menu

Prince - Controversy (1981)

mijn stem
3,61 (221)
221 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Funk
Label: Warner Bros.

  1. Controversy (7:14)
  2. Sexuality (4:20)
  3. Do Me Baby (7:47)
  4. Private Joy (4:25)
  5. Ronnie, Talk to Russia (1:48)
  6. Let's Work (3:57)
  7. Annie Christian (4:21)
  8. Jack U Off (3:12)
totale tijdsduur: 37:04
zoeken in:
Ezechiël²
madonnagirl3 schreef:
Prince is een artiest met lange nummers.. ik snap als je MJ gewent bent o.a dat je een nummer als Do Me Baby te lang vindt.
Wat een ontzettende onzin zeg, Shake Your Body (Down to the Ground), All Night Dancin' , Can You Feel It , Walk Right Now, Don't Stop 'til You Get Enough, Wanna Be Startin' Somethin', In the Closet, Heal the World, Who Is It, Will You Be There, Dangerous, Keep the Faith, Earth Song, History, Little Suzie, Morphine, Superfly Sister en Unbreakable zijn allemaal nummers van zes minuten of langer. En dan zijn er nog ontzettend veel nummers die tussen de vijf en en de zes minuten zitten.

Als die jongen wat over Prince zegt dan valt iedereen hier over elkaar heen om MJ erbij te betrekken of het dan waarheid is wat ze zeggen dat maakt dan niet uit. Laat hem lekker gaan.

avatar van ThePrinceOfPop
3,5
Jaa, maar ik vind die nummers wel leuker/beter/interessanter, dat maakt het verschil .

avatar van dennisversteeg
4,0
De sterkste nummers (Controversy, Sexuality,Do Me Baby, Let's Work) zijn zeer geslaagde nummers die de progressie ten opzichte van Dirty Mind laten zien en al een eerste aanzet geven tot de langere funktracks van 1999. De overige nummers laten minder of geen vooruitgang zien, maar zijn nog altijd prima synth-pop deuntjes.

avatar van west
4,0
Mee eens, dennisversteeg.

avatar van musician
4,0
Dit is mijn oudste cd van Prince, uiteraard zal ik nog een keer Dirty mind moeten kopen.
Prince en de jaren '80 zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden, ook al is hij natuurlijk daarna niet gestopt met het uitbrengen van albums, integendeel.

Maar er hangt rondom de jaren '80 voor mij aan Prince iets mystieks, niet goed definieerbaar. Ongrijpbaar ook. Er was een soort van collectieve "gekte" rondom de man. Het leek er op, dat alles wat hij schreef en speelde aan muziek in goud veranderde.

De kritieken waren (zeker in de jaren '80) altijd lovend en daar komt bij, zijn albums gingen ook als de bekende warme broodjes over de toonbank. Later ebde de magie wat weg, zonder gelijk een uitspraak te willen doen over beter of slechter geworden.

Het enthousiasme en het vakmanschap van Prince op Controversy is al zo overduidelijk aanwezig. Het album is natuurlijk een grote voorbode voor Purple Rain, met zeer herkenbare trekken.
De uitvoeringen zijn ijzersterk. Het enige minpuntje is dat ik de composities nog niet overal even goed vind. Hij is ook wel gegroeid als schrijver, in die jaren '80.

Het beste nummer blijft toch Controversy, prachtige lange uitvoering.

avatar van Queen Bitch
4,0
heerlijke plaat van prince. heb het album eigenlijk nog maar 1 keer in zijn geheel geluisterd maar toch vind ik het al wel stiekem een pareltje! het heeft wel iets toegankelijks maar tegelijkertijd ook iets eigenzinnigs. in iedergeval een erg lekkere sound die je over de hele plaat blijft boeien.

avatar van lennon
4,0
het 4e album wat ik kocht van de man. Eigenlijk luidt deze plaat de sound in die hem zo enorm groot maakte 2 jaar later. Lekkere funky rifs, heerlijke Lynn drum en geiligheid all over....

Zijn 4e album in 4 jaar tijd. De man liet hier al zien enorm productief te zijn. In die periode was dat fantastisch, want het werd alleen maar beter. Later zou dit toch ook een valkuil blijken.

De poster die in sommige persingen mee kwam vergeet ik liever zsm, want dat is Prince onder de douche, met gelukkig nog een slip aan... What was he thinking?

