Interpol - Turn on the Bright Lights (2002)

mijn stem
4,16
1658 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Matador

  1. Untitled (3:56)
  2. Obstacle 1 (4:11)
  3. NYC (4:19)
  4. PDA (4:59)
  5. Say Hello to the Angels (4:28)
  6. Hands Away (3:05)
  7. Obstacle 2 (3:47)
  8. Stella Was a Diver and She Was Always Down (6:27)
  9. Roland (3:35)
  10. The New (6:07)
  11. Leif Erikson (4:00)
  12. Interlude * (1:02)
  13. Specialist * (6:42)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 48:54
1442 BERICHTEN 19 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Rvdz
4,5
0
geplaatst: 28 oktober 2014, 20:52 uur [permalink]
Ik ben een van de weinige, maar van mij mogen hadden ze Leif er af mogen gooien (vind Roland zelf juist een van de prijsnummers). Ik vind The New zelf de ideale afsluiter voor deze plaat.

avatar van Dn!S
5,0
0
geplaatst: 21 december 2014, 23:36 uur [permalink]
Absoluut, zowel Roland als Hands Away zouden voor mij onmisbaar zijn. Obstacle 2 misschien als er dan toch een uit moet. Maar waarom niet gewoon 12 nummers?

Strak plaatje, enkele fijne nummers, maar ik hoor de zogenaamde genialiteit ook niet echt.


Zit hem voor mij vooral in de fantastische drum en bass secties. Als tiener op muzikale ontdekkingsreis was Interpol zo'n beetje de eerste band die ik hoorde waarbij de gitaar regelmatig dienender was dan de bass. De basslijnen zijn regelmatig echt virtuoos op deze plaat. Neem Obstacle 1, Say Hello of The New als beste voorbeelden. Luister naar wat alle instrumenten aan het doen zijn en je hoort enerzijds hoeveel vrijheid de bass en drums krijgen en nemen, en anderzijds hoezeer er toch een sterke coherentie blijft bestaan tussen de instrumenten. Die vooral door de wisselwerking tussen instrumenten wordt gecreeerd. Op Obstacle 1 het duidelijkst hoorbaar. Een textbook Interpol nummer. Iedere kwartmaat lijkt een ander instrument even het stokje over te nemen. Dit is uiteraard niet voor het eerst in de geschiedenis dat een band dit doet, maar voor mij was het, en is het, uiterst indrukwekkend.

avatar van bas1966
5,0
0
geplaatst: 17 februari 2015, 12:38 uur [permalink]
grappig...toch zijn er leuke bandjes te vinden die nummers hebben gemaakt vergelijkbaar met het niveau van deze plaat. pak 'phoenix' met nummers als 'rome' of 'love like a sunset' mijn favoriete nummer.
deze plaat: roland is het minste nummer; de rest is van een hoog niveau.

avatar van Kimmyboy
3,5
0
geplaatst: 21 augustus 2015, 00:04 uur [permalink]
Vooralsnog kunnen enkel de eerste twee nummer me beroeren. 3,5 is wel een mooie start, en ik hoor potentie. Wordt waarschijnlijk een kwestie van voldoende luisteren om dat cijfer omhoog te tillen.

avatar van Johnny Marr
5,0
0
geplaatst: 21 augustus 2015, 00:35 uur [permalink]
De outro van PDA, Kimmyboy, de outro van PDA. Opnieuw en opnieuw.

avatar van Slowgaze
 
0
geplaatst: 21 augustus 2015, 12:58 uur [permalink]
De riff van 'Obstacle 1' komt wel heel erg rechtstreeks uit Televisions 'Marquee Moon'.

avatar van ArthurDZ
5,0
0
ArthurDZ (moderator)
geplaatst: 21 augustus 2015, 13:39 uur [permalink]
Johnny Marr schreef:
De outro van PDA, Kimmyboy, de outro van PDA. Opnieuw en opnieuw.


Daaraan wil ik nog toevoegen:

- Het refrein van NYC
- De intro van Say Hello To The Angels
- Obstacle 2 in zijn geheel
- Stella....STELLAAAAA!

