Golden Earring - Contraband (1976)

De plaat met het geweldige Mad Love's Comin'..fantastische spannende sfeer in de opbouw.

Zeer goed album vind ik dit. Toch ook hier vind ik de ijzersterke songs als 'Mad love's comin' en 'Conman' live veel beter op hun plaats. 'Fighting windmills' is een prachtsong. Maar omdat ik de liveversies gewoon krachtiger is deze plaat bij mij bedekt met een dikke laag stof.

Zeer goed album vind ik dit. Toch ook hier vind ik de ijzersterke songs als 'Mad love's comin' en 'Conman' live veel beter op hun plaats. 'Fighting windmills' is een prachtsong. Maar omdat ik de liveversies gewoon krachtiger vind, zijn die mij ook beter bekend en is deze plaat bij mij geconserveerd door een dikke laag stof.

hmm vind beide uitvoeringen heerlijk, zowel studio als live: deze ietwat gelikte amerikaanse produktie mag er ook zijn: vanaf sueleen t/m fighting windmills is het super, elk nummer zonder meer 5 sterren.
Earring's sterkste periode vind ik (tezamen met dus het live album uit die tijd). Het klonk allemaal zo strak en gemotiveerd in die tijd, ongetwijfeld met de hoop op een finale doorbraak in de states, gepaard gaand met heel veel optredens. Dat is dan ook terug te horen op met name de dubbelle live album. Wat een fantastische rockband..
Tegenwoordig is het af en toe nog super (live), echter het is niet meer wat het was; soms teveel de automatische piloot denk ik...
Denk dat kooymans / hay invididueel nog steeds in staat zijn om prachtige nummers te schrijven; wie weet ...

Deze plaat en Moontan zijn volgens mij hun beste elpees. Deze vind ik supersterk omdat er 2 kanjers van songs op staan.
Single Bombay, die altijd al onderschat is, vind dit haast zo sterk als Radar Love, echt waar, wàt een beat, wat een ritme, wat een song !
En dan misschien het allerbeste wat deze band ooit maakte : Mad Love's Comin' ! Die opbouw van dat nummer, die spanning, dat groeien naar een climax.
Deze song vind ik - samen met de lange elpeeversie van SHE FLIES ON STRANGE WINGS - het aller-aller-aller STERKSTE wat deze gigant van een rockband heeft gemaakt. Heb deze elpee nog gehad, moet hem dringend op cd terug aanschaffen ! 4.5 sterren ! **** 1/2

Met backing vocals van Patricia Paay?

'Bombay' en 'Mad love's comin'' zijn hierop mijn favorieten.

Jugend van nederland als je nog op zoek bent naar nederlandse pareltje, als avenknie van menig rockband: dit is HET album.
Alles wat de Earring daarna heeft gemaakt had dit album als basis.
(mede) Met dank aan de virtuose Eelco Gelling ..
En laat je niet weerhouden door de patsershouding van de earring leden.
Ergens over 25 jaar of zo wordt rock in nederland weer eens onder de loep genomen... Jazeker radar love zal genoemd worden, maar dit album ... en ene Rinus Gerritsen zal dit zeker kunnen beamen ...

Can't stop ... Can't stop ... Fighting windmills ...and I can't stop fighting windmills .....

Als je denkt dat Golden Earring stopt bij Radar Love, denk dan opnieuw! ...of beluister deze plaat. Waarschijnlijk een van de sterkste platen dat de groep heeft uitgebracht; er zit geen 'minder' nummer in. Heb Mad Love's comin' en Fightin Windmills aangeduid als favorieten, maar ik had ieder nummer kunnen aangetikt hebben.

Ondertussen heel die backcatalogue van Red Bullet binnen. Dit album koester ik zoals ook Moontan en Switch.

Maar deze in het bijzonder voor hun aller-aller-aller-aller..... (ad infinitum...) STERKSTE song ever;

Mad Love's Coming!

(al komt de lange elpee versie van She Flies On Strange Wings zo ook ongeveer op gelijke hoogte...)

Heel deze plaat heeft een drive die de mijne is.

Yep!

Zonder twijfel 1 van de beste Earing albums .

Na de experimentdrift op zowel Switch als To The HIlt , keert de groep met extra gitarist Elco Gelling terug naar de rock .
Het gitaarwerk is fantastisch ( prachtig slidewerk van Gelling) en de songs hebben de juiste drive en sfeer .
Het stuwende Bombay ( Zuiderwijk in topvorm ) het lekker smerig klinkende Sueleen en het mogelijk nog betere Con Man , waar Barry Hay meesterlijk rauw een gave zangpartij tentoonstelt .
Mad Love's Coming hoort absoluut thuis in de rij Earingclassics .
Bouwend op een aanstekelijke rifje wordt het nummer naar een groots plan getild . Zeer terecht ook jarenlang een livefavoriet .
Fighting Windmills is een mysterieus nummer waar de groep zich bekommert over de nieuwe ontwikkelingen in de muziekwereld .
Een kennelijk nieuwe lichting talentvolle bands die binnen Nederland amper de kans krijgen om door te breken . Een song met een onderwerp die nog razend actueel is .
Faded Jeans is aardig maar minder pakkend dan al het voorgaande op Contraband .
Time's Up betekent de vocale terugkeer van George Kooijmans . (hij zingt hier verrassend weing lead ) .
Het stuk bestaat uit 2 delen , het rustige met kooijmans en het stuwende stevigere met Hay als leadvocalist .
Contraband blijkt een plaat met de juiste inspiratie . En de rol van Elco Gelling is van grote waarde , want zijn partijen in samenwerking met Kooijmans zijn behoorlijk sterk .
Ondanks alle goede bedoelingen heeft de groep dit niveau nooit meer weten te behalen .

