The Veils - Sun Gangs (2009)

Ga met deric raven mee, enkele kwartjes op dit album vallen nu toch op hun juiste plaats.
Half punt erbij: 4*

Wat een geweldige band is dit toch. Drie albums zijn er nu uit en van de dertig nummers valt de minste nog steeds in de categorie "heel goed". Ik denk dat conclusie groeiplaat inderdaad de goede is.

Ik verheug me er op om deze nummers live te horen. Al hoop ik dat ze ook veel van Nux Vomica gaan spelen.

Ik zie dat het een groeiplaat is? Nou best, dan wordt het nog lachen want ik vind hem na 1 x draaien al geweldig. En dan ook nog een optreden in de Mezz in het vooruitzicht. Dat zo'n band als deze daar staat zeg.Volgende keer HMH, dat kan haast niet anders.

Dacht ik ook toen ik bij het vorige album naar ze stond te kijken in het kleine Rotown: ook toen waren ze al te groot voor zo'n klein zaaltje. Misschien kiezen ze er bewust voor???

Zijn er meer mensen die bij het nummer 'Sun Gangs' moeten denken aan het debuutalbum van Tom Waits? Zelfde rustige pianospel en manier van zingen, zij het dat de stem van Tom Waits een tikje rauwer en door-rookter klinkt.

Ik heb ze in Speakers in Delft zien optreden, dat is helemaal een kleine zaal. Ze moesten door het publiek om op het podium te komen. Over 2 weken zie ik ze in de Melkweg.

Deze cd blijft me na meerdere luisterbeurten nog altijd erg bevallen. Net als het vorige werk zal ook deze niet snel gaan vervelen.

Ik begrijp dat ook niet. Dit vind je toch gelijk (heel) mooi?
Wat een donkere teksten trouwens.

Per ongeluk ontdekt.
Uiteraard had ik als ouwe bal nog nooit van deze band gehoord, wat zou je denken.... ??

Eigenlijk enkel een ontzettend positieve recensie gelezen in Revolver. Die journalist raakte er niet over uitgepraat;
Ik zag hem liggen en heb hem maar met andere aankopen meegenomen.
Een eerste luisterbeurt zit er op en ik ben voor een keer BLIJ verrast door muziek, afkomstig van een jongerenbandje.
Erg bezwerende muziek, en het nummer Larkspur doet me aan de jonge Jim Morrison denken, qua bezieling en zangstijl.
Zijn er nog mensen die dat erin horen?
Ik vind dit in elk geval stukken interessantere muziek dan wat doorgaans hip gevonden wordt (Franz Ferdinand, Kooks, Kaiser Chiefs en hoe heten al die stront-overroepen kutbandjes ook alweer...).
Dit klinkt tenminste als een bezielde band.
Voorlopig al **** met kans op méér, het zou immers een groeiplaat zijn....

Zeker weten! En Three Sisters is 16 Horsepower. Prachtig.

Bij Larkspur moest ik gelijk aan the End van the Doors, maar vooral van Jim Morrison denken. Dat is nog eens een compliment voor the Veils.
Overigens zijn hun eerste twee albums ook zeer de moeite waard.

Alleen Father McKenzie, noem nou Franz Ferdinand niet in één rijtje met the Kooks en the Kaiser Chiefs: ze zijn echt stukken beter, ze opereren in another League dan die 'hippe' bandjes.

Er staan een aantal mooie liedjes op dit album van the Veils. Er staan ook een paar erg mooie nummers op: the Letter, It Hits Deep, The House She Lived In & Scarecrow. Tot slot staat er een vrij geniale, Doors achtige, track op: Larkspur. Alleen had dat wel the End moeten zijn en hadden ze niet moeten Begin Again. Maar daarvoor is er altijd nog de stopknop.

Gemiddeld kom ik dan toch echt wel aan 4,0*
Ik begrijp dan ook niet dat dit album zo veel lager wordt gewaardeerd als de eerste twee albums. Daardoor aarzelde ik om 'm te kopen. Gelukkig heb ik dat wel gedaan: warm aanbevolen!

Goeie plaat, nogal donker. Eigenlijk de eerste keer dat ik The Veils check, kunnen mij wel bekoren. Mooie epische stukken erin, wel een plaat die je meermaals moet horen om volledig te kunnen appreciëren.

is er een single uit? op stubru wordt die dan alvast niet gespeeld..

Ja, The Letter.
Maar als je dit album koopt of download, dan kun je hem zelf zo vaak spelen als je maar wilt.

Een derde meesterwerk voor The Veils. Ik had Andrews al hoog zitten (zie commentaren vorige albums), maar dit album overtreft nog mijn verwachtingen. Hoogtepunten zijn de eerste drie songs, en dan vooral The Letter, een nummer dat zo in het rijtje Lavina - The Leavers Dance - Advice For Young Mothers To Be kan staan. Een andere favoriet is The House She Lived In, een nummer dat mij doet denken aan Crown Of Love van Arcade Fire. Larkspur heeft een hoog Child In Time gehalte. Ongetwijfeld hebben we hier te maken met één van de meest getalenteerde muzikanten van deze generatie.

Het derde sterke album op rij. Helemaal overtuigd na de zeer sterke show in Doornroosje afgelopen zondag!

Wat is er gebeurd daar bij de Veils!! ze zijn helmaal losgeslagen!
af en toe weer even een bezinning en dan gaat het weer los...
Ik vind het goed daar niet van, maar wel opmerkelijk als je het vergelijkt met hun vorige 2 cd's..

