menu

Ultravox! - Ultravox! (1977)

mijn stem
3,30 (42)
42 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Island

  1. Saturday Night in the City of the Dead (2:36)
  2. Life at Rainbow's End (3:44)
  3. Slip Away (4:18)
  4. I Want to Be a Machine (7:24)
  5. Wide Boys (3:17)
  6. Dangerous Rhythm (4:19)
  7. The Lonely Hunter (3:46)
  8. The Wild, the Beautiful an the Damned (5:52)
  9. My Sex (3:01)
  10. Slip Away [Live] * (4:12)
  11. Modern Life [Live] * (2:31)
  12. The Wild, the Beautiful an the Damned [Live] * (5:18)
  13. My Sex [Live] * (3:05)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 38:17 (53:23)
zoeken in:
avatar van Red Sail
4,0
Mooi album. Vier sterren voor onder meer "I want to be a machine" (met een steeds fraaie invallende bas) en "the wild, the beautiful and the damned".
Klinkt nog heel anders dan het latere Ultravox. Invloeden van Roxy Music en Punk en daar doorheen een viool.

avatar van Gerards Dream
3,5
Dit is inderdaad een goed deburalbum van Ultravox onder leding van John Foxx. Vooral I Want to Be a Machine is een wereldsnummer met die pakkende viool van Billy Currie, wat dit album een zekere meerwaarde geeft. Daarnaast past de stem van Foxx goed bij deze muziek.. Zijn sten lijkt op die van David Bowie en dat past wel bij deze merkwaardige rockmuziek.. Dit album is inderdaad niet te vergelijken met wat Ultravox in de jaren tachtig maakte.

avatar van Rinus
3,5
Vroeg Ultravox album, enizsins experimenteel, maar wel met goede tracks zoals "I want to be a machine" (met een hoofdrol voor de electrische viool) en "Wide boys". Op vinyl.

Harald
Mooi album, draai ik nog steeds regelmatig.

avatar van Gerards Dream
3,5
Dit blijft hoe je went of keert een bijzonder album uit de vernieuwende muziekperiode die in de jaren zeventig van de vorige eeuw uit kwam. De punk had zijn beste tijd gehad en men was op zoek naar iets nieuws. Eén van die bands was inderdaad Ultravox! Toen nog met uitroepteken, die gaande weg hun bestaan langzaam verdween.

Net zo als Harald draai ik dit album nog regelmatig en blijf me nog iedere keer verbazen over die vioolsolo op de track I Want to Be a Machine. Hier kan ik nog steeds buiten adem van raken. Dit blijft een meesterlijk stuk muziek.

Johny Favourite
Door Eno geproduceerde en in de loop der jaren allicht ietwat in vergetelheid geraakte tweede plaat van Ultravox! Voordat ze ten tijde van Midge Ure verzanden in uitgesponnen neo-romatische synthesizer muzak. De aanwezigheid van Eno maakt dat parellellen met vroege Roxy Music (die overigens een soortgelijke ontwikkeling doormaakten, zij het met meer behoud van kwaliteit) zeker niet denkbeeldig zijn.

Om Foxx weg te zetten als een Bowie-epigoon, vanwege enige overeenkomst met diens stemgeluid in vroeger jaren, zou deze eigenzinnige en borderline briljante muzikant meer dan te kort doen, net als het reduceren van dit veelzijdige en consistente album tot slechts een prijsnummer, I Want To Be A Machine. Er is namelijk veel en veel meer te genieten.

avatar van Gerards Dream
3,5
Volgens mij draai je de volgorde van uitkomen van de albums Ultravox! en Ha! Ha! Ha! door elkaar, Johny Favourite. Dit album wat hier staat was het debut. Daarnaast is het zeker waar dat dit album wat in de vergetelheid is geraakt. Het blijft voor mij een album dat een ruime voldoende waard is.

Ja, en dan komen we inderdaad op de kwestie van het stemgeluid van John Foxx. Ik heb nergens gezegd dat de stem van Foxx een epigoon zou zijn van Bowie, maar er wel veel op leek. Het heeft hetzelfde droge vlakke geluid als het ware. Hiermee wil ik zeker niets reduceren, maar enkel een vergelijk neerzetten. David Bowie en John Foxx zijn twee artiesten met unieke kwaliteiten. Dat de stemmen in elkaars verlengde liggen is puur toeval. Het is hier enkel bedoeld als voorbeeld.

En dan komen we bij het latere Ultravox onder leiding van Midge Ure. In die periode bleef Ultravox een creatieve band, waar violist en toetsenist Billy Currie toch mag gelden als muzikaal architect van het geheel, meer dan over het algemeen wordt verondersteld. Dat de band meer jaren tachtig ging klinken mag logisch zijn door de vrijage met het Visage van Steve Strange.

avatar van Brecht
3,0
Ik dacht dat het de eerste was...
Best ok plaatje, maar de volgende is al een stuk beter.

avatar van Gerards Dream
3,5
Brecht schreef:
Ik dacht dat het de eerste was...
Best ok plaatje, maar de volgende is al een stuk beter.


Dit is ook de eerste die van Ultravox uitkwam.

