999 - The Biggest Prize in Sport (1980)

Op reis door new wave van 1980 kom ik van de postpunk van het wat sombere A Certain Ratio bij het vrolijke 999. De groep behoorde tot de eerste golf Britse punk en na twee albums in 1978 volgde op 18 januari 1980 hun derde.
Single Found out too Late was in oktober 1979 vooruitgeschoven en haalde in de Britse lijst slechts #69. Het kwam niet op de U.K.-versie van The Biggest Prize in Sport, dat de albumlijst niet haalde; wél op de Noorse persing te vinden, leert Discogs.

De eerste twee van 999 leunden al sterk op powerpop en dat geldt ook voor deze. Sterker nog: is dit nog wel punk? Vriendelijke melodietjes met scheurende gitaartjes is namelijk de formule en in Trouble een vleugje reggae. Boos is het zeker níét.
Van powerpop houd ik zéker, maar zang en melodieën zijn in dit geval nog eens niet zo pakkend. Hoogtepunten zijn de stoempende opener Boys in the Gang, het springerige Fun Thing, het vlotte titelnummer met z'n hoge koortjes, het vrindelijk rockende Stranger dat wat Beatlesachtig is én het grimmigste nummer van de plaat English Wipeout. Die laatste lijkt in de coupletten wel geïnspireerd lijkt op Steppenwolfs Born to Be Wild.

Je zou de groep kunnen vergelijken met voorgangers als glamrockers Sweet en Mud. Of tijdgenoten The Boys, eveneens van de eerste punkgolf. Of je ziet ze als een voorloper van Weezer, dat veertien jaar later debuteerde met hun "nerdgrunge".
Duidelijk is dat de sfeer meestal van optimisme overloopt, met aan het slot enige dikke knipogen naar jaren '50 rock 'n' roll middels Shake en Boiler. Het lijkt daar bijna op het Status Quo van de jaren '80. In 1995 verscheen het op cd met als bonussen de non-albumsingles. Een 6,5 als schoolcijfer, in drie sterren uitgedrukt, is het resultaat. De hoesfoto vind ik dan weer helemaal geslaagd.

Volgende station op mijn muzikale reis is het solodebuut van de ex-frontman van Ultravox, te weten John Foxx.