Maar ik snap je wel, Kimmyboy. Het heeft bij mij ook een paar luisterbeurtjes geduurd voordat ik echt dol werd op dit album. Maar zoals je zelf al aangaf, wat niet is kan nog komen! 😉

avatar van Johnny Marr
5,0
0
geplaatst: 21 augustus 2015, 13:59 uur [permalink]
Slowgaze schreef:
De riff van 'Obstacle 1' komt wel heel erg rechtstreeks uit Televisions 'Marquee Moon'.

Nu je het zegt, maar ik had nooit eerder de connectie gemaakt dus het zit wel snor.

avatar van Robertus
4,5
0
geplaatst: 31 augustus 2015, 13:09 uur [permalink]
Hele fijne plaat, dit debuut van Interpol. Helaas nooit meer geëvenaard door de band, wellicht omdat ze te krampachtig aan deze formule hebben vastgehouden.

Die vergelijkingen met Joy Division slaan wat mij betreft toch vooral op het stemgeluid van Banks; muzikaal gezien is dit veel meer gitaar georienteerd en vooral een stuk rockier.
TOTBL is voor mij een groeiplaat geweest; het heeft lang geduurd voordat ik hem begreep, maar is duidelijk een blijvertje en een klassieker, zonder meer.

Opener Untitled is sterk in haar schijnbare wegwerpstatus: Géén titel, géén refrein, géén couplet. Enkel een paar verdwaalde tektregels over een prachtig opgebouwd stuk massief gitaar- ,bas- en drumwerk. Iedere keer weer prachtig als die bas en drums invallen, dan is er geen weg meer terug en geef je je over aan dit inensieve meesterwerkje! Ook eervolle vermelding voor die aanhoudende krijsende gitaartoon aan het eind van het nummer (als er gitaristen op dit forum zitten, ben ik benieuwd of hier gebruik wordt gemaakt van een E-bow)

De rest is haast even sterk en dit album kent geen missers. Zelfs het voor mij wat mindere Roland wordt gered door het gitaarwerk. NYC en Stella zijn mijn absolute hoogtepunten, maar ook PDA en Leif Erikson zijn niet kapot te krijgen.

Jammer dat de band zo vroeg gepiekt heeft...

avatar van jurado
4,0
0
geplaatst: 31 augustus 2015, 14:34 uur [permalink]
Zo rond 2001/2002 waren ze live ook erg sterk, heb ze toen gezien in Duitsland, magnifiek concert.
De vergelijking met Joy Division heb ik nooit zo begrepen, ik hoor veel meer geluid van Echo & the Bunnymen, The Mission, The Fall. Mooie plaat inderdaad, de andere albums ken ik niet.

avatar van bas1966
5,0
0
geplaatst: 31 augustus 2015, 14:46 uur [permalink]
zag gisteren hun optreden op lowlands (internet); ze speelde ook 'the new' ; was wel weer errrug lekker hoor; voor mij het beste nummer van dit schijfje

avatar van Robertus
4,5
0
geplaatst: 31 augustus 2015, 15:23 uur [permalink]
The New is ook fantastisch inderdaad! Ik heb ook stukje Lowlands op TV gezien, maar dat gaf me wel en dubbel gevoel: Aan de ene kant gewoon een fijne band, maar het nummer dat ze speelden (van El Pintor volgens mij) triggerde mij eerder om TOTBL nog eens hard op te zetten..En dat blijft voor mij toch het echte werk van deze band. Nooit live gezien overigens....

avatar van Robertus
4,5
0
geplaatst: 31 augustus 2015, 15:29 uur [permalink]
jurado schreef:
Mooie plaat inderdaad, de andere albums ken ik niet.


Antics en Our Love To Admire zijn nog fijne herhalingsoefeningen, bij Interpol (2010) ben ik afgehaakt, die vond ik zwaar tegenvallen. El Pintor ken ik dus ook niet.

avatar van Johnny Marr
5,0
0
geplaatst: 31 augustus 2015, 21:05 uur [permalink]
Robertus schreef:
(quote)

El Pintor ken ik dus ook niet.

Aanrader. Hun self-titled is duidelijk hun minste maar de laatste worp was wat mij betreft weer top.

Mijn rangschikking is momenteel:

1. TOTBL
2. Antics
3. El Pintor
4. OLTA
5. Interpol

avatar van Prime
5,0
0
geplaatst: 5 september 2015, 18:10 uur [permalink]
Niet kapot te krijgen album. Zal het hoogstwaarschijnlijk mijn hele leven luisteren.