bikkel, driewerf hulde voor je prachtige en mijns inziens héél acurate en juiste bespreking van een tijdloos en machtig Earring album.

The Golden Earring, toch één reden waarom je als "Hollander" geboren zou mogen geweest zijn...(*)




(*) bij nader inzien, blijf ik liever een Belg, een Vlaming zulle, mennekes!

Bedankt Father ik word er verlegen van . Blijf trots op wat je bent .

Belgie heeft tenslotte Raymond v/h Groenwoud , Arno Hintjes en Brel voortgebracht . Ook niet de minste .

Mooie recensie Bikkel. Helemaal mee eens, enige waar ik het niet helemaal mee eens ben: Dit is DE Earring klassieker (tezamen met Live 77)

Dank je marcello . Dit is ook zonder meer mijn favoriete Earingplaat , tezamen met Moontain . Live 77 is idd geweldig , hier wordt terecht veel van deze 2 platen gespeeld .

Van Het Groenewoud is toch oorspronkelijk een Nederlander?
Belgie heeft/had ook nog The Wallace Collection, The Cousins, Won Ton Ton, Vaya Con Dios, Pebbles, Octopus (volgens mij ook Belgisch) etc etc etc
Contraband is niet mijn favoriete Earring-album. Bombay blijft een goede uitschieter. Ik draai veel liever albums zoals Eight miles high, Golden Earring, Moontan en Live. En die goed samengestelde 4 CD-box.

"Bombay" is een aardig Earring nummer. "Mad Love's Comin' " is geniaal en dus de absolute uitschieter van het album. Alleen om "Mad Love's Comin' " zou je "Contraband (1976)" al kopen. Golden Earring op z'n superbest!!

De riff van het intro van Mad Love's Comin' is inderdaad briljant. Barry Hay's zang getormenteerde zang verhoogt het zenuwenlijderige gehalte nog meer (en dat bedoel ik positief). De eerste drie minuten zijn een perfecte uitbeelding van een zenuwenpatiënt. De minder creatieve overdubs van Kooymans - hij haalt het niet bij Jimmy Page, intro van Dazed and Confused - doen daar niets aan af.
Na minuutje 3 wordt het stukken minder. Gerritsen heeft weer een monotone partij, een zwakkere versie van Radar Love. Kooymans jengelt maar wat aan, zodat het nummer aan structuur verliest. Alleen Barry Hay handhaaft het niveau van de eerste drie minuten.

Bombay is een perfect voorbeeld van poppy hardrock; een lekker ritme van Zuiderwijk, een prima riff van Kooymans plus een korte stemmige solo. Stukjes daarvan worden gebruikt om Hay's prima zang te beantwoorden. Bombay is een degelijke compositie, dat ver boven de middelmaat wordt verheven door alle kleine ideetjes die verwerkt zijn. Niemand heeft het bv nog over Gerritsen's solo na het eerste refrein gehad .... En met slechts twee coupletten en refreins is Bombay ook nog eens uiterst compact.

grappig dat hardrocker Nieuweboer niet verder kijkt dan zijn neus lang is (voor dit album dan). The king of slide guitar (Elco Gelling) doet volop mee op dit album.

Van wat ik aan Golden Earring-albums heb gehoord is dit toch wel de eerlijkste. Duidelijk een plaat die op hoog volume moet worden afgespeeld. Deze muziek heeft ballen en de juiste spirit.
Erg vreemd dat ze hier overzees geen potten mee wisten te breken want alles klopt.

Een hele oprechte Earringplaat inderdaad . De hagenezen blijven heel dicht bij zichzelf .
Dat dit overzees geen potten brak zal te wijten zijn aan het gebrek aan een hit na Radar Love en een dito album .
Switch en To The Hilt waren duidelijk te radio onvriendelijk en met het tussendoortje Instand Poetry wilde het ook al niet lukken .
Die definitieve doorbraak zat er dus effe niet in , al probeerde ze het wel weer met het supergelikte Grab It For A Second(1978) , notabene geproduceerd door amerikaan Jimmy Lovine .
Zonde inderdaad want Contraband is nogal onderschat .
Een meer dan uitstekend album waar een wervelende energie van uitstraalt . En Elco , geweldig hier .

