Shoes - Black Vinyl Shoes (1977)

Op reis door new wave van 1980 werd ik bij de powerpop van The A's door potjandosie geattendeerd op de Amerikaanse Shoes. Die brachten in medio augustus 1977 in eigen beheer dit Black Vinyl Shoes uit. Mij volslagen onbekend en dus leuk als je het desondanks gewoon op je streamingplatform aantreft! Wellicht overbodig maar toch: deze Shoes hebben niets te maken met The Shoes uit Nederland.

Tijdens de beluisteringen ontdekte ik dat de groep afkomstig was uit Zion, Illinois en hun albums in een eigen studio opnam. Dit album werd zelfs in de huiskamer op een viersporenapparaat opgenomen en klinkt dan eigenlijk best goed.
Gevolg is een lo-fi productie die me niet stoort, behalve het geluid van de drums; al komt dat vooral omdat drummer Skip Meyer nogal simplistisch op de pannen slaat. Tegelijkertijd weet ik dat maatje JeKo dat juist een pré vindt: laat het maar schuren!

De zang wordt afwisselend gedaan door de broers John (bas) en Jeff (gitaar) Murphy plus Jerry Klebe (eveneens gitaar). Alle drie zingen ze in de hoge regionen, soms bijna zoals je een baby lieflijk met hogere stem toezingt. Dit bij gitaarliedjes waarvan er vijf uitspringen: Do You Wanna Get Lucky?, Not Me, het relatief stevige Capital Gain, Okay en It Really Hurts. De gitaarliedjes hebben een akoestische basis en worden een heel enkele keer iets steviger. Toch overheerst vooral zwoele powerpop met melodieuze gitaarlijnen, die gegeven de opnamesituatie en het ontbreken van een producer helemaal prima klinkt.
Aanbevolen voor hen die houden van een garagesound met vriendelijke gitaarliedjes. In mijn afspeellijst met new wave volgt hierna het bekendere Whole Wide World van pubrocker Wreckless Eric. Dan pas valt me op hoeveel de Shoes met zijn geluid gemeen hebben: sympathieke, naïeve gitaarliedjes in jaren '60-sferen.

Hierna werden de Shoes getekend door Elektra en opvolger Present Tense verscheen dus in een professionele context, een basis die ze kennelijk met Black Vinyl Shoes hadden afgedwongen. Een 6,5 als schoolcijfer druk ik uit in drie sterren. Aan de andere negen stemmen is te zien dat ik wat strenger ben: het huidige stemgemiddelde is een 3,61.

Mijn reis door wave kwam van december 1980, single Is Vic There? van Department S. Voordat ik de tweede van Shoes ga beluisteren is daar eerst het eveneens in '79 verschenen titelloze debuut van The Reds, alweer uit de VS.