Prince is nooit een ster geweest in mooie album hoezen, maar deze is toch wel mooi en karaktisteriek. Een jonge Prince, al gehuld in paars, met een button waarop Rude boy staat. Dat jasje zouden we nog 2 jaar lang te zien krijgen in clips en tournees...
De tournee die dit album voort bracht is overigens wel een erg goede wat mij betreft. Prince en zijn band zijn lekker rauw, en onbevlogen. Mooie periode! Als je de kans hebt, probeer die eens op te zoeken..

Het album:

1.Controversy (7:14)
De lekkere dampende en stampende bas, dit moet hard worden gedraaid! Het funky gitaartje maakt een mooie aanvulling! Wat een opener! Prince in vorm! Am I straight or gay braagt ie zich af... (velen doen dat nog) en wederom combineert de man geiligheid met Godsdienst, door midden in het nummer het onze vader op te zeggen... Het is een mooi moment in een memorabel nummer. Ook live wordt dit nog gespeeld. In 2013 speelde hij het met een dancebeat erachter, maar kwam er toch mee weg. Dat funky gitaartje doet wonderen. Klassieker in het Prince oevre

2.Sexuality (4:20)
Prince heeft behoefte om over sexualiteit te zingen. De man zit vol endorphinen lijkt het, en kan het in het echte leven niet kwijt, maar op het podium en in de studio is het een losgeslagen sex beest. Ook dit nummer knalt heerlijk uit de boxen. Wederom is het funky gitaartje enorm aanstekelijk. Dit nummer wordt gezongen met grotendeels zijn normale stem, en dat was na de 1e 3 platen wel wat anders, maar zo goed! De single van dit nummer laat wederom Prince zien gehuld in bovenkleding, en in een slip (beetje ala Dirty mind) het past bij de titel van het nummer, en typeert de man in deze periode.


3.Do Me Baby (7:47)
Een ballad zoals Prince ze alleen kan maken. D'Angelo probeert het (bijvoorbeeld met untitled) en doet 't aardig, maar het is niet zoals Prince het kan. Muzikaal enorm Prince, en zo enrom goed. Want een klasse song is dit. Gezongen met de kopstem, maar bij dit nummer mag het! Prince schreeuwt het uit in dit nummer, en het eindigt met een echte climax... het borrelende synth geluid is weer te horen aan het einde van de song. Wat een intrigerend geluid vind ik dat toch... Prince heeft 't koud... dat krijg je na 't zweten

4.Private Joy (4:25)
"If anybody asks you, you belong to Prince".. Prince is bezitterig! Dit nummer is vanaf noot 1 een vrolijk nummer. Het refrein is enorm aanstekelijk, en eigenlijk gewoon single waardig. Maar Warner had waarschijnlijk niet zoveel tijd qua singles, want er stond voor ze 't wisten alweer een nieuw album klaar. De gitaar solo aan 't einde is prettig in loop erg mooi over in het volgende nummer. Deze solo zou later weer verschijnen in Orgasm van het album Come

5.Ronnie, Talk to Russia (1:48)
Prince had t niet zo op Reagan denk ik. Dit is toch een soort protest song van Prince. Gelukkig houdt de man zich niet alleen bezig met sex, maar ook maatschappelijke items zoals de koude oorlog zijn van belang. Al is het maar een krappe 2 minuten. Leuk nummer.

6.Let's Work (3:57)
Van dit nummer heb ik nooit zo'n hoge pet opgehad. Misschien omdat het teveel disco klinkt? (lees te glad) De lange versie doet me al veel meer dan deze op 't album, omdat deze net iets rauwer klinkt, zeker in het verlengde deel. De bas is wel enorm funky! Ook live vind ik 'm veel meer knallen. Dit is een single geweest, en toch populair onder veel die hards. Ik vind 'm hier maar matig.

7.Annie Christian (4:21)
Weer een tekst met diepere inhoud. En dan bedoel ik niet diep in een sexuele manier Prince beschrijft de Anti Christ in de vorm van Annie Christian (mooi gevonden). Het nummer begint heerlijk mysterieus, met een simpele elektronische beat. Maar zodra Prince de synth inzet wordt je meegenomen. Prince rapt 't nummer bijna. Hij vertelt, en ik ben geboeid. Het is een spannend en boeiend verhaal! Ik vind 't een super nummer! Het subtiele gitaartje wat vanaf het moment dat Prince begint te zingen mee speelt in een soort enorme solo van 4 minuten is simpelweg geniaal... Iets wat niet heel snel opvalt, maar concentreer je maar eens op die solo... wat kan die man gitaar spelen! Voor mij het beste nummer van dit album!

