Kasabian - West Ryder Pauper Lunatic Asylum (2009)

Helemaal mee eens Starsailor. Daardoor gaan bij mij de voetjes wel van de vloer op Lowlands.

Precies, Fast Fuse heeft zo'n lekkere gitaar-intro. Het zet meteen de toon.

Wat een belachelijk lage rating zeg! Geniet echt van dit album, heerlijke meezingers zoals On Fire en Take Aim. Ook de wat rustigere tracks als Where Did All The Love Go zijn erg lekker.

Maarja, er zit wat muziek van ze in commercials, dus dan mag je er geen hoge stem aan geven volgens de MM-snobs.

4,0 hier.

Je stemt zelf niet eens zoveel hoger.

Een waardering van 4,0 vind ik hoog! Zeker nu het gemiddelde rond de 3.60 hangt. Laten we blij zijn dat hij niet gaat 'compenseren' door met 5 sterren in het rond te smijten.

Vind dat er op deze site zeker een groot verschil zit tussen een rating van 3,60 en 4,0 hoor.

Als ik een rating van 3,60 zie weet ik dat ze het vrij matig vinden, gaat het daaronder zitten dan weet ik dat het gewoon slecht is. 4,0 is gewoon goed, heel veel hoger dan dat zie ik het hier zelden.

3 x is scheepsrecht zullen de heren van Kasabian hebben gedacht.

Dit is hun beste album tot nu toe, een goede ballans tussen wild, ruig, uitbundig en mooi, gevoelig, ingetogen

Was destijds helemaal wild van hun debuut album en dat is nog steeds een zeer goed album, maar op dit album komt alles goed samen en je hoort de evolutie van de band en vooral de zang van Tom Meighan is stukken beter geworden.

Dit zou wel eens het doorbraak album voor deze heren kunnen zijn en dat zou overgins hoogtijd worden want dit is gewoon een heel erg goed en inventief album.

Na, 3,60 is altijd nog beter dan gemiddeld, ook hier. Maar je hebt wel gelijk, deze zou toch minstens zo rond de 3,80 mogen staan

Ik ben erg benieuwd hoe ze dit live gaan brengen, volgens mij wordt het 1 groot feest op lowlands.

3,65 vind ik nou niet bepaald matig. Als ik een album matig vind, krijgt het een 2,5 of 3.

Maar goed, ik moet het album zelf nog horen, dus wat doe ik hier eigenlijk.

Vond het eerste album van Kasabian behoorlijk goed en gezien de positieve berichten hier moet ik dit album ook maar eens gaan beluisteren.

Ik vind best een aantal afzonderlijke nummers van dit album erg sterk, maar als geheel vind ik het toch wel vermoeiend luisteren. Af en toe snel, af en toe tergend langzaam, dan weer opgefokt.. Het komt op mij een beetje over alsof ze willen dat er van elk soort liedje een voorbeeld dit album staat.
Maar omdat ik een aantal nummers (Underdog, Fire, Vlad the Impaler, Fast Fuse) heel goed vind krijgt deze van mij voorlopig wel 3,5*

Klopt de volgorde van de nummers hier trouwens wel? Bij mijn downloadversie is het anders en ook op Wikipedia staat het anders. Misschien geen al te betrouwbare bronnen, maar ik vroeg het me toch af..

Ik had in het begin precies hetzelfde, de iets rustigere nummers kwamen niet echt aan hier. Maar ondertussen is dat wel veranderd, nummers als Where did all the love go, Take Aim en Thick as Thieves zijn eigenlijk ook best wel geniaal.

Maar heb het meer over de algemene rating, niet over de persoonlijke.

Anyway, maar weer ontopic: een heel lekker album dit .

De wat steviger nummers (Underdog, Fire, Take Aim (als het na bijna anderhalve minuut uiteindelijk 1 keer op gang is), Fast Fuse en Vlad The Impaler) zijn echt super, de rustigere nummers kunnen me niet echt lang boeien, behalve het lekker melancholisch gezongen Ladies And Gentleman.

Fast Fuse en Take Aim (dat lekkere gepluk aan die akoestische gitaar en dan die lekkere smerige elektro geluidjes erdoorheen!) zijn favoriet

Eens.

Ik ben ook de beroerdste niet en als ik mij vergist heb in een album durf ik dat toe te geven. Ik vind dat album al wat beter geworden hoewel ik toch blijf vinden dat ze niet meer echt een eigen geluid hebben. Maar goed gejat blijft beter dan slecht verzonnen. Dus 3,5* maar meer is het om die reden niet waard. Off topic: denk dat ik op Lowlands toch maar een kijkje ga nemen.

Happiness is duidelijk geïnspireerd door 'You Can't Always Get What You Want' van the Rolling Stones. Fire klinkt als Franz Ferdinand, die sound hoor je nog wat vaker terug op dit album. Is dat erg? Helemaal niet!
Je hoort rock met zeer verschillende insteken, een funky gitaar, oosterse klanken, zelfs een rap: soms zit je te swingen. Kortom, een erg goede soms lekkere soms sprookjesachtige hele fraaie afwisselende cd.

Nu ik 'm ook nog op de Sennheiser heb beluisterd ga ik voor de maximale score. Normaal noem ik een paar favoriete nummers: hiervan vind ik vrijwel alle tracks zeer goed tot geweldig. Vrij geniaal gemaakt allemaal.

