menu

Prince and the Revolution - Around the World in a Day (1985)

mijn stem
3,89 (310)
310 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Soul
Label: Warner Bros.

  1. Around the World in a Day (3:25)
  2. Paisley Park (4:41)
  3. Condition of the Heart (6:46)
  4. Raspberry Beret (3:31)
  5. Tamborine (2:46)
  6. America (3:40)
  7. Pop Life (3:42)
  8. The Ladder (5:26)
  9. Temptation (8:21)
totale tijdsduur: 42:18
zoeken in:
avatar van lennon
4,5
Stijn_Slayer schreef:
Er zijn maar heel weinig Prince albums die van begin tot einde goed zijn.


Controversy
1999
Purple Rain
Around the world in a day
Sign O the times
Black album
Lovesexy
Gold Experience
The rainbow children
Lotusflow3r

En dit is echt alleen maar wat er als 1e in me opkomt.

Uiteraard brengt de man veel uit, en vind ik ook (als fan zijnde) dat ie wel eens wat kritischer mag zijn voor ie t op cd perst, maar om te zeggen dat er weinig echt heel goede albums zijn te vinden, vind ik echt onzin.

avatar van Stijn_Slayer
4,0
De helft van dat rijtje zou ik zeggen. Ik vind bijv. echt niet alles op Lovesexy even goed.

avatar van lennon
4,5
Stijn_Slayer schreef:
De helft van dat rijtje zou ik zeggen. Ik vind bijv. echt niet alles op Lovesexy even goed.


Blijft toch persoonlijk uiteindelijk!
En op elk album staat wel een zwakke broeder toch? Ondanks dat ik SOTT geniaal vind, vind ik Slow love 1 van Prince zijn grootste draken! Maar als geheel is dat album dan nog wel steeds een heel dikke 5 sterren

avatar van Music4ever
3,5
Mijn 3e Prince album en ik denk tot nu toe de minste.......
´Condition of The Heart´ vind ik ronduit saai en vele te lang duren, ook ´Tamborine´ en ´America´ doen me eigenlijk weinig. Is dit zo´n matig album dan?
Nee, dat zeker niet!

´Raspberry Beret´ beschouw ik als één van mijn favoriete Prince nummers en ook ´Around The World In a Day´ ´Temptation´ en ´Paisley Park´ vind ik zéér sterk.

Kortom een album wat in zijn geheel niet even sterk is, maar wat ook zeer genietbaar is op sommige momenten. Wisselvallig album dus maar zeker de moeite waard. 3,5*

avatar van principal2000
3,5
Ik vind / vond dit ook een minder album van Prince, maar bij iedere beluistering groeit het album een beetje. Ik ga nu voor 3,5*.

5,0
Eén van mijn favoriete Prince - albums, al kan ik niet zo goed uitleggen waarom eigenlijk. Het raakt me, tot diep in mijn ziel.

avatar van muziekobsessie
5,0
Ik weet nog goed dat ik dit album kocht de dag dat die uitkwam, je moest 'm voorzichtig uitpakken met die kartelrandjes en dagen voor de release aan de radio gekluisterd met de vinger op de opnameknop van mijn casettedeck want mischien werd er al een nummer vooraf gedraaid net als bij de volgende platen. En wat was iedereen verrast dat dit zo ongelofelijk anders was dan purple rain. Kwestie van durf, iets wat je nu eigenlijk zelden meer zie.

wel raar eigenlijk dat deze als enige plaat niet met een tour werd vervolgd. Zodoende jammer genoeg veel te veel overgeslagen live. The ladder of temptation moet toch fantastisch zijn om live te horen.

de demoversie van around the world in a day van 6 minuten is trouwens meer ala purple rain en zeker niet slecht.

weet ook nog dat na dit album 't nieuws kwam dat prince ermee zou stoppen!

avatar van lennon
4,5
muziekobsessie schreef:

wel raar eigenlijk dat deze als enige plaat niet met een tour werd vervolgd. Zodoende jammer genoeg veel te veel overgeslagen live. The ladder of temptation moet toch fantastisch zijn om live te horen.