8.Jack U Off (3:12)
Na de maatschappij moeten Prince dan toch afsluiten met masturbatie. De titel verbergt weinig, en dat siert de man vind ik. Het is een Rock 'n roll achtig nummer wat lekker weg luistert. De tekst is grappig en typisch Prince. De song eindigt wel met een voorwaarde... voor wat hoort wat... en zo is het nou eenmaal Ooit nog op een leuke en originele manier gecovered door Robyn.
De mooie laatste uithaal van Prince betekent het einde van een mooie trip.

Dit album staat (om in Prince termen te spreken) nog steeds fier recht overeind en levert aan kwaliteit niks in, Sterker nog, ik vind 'm nog steeds zo enorm goed na al die jaren, dat ik er nu nog een halfje bij doe naar 4,5

avatar van Funky Bookie
4,5
Weer lukt het Prince om zichzelf te verbeteren t.o.v. de vorige plaat. De stap vooruit is wel kleiner deze keer. Hij borduurt voort op de MPLS sound met nog iets meer funky gitaar erin. Op de hoes houdt hij deze keer zijn broek aan, waardoor het ook iets toegankelijker wordt en een volgende stap is in zijn crossover naar een blanker publiek.

Controversy
Een muzikaal broertje van Dirty Mind. Iets minder beukend, maar een slag funkier. Waar hij op zijn vorige plaat zo'n beetje alle sexuele thema's aanpakte, declameert hij hier het Onze Vader. Gekoppeld aan de teksten draagt dit verder bij aan zijn zorgvuldig opgebouwde, mysterieuze image.

Sexuality
Voor diegenen die bang waren dat seks geen thema meer zou zijn, is hier Sexuality. Prince is in de overdrive en geil als altijd. Hij gaat ook verder met het ontdekken van zijn normale stem i.p.v. de falsetto. Op 1999 zou hij pas echt voluit met zijn normale stem gaan zingen.

Do Me Baby
Als we het hebben over typische Prince ballads bedoelen we nummers in deze stijl. De falsette, de broeierige sfeer, geen andere artiest kan ballads maken als deze. Tekstueel is Prince fenomenaal. Hij is lekker met zichzelf bezig en nodigt zijn bedpartner uit om het af te maken wat dan ook gebeurt. De hele opbouw van het liedje past bij het thema.

Private Joy
Tsja een echte macho man deelt zijn liefje natuurlijk niet. Iets anders valt er over dit nummer niet te zeggen. Een popdeuntje dat niet lang blijft hangen.

Ronnie, Talk to Russia
Politiek en Prince gaan in mijn ogen slecht samen. We zitten middenin de koude oorlog, dus het thema is wel begrijpelijk.

Let's Work
Na 2 mindere nummers pakken we nu weer een Prince klassiekertje. Het nummer is retefunky, maar vooral live erg sterk.

Annie Christian
De manier van zingen is bijna het oplezen van een verklaring (later op eenzelfde manier gedaan met Anna Stesia). Prince verpersoonlijkt hier de antichrist. Muzikaal gebeurt er op de achtergrond heel veel. De gitaar en synths zijn echt fantastisch, waardoor dit nummer je echt bij de strot grijpt. Luister dit nummer maar eens met een koptelefoon.

Jack U Off
Op Do Me Babay was hij er al mee bezig, maar op Dirty Mind was hij het "vergeten": masturbatie. Qua zang een vrolijk uptempo popliedje, gemaakt voor de zomer. Lekker rock and rollen en ondertussen verwend worden. Een plaat kan slechter eindigen.