Zo vreemd is dat niet .
The Earring had de pech dat ze uit Holland kwamen als de band uit The States kwam waren ze een wereldband geworden.

Ze hebben die kans wel gehad . Lees de biografieen er maar op na .
The Earring kon zich vestigen in de U.S.A want met Radar Love waren ze erg hot daar . Met Twilight Zone overigens ook .
Maar de mannen trokken het uiteindelijk niet . Heimwee , en ja dan houdt het verhaal op natuurlijk .
Maar dan nog weet je niet hoe het had uitgepakt . Ze waren na Moontain wel zo eigenwijs om 2 wat experimentelere albums uit te brengen die eigenlijk onbegrepen waren en ook een stuk minder verkochten . Ik vrees dan ook als ze in Amerika hadden gebeleven er een stuk of wat hits hadden moeten komen van het kaliber Radar Love . Dat was een onmogelijke opgave geweest .
De boys wilden uiteindelijk liever hun eigen ding blijven doen . Maar dan met een superamerikaans klinkend album komen als Grab It For A Second ....... toen begon het kennelijk toch weer te kriebelen .
Herman Brood heeft er ook even aan geroken , maar ook die lukte het niet .

Wat is het gitaargeluid op dit album toch heerlijk. Uitmuntende productie heeft het ook.
Bij elk nummer heb je het gevoel dat ze er 110% voor gaan. Echte epische rocknummers zonder enige vorm van overbodige poeha. Zo kan het ook.

geweldige sound. Lekker strak, stevig, geiinspireerd, rockt&swingt , een unieke sound

en idd, intro Mad love, echt briljant

Een echte Earing plaat


Maar ook hier (zoals bij To the Hilt) wie heeft in godsnaam deze hoes ontworpen? Geeft toch totaal niet de inhoud van deze plaat weer.... vind je het gek dat dit niet aansloeg bij het grote publiek

Beetje goedkope hoes inderdaad . Had beter gekund . Komt nu zelfs lachwekkend over .
Maar de muziek is natuurlijk geweldig hier . Is en blijft een heerlijke rockplaat .
Moontain is natuurlijk glorieus ,maar Contraband blijft er niet veel op achter .

redelijk album beter als to the hilt
3 stemmen omdat er wel een goede opbouw in zit

Sterk album van Golden Earring

Ik vind naast Mad love's Comin' Con Man net zo goed.

Ik kan alleen niet luisteren naar sueleen. Tenenkrommend.

De hoes is de voorloper op een band die in 1979 de wereld zou veroveren. Die band heeft deze hoes als voorbeeld genomen en hun act erop gebaseerd..... Village People

Inderdaad: een beetje suffe hoes. De muziek is daarintegen NIET suf. Erg goed zelfs. Met Eelco Gelling die erg aanwezig is op dit album. George Kooijmans kon zijn ei niet meer kwijt met Gelling in de gelederen, dus moest die het veld weer ruimen. Jammer want zijn inbreng heeft absoluut een toegevoegde waarde.

Het sterkste moment van het album vind ik de laatste paar seconden van dit album......Time's uuuuuuupp.
Erg goed over nagedacht

Sueleen is in mijn ogen een ondergewaardeerd nummer op dit album, wat verder alleen maar sterke songs bevat

In the States kwam dit album uit onder de titel "Mad Love" met als hoes een live foto.
Deze heb ik net toegevoegd, staat al keurig bij de reguliere albums.
De openingstrack daarop is het sterke "I Need Love" die qua sfeer volgens mij gewoon is opgenomen ten tijde van "Contraband", jammer dat die niet als bonus-track is toegevoegd.
Echter "Faded Jeans" staat niet op "Mad Love".

Ja, die hoes ..... volgens mij zat bij de LP een soort van papieren bouwpakketje die je kon uitvouwen tot theatertje.
George was technisch gezien niet zo'n goede gitarist, daarom kwam Eelco de band versterken en het resultaat is er ook naar.
Zijn solos haal je er zo uit, echt een te gekke gitarist (vooral qua solos).

Ik vind dat Kooijmans niet onderschat moet worden. Gelling was een purist , subtiel en met een ruime bagage blues /rock. Uitstekende gitarist.
Maar Kooijmans is een man van de riffs en ook zonder Gelling stond en staat hij zijn mannetje.
Ik geloof ook niet dat de komst van de ex Cuby gitarist te maken had met de tekortkomingen van Kooijmans.Op live (1977) speelt hij uitstekend slaggitaar en speelt evengoed een paar rake solo's.
Het was meer een toevoeging, net als ze dat deden met de aanstelling van Robert Jan Stips.
Meer een zoektocht naar een wat andere sound.

Hier op Contraband werkt het overigens perfect. Een heerlijke gitaarplaat. Gelling had wat mij betreft best mogen blijven, maar het werkte niet. Hij was live vaak te wisselvallig en had een andere instelling dan de andere vier.