Decorate Decorate - Instructions (2009)

Knap is verder dat ze met dit album, vergeleken met het debuut dat ik nog steeds vrij Interpolesk vind klinken , een eigen geluid hebben weten te vinden. En ik moet zeggen dat de zanger uitstekend is. Mooi stemgeluid.

Jep, ben ik volledig bent je eens, als het gaat om bepaalde nummers van Normandie dan, zeker niet de hele EP. DD heeft (had) gelukkig een veel betere zanger dan Interpol.

Toch wel een vette plaat dit hoor, nu ik hem weer hoor. Misschien vonden ze allemaal wel dat hierna niks meer moest komen, hadden ze het gevoel dat de DD-koek op was.

Of zoals bij veel belovende bandjes, op het punt van doorbreken er bij (band)leden ster allures komen en de verhoudingen vervagen??
BTW dit is puur giswerk, dus niet de reden van het ter zielen gaan, maar het gebeurt zo vaak.

"Jep, ben ik volledig bent je eens" zei reptile, oeps, dat moet natuurlijk "met" zijn.

Ik denk dat het om een muzikaal meningsverschil gaat.

Dan toch nog maar iets over dit album:

Bij Correspondence is het 5.00 in de morgen. Het nummer klinkt als een losgeslagen projectiel met een tekst waar elke logica ontbreekt. Twee verschillende songs lijken bij elkaar gevoegd. Na +/- 2 minuten gaat men enkele octaven hoger spelen waarna een nieuwe song lijkt te ontstaan. Het klinkt allemaal als iets wat enkel in een droom kan plaats vinden. Men experimenteert met donkere elektronica en prevelt een boodschap over tijd, ruimte en ongeopende brieven. Dit laatste is een thema dat als rode draad doorheen het album loopt. Tot op heden is me niet duidelijk welk verhaal er wordt verteld.

Brothel, huis der lusten zoals Azra dat mooi verwoordt, heeft qua sound iets van Bloc Party. Nog nooit klonk de zanger zo Bowie als hier. Misschien heeft het ook wel met de tekst te maken. Vooral bij de uitspraak van het woord 'bar' moet ik steeds denken aan Joe de leeuw die op 'Heroes' richting kroeg gaat. Brothel zie ik hier meer als een metafoor, ik heb niet de indruk dat DD hier werkelijk over een 'huis der lusten' zingt. Fascinerend is ook de techniek waarbij opnieuw twee/drie verschillende songstructuren één worden.

Pleasure, wel als je van God zo een stem hebt gekregen ben je in je vorig leven erg braaf geweest. Asjbjorn klinkt als opper Sister zonder de kitch, en als Bowie in zijn beste dagen. De song zelf klinkt, sorry voor het in herhaling vallen, als een losgeslagen projectiel. De songs hebben gemeenschappelijke kenmerken. Eén daarvan is het ontbreken van een gevoel van tijd en ruimte. Pleasure wordt gedragen door de schitterende vocalen, de muziek zelf heeft Industrial invloeden.

Under the Aeroplane klinkt rustiger dan voorgaande nummers. Het begint met een soort exotisch/Oosters geprevel waarnaar Asjbjorn de doelloosheid van oorlogen bezingt, die aan zovele generaties het leven hebben gekost. Met wat verbeelding zou je kunnen stellen dat de lotgevallen van Anne Frank centraal staan in dit nummer.

Europe Has No Heart. Fenomenale lyrics en Asjbjorn die als een wilde man tekeer gaat. Schop de mensen tot ze een geweten hebben. Kort en krachtig handelt het nummer over verval van de Westerse cultuur, om te besluiten dat de schuld bij ieder van ons ligt en dat het nog niet te laat is 'to change'. De zang klinkt mooier op de eerste versie, hier 'bromt' hij iets meer. Het toegevoegde duivelsoordeel weet ik dan wel te smaken.

Tourists buy the Berlin Wall
Economies rise, beliefs fall
Negligence is so cool
Europe Has No Heart

Onrechtstreeks moet ik denken aan 'A Song For Europe' van Roxy Music, tevens één van mijn all time favourites. De thematiek is anders, DD zingt over het verval van een cultuur, Ferry over het 'verval' van een liefdesrelatie. En toch, het zal wel louter aan de titel te danken zijn, het beeld dat ik heb van een verlaten Ferry, die wezenloos over de Seine voor zich uitstaart, heb ik ook hier. Misschien komt het omdat Ferry en co in hun vroege jaren behoorlijk 'arty' waren, en ook DD zich een dergelijk imago aanmeet (zie ook het flirten met Baudelaire of met de Franse crooner Gainsbourg.).