's nachts lopend door de straten van Stockholm luisterend naar dit album, denk ik bij mijzelf hoe goed kan muziek eigenlijk zijn.
Ik vind het moeilijk om het album echt goed te beschrijven, maar de teksten, sfeer en urgentie maken het voor mij een bijzonder compleet album waar ik intens van kan genieten en wegdromen.

avatar van ArthurDZ
5,0
0
ArthurDZ (moderator)
geplaatst: 17 februari 2016, 18:43 uur [permalink]
Als het gaat over debuutalbums die zo fucked up geweldig zijn dat het zelfs een beetje griezelig wordt, kunnen we Interpol natuurlijk niet onvermeld laten. Hun debuut was er één van grote, maar zich traag ontkiemende schoonheid. Zo’n album waar je even in moet komen, maar die je uiteindelijk erg makkelijk in je hart sluit zodra je ogen eenmaal gewend zijn aan de felle lichten der genialiteit.

Al van bij hun full length-debuut wist Interpol hoe je sfeer moet scheppen, zoveel is zeker. Turn On The Bright Lights klinkt namelijk alsof de hele plaat om vijf uur ’s ochtends is opgenomen, in een vlag van gefocuste creativiteit volgend op de slapeloosheid en de kater. Interpol roept hier moeiteloos beelden op van natgeregende grootsteden en eenzame autostrades. De expressieve kracht in de instrumentatie en de plechtige stem van Paul Banks (hier nog een melkmuil van een jaar of 24!), is enorm. De intro van opener Untitled alleen al is genoeg om New York City voor je geestesoog op te roepen. Zij het dan wel de lelijke kant van de stad, de kant waar het altijd crisis is en geen toerist ooit iets te zoeken heeft.

Maar Turn On The Bright Light is een subtiele plaat. Interpol was duidelijk niet geïnteresseerd in instant bevrediging, en smijt de kwaliteiten van dit album dus niet zomaar in ons gezicht. In de plaats daarvan gaven ze ons een album als een dieselmotor, eentje dat traag op gang komt, maar snelheid blijft maken tot de concurrentie niet meer te zien is in de achteruitkijkspiegel. Dan komt plots het besef. De vele Joy Division- en Echo & The Bunnymen-referenties blijken niet krampachtig maar net uiterst natuurlijk te zijn, en de plaat is helemaal niet saai, maar gewoon net zo perfect samenhangend als apart beluisterbaar.

De heerlijke intro van Say Hello To The Angels, het geweldige refrein van NYC, de gekweldheid van Stella Was A Diver And She Was Always Down, het vuurwerk op het einde van Leif Erikson, of je er nu meteen een klik mee hebt of niet, uiteindelijk moet elke fan van de wat duistere kant van de rock toegeven dat Turn On The Bright Lights precies geeft wat hij/zij nodig heeft. Een terechte klassieker.

(Dit bericht komt van mijn muziekblog The Irresistibles. Het is zeker niet de bedoeling dat al mijn blogposts op musicmeter terechtkomen, dus wie benieuwd is naar meer mag altijd de facebook-pagina liken. Bedankt!)

avatar van Franck Maudit
 
0
geplaatst: 18 februari 2016, 00:04 uur [permalink]
Fraaie review ArthurDZ, zoals we van jou gewend zijn.

Al ben ik het oneens met dit gedeelte:

of je er nu meteen een klik mee hebt of niet, uiteindelijk moet elke fan van de wat duistere kant van de rock toegeven dat Turn On The Bright Lights precies geeft wat hij/zij nodig heeft. Een terechte klassieker.


Ik ben namelijk geen grote voorstander van veralgemeningen. Anderzijds moet ik toegeven dat ik na middernacht a pain in the ass ben. Het ligt dus misschien niet aan jou 😉

avatar van ArthurDZ
5,0
0
ArthurDZ (moderator)
geplaatst: 18 februari 2016, 16:13 uur [permalink]
Het ligt aan het feit dat ik altijd zo dolenthousiast word bij het beluisteren van deze plaat, denk ik 😉

Bedankt voor het compliment ook!