Echt heel erg raar is dat niet, aangezien dit album is opgenomen tijdens de Purple Rain tour door.

The ladder heeft ie vaak gespeeld tijdens latere tours (nog tijdens de One Nite Alone tour)
Temptation zou ik ook graag wel een keer willen horen. (overigens deed ie een deel van dit nummer al tijdens de Purple Rain tour)

avatar van aERodynamIC
5,0
Zo'n herkenbaar verhaal muziekobsessie: ik was toen 15 en een enorme fan geworden door Purple Rain en daardoor is ATWIAD misschien wel het album met de mooiste herinneringen. Het was immers het eerste nieuwe album op het moment dat ik fan was en waar ik naar uit kon kijken.

Elke minuut van de dag met je vingers bij de cassetteknop om maar wat nieuws op te vangen (Soulshow van Ferry Maat had wel eens wat). Hoe anders is dat nu met dat zogenaamde 'lekken' 9wat volgens mij gewoon bewuste acties van de maatschappijen zijn).

Deze plaat heeft voor mij toch wel iets speciaals, hoewel ik hem zelden draai

Had me in een ver verleden eens fors overwerkt en kwam ziek thuis te zitten

Deze plaat ontdekt en veel gedraaid, niet te sentimenteel over doen maar het was een kutperiode en deze plaat was de juiste plaat in de juiste tijd

Bij elk nummer voel ik nu nog ene hele sterke emotie, en dat kom ook omdat voor mij ieder nummer enorm sterk is in het teweegbrengen van die emotie

Kan het niet goed uitleggen maar misschien moet ik concluderen dat de plaat me in die tijd enorm raakte en nog steeds kan doen

Er staat imo geen enkel zwak nummer op,en het is een trip vanaf de opener tot het laatste nummer, waarin alles aan bod komt

5 dus

4,5
Toen ie uitkwam op lp gekocht, en nu maar eens op cd, om hem weer eens wat vaker te draaien want samen met Purple rain is dit mijn favoriete Prince plaat. En het is weer genieten zeg, wat een meesterwerk.

avatar van paddy pipedown
5,0
Beste Princeplaat.
Hier is de funk-het songschrijversschap-the Revelution in balance.
Poplife is het meest onderschatte Princeliedje ooit.

4,0
Voor mij zijn minste album in de periode 84-88. Paisley Park is geniaal, Around the world, Raspberry beret, Condition of the heart en Pop life geweldig. De rest van de nummers vind ik als compositie minder sterk dan wat hij op Purple Rain liet horen. Een beetje underwhelming wat mij betreft ten opzichte van zijn voorgangers en opvolgers. Maar wel van een hoog niveau en originaliteit. En de hoes is prachtig, wat mij betreft zijn mooiste.

TheArtfulDodger
Van Raspberry Beret heb ik de long version (6:36) op mijn mp3 staan. Geniaal! Aan het begin en ergens in het midden van het nummer hoor je Prince kuchen.

En zelfs dát klinkt geniaal.

avatar van kiriyama
4,5
Toch wel een van mijn grote favorieten van Prince.

Bij het titelnummer moet ik altijd aan India denken. Prince die gehuld in een kleurig gewaad op het podium staat en steeds meer begint te swingen totdat het een rasecht popnummer is. Heerlijk nummer dat meteen de juiste toon zet. Opvolger Paisley Park is meer straightforward maar weet desondanks de sfeer van de plaat te behouden en het popgevoel meer kracht te geven. Condition of the Heart is wat mij betreft het hoogtepunt van de plaat. Het begint met een prachtige prelude en werkt zich dan langzaam op tot een zinderende ballad. Het weet me toch elke keer weer te raken. De opbouw is subliem, de afwerking perfect. De manier waarop Prince het zingt doet me ook altijd wat aan 'David Bowie' denken. Met Raspberry Beret heeft de plaat de perfecte popsong te pakken. Stilzitten is haast onmogelijk. Op voorganger 'Purple Rain' stonden al geweldige popsongs, maar hier perfectioneert Prince het naar mijn mening.

