Bat for Lashes - Two Suns (2009)

Het is echt tijd voor een nieuw Bat for Lashes album! Ik zet dit album eens per maand op ofzo en elke keer toch weer stil van, vooral Siren Song weet me telkens recht in t hart te raken.
Zeer benieuwd wat Natasha gaat doen op dr volgende album.

Erg mooie muziek, maar de begeleiding is het voor mij vaak nét niet. Peace of Mind vind ik dan wel weer erg mooi, behalve die meebrullende koortjes hier en daar, die hadden niet gehoeven.

Het wordt zeker weer echt tijd voor een nieuw BFL album; het schijnt dat ze er al druk mee bezig zijn!

Er is al een nieuw nummer verschenen op de internets, dus het zal wel onderweg zijn.

Welk nieuwe nummer? Ik heb tot nu toe alleen Circle Song gehoord, en covers van Wild Is the Wind +
A Forest (For Invisible Children) en dan verder nog Strangelove van de Gucci Guilty commerical.

Een magische trip door een magisch bos bij schemering, zo beschrijf ik dit album het best. Ik had al veel eerder van Bat For Lashes gehoord, maar had nooit echt zin om naar één van haar albums te luisteren. Een gemiste kans, want wat is dit album mooi. De opener Glass beschouw ik als één van de beste nummers uit het album. Betoverend gezang en prachtige instrumentals. Soms rustig, soms bombastisch. Gevoelige piano melodieën, luide trommels en sprookjesachtige synths vliegen rond je oren. Helaas verzwakt het album wat na Peace Of Mind en leunt het soms wat naar de saaie kant. Ondanks dit heeft Bat For Lashes enorm veel potentie, een wondermooie stem en kan ik niet ontkennen dat ik een enorme zwak voor zowel haar én haar muziek heb. Misschien klinkt ze wel zoals een zeemeermin zou klinken, of een prinses?

Heb dit album een tijdje in mijn bezit, vond het wel goed maar nooit opzienbarend.
Echter, dit blijkt toch weer zo´n groeibriljantje te zijn.
Ben er inmiddels helemaal aan verknocht. IJzersterke songs en een dito zangeres.
Dit smaakt naar meer.
van 4/5 naar 5/5.

Ik leerde de groep kennen via Later with Jools Holland waar ze nummers uit dit album speelde. Meteen verkocht dus en het album aangeschaft. Het is een album waar je in moet groeien, maar dat wel fascinerend goed is. Acher de nummers zit een passionele groep met boeiende muziek en een even intrigerende zangeres. In België denk ik dat we dit wat kunnen vergelijken met Intergalactic Lovers of School Is Cool. Al is dit gewoon Bat For Lashes. Ik hoop ze zeker eens live te kunnen zien.

Two Suns is zo'n album dat je niet meteen bij je topfavorieten zet, vooral omdat Bat For Lashes in België niet zo'n grote naam is als in haar eigen land. Maar als je het album tegenkomt wel gegarandeerd terug opzet om er ten volle van te genieten. Ideaal trouwens ook voor eenzame autoritten. Sfeervolle hits met een aparte begeleiding van vooral piano, bas en drum. Natasha Khan neemt veel van de instrumenten zelf voor haar rekening, wat het plaatje net iets meer doet kloppen. Mooi en hoog tijd om meer van Bat For Lashes te horen.

Wat een magistrale muziek.
Beetje synthpop, beetje folky inslag, beetje Kate Bush, beetje Bjork en zelfs een beetje rock.

Ik kende alleen de laatste plaat van deze artiest. Maar deze plaat vind ik ook erg lekker.

Van Bat for Lashes leerde ik twee jaar terug twee liedjes kennen: Het mooie, maar wat lastig verteerbare Laura en het mysterieuze, catchy All Your Gold. Hoewel ze kwalitatief niet veel voor elkaar onder doen luister in de laatste veel liever. Toen ik dit album getipt kreeg was dan ook mijn belangrijkste vraag: Wat is haar huisstijl? De stijl van Laura of van All Your Gold? Stiekem kende ik Daniel al, maar dat nummer zit er wat mij betreft redelijk tussenin. Afwachten dus.

De eerste nummers van Two Suns stemden me erg positief. Originele composities met spannende percussie en een subtiele elektronische ondertoon. Nummers ook met redelijk wat vaart en een goede beat. Meer All Your Gold dan Laura, hoewel haar hoge, klagerige en iets te neerslachtige stemgeluid dat ze ook in Laura laat horen me niet erg ligt.
Vanaf Peace of Mind gaat het fout. Dit is een draak van een nummer met een iets te dikke knipoog naar gospel. De vaart is er meteen helemaal uit en mijn aandacht is weg. Alles wat daarna nog volgt komt op me over als een trage, saaie zit zonder enige opleving in de vorm van een stukje aanstekelijke of hardere muziek.
Vooruit, er zijn een paar uitzonderingen. Pearl’s Dream is lekker uptempo en heeft een lekker refrein en Two Planets bevat een soort ingehouden bombast die dit nummer naar een hoger niveau tilt en de muziek op de rest van dit album doet verbleken. Een uitbarsting of zelfs maar een beetje ontwikkeling blijft helaas volledig uit. Een gemiste kans, maar niettemin een goed liedje.
De andere liedjes zijn stuk voor stuk te saai en het album sluit rampzalig af met The Big Sleep, een nummer dat ik nog minder kan uitstaan dan Peace of Mind. De tweede helft van dit album blijft daarom ondermaats, ondanks de paar lichtpuntjes.

Een van de pluspunten aan dit album vind ik de instrumentatie. De percussie en de netjes gedoseerde elektronica creëren een bijzondere sfeer. Ze geven de meeste nummers een spannende ondertoon. Het is wel ontzettend jammer dat in geen van de liedjes de muziek naar een climax toewerkt. Het begint onheilspellend, maar mondt nergens uit in echte spanning. Zoveel potentie waar zo weinig uit wordt gehaald. Zonde.

Een ander lichtpunt in deze pessimistische recensie is het concept. Vanaf Siren Song viel me ineens op dat ik songtitels in de teksten hoorde terugkomen. Ze lijkt een verhaal te vertellen en Two Suns blijkt inderdaad een soort conceptalbum te zijn. Hoe het verhaal exact gaat is me niet helemaal duidelijk. De teksten zijn niet per se heel cryptisch, maar gewoon wat vaag en open voor interpretatie. Het is in ieder geval een liefdesverhaal. Op zich niet zo heel interessant of origineel, maar het zorgt er wel voor dat ik met wat meer bewondering naar dit werkje luister.

Bat for Lashes heeft me op bepaalde vlakken positief verrast en heeft zich laten gelden als een veelzijdig en kundig artieste, maar haar muziek en vooral haar stemgeluid weten me niet te pakken. De muziek is te kalmpjes en te saai, de stem ligt me simpelweg niet. Ondanks het sterke begin zal ik Two Suns niet zo snel meer opzetten, omdat ik weet dat het laatste halfuur vervelend lang duurt.
Een positief puntje om mee af te sluiten: Natasha Khan heeft hier voldoende potentie laten horen om me nieuwsgierig te laten zijn naar elke nieuwe single die ze nog gaat uitbrengen.

Nieuwsgierig geworden door de in spotify genoemde vergelijkbare artiesten nog maar eens geprobeerd. Het is het allemaal net niet, deze cd. Nergens wordt het echt spannend. Jammer, want de potentie is er wel.