The Sound - Thunder Up (1987)

Tja, dat is uw beleving. De nummers die je noemt zijn natuurlijk prachtig.....maar de rest doet er niet voor onder. Zo hoor ik het. Hand of Love , Web of Wicked Ways.....doe ze nog eens in de herdraai, Jupiter.

Prachtig album, wat bij mij vrij snel na aanschaf lag te verstoffen in de kast.
Zo onterecht!
Gelukkig komt het verstand met de jaren...

From the lion's mouth is mijn favoriete plaat aller tijden. Dit is een slap aftreksel, All fall down kon me nog goed bekoren maar daarna werd het steeds minder, beetje zoals de "neergang" van the Comsat Angels. Vind het allemaal erg slap en vlak Heb the Sound veel live gezien, urgent, rafelrandje, fantastisch maar dit is allemaal ver weg. Iedere Sound fan wist dat Adrian succes wilde maar dat lukte niet met een dramatische afloop. Kinetic is nog wel fijn. De solo platen vind ik ook mager, de urgentie is helemaal weg. ik zie hier beoordelingen boven de 4, een dramatische versie van Winning ergens op een lp of cd. Maar goed gelukkig zijn er genoeg die hiervan kunnen genieten.

Precies! Uw woorden komen voor mij van een andere wereld. Hoewel ik dat van die urgentie wel begrijp. Je moet het latere werk ook niet vergelijken met de eerste drie albums (en het solowerk al helemaal niet). De scherpe randjes waren er na de eerste 3 inderdaad wel vanaf (hoewel: ‘Golden Soldiers’, ‘A New Way of Life’, ‘Whirlpool’, ‘I Give You Pain’??). De ‘Sturm und Drang’ nam sterk af. Maar wat verwacht je? ‘Sturm und Drang’ zonder eind? Hoeveel bands doen dat? Niet realistisch imo. En bovenal: de passie bleef! ‘Hand of Love’, ‘Barria Alta’, ‘Shot Up and Shut Down’, ‘Web of Wicked Ways’, ‘I Give You Pain’. Stuk voor stuk parels (maar met minder Sturm und Drang gebracht).

Borland bracht ook veel passie in zijn solowerk. Hoewel het solowerk (toegegeven) wat wisselvallig is. Zijn debuut blijft echter prachtig!



Ik heb The Sound helaas slechts 2 keer in hun nadagen live gezien. Augustus 87 in Venlo (zomerfestival) en December 87 in Nijmegen (Doornroosje). Beide optredens waren zeer intens en urgent. Met veel werk van de latere albums. Herinner me nog goed dat in Venlo een wat ouder koppel in het publiek stond dat behoorlijk verbaasd was over het fanatisme van de aanhang van de band (waaronder ik en mijn vrinden) en de interactie met de band.

Jammerlijk The Sound nooit live gezien en dat betreur ik, want het scheen inderdaad meestal een intens gebeuren geweest te zijn.
Borland was een artiest met het hart op de tong en vertaalde dat in zijn composities en peformance.
Thunder Up is een sterke plaat vind ik ook en eentje die ik regelmatig luister.
Ja, veel new wave van de prille 80's was bozer en wellicht urgenter, maar dat betekent niet dat gelijk de artistieke teloorgang een feit was, in ieder geval niet voor The Sound.
Het is op Thunder Up over het algemeen wat lichter en hier en daar wat poppyer, maar ook niet heel drastisch.
Een song als I Give You Pain is gitzwart en laat weer de donkere kant van Borland horen.

Precies! Uw woorden komen voor mij van een andere wereld. Hoewel ik dat van die urgentie wel begrijp. Je moet het latere werk ook niet vergelijken met de eerste drie albums (en het solowerk al helemaal niet). De scherpe randjes waren er na de eerste 3 inderdaad wel vanaf (hoewel: ‘Golden Soldiers’, ‘A New Way of Life’, ‘Whirlpool’, ‘I Give You Pain’??). De ‘Sturm und Drang’ nam sterk af. Maar wat verwacht je? ‘Sturm und Drang’ zonder eind? Hoeveel bands doen dat? Niet realistisch imo. En bovenal: de passie bleef! ‘Hand of Love’, ‘Barria Alta’, ‘Shot Up and Shut Down’, ‘Web of Wicked Ways’, ‘I Give You Pain’. Stuk voor stuk parels (maar met minder Sturm und Drang gebracht).

Borland bracht ook veel passie in zijn solowerk. Hoewel het solowerk (toegegeven) wat wisselvallig is. Zijn debuut blijft echter prachtig!

Ik snap het heel goed als je in 1987 bent begonnen met the Sound dat je dan anders begint, om eerlijk te zijn kwamen half jaren 80 andere bands die ik "urgenter" begon the vinden, The Swans, Sonic Youth, the Huskers, Replacements. Dan steekt Thunder up daar bleek bij af. Aan de andere kant heeft bv een band als The Fall (uiteraard vind ik dat) altijd iets urgents gehad, die maakten ook geen concessies en wilde ook niet als Adrian "groot" worden.
En Adrian solo vaak geprobeerd maar was het gewoon niet (meer) op een paar nummers na.

Heb de band pas in 87 voor het eerst live gezien. Maar kende ze al vanaf 84. Begonnen met de eerste drie. FtLM was mijn kennismaking. Ik ben dus, denk ik, op dezelfde manier “begonnen” als jij (maar wellicht wat later - want jonger).



Dat ben ik op zich met je eens. Meer urgentie (wat dat dan ook precies is) en een “nieuwer”, ander geluid dan het wave geluid van begin jaren 80 (waarvan FtLM een fraai schoolvoorbeeld is).



De breekbare liedjes van Nick Drake (om maar iemand te noemen) steken zo beschouwd ook “wat bleekjes” af bij het geweld van Swans of SY. Toch vind ik ‘Thunder Up’ (en de albums van Drake) niet “bleek” - bepaald niet zelfs. Weliswaar is TU minder “urgent”, geen hele grote stappen voorwaarts tov de eerste drie albums, maar nog steeds erg goed. Zeker op ‘Thunder Up’ is al te horen dat Borland meer de “singer-songwriter”-achtige kant opgaat van zijn soloplaten. Goed te horen op ‘Hand of Love’, hetgeen ik een geweldig nummer vind. Maar ja, dat nummer moet je niet gaan vergelijken met werk van Swans of SY. Iets met appels en peren….

Eens, maar Borland vergelijken met Nick Drake, die was geniaal en kunnen bij mij gewoon voor en na SY, Neubauten, etc, heb trouwens zat artiesten met "breekbare" oeuvre, Elliott Smith, Songs: Ohia en nog veel meer, maar dat terzijde. Borland was een geniale songwriter maar dan wel in the Sound, solo average. Maar mijn mening he

Ik maak geen vergelijking tussen Borland en Drake. Dat is het punt niet. Het punt is dat je ook van Drake - die inderdaad geniaal was - denk ik niet kan zeggen dat hij “urgente” muziek maakte. In ieder geval niet met een “urgente” sound. Urgentie is niet (noodzakelijkerwijs) een kenmerk van uitstekende muziek. That’s It. Verder is het uiteraard allemaal een kwestie van persoonlijke voorkeuren ….(maar dat is zo’n dooddoener, dan kunnen we de site hier wel opdoeken…).