Prince - Controversy (1981)

Annie Christian, vlijmscherp nummer. Kippenvel!

IJzersterk album. Ook nu nog steeds een van zijn beste.

Komt 'Erotic City' niet een beetje uit deze periode? Een b-kantje geloof ik, maar wel één van mijn favoriete Prince nummers.

Nee Erotic city komt uit de Purple Rain periode. Ik geloof wel een favoriet nummer van alle (ex-)Prince-fans

Oke, wist ik niet

Hier begon mijn fascinatie voor de kleine grootheid. Do me baby is nog steeds 1 van zijn mooiste songs als je het mij vraagt.

Ik heb ooit eens een versie van George Clinton gehoord. Kràk hetzelfde. Wie heeft het van wie gecoverd?

George Clinton heeft het gecoverd van Prince.
Prince en George hebben een tijdlang intensief samengewerkt (zie album Grafitti Bridge en The Cinderella Theory).

Grappig, ik heb hem net opstaan. Eigenlijk toch het eerste album van Prince waar hij een eigen geluid begint te ontwikkelen en de wereld hem van ernstige genialiteit begon te verdenken. Het titelnummer hoort bij de toppers uit zijn hele oeuvre. Superplaat 4*

dat vind ik van dirty mind al

Absoluut niet zijn beste cd, maar hier staan ook toch wel ontzettend lekkere nummers op. Waaronder de titelsong, Do Me Baby, Private Joy en het nummer met het sterke mysterieuze intro; Annie Christian. En dan komt nog het grappige Jack U Off.

Ik vond Dirty Mind gewoon wat steker, maar dit plaatje heeft de tand des tijds ook goed doorstaan !
3.5 sterren ! en meer uitleg vind ik overbodig ! *** 1/2

Een van mijn favoriete Prince platen. Dit album bevat twee van mijn favoriete Prince songs: Controversy en Do me baby.
Controversy is ook in de lange versie een genot om te beluisteren, die minimale sound, vette analoge synths, en uiteraard die onweerstaanbare gitaarhook, geweldig!!! Ik kan daar gewoon niet op stilzitten.
Do me baby is dan weer een song waar je als luisteraar spontaan een orgasme van zou kunnen krijgen, ultiem broeierig, de doffe sound met veel chorus over de piano en de trage doch puntige begeleiding door de ritmesectie, het klopt allemaal. Maar ook de vocale bijdrage is geweldig, hij was hier duidelijk in zijn element en ging er helemaal in op, soms voelt het alsof je net iets te dichtbij staat, maar dat mag de pret zeker niet drukken!

Alleen deze twee songs rechtvaardigen die ruime voldoende al, maar ook Private joy en Jack u off zijn mooie aanvullende factoren.
Annie Christian kan bij mij echter geen potten breken, misschien heb ik de diepe boodschap nog niet kunnen ontcijferen, op mij komt de song echter over als een vervelende opvuller.

Moge duidelijk zijn dat dit album die vier sterren ruimschoots heeft verdiend, hadden er vijf kunnen zijn, maar acht tracks vind ik persoonlijk aan de magere kant voor een album.

****

Dat Prince een langzaam stijgende lijn vertoonde is wel duidelijk aan de hand van mijn beoordelingen. Dit album verdient net weer een halfje meer dan zijn voorganger (die ik al erg goed vind).
In de VS werd het zijn eerste echt grote succes-album en ook in Nederland vingen we de echoes van het titelnummer op.
Ook hier speelden anderen mee op het album: Lisa Coleman en Dr. (Matt) Fink zijn weer van de partij en nu ook drummer Bobby Z. Blijkbaar nog niet genoeg om de begeleiders te voorzien van een bandnaam (dit kwam pas later aan de orde), maar in elk geval worden ze wel al vermeld.
Het nummer Controversy is ijzersterk en is het meest volwassen nummer tot dan toe. Het klinkt als een lange jam en probeert verwarring te zaaien door openlijk allerlei vragen te stellen en die verder onbeantwoord te laten. 'Am I straight or gay?' en zo meer. Opvallend is ook het onze vader dat gesproken wordt halverwege het nummer. Hiermee komt de religieuze kant van Prince voor het eerst goed naar voren en zaait daardoor ook voor verwarring want naast dat religieuze staat het sexuele. De oerschreeuw is wederom van de partij. Zoals gezegd een favoriet Prince-nummer van mij wat tevens erg dansbaar is.
Sexuality opent al met oerkreetjes en heeft een dwingend ritme vol vette synthesizer-geluiden met staccato gitaarriffs als begeleiding. Het klinkt vrolijk en is dan ook erg up-tempo. Moraliserend kan Prince ook zijn gezien zijn preek tegen het te veel naar de televisie laten kijken van de jeugd ('No child is bad from the beginning... they only imitate their atmosphere').
En: 'Reproduction of a new breed -- Leaders, Stand Up, Organize' of 'We live in a world overrun by tourists. Tourists 89 flowers on their back...inventors of the Accu-jack. They look at life through a pocket camera... What? No flash again? They're all a bunch of double drags who teach their kids that Love is bad. Half of the staff of their brain is on vacation'.
Kant A van de LP bevat slechts 3 nummers en de ballad Do Me Baby is daar de afsluiter van. Het is een slepende ballad die lekker breeduit wordt uitgesmeerd. Ook deze ballad bevalt me heel wat beter dan veel van zijn latere ballads.
Het vrolijke up-tempo nummer Private Joy is vrij ongecompliceerde pop die vooral leunt op de synthesizers. Het eindigt dan wel weer met een ontspoorde gitaar die overgaat in het volgende nummer Ronnie, Talk to Russia. Dit is duidelijk zwaar politiek getint omdat Prince hier zijn president (Ronald Reagan) rechtstreeks aanspreekt: 'Ronnie talk to Russia before its too late, before they blow up the world'.
Let's Work is disco-funk van het kaliber Head en Party Up. Een pakkend ritme doet het voornaamste werk en maakt dit een uitermate sexy dansnummer.
Annie Christian klinkt een stuk experimenteler door zijn alle kanten uitwaaiende synthesizer-riedels vermengd met krassende gitaar. Ook dit nummer is sterk politiek getint omdat hij hier zijn gal spuwt over het wapenbezit in de VS.
Dat het niet alleen maar politiek is en dat hij ook nog steeds graag over sex zingt laat Prince horen in Jack U Off (heeft dit nog een vertaling nodig?). Op een vrolijke deun zingt hij over masturbatie en weet er ondanks de tekst een uiterst catchy nummer van te maken dat zeer vrolijk weet te stemmen.
Dat Controversy duidelijk maakt dat we hier met een bijzonder talent te maken hebben is simpelweg niet te missen. De stijgende lijn zet zich voort en zou uiteindelijk eindigen in zijn bekende en ijzersterke jaren '80 releases.