Johny Favourite
Gerards Dream schreef:
Volgens mij draai je de volgorde van uitkomen van de albums Ultravox! en Ha! Ha! Ha! door elkaar, Johny Favourite. Dit album wat hier staat was het debut. Daarnaast is het zeker waar dat dit album wat in de vergetelheid is geraakt. Het blijft voor mij een album dat een ruime voldoende waard is.


Je hebt helemaal gelijk Gerards Dream. Raar slordigheidje van me. Album staat gewoon als eerste in mijn alfabetisch en naar verschijningsdatum geordende kast.

Ja, en dan komen we inderdaad op de kwestie van het stemgeluid van John Foxx. Ik heb nergens gezegd dat de stem van Foxx een epigoon zou zijn van Bowie, maar er wel veel op leek. Het heeft hetzelfde droge vlakke geluid als het ware. Hiermee wil ik zeker niets reduceren, maar enkel een vergelijk neerzetten. David Bowie en John Foxx zijn twee artiesten met unieke kwaliteiten. Dat de stemmen in elkaars verlengde liggen is puur toeval. Het is hier enkel bedoeld als voorbeeld.


Je hebt wederom gelijk. Foxx' stem lijkt inderdaad op die van bowie (ook op die van Ferry, overigens). Mijn opmerking over vermeend epigonisme had dan ook eigenlijk niets met jou te maken (vandaar dat ik je ook niet gequoot heb), maar veeleer met kritiek uit recensies, waarin Foxx met die vergelijking werd teniet getypeerd. Onterecht, imo.

En dan komen we bij het latere Ultravox onder leiding van Midge Ure. In die periode bleef Ultravox een creatieve band, waar violist en toetsenist Billy Currie toch mag gelden als muzikaal architect van het geheel, meer dan over het algemeen wordt verondersteld. Dat de band meer jaren tachtig ging klinken mag logisch zijn door de vrijage met het Visage van Steve Strange.


Even voor alle duidelijkheid: ik heb niets tegen de jaren '80; integendeel, een zeer creatief en gevarieerd decennium op muzikaal vlak. Maar met Vienna doofde wel mijn liefde voor Ultravox. Kwestie van smaak, wellicht. Geef mij dan maar Foxx ' Metamatic.

avatar van Gerards Dream
3,5
Smaken mogen gelukkig verschillen, feiten moeten kloppen. Dat is bij deze weer eens bewezen. En zo kunnen we met een gerust hart dit goede album weer eens gaan beluisteren.

Daarnaast mochten de eerste drie solo-albums van John Foxx er voor mij ook wezen. Heb dit als een waardevolle uitbreiding van mijn collectie gezien. Het toppunt van dit bijzondere album blijft voor mij wel I Want to Be a Machine. Dit zit erg goed in elkaar dat ik er helemaal in op ga!

avatar van foxhusky
4,5
Debuutalbum van Ultravox! (toen nog met een !) uit 1977. In 1977 had ik echter nog nooit van Ultravox gehoord. Ik was 10-11 jaar en hield me niet bezig met dit soort muziek. In ons huis was veel muziek te horen, vooral Pink Floyd, Beatles, Rolling Stones, enz. Ikzelf hield toen vooral van Elvis...

Pas in 1980-1981 kreeg ik belangstelling voor andere muziek en kwam in aanraking met Ultravox via de hit Vienna. Dit smaakte naar meer en heb toen ook de LP's van Ultravox met John Foxx aangeschaft. Dat was zeker wel even wennen aan het begin, want dit klinkt toch wel even heel anders dan Vienna en later.

Maar ik heb deze platen toen erg veel gedraaid, alleen op een klein zolderkamertje, terwijl ik probeerde wat huiswerk te maken. Met als de meeste mensen hier vind ik 'I want to be machine' een hoogtepunt, maar kan ook erg genieten van nummers als 'Dangerous rhythm' en 'The wild, the beautiful and the damned'. Ook het ingetogen 'My sex' is prachtig.

avatar van WesleyX16
5,0
@Foxhusky mooi verhaal. 't Is ook heel herkenbaar. De muziek die jij noemt dat is waar mijn vader van hield/houdt.

Maar deze plaat heb ik pas in 85 gekocht en dat was ook nadat ik Ha! Ha! Ha! had gekocht. Want dat klonk interessant. Ben toch eerst met het "nieuwere werk" begonnen. Want in de jaren 80 stond Ultravox bij op 1.
En van alle Utravox platen t/m U-Vox heb ik zowel het vinyl alsook de CD versie.

Het is ongeveer een half jaar geleden dat ik dit album voor het eerst opzette in Spotify. Ik wilde eigenlijk Saterday Night van Herman Brood opzetten maar klikte mis. Daar ben ik mijn inmiddels overleden muis nog steeds dankbaar voor want ik zet ze nog regelmatig op. Het album wat ze hiervoor maken is ook nog wel aardig maar de latere albums vind ik dan weer helemaal niets aan. Maar toen was blijkbaar van de oorspronkelijke lineup weinig meer over.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:47 uur

geplaatst: vandaag om 01:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.