Busta Rhymes - Back on My B.S. (2009)

De 2 clips die er nu op staan ben ik niet van onder de indruk.....
Ik mag toch wel beter verwachten

Ik vind die van Respect My Conglomerate wel leuk. Veel bekende gezichten die daar in spelen.

Dat is echt een te dikke plaat. ***** strerren waard. Let maar op!

Kijk, Raekwon.. daar zit ik op te wachten. maar dit gaat hem niet worden ben ik bang. hoop dat ik ongelijk heb.

Ik ben ook bang dat je gelijk heb... De tracks die ik nu ken zijn iig erg teleurstellend.

Ik heb nu de uiteindelijke CD versie van Decision zonder pratende DJ's, en wat een ge-wel-dige track zeg! John Legend zingt op deze versie ook een refrein en het klinkt veel beter dan de eerder uitgekomen webrip. De track is ook duidelijk onder de invloed van Dr. Dre, met de zware bass en de piano keys.

Ik heb weer hoop voor dit album. Ook al weet ik in mijn achterhoofd dat het niet zo goed word als zijn vorige.

Zeker weten ik ga dit album denk ik maar eens bewust overslaan. Vooral de Linkin Park track voorspeld onheil. Lil Wayne komt wel goed op het nummer Respect my conglomerate maar zowel de beat als het refren is tergent. Geen bezieling gewoon een matige average simpel weet ik wat beatje.

Ik raad je echt aan om Decision te gaan luisteren. Waarop trouwens ook Common op mee doet.

Ik luister nu Decision. Klinkt als een goed nummer. We Made It is trouwens ook een erg goed nummer. Ben geen fan van Linkin Park, maar Busta komt er best hard op.

Net de snippets gehoord van het hele album... Opzich niet erg slecht allemaal maar naast de 2 autotune refreinen op Hustler's Anthem 2009 en Arab Money, hebben ook 2 andere nummers een autotune refrein: We Want In en We Miss You. Bah.

De 1e track klinkt wel veelbelovend. DJ Scratch natuurlijk.

Hier en daar weer experimentele beats die geknipt zijn voor busta doen enigszins denken aan vroegere albums als E.L.E.
World go round met estelle is mi bv erg geslaagd, soort kraftwerkachtige dancebeat

Verder sterke openingstrack!
Dont believe them ook erg dikke beat! jammer van Akon.
We miss you ook goed geproduceerd, tevens strakke flow

Sugar en Decision echter hoeven van mij weer niet, slap gezwijmel
Autotune ook een minpunt, wanneer houdt dit op?

Ga deze zeker luisterbeurten gunnen komende tijd, valt op eerste gehoor niet direct tegen..

Busta Rhymes is niet echt mijn soort rapper en dat merk ik nu ook weer, heb net een beetje door het album heengeskipt en ik merk ook dat de beats me over het algemeen niet aanspreken op ''Decision'' na dan. ''Wheel Of Fortune'' is ook wel harde track & ''We Miss You'' ook, alleen heeft wel een van de meest verschrikkelijke autotune refreinen die ik ooit heb gehoord, doodzonde, wat irritand is dat refrein. Daarnaast is de flow op ''Don't Believe Em'' ook wel chill.

Morgen maar even goed luisteren, dit is mijn eerste impressie van het album.

If You Don't Know met Big Tigger heeft het album blijkbaar niet gehaald, jammer, dat zou een goede track moeten zijn volgens XXL.

Ik ga deze dagen het album goed beluisteren, ben benieuwd want Busta Rhymes vind ik een erg goede rapper.

Nee, ik weet het al wel. Teleurstellend. Een gemiste kans voor Busta. Het past niet bij hem. Hij probeert hip te zijn en een jonge fans voor zich te winnen. Het album begint dan nog wel goed met een hilarisch opera intro en een sterke track geproduceerd door DJ Scratch, Wheel Of Fortune. Daarna komen er 3 tracks die nog wel oké zijn maar daarna word het dramatisch. Autotune refreinen, Busta waar ben je mee bezig? We Want In heeft nog een aardige beat maar het refrein verkloot het helemaal. De heren van Flipmode Squad zijn ook afgezakt en kunnen niet meer boeien.

Gelukkig staat er verder dan wel wat mooie dingen op zoals Decision en Don't Believe Them. World Go Round is dan ook niet verkeerd, alhoewel ik de vorige versie beter vond.

Ik vraag me af hoe dit album had geklonken als Busta nog bij Aftermath zat. Vorig jaar zag ik een tracklist die er veelbelovend uit zag met o.a. wat Dr. Dre tracks. Die zijn blijkbaar geschrapt, terwijl Busta nog zei dat hij en de dokter nog steeds in samenwerking waren maar helaas heeft Dre alleen 2 tracks co-geproduceerd. Jammer dat Busta nu bij Motown zit, maar hopelijk ziet hij door dit album in dat het volgende album anders moet. Geen autotune a.u.b. Dirty South beats mag wel, maar niet té veel. En daar is Busta juist bij Back On My B.S. de fout in gegaan. Want humor, flow en energie heeft hij nog wel. Alleen moet hij niet proberen mee te gaan met de populaire dingen.

2,5* , omdat het begin en einde van de plaat best goed is. De rest is bagger.

Ik keek best wel uit naar dit album. Wat ik wilde horen op een album van de oude Busta Rhymes?

"Een Busta Rhymes die met vlechtjes in zijn haar al hangend in de basket het nummer Space Jam, na B-Real, Coolio, Method Man en LL Cool J (!), het nummer aan het einde helemaal aan stukken scheurt. Al schreeuwend door het refrein voordat hij eindelijk mag rappen.
De mafkees van de clip en het nummer Gimme Some Mo. De schreeuwende gek die niets serieus neemt en soms zo snel rapt dat hij niet te verstaan is."