Ik had nooit zo veel met Controversy, maar man man, dat nummer was live echt ongelofelijk lekker!! Echt een van de hoogtepunten
Het nummer ontpopte zich live tot een ultiem dansnummer, terwijl dat van de albumversie toch niet echt te zeggen is. Knap werk, ook van de band trouwens!

Controversy is toch een heel sterk nummer! Deze CD vind ik wat te wisselend van niveau om hoge punten te geven, maar er staan een paar erg sterke nummers op. Waaronder reeds genoemd Controversy, maar Annie Christian is ook erg sterk.

De eerste 3 nummers zijn goed, dan vind ik nummers 4, 5 en 6 weer erg saai. Nummers 7 en 8 zijn wel weer oke. Oftewel een onevenwichtig album van Prince. Nog wel een voldoende waard, maar net aan. (3*)

Mijn eerste kennismaking met Prince en een goede. Dit album werd indertijd in veel popbladen afgekraakt, maar ik vond en vind het nog steeds een ijzersterk album.
Ik neem aan dat deze nummers niet op de Amerikaanse radio gedraaid zijn of met veel censuur-piepjes.

hmmm "Let's work" vind ik echt een super nummer. Maar Controversy en vooral Sexuality zijn briljant ja.

Mmmm. Let's work vind ik ook niet zo heel sterk. ik kan me wel voorstellen dat hij live lekker uitpakt. kan me overigens niet herinneren dat hij hem vaak op de speellijst had staan.

heb em toch wel eens voorbij horen komen!

ik kan het me niet herinneren en heb toch al wat shows gezien, maar niet voor '88. misschien dat hij toen wat vaker gespeeld werd?

ik zal m'n bootleg archief er eens even op nazoeken

Er zijn oudere opnamen (b.v. de bootleg Why You Wanna Treat Me So Bad - Live in New Orleans met Dez, Lisa, Matt, Mark en Bobby: de oer-Revolution dus).
Daar gaan de gitaren in dit nummer op heavy. Ik vind het een uitstekende versie.
Ik heb Prince behoorlijk vaak live gezien maar meen me ook niet te herinneren dit nummer voorbij hebben horen komen. Maar ja, ik weet het ook niet allemaal precies meer natuurlijk.

In 1997/1998 werd "Let's Work" met regelmaat gespeeld, bijvoorbeeld in Utrecht in '98...

Hmm, daar was ik bij (toch dat optreden waar Lenny Kravitz opeens op het podium stond?).
Staat me niks meer van bij dan. Overigens vind ik de 12" versie van dit nummer ook erg geslaagd.

Klopt, was met Lenny Kravitz... nummer is toch echt gespeeld (4e van de avond)...

aha, ik meen me ook te herinneren dat hij het tijdens de aftershow in rotterdam deed in '98 idd

Daar ook ja...

En daar was ik dus ook al bij
Nou dan heb ik dit nummer blijkbaar vaker live voorbij horen komen!

edit: de setlist

1.Intro
2.Talkin' Loud And Sayin'
Nothing
3.Let's Work
4.Delirious
5.Jingo-lo-ba
6.Hair
7.Sex Machine
8.The War
9.Santana Medley