0
geplaatst: 27 februari 2025, 15:18 uur
Voor de tweede maal in mijn reis door new wave kom ik muziek tegen uit de neue Deutsche Welle, nadat ik eerder de in juni 1979 verschenen EP Mittagspause van de gelijknamige groep besprak.
Dit is het debuut van de Hamburgse postpunkgroep Abwärts. Opgericht in 1979 op de resten van een tweetal andere groepen, treedt deze eind december 1979 voor het eerst op en brengt eind april 1980 debuut-EP Computerstaat uit. Abwärts bestaat dan uit zanger-gitarist Frank Z (Ziegert), drummer Axel D (Dill), diens vriendin Margitta (Margita Haberland) op zang en op het podium tevens viool, bassist Gibo (Kellersmann) en voor synthgeluiden en andere effecten Frank S (Strauß).
Van het bij het piepjonge label Zickzack uitgebrachte Computerstaat, een 7" met twee nummers op kant 1 en drie op 2, groeide het titelnummer uit tot één van hun bekendste titels. Dit dankzij een snel, neurotisch ritme, scheurende gitaar en monotone maar indringende zang.
De andere nummers zijn kalmer, maar Japan met een pseudo-reggaejasje mag er ook zijn, Moon of Alabama is uptempo en wordt uitbundig gezongen door Margitta, in Wir Warten worden machines en sex met elkaar vermengd tot één verhaal en zit opnieuw reggae, slotlied Nach Haus is langzaam en duurt slechts 96 seconden.
De band gaat touren en bouwt een reputatie op, resulterend in 22.000 verkochte exemplaren van Computerstaat, zo meldde het magazine SPEX in oktober '81. De bladen Musikexpress en het Engelse Sounds vergelijken de groep met Wire, aldus de Duitse Wikipedia.
In oktober 1980 brengt de groep in opnieuw gewijzigde bezetting hun eerste langspeelplaat uit, genaamd Amok Koma. In 1988 verschijnt deze op cd met als bonussen de vijf nummers van EP Computerstaat. Aan dat album kom ik later toe.
NB Op Spotify staan track 3 tot en met 5 met de verkeerde liedtitels vermeld.
Mijn reis door new wave en aanverwanten kwam van het debuut van Iron Maiden en vervolgt bij de tweede van het Amerikaanse Suicide.
Dit is het debuut van de Hamburgse postpunkgroep Abwärts. Opgericht in 1979 op de resten van een tweetal andere groepen, treedt deze eind december 1979 voor het eerst op en brengt eind april 1980 debuut-EP Computerstaat uit. Abwärts bestaat dan uit zanger-gitarist Frank Z (Ziegert), drummer Axel D (Dill), diens vriendin Margitta (Margita Haberland) op zang en op het podium tevens viool, bassist Gibo (Kellersmann) en voor synthgeluiden en andere effecten Frank S (Strauß).
Van het bij het piepjonge label Zickzack uitgebrachte Computerstaat, een 7" met twee nummers op kant 1 en drie op 2, groeide het titelnummer uit tot één van hun bekendste titels. Dit dankzij een snel, neurotisch ritme, scheurende gitaar en monotone maar indringende zang.
De andere nummers zijn kalmer, maar Japan met een pseudo-reggaejasje mag er ook zijn, Moon of Alabama is uptempo en wordt uitbundig gezongen door Margitta, in Wir Warten worden machines en sex met elkaar vermengd tot één verhaal en zit opnieuw reggae, slotlied Nach Haus is langzaam en duurt slechts 96 seconden.
De band gaat touren en bouwt een reputatie op, resulterend in 22.000 verkochte exemplaren van Computerstaat, zo meldde het magazine SPEX in oktober '81. De bladen Musikexpress en het Engelse Sounds vergelijken de groep met Wire, aldus de Duitse Wikipedia.
In oktober 1980 brengt de groep in opnieuw gewijzigde bezetting hun eerste langspeelplaat uit, genaamd Amok Koma. In 1988 verschijnt deze op cd met als bonussen de vijf nummers van EP Computerstaat. Aan dat album kom ik later toe.
NB Op Spotify staan track 3 tot en met 5 met de verkeerde liedtitels vermeld.
Mijn reis door new wave en aanverwanten kwam van het debuut van Iron Maiden en vervolgt bij de tweede van het Amerikaanse Suicide.
* denotes required fields.
* denotes required fields.