The Veils - Sun Gangs (2009)

Verhoogd naar 4,5*, misschien wel het Veils-album tot nu toe.

JA !? dit het beste album van de Veils! ik hoor m nu voor de 2 de keer maar verdorie, Geweldig!

Wel een zeer korte mening ,niet?

Ik blijf het proberen en er is een licht puntje! Alhoewel ik het gevoel mis wat ik bij Nux Vomica en Runaway Found had. Ik begin de nummers meer te accepteren. Ik verhoog nog niet, ik moet het eerst zeker weten.

neu!, ik ken de Veils (ik heb al hun cd's ik ben hun grootste fan!! )
Het voelt gelijk goed! zo niet beter.. het lijkt misschien wel een snel oordeel.. maar dat is mijn eerste ingeef (maar de tijd zal het leren)

ik kan je wel vertellen dat ik wat schrok van the letter ik hoorde een coldplay..
maar gelukkig werd het snel ongedaan/onschadelijk gemaakt door het echte onvervalste Veils geluid
en killed by the boom (een beetje Deus achtig) wat een gewaagd en te gek nummer is dat!
en zo kan ik nog wel even door gaan

In één woord: GEWELDIG. Van begin tot eind geen zwakke noot.

Dit album is niet minder dan zijn twee voorgangers. Het combineert de meer gevoelige songs van het debuut met de soms hysterische uithalen van Nux Vomica.

nee het is ook zeker niet minder..

1/2 weer omhoog, ik draai hem nog met regelmaat....je weet nooit of hij helemaal valt, ik moet nog verschikkelijk wennen aan scarecrow en larkspur...:S

Imho hebben ze hier teveel écht zachte, trage nummers op geplaatst.. Afgewisseld met enkele kleppers van formaat, dan. Waar Valleys of New Orleans op The Runaway Found me niet echt kan bekoren, en House Where We All Live en Under The Folding Branches op Nux Vomica me zelfs redelijk storen, vind ik Scarecrow hier gewoon niet om aan te horen. The Veils is het sterkst in krachtigere songs, en dat bewijzen ze hier met The Letter, Three Sisters, en het experimentel Killed by the Boom. De minste Veils tot nu toe, maar die paar briljante liederen maken het wel de moeite waard.

Het tweede album dat ik beluister van The Veils na Runaway Found en ik kan niet anders dan zeggen dan dat dit weer een pareltje is.

Stevige songs worden afgewisseld met rustige nummers en Larkspur is simpelweg briljant.

Op naar Nux Vomica!

Berichten verplaatst naar The Veils

Ik was hem een tijdje kwijt Maar in kader top 2009 weer eens opgezet. Ben het wel eens 3 albums achter elkaar grote klasse. Meeslepend en theatraal. Three Sisters en It hits deep en dan weer het poppy the Letter.

@haveman; eens over Larkspur

Weer eens gedraaid en het viel me toch wat tegen. Dit is goede muziek, met een aantal hoogtepunten. Maar het is niet van het niveau van de eerste twee cd's.

Scarecrow vind ik een prachtige! bezinnings plaat vol met drama..
scarecrow not made for this times... mooi!

Scarecrow vind ik persoonlijk ook een mooi nummer welke vooral 'live' lekker knalt...

" larkspur " is hemels en zo david eugene edwards schatplichtig dat het is of den duvel zich er persoonlijk mee gemoeid heeft , wondermooi !!!!!!!!!

Correctie, ik bedoelde dus 'Larkspur'

Van de drie Veils is dit m.i. de meest toegankelijkste en radiovriendelijk. Als je Sit down by the Fire en vooral The Letter neemt, dat kun je zo Bono ervoor in de plaats zetten. De sound van deze nummers zouden zo uit de unforgettable fire periode kunnen komen. Killed by the Boom heeft dan wel een Muse gevoel over zich, vooral in het refrein. Maar nummers als It Hits Deep en zeker Larkspur brengen een grote meerwaarde mee en hebben een eigen smoel.
Verder valt op dat de zang meer "opener" is, dan bij de vorige twee albums. Wat minder schel en schreeuwerig....op zich ook geen probleem...paste goed bij de muziek. Maar heb toch het gevoel dat het op dit Sun Gangs wat bedachtzamer eraan toe gaat.
E.e.a. draagt er dan ook aan bij dat ik dit misschien wel eens het mooiste album van The Veils zou kunnen gaan vinden.

Vreem dat ik nog niet gestemd heb. Bij deze, 4*
The Letter gaat voor mijn gevoel trouwens meer richting Echo & The Bunnymen dan U2. It Hits Deep is trouwens echt ongelofelijk mooi. Het viel me na een paar keer op dat dit nummer, dat het karakter heeft van een (Nick Cave-esque) pianoballad überhaupt geen piano heeft.
The House She Lived In had dan weer van The Good, The Bad & The Queen kunnen zijn (de gelijkenis is bijna eng), hoewel mijn vader het een update van het werk van John Travolta vindt.