Dat is tenminste wat ik wilde horen van deze cd. Of iets in de richting. Ik hoorde hem op La La op 'Tha Carter III' en dacht: zo wil ik hem weer horen! En Busta is weer Back on his B.S.! Yes!

Het album begint al goed. Grappig intro, met daarna een gekke Busta op Wheel Of Fortune. Het geschreeuw en de typetjes zijn al terug! Yes!
Met Give Em What They Askin For gaat het oude gevoel gewoon door. Ook Respect My Conglomerate en Shoot For The Moon houden dit gevoel.
Dan gaat het mis. T-Pain komt met vocoder. Terug naar deze tijd...
Ik vind T-Pain heel chill. Akon, T.I. en Estelle ook. Luister er heel graag naar. Maar hen hoor je de laatste jaren overal. Dat brengt de oude Busta Rhymes terug naar deze tijd, terwijl hij weer zijn oude stijl rapt. Arab Money is gewoon een clubtrack. Vind hem niet eens zo slecht. De track I'm A Go and Get My vind ik dan wel weer een erg leuk nummer om te horen.
Decision is een heerlijke track! Jamie Foxx, John Legend Mary J en Common. Twee super goede zangers en een van de beste rappers. Vergat alleen dat Busta meerapte na afloop.
De beats zijn niet hoogstaan, maar ik vind ze precies bij zijn rapstijl passen en daar gaat het toch om.

Conclusie: Busta Rhymes is wél weer terug met zijn oude stijl. Je hoort het overal tussendoor. Tussendoor ja.. hij valt niet altijd op. Decision bijvoorbeeld had ook zonder hem gekund.
En een softe Busta Rhymes is al helemaal niet leuk. Als gastartiest wordt hij juist gevraagd om de gek uit te hangen, maar als hij zelf iets wil vertellen vind ik hem niet interessant.
De nummers zijn helemaal niet slecht verder, maar niet wat ik verwacht had. Dus wel een dikke 3* die nog wel zal stijgen.

Is wel stilletjes gelekt...
Ik ben benieuwd of ik een goede versie heb staan er veel op...
Sommige met 18 nrs en een paar met de zoals hier beschreven 14 nummers

Vind deze cd erg zwak.... op een paar aardige tracks na zoals die met john legend.

Die versie met 18 nummer is de advance versie, die is zelfs beter dan dit.

De enige reden dat ik dit soort albums nog check is vanwege de grote artiest die het maakt. De eens zo grote Busta Rhymes is echter net als Eminem, Dr. Dre en Wu-Tang leden geen schim meer van de rapper die hij ooit was. Het resultaat, Back on My B.S. is beschamend, Busta onwaardig. Dat had ik natuurlijk al van te vore kunnen verwachten, zeker als je naar de gastartiesten kijkt. Busta Rhymes gaat zelf ook steeds verder achteruit en is nu niets meer dan een van de slechtste bekende rappers. En slechte rappers mogen met slechte rappers, zangers samenwerken zo ook Busta.

Lil Wayne komt voorbij, deze rapper klinkt opnieuw alsof hij in zijn kont genomen wordt. Dan heb je T-Pain, Ron Browz en Demarco die allen voor een perfecte Ned (South Park) imitatie zorgen. En als toetje komt Akon nog zijn zegje doen, hij probeert gevoel in zijn stem te leggen en dit lukt zowaar niet. Want als je een stemvervormer gebruikt komt het al totaal niet geloofwaardig over. En zo weet elke gastartiest op zijn eigen manier de cd nog verder te verkrachten.

Nou ja, elke gastartiest is niet waar. Want er staat een nummer op dat wel de moeite waard is. Busta heeft het voor elkaar gekregen om een paar juiste namen mee te laten werken voor zijn album. De track is Decision en hier doen Common, John Legend, Jamie Foxx en Mary J Blidge aan mee. Op een rustige piano productie zorgen de 5 artiesten (Busta incluis) voor een prima nummer.

Maar goed, een nummer kan B.O.M.B. natuurlijk niet van de ondergang redden. Een album dat vol staat van walgelijke beats, belabberde gastbijdrages en een ver onder de maat presterende Busta Rhymes is een album waar ik geen cent voor over heb. Er is maar een juist advies wat ik Busta kan geven en dat is: hang je mic aan de wilgen.

Toen hij z'n dreads afknipte knipte hij gelijk al z'n verstand erbij mee.

Doet me denken aan een oud Chinees Folklore.

Wat jammer, ik dacht dat dit een ouderwets album zou worden zelfs Don't Touch Me staat er niet op

Beschamende rotzooi helaas, op 1 of 2 tracks na.

deepthroat was het toch??,:P, snap ook niet wat er zo geweldig aan hem is. hij staat zowat op elk album :S.

Beetje slowchat weggehaald.

Ik vind Wayne juist erg goed op Respect My Conglomerate. Hij rapt super op de beat!

Waar is We Made It?

Op tweede gehoor is er buiten de nummers die ik in eerste instantie noemde, die ik wel daadwerkelijk sterk vind, mi niet veel te beleven op dit album. Jammer, want ik ben toch wel een echt busta fan

3 sterren.

Dit is 3 sterren waard niet minder en ook niet meer.
Ik hou van die rap met een knipoog

Jesus zeg,wat een verkrachting van een goede productie op We Want In.

Corrigeer je de tracklist, wijzigt iemand hem weer doodleuk naar de foutieve tracklist die ik dus had gewijzigd . Zucht.