Interpol - Turn On the Bright Lights (2002)

Ik ben nog wel iets meer coldplay-fan dan jij, maar zeker met X&Y begin ik er toch ook wel aan te twijfelen.
Dan was Antics (wat ook geen vooruitgang was) nog een stuk beter, maar 'Turn on the Bright Lights' is toch wel beter dan wat coldplay haalt met AROBTTH .
Bij deze skip ik nooit ook maar 1 track, maar bij AROBTTH deed ik dat nog wel eens met "A Whisper" en "Warning Sign". Het enige nummer van deze dat ik iets minder vind dan de rest is 'Roland'

Tsja, "Roland" is wel heel erg Joy Division (qua gejaagdheid en sfeer), maar dan nog zou het bij Antics nog bij de beste nummers horen, denk ik. Antics viel me, wat dat betreft, toch ook wel un peu tegen.

NYC; wat een nummer zeg !

Over de rest doe ik later nog wel uitspraak, want heb deze cd pas net.

Yep, mensen.....deze cd komt in m'n top 10 terecht. De klasse evenaart een pracht cd als OK Computer. Daar doet ie me ook het meest aan denken. Misschien is deze cd zelfs wel beter. Uitschieters zijn Untitled (4), NYC (5), PDA (wel ff wennen..maar nu 4), Hands Away (5), Stella Was a Diver (4), The New(4) en natuurlijk Leif Erikson (5+).

Echte kwaliteitsmuziek..

KOPEN !!

Hoewel ik over het geheel Antics een beter album vind, staan hierop de echte klassiekers. Het is m.i. allemaal nog wat mysterieuzer en donkerder dan hun opvolger. NYC is zonder meer mijn favoriet op dit album, en sowieso een van m'n favoriete nummers ooit... owja, en het zijn natuurlijk superstoere gasten!!

Turn On The Bright Lights, mijn absolute #1 album. Wat ik hier te horen krijg, zal niet snel meer nagedaan worden. In werkelijk elk nummer wordt een diepe, opbouwende spanning gecreëerd die telkens weer blijkt uit te monden in een hemelse verlossing. De verdomd mooie stem zweeft en stoomwalst hierbij over eigenlijk vrij simpel, maar ow zo effectief, langs elkaar gespeelde muziekpartijen waarbij de teksten hun inspirerende waarde vaak genoeg hebben getoond.

Het bijna instrumentale Untitled start dit album meteen erg dromerig via twee doordringende gitaarpartijen en bouwt langzaam op met diepe uithalen van een derde gitaar. Als de korte zang daarna uitmondt in de toevoeging van nog een gitaar en vervolgens nog één, kan het voor mij niet meer beter. Tijdens de afbouw van iets meer dan een minuut realiseer ik me dan ook altijd wat er gaat komen en glimlach ik.

Toen ik een keer meezong met Muse - Plug In Baby merkte een vriendin op dat ik het accent van de zanger over probeerde te nemen. Dat realiseerde ik me toen niet, maar bleek inderdaad te kloppen. Tijdens Obstacle 1 span ik de kroon daarin en voel me aan het einde even bijzonder en overmoedig . Weinig tijd voor dat gevoel echter, want NYC brengt je gelijk naar het andere extreem, het kwetsbare.

I had seven faces, thought I knew which one to wear
I'm sick of spending these lonely nights, training myself not to care
the subway is a porno, pavements they are a mess
I know you've supported me for a long time
somehow I'm not impressed

Ik wel: NYC is het mooiste nummer dat ik ooit heb gehoord.

Mijn tweede favoriet is PDA. In PDA wordt die hemelse verlossing waar ik al eerder over pende tot twee keer aan toe uitgesteld. Dit wordt gedaan door twee intense opbouwen op zeer effectieve manieren af te kappen: 1. door een totale stilte en 2. door het herhalen van één toon (Effectief? Geloof je toch niet!). Yup, want des te bevredigender, wat een einde!

Say Hello To Angels is zeker het meest blije nummer van dit album. Gelukkig ben ik een groot voorstander van blijheid (blij is niet BLIJ). Het drukke onverstaanbare en de onrustigheid eromheen zorgen er mooi voor dat je helemaal in het blije opgaat, dus dit nummer wil ik zeker niet degraderen tot The Black EP of Antics ondanks het afwijkende karakter. Het einde vind ik erg indrukwekkend weer.

Ah, Hands Away is schoon zeg. Weinig woorden met een zwevende en vooral niet met een stoomwalsende functie deze keer, want de muziek wordt de arbeit eens gegund weer (dat rijmt). Ze levert voortreffelijk werk door een opbouw van prachtige waves. Het einde doet je inderdaad verlangen naar meer, maar de muziek doet daarom juist haar werk des te beter, perfecte lengte.