Wat bedoel je met losgeslagen? Want ik vond Nux Vomica eerlijk gezegd een stuk wilder en harder dan deze plaat.

ja dat was mijn reactie ook.. (denk aan een Jesus for the jugalar..)

Ik heb ook het idee dat veel songs juist behoorlijk ingetogen zijn op dit album. Op Killed by the Boom en Larkspur na.

OOOHHHH...wat erg....ik kan niet meer doen dan er een halfje van af halen!!! Er staan in mijn ogen maar 2 nummers op die mij wat doen...nr. 1 &3.

Echt geloof me...ik had zo mijn hoop op deze plaat gezet...eindelijk weer eens een cd met gevoel!!! Alleen komt het zo geforceerd over.

Ik heb spijt...spijt dat ik dit niet mooi kan vinden.

Nooit spijt hebben , je vindt het mooi of niet.
Dit album viel bij mij (op een enkel nummertje na) ook niet meteen op zijn plaats. Gun het nog wat tijd zou ik zeggen of ga ze een keer live zien , dat wil ook nog wel ééns helpen.

Nou inderdaad, dat sprong er bij de eerste luisterbeurt zó duidelijk uit! Ik dacht ook meteen aan dat typische 16HP geluid...

Misschien inderdaad het minste album van de drie, al hebben ze met hun eerste twee de lat zodanig hoog gelegd, dat een ietwat minder album nog steeds bovenmaats goed is in vergelijking met wat we deze dagen allemaal door ons strot geduwd krijgen.
Hitpotentieel met 'the letter', ingetogen explosiviteit in 'larkspur' en 'three sisters burning' afgewisseld met prachtige luisterliedjes als 'it hits deep' en 'scarecrow'. Het enige mindere nummer staat gelukkig op het einde (begin again). 'Killed by the boom' valt dan weer op door zijn geëxperimenteer; ook hier raken ze probleemloos mee weg.

Een album vol afwisseling, en toch helemaal The Veils, zo hebben we het graag!

Laat ons hopen dat hij zijn stem niet kapot scheurt (want laatste tijd toch wat stemproblemen tijdens optredens) en binnen twee jaar gewoon opnieuw met een knaller op de proppen komt!

The Veils = topband!

Mijn stem voor de tweede maal verhoogd.
Zelfs de opener "Sit Down by the Fire" en afsluiter "Begin Again", twee nummers, die mij in eerste instantie niet echt konden bekoren, worden steeds vaker aan een luisterbeurt onderworpen, een persoonlijk teken dat het goed zit met die nummers.
Opgeteld bij die andere prachtsongs op dit album, levert dat een half punt extra op.

Hmm ik kom er niet uit met deze plaat. Ik luister er graag naar, maar ik zet het nauwelijks op en het glijd toch een beetje langs me heen op 1 of andere manier.

Probeer dan hun vorige album Nux Vomica.
Die krijg je niet meer uit je hoofd.

het is the veils gelukt om 3 geweldige albums te maken in een decenima,
Daar mogen jullie erg trots op zijn jongens!

The Veils bewijst een band te zijn die lang meegaat.
Gelukkig voor hun en voor ons!

The veils heeft met sun gangs een echt meesterwerk gemaakt:

de cd begint met sit down by the fire, dat een lekkere binnenkomer is. Daarna volgt Sun gans (het titelnummer) Dat me kippevel bezorgd (tot heden alleen nog maar gelukt door antony enjeef buckley), zo mooi en liefdevol ingezongen, prachtig!
Finn Andrews kan het meest sombere kale liedje met zijn stemgeluid mooi en hemels maken.
Daarna komt The letter dat erg lekker in het gehoor ligt.
Daarna komt Killed by the boom dat ik het enige niet zo goede nummer van de cd vind. En het lijkt erg op nick cave.

Dan komt er weer na twee rock songs een kippevel moment. it hits deep is weer prachtig .
het had zo op voor ganger nux vomica kunnen staan, die sfeer van
dat meesterwerk is ook duidelijk te horen op deze cd. ik vind het een beetje een mengeling van the runaway found en nux vomica. maar dan beter. en iets meer nux erdoorheen.

Dan komt het horte maar o zo krachtige nick cave achtige Three sisters. het racest je boxen in en uit.
Dan komt the house she lived in dat ik vind lijken op two weeks van grizzly bear. Dat begin is heel erg hetzelfde. maar toch is het erg mooi!
Dan komt er een rustmoment voordat het hoogtepunt komt: Scarecrow. Weer heb ik geen ander woord dan zo mooi.

Nu komt het absolute hoogtepunt en 8 en een halfe minuut durende Larkspur, is een heel spannend en mooi nummer. Het beste dat ik van the veils gehoord heb!
MIjn atvies: luister dat eens een keer, dit is echt zo mooi!!!
En dan komt het einde van deze prachtplaat in zicht: de afsluiter Begin again (die meteen zegt wat ik doe las ik de cd af heb geluiterd) is een waardige afsluiter.

The veils, wat ik in het bericht hierboven ook al zij, hebben drie prachtige albums in (nog geen) decenium gemaakt.
The veils is een blijvertje, en kan nog veel prachtige album maken.
tot nu toe zetten ze de lijn heel erg hoog, beter dan dit kan niet, of toch wel? ik ben al kwijlend aan het wachten op de volgende!

PRACHTPLAAT!