Prince stond na dit album op het punt van zijn grote doorbraak. Als je echter terugluistert naar het niveau van zijn eerste 4 platen is het ongekend dat die doorbraak nog niet had plaats gevonden. Er zijn zat artiesten die het niveau van een album als Controversy nooit zullen halen. Voor Prince was het einde van de warming-up.

avatar van aERodynamIC
4,5
Sinds vorige week zijn de video's van dit album weer officieel te zien op YouTube.

avatar van Poeha
Dit moet even: Do Me, Baby

Rush Hour 3

De rest volgt nog wel.


avatar van ArthurDZ
3,5
Oké, echt een belachelijk lange recensie dit. Bij voorbaat mijn excuses

Controversy dus. We horen een Prince die steeds zelfverzekerder wordt, en die steeds meer zijn eigen stijl vindt. Controversy is de eerste plaat waarop onze held de Prince-mangel in gebruik neemt, die nog decennialang trouw dienst zou draaien: pop, R&B, funk, synthpop, dance en rock verdwijnen erin en komen er aan de andere kant weer uit als één geheel.

Want vooral op de eerste twee platen kon je echt nog de scheidingslijnen tussen de verschillende door Prince gehanteerde genres waarnemen. Eerst krijgen we de discostamper, daarna volgt de hardrocker, dan door met een gevoelige R&B-ballade, enzovoort. Niet dat Prince op Controversy plots zware gitaren laat binnenvallen halverwege dancenummers of pianoballades afsluit met sirtaki-outro’s, Bohemian Rhapsody bestond immers al en aan een Rood is hij nooit begonnen (zie je Marco, zo moet dat: gewoon negeren). Wel is het vanaf Controversy plots veel moeilijker om aan te geven waar Prince het ene genre laat eindigen en het andere doet beginnen. Van nu af aan deden die hokjes er gewoon niet meer zo toe. Zijn attitude tegenover alle mogelijke soorten muziek werd vanaf hier: if anybody asks you, you belong to Prince.

Het resulteert in een plaat die ik voor de ene helft geweldig vind. En de andere helft… tja, die doet me eerlijk gezegd niet zoveel. *Ongemakkelijke stilte*

Het titelnummer valt uiteraard aan de goede kant van de streep. Wat een beest van een track blijft dat toch, een cool, dampend, spetterend, catchy achtbaanritje. Het was op dit moment zijn langste nummer geloof ik, en ook zijn eerste lange nummer (+5 minuten) dat de volledige speelduur boeit. Meesterwerk.

Controversy is zijn status als langste Prince-song tot dan toe twee nummers later al kwijt aan Do Me Baby trouwens. Een geile slow zoals alleen Prince ze kan maken, maar ondanks het gekreun en gekwijl blijft het liedje boeien. Ergens op het einde, wanneer Prince vocaal en muzikaal plots wat gas terugneemt, meen ik in de verte zelfs al wat Purple Rain waar te nemen. Tussen die twee vinden we het prima Sexuality (heerlijk speels), en daarna nog het geweldige Private Joy (wat een levenslust!).

Dan volgt de tweede helft van de plaat, en verslapt mijn aandacht.

Ronnie Talk To Russia heeft een mooie titel en een boodschap die vast behoorlijk aankwam in die tijd, maar bij mij gaat het van ene oor in, andere oor uit. Ik zweer het jullie, ik heb de plaat net nog opgelegd en ik ben nu alweer compleet vergeten hoe dit liedje gaat. Let’s Work heb ik ook nooit zo bijzonder gevonden, een ietwat mechanisch dansmuziekje dat me nogal gedateerd overkomt en ik nooit in mijn hart heb kunnen sluiten. Ook Annie Christian (geef mij maar Anna Stesia) en Jack U Off beklijven niet voldoende, zonder dat ze me echt tegenstaan overigens. Geen van deze vier vind ik stinkerds, maar in mijn Prince top 100 zal je ze niet aantreffen.

Aldus is Controversy een album waar ik gemengde gevoelens over heb. Langs de ene kant ben ik onder de indruk van de manier waarop Prince hier zijn eigen niche in de popmuziek (-en cultuur) gevonden heeft, en vind ik de eerste helft van de plaat fenomenaal. Langs de andere kant heb je die tweede helft waar ik maar niet inkom. Voor mij is dit dus helaas typisch zo’n plaat die op een bepaald moment de pedalen wat verliest. Zijn minste sinds For You vind ik, desondanks kan ik hier onmogelijk lager gaan dan 3.5*.

