Jaylib - Champion Sound (2003)

Nee maar de featuring rapt nogal over bitches en gevaarlijk zijn.. hoor je dat zelf niet dan ?
Volgens mij deed J. Dilla lekker mee.

Natuurlijk, hij was in die moederneuker.

Het is gewoon een dikke banger, wat maakt mij het dan uit waar ze over rappen?

Bovendien, in mijn geval dan, hou ik wel van bitches en gevaarlijk zijn op z'n tijd. Helemaal niks mis mee hoor

Wat het uitmaakt ?
Dat die onderwerp geen reet aan is plus 50 Cent de grote gangster heeft het al gedaan

Ik vind J. Dilla met zijn relaxte producties geen type voor gangstershit, gelukkig was Madlib alleen aan het chillen in die clip hehe en ja hij heeft die beat wel mooi gedaan.

En het maakt mij heel veel uit waarover ze rappen zoals de meeste hiphopkenners dat vinden.

Nee hoor, vorm boven inhoud natuurlijk.

Daar zijn de meningen toch stevig over verdeeld.

Ga maar 50 Cent luisteren dan... Madlib en J. Dilla kan je toch geen clubbang rappers noemen gast en hun beats al HELEMAAL niet.

Wie heeft er hier club gezegd? Ik luister sommige artiesten om hun raps, sommige om de producties. J Dilla en Madlib toch duidelijk om de producties. Beiden zijn als rapper weinig interessant. Daarbij vind ik het lekker af en toe te 'bangen'. Brag n boast, lekker over helemaal niets rappen. Tegendraads. Maar als dat alles is wat een artiest te bieden heeft, dan haak ik wel af. J Dilla en Madlib verdienen eeuwig respect, en als zij ook eens zin hebben om lekker grof en los te gaan, dan vind ik dat prima en in dit geval zelfs heel vet.

Dilla en Madlib hebben beide wel meer 'bangers' gemaakt, waar overigens helemaal niks mis mee is. Nee mijn voorkeur gaat vaak eerder uit naar een banger als Protect Ya Neck (The Jump Off) dan menig MTV clubtrackje. Dat noem ik nog eens een Wu-Banga! Enfin, ik heb Niek verder nergens horen zeggen dat Dilla en Madlib 'clubbang rappers' zijn, maar dat ze het gewoon een dikke track vinden. Nogmaals, naast het soulvolle geluid dat ze produceren hebben ze ook een wat rauwere/drukkere kant. Frank-N-Dank maken veelal gebruik van dat soort producties.


Niet mee eens. Sean Price en Opgezwolle als bewijs daarvan.

edit: beetje flauw die 50 opmerking, getuigt weer van je kortzichtigheid.

50 Cent is toch vorm boven inhoud

SP vind ik niet veel aan dus daar ga ik niet op in. Opgezwolle vind ik niet enkel brag n boast. Helemaal niet eigenlijk. Ze rappen qua inhoud mss lang niet altijd over diepe dingen ofso, maar qua wordplay ed zijn hun teksten erg goed. Zo vind ik bv Gimme the Loot van Biggie qua rap een van de beste (zo niet de beste) track aller tijden, puur vanwege de wordplay (en natuurlijk flow en passie).

Bij 50 is de inhoud ook de vorm. En dat is hier niet.

De vorm bij 50 is dan ook vaak slecht uitgevoerd en daarom faalt hij voor mij.

Wat mij betreft moeten vorm en inhoud samenwerken. Bij McNasty Filth vind ik de beat wel sterk, maar het blijft voor mij toch een typische Madlib-beat. Voor mijn gevoel past die tekst er niet goed bij, die verpest het voor mij bij dat nummer.

Tuurlijk, het klinkt als een typische Jaylib productie, maar daarom ook minder interessant? Ik begrijp namelijk niet echt wat je bedoelt. Enfin, wat BoordAppel zegt, een dikke banger die perfect aansluit op de tekst. Nightclubs, ho's, henney, dice en dat in de donkere straten van Detroit. Grappig, voorheen vond ik het maar geforceerd en te druk klinken, maar sinds deze discussie heb ik hem nog maar een paar keer opgezet met als gevolg dat ik hem nu de ganze dag draai, heerlijk. Hetzelfde geldt voor een track als Push van Medaphoar. Dat heb trouwens vaker bij Madlib en Dilla. Het duurt even voordat ket kwartje valt, maar dan voel ik de genialiteit ook écht.

Het mooiste zou zijn als vorm en inhoud samenvloeien tot één geheel, echter, zoals ik vaker aangeef stel ik inhoud onderschikt aan vorm. Hoe poëtisch je ook kan schrijven, het heeft geen zin als je dat dan maar monotoom, zonder enige flow en gebruik van stem door de mic loopt te spitten.

''Muziek is een kunstvorm waarbij de vorm het kernmateriaal is. Bij een opera is er ook geen inhoud te bekennen en toch kunnen er genoeg van genieten. Het draaid puur om de vorm dus. Het is eigenlijk heel simpel, vorm MOET, inhoud MAG. Een plaat die een slecht uitgewerkte vorm kent kan in mijn ogen al geen voldoende meer scoren, maar een plaat die een slechte inhoud kent kan nog altijd een hoge scoren verdienen, mits de vorm goed is uitgewerkt.''