Brr ik zie al die vergelijkingen gelukkig totaal niet. Dit is duidelijk de Kasabian-sound voor mij.

Hoe kom je erbij dat Kasabian zich opeens zou laten beinvloeden door Arctic Monkeys?

Hé dat is grappig: die zinsnede heb ik terwijl jij dit typte juist verwijderd. Het ging mij (ook) te ver.

Brr? Het is niet eng hoor. Het koor op Hapiness lijkt geïnspireerd door het koor op You Can't Always Get What You Want. Niks mis mee toch?

Nou ik vind wel dat je kunt zeggen dat het er op lijkt, maar om nou te zeggen dat ze er hun inspiratie vandaan hebben gehaald.. Lijkt mij voor Kasabian eerder een reden om dat koortje te schrappen..

Haha je hebt je post nu wel aangepast he, zoals het er eerst stond was het minder vleiend.

En met inspiratie ergens vandaan halen is ook niks mis mee. Maar ik vind juist knap van Kasabian dat ze al 3 albums lang een heel herkenbare sound hebben die toch (in mijn ogen dan) nergens mee te vergelijken valt. Ik lees bij veel berichten op internet vaak van die flutvergelijkingen... dat ik denk van, jongens, je kan het ook te ver zoeken.

Daarom is het ook grappig dat de recencies online en bij muziekbladen onverdeeld positief zijn!

Behalve bij Pitchfork dan. Wel leuk, je denkt vantevoren ''4.8?'' en je ziet daarna dat ze een 4.9 geven haha. Maar om even on-topic te blijven: meen gelezen te hebben dat Serge een groot Stones fan is. Hoor het er ook soms wel aan af moet ik zeggen.

Haha ja, maar bij Pitchfork geld wel vaker, hoe lager het cijfer, hoe beter de cd eigenlijk is. Prutsers zitten daar.

begint briljant dit album zakt daarna een beetje weg

De Stones-invloed hoor ik ook wel inderdaad, niet alleen in Happiness waar het er inderdaad wel dik bovenop ligt. Vind het wel een sterke plaat, ik denk ook evenwichtiger dan het debuut wat ik tot nu toe de beste Kasabian vond.

Wat een brilliante plaat! Ik zeg het maar nogmaals: 2009 is (in ieder geval voor mij) een geweldig muziekjaar!

Mee eens! En omdat het een briljante plaat is zet ik 'm op 5,0*
Een ander briljantje van dit moment zijn the Manic Street Preachers met Journal for Plague Lovers.

Na vanmiddag 3x achter elkaar te hebben gedraaid, hier mijn favoriete tracks:

Underdog
Where Did All The Love Go?
Fast Fuse
Take Aim
Thick As Thieves
West Ryder, Silver Bullet
Vlad The Impaler
Fire
Happiness

(zo ongeveer de hele cd dus )

Kasabian met beeldschoon nieuw album

Het grote succes van Kasabian in Engeland (kwam binnen op 1 in UK Album Chart) mag nu toch echt overslaan naar het vaste land. Hun derde album West Ryder Pauper Lunatic Asylum zal hun daar waarschijnlijk wel mee kunnen helpen al ontbreekt de aandacht voor dit album bij diverse media nog steeds.

"Het maakt niet uit hoe moeilijk de titel te onthouden is, een rif zoals in ‘Underdog’ maakt alles goed. Sterker nog, het wakkert de sensatie aan: “Wauw, de nieuwe Kasabian is uit!”" (Bron: Ekaya.nl)

Kasabian (naar Linda Kasabian, de zwangere chauffeur van Charles Manson’s vluchtauto en latere kroongetuige tegen Manson) timmert sinds begin deze eeuw aardig aan de weg met indierock-muziek met een vleugje dance. De heren schreeuwen hard van de daken (alleen de broertjes Gallagher schreeuwen harder) maar maken het ook waar met hun muziek.

De Amerikaanse hiphop-man Dan the Automator tekende voor de productie van hun laatste CD en dat levert een afwisselend en zeer luisterbaar album op. Niet iedereen is even enthousiast over de afwisselling. Vooral liefhebbers van het stevigere werk komen in het tweede deel van de CD te kort met veel rustiger werk. De heren laten zich inspireren door Oasis, Primal Scream en The Happy Mondays maar dat zijn m.i. prima voorbeelden. Met een eigen Kasabian-sausje krijgt het toch een origineel geluid.

Een aantal nummers is zo beeldend dat ze bijna als een film overkomen inclusief de geluidseffecten. Dit vind ik dan ook de hoogtepunten van het album. Uit interviews met leadzanger Tom Meighan blijkt dat ze het nummer Fast Fuse beschouwen als de soundtrack van hun eigen Quentin Tarantino speelfilm.

Wat mij betreft scoort dit album nu al hoog in mijn persoonlijk albumlijstje voor 2009. Bij iedere luisterbeurt wordt ie alleen maar mooier.

Deze tekst is afkomstig van mijn weblog: cd-recensies.nieuwslog.nl

Prima recensie, waar ik mij geheel in kan vinden. Alleen vind ik de score nog wat aan de lage kant bij deze tekst.