Heb ik een voorkeur voor Obstacle 1 of Obstacle 2? Nee, maar de teksten in part 2 vind ik toch een stuk meer inspirerend. Hier hoor ik voor het eerst ook verschillende zangpartijen door elkaar geloof ik, doet toch veel goeds aan de sfeer. De manier waarop het refrein telkens wordt ingeluid bevalt me ook heel erg. En waar obstacle 1 tegen het einde aan meer zit op te bouwen doet obstacle 2 het hier met een afbouw (samenhang?).

Toen ik dit album na vele luisterbeurten goed begon te vinden, was Stella Was A Diver And She Was Always Down mijn favoriete nummer. De twee climaxen maakte me altijd blij als een kind en dat zocht ik toentertijd blijkbaar: All fun and no work makes Gerard a happy boy. Hmm, ´well she was my catatonic sex toy love-joy diver´ is niet echt politiek correct dan he. Nu heeft dit nummer mijn minste interesse ieder geval. Waarschijnlijk door het langgerekte einde.

Roland is weer perfect. Mijn moeder zweerde bij oude punk inspiraties toen ze deze hoorde: zwaar gitaarwerk bruisend van de energie met bijzonder energieke zangpartijen daaroverheen via wederom erg inspirerende teksten. De melodie op het einde voert me ten slotte weer naar dat plekje way up there .

Ik kon er maar niet inkomen dat veel leden hier, The New als beste nummer van het album zagen. Nog steeds ben ik het er niet mee eens, maar begrijp het wel een stuk beter. Perfecte opbouw inderdaad en geweldige zang, maar beide hoor ik beter in andere nummers terug. Bijvoorbeeld in Leif Erikson enerzijds. Het instrumentale is bijna in het geheel weggelaten en het hele stemvermogen wordt hier optimaal benut; deze stem raakt je snaar. Mijn derde favoriet van een album dat nagenoeg perfect is.

Ik ga op reis en neem mee…

Ik denk ongeveer de beste recentie die ik ooit gelezen heb, Wat Jij Wil Vooral omdat ik met alles eens ben met wat je zegt...

NYC is voor mij ook men meest favoriete nummer ooit...

Ik zag dat ik nog niks gepost had bij dit album

Typisch zo'n cd waarvan ik toen ik hem kocht nooit had kunnen denken dat het zo succesvol zou gaan worden. Het was een top 10 album voor mij dat jaar, een lekkere cd, maar verder zag ik er niet eens zo heel veel bijzonders in. Heel eerlijk gezegd doe ik dat nog steeds niet. Het is een heerlijk album die ik regelmatig nog uit de kast trek, maar ik sta nog steeds een beetje versteld van het succes (nummer 13 in de top 100 b.v.: een favoriet van zeer velen dus!).
We knap dat Metropolis de band toen ook geboekt had: succes-geval nummer zoveel voor wat betreft dit festival. Die bookers hebben er een neus voor blijkt telkens weer.

Bedankt Facedown

Any luck?

[quote]Wat_Jij_Wil schreef:

Ik kon er maar niet inkomen dat veel leden hier, The New als beste nummer van het album zagen. Nog steeds ben ik het er niet mee eens, maar begrijp het wel een stuk beter. Perfecte opbouw inderdaad en geweldige zang, maar beide hoor ik beter in andere nummers terug. Bijvoorbeeld in Leif Erikson .

het beste nr ? is moeilijk bij deze fantastische plaat...
Maar na een paar keer draaien vond ik The New wel heeel erg goed hoor. Maar NYC is toch wel het beste nummer....:)

Door alle positieve reacties heb ik het album een tijd geleden ook aangeschaft. In het begin gingen de nummers er bij mij niet zo goed in, maar doordat iedereen ze de hemel in prees, 'vond ik de nummers dus ook wel mooi..'.. Btje naief, maar na vele malen luisteren ben ik ook helemaal om. Prachtige nummers als NYC, Obstacle 1 & 2, Stella en Leif Erikson kunnen me nog steeds kippenvel bezorgen. Heerlijke plaat.

Net aangeschaft by de FRS voor € 8,99 ben erg benieuwd.

Alweer op nummer 12 in de top100, veel mensen beginnen kennelijk in te zien hoe goed deze CD is, en door de hoge notering hopelijk nog meer!

Hopelijk niet, want dat is nu precies het probleem van de huidige opzet van de top 100. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar Coldplay.

Kijk, dit is inderdaad een goeie plaat, maar top 12 aller tijden lijkt me een beetje overdreven.