Van de week weer eens opgezet in de auto, vond er niet veel aan toen hij net uit was, maar ik ben nu omgereden!!! Daarna steeds weer aangezet en oeijoeijoei de euro is gevallen!!! Verbazingwekkend hoe je na een tijdje anders tegen een plaat aankijkt....

Ik kom er toch weer even op terug dat ik het niet kan zeggen, wat het beste veils album is
het is allemaal geweldig...

Larkspur gaat inderdaad compleet los! (het gaat door het dak!)
maar je word wel weer opgevangen door begin again en dat vind ik mooi

The Veils, waarom ik er niet eerder aan begon is onbekend. Strooide Finn Andrews zelf met de namen Captain Beefheart, Lou Reed en Leonard Cohen in een interview, noemden de recensenten ook nog Nick Cave & The Bad Seeds en Tom Waits. En potverdorie, had ik ze maar eerder ontdekt.

Want ja, wat zijn er een pareltjes te vinden op het album. "It Hits Deep" wil ik gelijk als absolute (emotionele) hoogtepunt noemen, want wat een intense zang in deze prachtige pianoballade-zonder-piano. Dat zijn The Veils op hun best, als ze zo door merg en been gaan. Finn houdt zich qua zang dan wel in op het andere hoogtepunt, het titelnummer, waarin het refrein "Where I am going, you can't save me" dan wel kalm gezongen wordt, maar niettemin een uiterst pijnlijke indruk maakt.

Meer up-tempo is het messcherpe, Echo & The Bunnymen-achtige "The Letter", waaronder ook nog eens galloperende drums zijn geplaatst. Het klagende "I know I know I know" bevestigt maar weer eens dat Finn een zeurkous is en dat vooral moet blijven. Het briesend kwade protestlied "Killed By The Boom" is dan weer een soort Bob Dylan met een (zichzelf wel redelijk inhoudende) punkband als ondersteuning.

Natuurlijk moet "Larkspur" ook genoemd worden: een wat harder nummer, waarbij het gaspedaal af en toe misleidend in wordt getrapt, maar het langgerekte muziekstuk blijft over het algemeen toch wat langzaam. Het opvoeren van de intensiteit is (ook) hier het doel eigenlijk; met minimale tekst (zo'n drie regels die herhaald worden) wordt er toch een spanningsboog opgebouwd om u tegen te zeggen. Een "When the Music's Over", maar dan van de jaren '00.

Helaas, er zijn wat mindere broeders hier. Zo is "Three Sisters" niet meer dan een aardig aanzetje tot een nummer dat nog verder uitgewerkt moet worden en heeft "Scarecrow" wel een heel sterke tekst, maar gaat het als liedje ook niet helemaal leven. Het uiterst poppy en uiterst The Good, The Bad & The Queen-achtige (zeker die hamerende pianotoets) "The House She Lived In" is wel aardig, maar toch wat te lichtvoetig. En tja, na het geweld van "Larkspur" valt "Begin Again" ook wel wat weg, ook al is het los beluisterd best een mooi nummer.

Naast zes intense of gewoon zeer goede nummers bevat het album dus vier liedjes die eigenlijk een stuk minder zijn. Jammer, met wat meer focus had dit een meesterwerk kunnen zijn, maar nu is het vooral een goed album dat me benieuwd maakt naar de rest van de Veils-discografie.

Larkspur is echt één van de beste nummers ooit gemaakt . Die spanningsopbouw is ongeëvenaard, ongelooflijk. Als dit nummer opstaat laat ik me helemaal gaan en waan ik mij in iets dat voor de hel kan doorgaan. Ik voel de waanzin door mijn aderen lopen. Een psychisch gestoord persoon moet hier niet aan beginnen denk ik dan altijd. Raar genoeg vind ik dit een fantastisch gevoel, het zal wel een of andere vorm van zelfmasochisme zijn

Deze cd heb ik op de ouderwetse manier gekocht. Enkel afgaand op het artwork. En het valt zeker niet tegen! Sterk album.

De muziek doet soms wel denken aan die van Arcade Fire, maar dit is wat donkerder en steviger. Redelijk verslavend.

Echt een heerlijk album. Niet alle nummers zijn even sterk maar slecht wordt het nooit en er staan dus heel wat uitschieters op.

Dan vind je de voorganger waarschijnlijk ook goed Kronos. Sun Gangs vind ik een goeie plaat maar de voorgangers nog net iets beter!

Berichten over nieuwe plaat verplaatst naar The Veils

..en wat als je eigeniljk alles maar zozo vind, maar enkel Larkspur geniaal vindt? Is er dan nog hoop?