Away is de ballade van Decorate.Decorate. Denk aan The Veils of The Arcade Fire. Mooie opbouw, denk bij het einde vooral aan Arcade Fire's Keep The Car Running. Finn Andrews (Veils) is een straffe zanger, maar mijn Deense held brengt zijn poëzie minstens even mooi.

They build a house with a hundred stairs
And put our hope in the sleeping chairs

Misschien maar een simpel zinnetje, maar voor mij helemaal raak.
Het refrein wordt vrij vaak herhaald waardoor de song niet meer uit je geheugen is te branden. Ideaal medicijn voor mensen met een Umbrella trauma.


Bij Montmartre leg ik opnieuw een link naar The Veils. Dit is een wel zéér stevig nummer, dat doet denken aan de anti-religieuze songs van Andrews en co. Echter gaat DD tekstueel nog een stap verder. Men neemt eerst het conservatieve Oosten (en zijn religie) op de korrel, maa daar blijft het niet bij. DD kijkt naar het Westen en ziet daar dingen die minstens even erg zijn, met name de economie die de ecologie vernietigt. Misschien zijn de vaak jegens economische vooruitgang kritische teksten van DD één van de voornaamste punten van wat me zo aanspreekt bij DD. Uiteindelijk worden de Oosterse en Westerse verwerpelijkheden in één grote put gestopt, en wordt met een scheurende feedback en een onmenselijk geschreeuw de apocalyps ingeluid. Machtig nummer! Dit is hedendaagse punk, DD bezingt thema's waar iedere andere band schrik voor heeft, en gebruikt zonder scrupules even goed invloeden uit de Barok als Industrial muziek.

2000 Needles heeft zelfs wat Nu-Metal invloeden. Nu is dit ook niet mijn favoriet muziekgenre, maar de band komt er prima met weg. Krachtig refrein.

Come my way and I'll close my eye


Deze versie van Surname bevat wat meer elektronica dan de versie op Normandie. Trapsgewijs werkt men richting climax en flirt men alweer met niet alledaagse thema's; (anti)globalisme. Dit is niet voor mensen die menen dat songs als F*ck You of Standing In The Way Of Control al risky zijn.

Give me a minute
And I'll wait for an hour
Write an address on my eyelids and I'll stamp my mouth

Het hoogtepunt van het album moet dan nog komen. Het zijn de laatste twee songs, Different Strenghts Of White en Paper Cuts (met de intro Suggestions). Het is nog steeds 5.00. Ik heb nog geen zin om reeds een interpretatie te geven bij de laatste songs. Het is een wereld op zich waar de luisteraar zijn eigen interpretatie moet aan geven.

RIP Decorate.Decorate.

You were a piece of (corporate) art
Never designed to sell

Ontzettend jammer dat ze uit elkaar zijn. Was deze band zo goed gaan vinden dat ik nog lang niet genoeg van ze heb gehoord. Oppassen dat ik het album niet te vaak meer luister, zodat ik er nog even mee vooruit kan. Precies zo'n album om alleen op het perfecte moment te draaien.

Een goed album in de trent van Interpol,White Lies,Catpeople en Editors.
Ben dan ook zeker van plan om ook het debuutalbum aan te schaffen.

Mensen, wat is dit een goed album. Toch wel het beste wat ik 2009 voorbij heb horen komen. En dan ook nog uit elkaar na het maken van een klassieker. Waarom jongens, jullie muzikale leven begint nu pas.

Dan staat deze toch al minstens in twee lijstjes helemaal bovenaan.

Decorate Decorate 20 punten !!

30 punten zelfs . Deze staat bij mij zelfs ook in de top van dit decennium. Ik vind het echt zeer jammer dat ze gestopt zijn, want ik had ze zeer graag eens live willen zien.

Beste nummers op dit album blijven voor mij Paper Cuts, 2000 Needles, Away en vooral Pleasure. Met die laatste hadden ze een nummer waarmee ze het zeker verdienden om door te breken. Onbegrijpelijk dat dat dan niet gelukt is.