Heb je inderdaad gelijk in, ik denk alleen wel dat er verschil is tussen de 2, want coldplay hebben veel mensen al geluisterd voordat ze op deze site komen, de reden dat die zo goed beoordeeld worden is dat ze populair zijn (hoge beoordeling zeker bij parachutes niet onterecht). Bij Interpol lijkt me de hjoge notering de hoofdaanleiding om hem te luisteren. Ik ben het trouwens wel met je eens dat nummer 12 een beetje overdreven is, maar ik zie al zo 5 platen die hoger staan die het mijns inziens nog minder "verdienen". Maar een helemaal realistische top-100 krijg je hier nooit, omdat mensen die veel actief zijn hier volgens mij relatief jong zijn, en daarom minder oudere muziek luisteren (in mijn ogen niet geheel terecht maar ik doe er zelf ook aan mee). Maar tegenwoordig wordt er ook nog genoeg goede muziek gemaakt, je moet de top 100 dus denk ik meer zien als recente top-100 met een aantal oude platen erin. Met die definitie is de 12e plaats nog hoog, maar al een stuk terechter.

Bij mij begint "Leif Erikson" trouwens ook steeds beter te klinken, vond het altijd al een goed nummer, maar hij wordt mooier en mooier. Alleen "The New" vind ik nog steeds beter.

Ik ben denk ik een van de weinigen, maar ik vind Antics dus wat beter. Betere songs en beter geproduceerd. Al is dit natuurlijk een prima start.

Het kwartje is erg koppig bij deze cd. Puur geluisterd omdat hij nu eenmaal nr 12 staat in de top 100. Wat een matte productie, zonder dynamiek. Ik ben niet zo van vergelijken, maar in dit geval: wat Interpol doet is al vele, vele malen en veel beter gedaan 2,5*

Geniale plaat.
Met 'The Specialist' is nóg beter.

The New is voor mij absoluut het beste. Opbouw, spanning...fanstische baslijntjes!

'Baby...my hearts been breaaaaaking'

Een groep die ik nog niet zo lang geleden ontdekt heb. In het openingsnummer "Untitled" zingt Paul Banks :"Oh, I will surprise you sometime. I'll come around when you're down..." en verrassen heeft hij me inderdaad gedaan met dit album. Hoogtepunten zijn de ingetogen nummers "NYC" en "The new", prachtige tekst! Maar ook de swingende nummers als "PDA" en "Say hello to the angels" zijn van hoge kwaliteit. Het enige nummer dat ik wat minder vind is "Roland". Desondanks een meesterwerk dit album!

Mede dankzij "Untitled", "NYK", "Obstacle 2" en "the New" een aardig album. Maar niet veel meer dan dat....

Dit album heeft mijn hoge verwachtigen - vooral door al de positieve reacties op deze site - niet helemaal waargemaakt, helaas.

Als je die nummers aardig vind, komt de rest vanzelf. Er is namelijk op den duur geen echt verschil tussen de kwaliteit van de songs. Nog even doorluisteren dus! Het is iets moeilijkere kost dan Coldplay.

Haha..

Over de kwaliteit valt niks te zeggen. Het is erg aangenaam om naar te luisteren. Jammer dat de meeste nummers mij (nog) niet pakken en ik moet zeggen dat ik het album al redelijk vaak heb beluisterd. Maar misschien is dit wel de grootste groeiplaat ooit Je weet het niet...

Ja, over Coldplay: Het is misschien erg toegankelijk, maar ook erg duurzaam voor mij. De nummers pakken me en laten niet zo snel los.

Tja, Coldplay is zo langzamerhand een icoon (een hele goeie !). Maar dit album heeft mij echt in zijn greep. Wat een juweel.

dit is natuurlijk zeker geen slecht album, maar zelfs na een paar luisterbeurten kan ik er het pareltje die het beoogt te zijn niet uithalen
Mijn 4 stemmen is eigenlijk een halfje teveel (te hoog ingezet)

aangepast

Waaauw...Wat een plaat zeg, pas na 5x luisteren vond ik hem pas geweldig. In het begin kwam ik er maar niet doorheen. Maar uiteindelijk vind ik dit echt een van de beste albums gemaakt hoor !!
Ik ken eigenlijk alleen maar dit album....Is Antics dan echt zo veel minder?

Antics is een goed album, maar dit is echt een Fantastisch album. Tis idd even wennen aan de nummers maar alle nummers die erop staan zijn goed. Ik stop deze CD erin en voor ik het weet is ie weer afgelopen. Begin nu ook Roland al meer te waarderen (tot voor kort was dat het enige minpuntje). Beste nummer vind ik nu trouwens niet meer "The New" maar "Leif Erikson" die kan ik 15x achter elkaar horen en hij wordt continu mooier.

Tja, te veel goeie nummers om op te noemen....NYC, Hands away....Maar Antics ook in huis halen, alleen al vanwege "not even jail". Beste band sinds tijden hoor voor mij.
Dit album als totaal is ruim 5 pegels waard.

Dit album stijgt alleen maar in mijn waardering. Ik heb aardig wat muziek in de kast staan maar toch trek ik telkens deze plaat eruit. Alleen al vanwege Untitled en dan ben je al verkocht en luister je hem helemaal. Dit album heeft mij zeer verrast.

Erg herkenbaar

Ik snap niet dat dit album zo hoog gewaardeerd wordt, kan mij niet boeien eerlijk gezegd.