In het geval van 50 zou hij vanuit mijn perspectief opzich nog een toffe plaat kunnen uitbrengen. Maarja als de vorm (even alles omvattend) gewoon erg matig is uitgewerkt, blijft er niet veel meer over. Dan beginnen de clichés en zijn stoere praatjes erg te prikkelen. Er is geen fatsoenlijke inhoud die het nog enigzinds interessant houdt of de boel kan compenseren en dan stordt zo'n album als een kaartenhuis in elkaar.

Zo moeilijk is het toch echt niet. De beat is een typische Madlib-beat, wat ik nooit met bitches e.d. associeer. De tekst gaat daar wel over, dus voor mijn gevoel bijten beat en tekst elkaar en zodoende vind ik het geen prettig nummer.

Op die manier. Ben het er alleen niet mee eens, hoewel het nog steeds een typische Madlib (soms moeilijk van Dilla te onerscheiden) productie blijft. Wel een beetje raar dat jij de heren van Stones Throw en Madlib en Dilla in het bijzonder nooit met bitches e.d. associeert. Ook daar komen veelal club tracks uit over het nachtleven en de stripclubs waardoor ik het op die manier ook typisch Madlib vindt. Natuurlijk heel wat anders als Quasimoto of een Yesterday's New Quintet, maar net zo herkenbaar.

Welke tracks dan?

Inderdaad dat heb ik ook nog nooit gehoord

Ik heb altijd gedacht dat Dilla ook om die kant bekend stond. Mc Nasty Filth en Push zijn daar eigenlijk al het bewijs van. Ook woorden als ho's, pimps en hustlin passeren de revue bij een track als Survival Test. Verder ...

In eigen stad wordt de muziek van Frank n Dank als underground hiphop gezien. “Gasten op straat denken dat we conscious zijn, en conscious gasten vinden ons weer te straat.” En zo vallen de heren met rauwe lyrics maar soulvolle beats soms tussen de wal en het schip. Het publiek dat Frank n Dank leerde kennen via de producties van Jaydee, verwachtte niet altijd raps over de stripclub, maar associeerde Jaydee eerder met artiesten als Common of The Roots. “Inderdaad, die hebben een meer verantwoorde kant dan wij. Maar dat is cool. Common is als mijn grote broer, ik heb zoveel van hem geleerd. Hij zei direct dat hij het tof vond wat we deden, ook al zou hij het zelf anders aanpakken. We hebben trouwens niet alleen politiek incorrecte nummers, denk maar aan Ma Dukes, of MCA. Veel muziek is positief maar we verpakken het anders. Ik wil niet gedwongen worden tot iets dat ik niet ben. Dus rap ik over parties, de stripclub, my momma en andere dingen.”

Na jaren zwoegen achter de schermen wordt Jay Dee een veelgevraagd producer. Hij ontwikkelt zijn stijl steeds verder en gaat hierbij verschillende kanten op zonder zijn eigen geluid te verliezen. Zijn producties zijn niet altijd meer gesampled, maar ook vaak ingespeeld. Minimalistische keyboards zorgen voor een rauw, Detroits hiphop-geluid en hoewel Jay Dee eerder producer dan mc is, rapt hij hier en daar vol bravoure over stripclubs, banger-beats en zijn thuisstad.

Bron: statemagazine

edit: heb ook wat artikels doorgenomen die net naar zijn overlijden zijn uitgekomen. Moest toch even een traantje wegpinken ... God i love Dilla.

Was dit nu echt zo'n controversieel nieuws dan?

Madlib staat bekend om zijn prachtige beats en vreemde beats.
J. Dilla staat ook bekend om zijn prachtige beats...

Ik snap in godsnaam niet hoe jij erbij komt dat Jay Dee bekend stond om zijn slechte teksten.

Hoe is het, interpretatie van een kilometer ernaast

Misschien heb ik het verkeerd, maar die track met Frank n Dank en vooral die videoclip ervan lijkt veel op een parodie. Zo niet, jammer dan, af en toe beetje hersenloos is niet erg.

Wat een lekker plaatje is dit toch! Staan paar tracks van buitecategorie op. R.I.P. Dilla

Wat krijg je als je 2 van de vetste producers van de hiphop samen laat werken aan een plaat? Een topplaat natuurlijk!! Heerlijke hiphop zoals ik het graag verteer.

4,5 ster.

Zijn die laatste 3 tracks geen bonus nummers??

Ik verhoog deze naar 4*. Die productie is egt GE-NI-AAL!! Damn!! geniet egt van die beats.
Ik blijf het jammer vinden van de matige teksten op het album, anders was dit zeker een 4,5 geworden.

Productie van o.a.: The Red, Raw Shit, The Official, React en Starz
Zijn:

Ik begrijp jou totaaaaaal niet.