avatar van west
4,0
Een zeventje staat hier nu als cijfer op Musicmeter voor één van de betere electronic funk en soul albums uit begin jaren '80. Gevuld met overheerlijke funky songs en fraaie soulballads met veel te geile teksten. Deze LP is samen met Dirty Mind de overgangsplaat van de beginfase van Prince naar zijn zeer succesvolle jaren '80. De titelsong Controversy hoort bij mijn favoriete Prince nummers, dat zegt eigenlijk genoeg. Ook live was dit een fantastisch nummer. Het gaat lekker in die funky sfeer door met Sexuality. Tekstueel logisch gevolgd door Do Me Baby, wat weer één van zijn betere soulballads is. Kant A van de LP vind ik dan ook van een uitstekend niveau. Op kant B wordt het soms ietsje minder, maar blijft het goed met songs als Let's Work, waarvan de 12 inch versie nog beter is, Annie Christian en Jack U Off. Pardon?!

Gaat Annie Christian wel over the Anti Christ? het zou zo maar kunnen dat het over Any Christian gaat. Prince was niet zo op de gristelijken.
Ik zal het wel niet goed hebben maar zeker in deze tijdsgeest in de States vind ik deze opvallend.
1 van mijn favoriete nummers van deze plaat, sowieso 1 van de beste van Prince, samen met Parade en Purple Rain.

avatar van Funky Bookie
4,5
Grootfaas Waarom denk jij dat Prince het niet zo op christenen had?

Prince heeft, net als bv Nick Cave, een haat liefde verhouding met het geloof. De ironie is wel dat Prince een Conservative was maar aan de andere kant met Sex zijn liefde voor God wilde openbaren en laat dit nu net niet iets zijn waar veel conservatieven van zijn.... Het gaat dus denk ik niet over alle christelijken maar hij doet het op zijn manier

Lachende derde
Grootfaas schreef:
Gaat Annie Christian wel over the Anti Christ? het zou zo maar kunnen dat het over Any Christian gaat. Prince was niet zo op de gristelijken.
Ik zal het wel niet goed hebben maar zeker in deze tijdsgeest in de States vind ik deze opvallend.
1 van mijn favoriete nummers van deze plaat, sowieso 1 van de beste van Prince, samen met Parade en Purple Rain.


Hij was een Jehovah's Getuige. Veel Christelijker en uitverkorener dan deze club Gristenen vind je ze niet hoor.

avatar van Funky Bookie
4,5
Grootfaas schreef:
Prince heeft, net als bv Nick Cave, een haat liefde verhouding met het geloof. De ironie is wel dat Prince een Conservative was maar aan de andere kant met Sex zijn liefde voor God wilde openbaren en laat dit nu net niet iets zijn waar veel conservatieven van zijn.... Het gaat dus denk ik niet over alle christelijken maar hij doet het op zijn manier


Daar ben ik het deels mee eens.
Prince had absoluut geen haat liefde verhouding met het geloof. Hij is zijn hele leven zeer gelovig geweest, maar wel zoekende naar de manier die het beste bij hem paste.
Om even terug te draaien naar de aanleidinG; ik blijf van mening dat Annie Christian zeker niet Any Christian kan zijn, want dat sluit niet aan bij de manier waarop Prince begin jaren '80 met zijn geloof bezig was. De Antichrist blijft voor mij dus logischer.

avatar van Funky Bookie
4,5
Lachende derde schreef:

Hij was een Jehovah's Getuige. Veel Christelijker en uitverkorener dan deze club Gristenen vind je ze niet hoor.


Zonder er een inhoudelijke discussie van te maken. In 1981 was Prince nog geen Jehova.

Lachende derde
Funky Bookie schreef:
(quote)


Zonder er een inhoudelijke discussie van te maken. In 1981 was Prince nog geen Jehova.


Punt voor jou.

avatar van lennon
4,0
Funky Bookie schreef:
(quote)


Daar ben ik het deels mee eens.
Prince had absoluut geen haat liefde verhouding met het geloof. Hij is zijn hele leven zeer gelovig geweest, maar wel zoekende naar de manier die het beste bij hem paste.
Om even terug te draaien naar de aanleidinG; ik blijf van mening dat Annie Christian zeker niet Any Christian kan zijn, want dat sluit niet aan bij de manier waarop Prince begin jaren '80 met zijn geloof bezig was. De Antichrist blijft voor mij dus logischer.


De hele tekst van Annie Christian verwijst naar de antichrist. Daar lijkt me weinig twijfel over mogelijk.

Gast
geplaatst: vandaag om 21:40 uur

geplaatst: vandaag om 21:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.