 
0
Mjuman
geplaatst: 18 februari 2016, 16:21 uur [permalink]
Da's een fraaie paradox: de duistere kant van de rock en Turn on the Bright Lights 🙂

Waarom moet ik nu aan Der Jüngling in der Landschaft (Hugo von Hofmannsthal) denken?
'k zal 'em trouwens 0,5 opkrikken - 3* is wel erg zuuneg - maar Antics is mij directer.

avatar van ArthurDZ
5,0
0
ArthurDZ (moderator)
geplaatst: 18 februari 2016, 17:25 uur [permalink]
Mooi gezegd, Mjuman. Dat ik daar zelf niet opgekomen ben!

Turn On The Bright Lights kan inderdaad een groot licht in de duisternis zijn voor sommige mensen, weet ik uit ervaring 🙂

avatar van Johnny Marr
5,0
0
geplaatst: 19 februari 2016, 14:21 uur [permalink]
Dit is zeker en vast hun beste album, en misschien wel in mijn top 25 aller tijden, maar het allerbeste Interpol-nummer is toch wel te vinden op Our Love To Admire, namelijk Pioneer To The Falls. 🙇

avatar van Johnny Marr
5,0
0
geplaatst: 5 juni 2016, 17:00 uur [permalink]
Het beste debuutalbum ooit gemaakt.

 
0
Car10
geplaatst: 6 juni 2016, 10:42 uur [permalink]
Nou.....één van de beste.... 👍

avatar van Rogyros
3,0
0
geplaatst: 6 juni 2016, 11:27 uur [permalink]
Voor mij zeker niet het beste debuut. Wel leuk om een lijstje te maken met beste debuutplaten. Er is al een topic voor: Muziek >> Toplijsten en favorieten >> Top 5 Beste Debuut.

Edit: ik heb gelijk maar een lijstje ingediend op dit forum topic.

avatar van Johnny Marr
5,0
0
geplaatst: 6 juni 2016, 21:44 uur [permalink]
Ik ga mij er een dezer dagen ook eens voor zetten en met een lijstje komen. Dank voor de link.

De outro van PDA though. Blijft één van de ultieme kippevelmomenten voor mij, het kan niet genoeg gezegd worden.

avatar van bas1966
5,0
0
geplaatst: 12 juli 2016, 16:34 uur [permalink]
als we toch gaan rangschikken:

1. TOTBL (top 10 werkje)
2. Interpol (lekker donker album; always malaise en laatste 3 nummers)
3. Antics (not even jail is beste nummer van de band !)
4. OLTA (wel een lekker album, maar pakt niet echt; misschien al wat te commercieel)
5. El Pintor (paar fijne nummers)

avatar van ArthurDZ
5,0
0
ArthurDZ (moderator)
geplaatst: 26 januari, 08:55 uur [permalink]
Bericht verplaatst naar Interpol

avatar van dielinquent
5,0
0
geplaatst: 6 februari, 15:08 uur [permalink]
En dan ineens ontdek je het album Television - Marquee Moon.
En dan weet je waar Interpol de sound van dit album vandaan heeft.

avatar van Chameleon Day
4,0
0
geplaatst: 6 februari, 17:57 uur [permalink]
En zo zijn er nog wel wat voorbeelden te noemen....maar we beginnen die discussie niet opnieuw.

avatar van Man of Sorrows
5,0
0
geplaatst: 8 februari, 15:42 uur [permalink]
Ik hoor de gelijkenissen niet zozeer en als dat al zo zou zijn heeft Interpol iets geniaals gedaan. TOTBL overtreft Marquee Moon in elk aspect. Totaal andere muziek wat mij betreft.

Ik vind TOTBL best nog uniek (in vergelijking dan met bands voor 2002). Ik zou niet meteen weten waarmee nummers als Leif Erikson of NYC kunnen vergeleken worden.

avatar van niels78
4,0
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 22:44 uur [permalink]
Beste interpol (totbl) fans. Mochten jullie het nog niet weten, eind augustus van dit jaar treden deze mannen op in de 013 in Tilburg. Ze gaan daar dit album, vanwege het 15 jarige bestaan, live ten gehore brengen. Mooie kans voor de latere fans, die dit destijds gemist hebben, om het alsnog live te beleven/beluisteren.

avatar van twin
5,0
0
geplaatst: gisteren om 20:25 uur [permalink]
En is de oosterpoort Groningen
Net de kaartjes binnen