypte. Dat gaf het nummer een hele aparte sfeer. Ik had het nummer eerder gehoord, dus ik zat echt te denken wat voor band het ook alweer was. Gelukkig hebben we google en bleek het "into the fire" te zijn van dit album. Toch leuk om dit zo weer even op te pakken

Debuutalbum van een band die zowel in eigen land als in Nederland enorm wordt onderschat. In het muzikale landschap bivakkeren ze ergens tussen Coldplay, Keane en het oude Radiohead.

Lang leve het Top1000 project. Nooit ook maar een noot van gehoord. Maar wel in mijn straatje.
Het is natuurlijk wel heel veel gezwijmel. maar met een ingedikte playlist, knalt de kwaliteit uit je boxen.
Fijne ontdekking.

Snap er werkelijk geen kont van dat Saving / The Invitation nauwelijks stemmen heeft vergaard - terwijl dat nummer, zonder enige aarzeling, het beste is wat deze plaat te bieden heeft.

Laten we eerlijk zijn: Saving heeft wel een erg lelijke fade. Een mooie overloop had zeker geholpen.
Maar op jouw aandringen heeft nr.6, 1 punt meer. Beste lijkt overdreven. Heel goed klopt.

Vijf albums in totaal? Wat een verrassing. Met deze plaat was voor mij de koek al op. Twee briljante nummers aan het begin maakten dat ik het album direct aanschafte, maar eenmaal thuis bleek het album al snel leeg te lopen. Af en toe nog een aardige song, maar niet meer dat dat. ***** voor het begin en ** 1/2 tot *** voor de rest.

De vergelijkingen met Coldplay snap ik volkomen, maar die band heb ik met 'Viva La Vida' in de ban gedaan. Dan zijn de eerste twee nummers van deze plaat toch vergelijkbaar met 'Clocks' en 'Yellow'. De rest met het gemiddelde nummer van 'X&Y', nou, zo bezien dan valt de score voor The Invitation nog alleszins mee.

De sterkste nummers van deze Coldplay kloon staan vooraan, maar pfoe wat zijn die eerste 4 nummers goed. Beter dan bijna alles wat in dit genre is uitgebracht, de allerbeste Coldplay nummers daargelaten. Echt voortreffelijke gitaarpop die door merg en been gaat, briljant en bij vlagen magisch. Dat niveau houden ze niet vast op de rest van de plaat en helemaal niet op hun andere albums. Deze kleine klassieker koesteren dus. 4 sterren

Alweer 20 jaar (!) oud dit album....

Draaide deze vandaag weer eens, nadat ik 'm al jaren niet meer had gehoord. Maar het album heeft nog steeds niks aan kracht ingeboet. Ja, alles kleurt mooi binnen de lijntjes en het is niet bijster origineel binnen het spectrum waar ook bands als Coldplay, Keane, Starsailor en Saybia zitten, maar het is wel supergoed gedaan.

Bijna alle nummers zijn van een hoog niveau met 'Into The Fire', 'Thru The Glass' en 'Do No Wrong' als hoogtepunten. Ergens lag ik dat de plaat als een nachtkaars uitgaat, maar daar ben ik het absoluut niet mee eens. Voor mij behoren afsluiters 'Undivided' en 'Automatic' tot andere hoogtepunten. Helaas haalden ze dit niveau niet mee, al is de opvolger nog zeker de moeite waard.