...en van mij komen er nog eens 8 punten bij...
Wat een briljante plaat is dit toch! Iemand enig idee of de leden van deze band nog nieuwe projecten zijn begonnen of gaan beginnen..??

Decorate Decorate - decoratedecorate.wordpress.com

"We will all continue to write and play music in other contexts and will keep you posted on our individual activities via MySpace."

Mijn waardering herzien 4->4,5 sterretjes....

Spijtig dat het al afgelopen is met Decorate Decorate want dit is toch een zeer geslaagde plaat. De combinatie van Banks/Bowie, heftige gitaren en donkere elektronica werkt hier uitstekend. Away en Papercuts behoren tot de beste nummers die ik ken. Zeer spijtig dat deze plaat geen internationale aandacht heeft gekregen die bands als White Lies en Editors bv wel krijgen. Het valt me op dat er toch een redelijk aantal (goede) bands met een vergelijkbaar geluid moeite hebben met het doorbreken tot een groter publiek.

Iemand enig idee waar deze disk nog nieuw te krijgen is?

Op de website http://www.soundsforsure.eu/ kun je deze nog wel bestellen.

Heeft iemand nog iets gehoord over nieuwe projecten van de leden?
Dat een nummer zoals Pleasure zo onbekend is gebleven snap ik nog steeds niet , dat kan voor mij wedijveren met de betere nummers van Bloc Party (waarbij de stijl het dichtst bij in de buurt komt, vind ik; al hebben ze wel degelijk hun eigen geluid)

Om precies te zijn kan ik je melden dat die site nog slechts 2 exemplaren van deze cd voorradig heeft en op=op.

Toch jammer dat deze cd helemaal nergens meer te vinden is tegenwoordig. Ik heb contact opgenomen met ex-Decorate Decorate-lid Martin Rasmussen en hij had ook geen cd's meer. Nu heb ik er zelf wel eentje, maar ik wil hem gewoon weer op voorraad hebben voor Sounds for Sure. Maar goed, waar een wil is... Je maakt mij niet wijs dat ze allemaal uitverkocht zijn. Er staat ergens gewoon een voorraad weg te rotten. Zonde toch!
Inmiddels heb ik nog twee lijntjes uitgegooid om aan die cd's te komen. Ben benieuwd...

Deze cd is toch een zeer kleinschalig project geweest waardoor ieder exemplaar meteen een verzamelobject was voor de liefhebber? Dat was de reden dat de cd een redelijk hoog prijskaartje aan zich had hangen.
Heeft Rasmussen inmiddels wel al weer een nieuwe band?

Nou, nee, de reden dat de cd duur was was omdat hij een hoge inkoopprijs had met nogal wat extra kosten erbij. Ik had contact met iemand van A:larm en kreeg de cd's vanuit Denemarken via een of andere groothandel: GDC. Hoeveel er gemaakt zijn weet ik verder niet. Ik vermoed gewoon dat er ergens nog wat dozen van staan. (maar je kan ook gelijk hebben hoor, alleen wist ik dat dan niet of anders ben ik het blijkbaar vergeten...)
Rasmussen is vnl. met design bezig: http://www.martinr.dk/ Ik denk dat hij niet meer in een band speelt, maar heb het niet gevraagd.

Zonde, behalve dat dit een unieke band was, had de zanger ook een stem om trots op te zijn.

Europe Has No Heart....buitengewoon toepasselijk in deze tijden. Geweldig intens nummer!

Heb je de versie op Normandie gehoord, die is mijn inziens nog intenser...
Door je post heb ik een prikkel om deze weer op te zetten...

Die versie ken ik ook. Alleen staat Normandie niet op Spotify. Jammer.

Het is dat ik geen video- kunstenaar ben...anders zou ik bij Europe Has No Heart een even intense en confronterende video maken over de Europese toestanden (nou ja, met "the big D" in power kun je je kunstuiting gerust betrekken op de wereld)...

...this is you, this is you...

Facebook

Er komt nieuw werk. En in Maart te zien in Geleen

In Geleen!!!!!!??????? Naja, moeten we daar maar naartoe... Dank!!!!

Ze bestaan dus nog. Ben best benieuwd. Deze al lang niet meer gehoord. Heb ik weer eens zin in.