Bij de volgende twee nummers blijft het altijd wat schrikken. Slecht zijn ze niet, maar wat ze hier precies te zoeken hebben is me ook een raadsel. Tamborine is een vrij tamme poging tot een psychedelisch nummer dat me altijd wat aan het nummer 'Bike' van Pink Floyd doet denken. Maar waar daar de grappig bedoelde tekst en muziek wel werken, is het hier meer een (kleine) bron van ergernis. America heeft al helemaal niets op de plaat te zoeken. Ik heb steeds het gevoel opeens naar een heel ander album te luisteren. Skipmomenten zijn het niet. Eerder momenten waarop de aandacht gewoon verslapt en ik maar even m'n mail bekijk of eten en drinken pak.

Gelukkig Pakt Prince mijn aandacht weer helemaal met Pop Life. Net zoals Raspberry Beret een 'perfect' popnummer. Ik moet zelfs zeggen dat het nummer me nog meer weet te pakken dan bovenstaand nummer. De melodie, ritme, de zang. Héérlijk gewoon. En met The Ladder doet Prince er nog eens een schepje bovenop! Het tweede absolute hoogtepunt van het album. Een haast episch nummer waarin het verhaal en de muziek elkaar completeren en naar een hoger niveau tillen. Objectief gezien (zo ver dat mogelijk is) een van zijn beste nummers ooit. Temptation maakt het tenslotte op waardige wijze af. Nog een nummer dat tekst en muziek prachtig laat samensmelten tot een haast theaterachtig stuk.

Het is jammer van het middenstuk dat eigenlijk gewoon niet bij de rest past. Toch is dit een album dat van mij fier naast 'Purple Rain' mag staan en eigenlijk een haast perfecte opvolger van die plaat is. Prince perfectioneert hierop pop en zet (nogmaals) een nieuwe standaard neer. 'Parade' mag dan ook een sterke plaat zijn. Ergens is het jammer dat dit album nooit een traditionele opvolger heeft gekregen. Al zat Prince hier misschien in dat aspect ook wel aan de top van zijn kunnen. Hoop toch dat dit album eens onder de schaduw van zijn voorganger en opvolgers mag kruipen. Misschien ooit nog eens?

4.5*

avatar van west
5,0
Ook ik kon niet wachten op de opvolger van Purple Rain, wat ik fantastisch vond. Dit Around the World in a Day bleek anders te zijn, dat getuigde van lef. Toch moest ik even slikken toen ik de plaat voor het eerst hoorde en zeker even wennen aan sommige nummers en de gehele sound. Aan de andere kant, het was onmiskenbaar Prince en gelijk vond ik een paar nummers al erg goed. Ook het artwork van de LP was heel fraai gedaan.

Na een aantal keren draaien ging ik overstag, hij had het gewoon weer voor elkaar. Dit was een hele mooie en ook een bijzondere plaat. Niet altijd even makkelijk voor de toen 19 jarige oren, maar des te vaker ik de plaat draaide des te beter ik 'm vond. Het stomme is, die ervaring had ik nu, 28 jaar later, weer. Ik zette de plaat na lang weer eens op en hij raakte me vol. Zodanig dat ik 'm nu, in 2013, verhoog naar 5,0*. Wat me opvalt is dat de sfeer op en de sound van de plaat echt fantastisch is. Elk nummer is minimaal erg goed, de meesten zijn prachtig. Dit AtWiaD vormt samen met Purple Rain, Parade, SOTT & the Black Album zijn meesterwerken.

avatar van Twinpeaks
4,5
Deze de laatste weken weer regelmatig tot mij genomen en het blijft toch een hele goede plaat .Voor 5 sterren komt ie niet in aanmerking,daarvoor zijn Tamborine en America toch wat te zwakke broertjes,maar de rest is toch zeker een verhoging met een halve ster waard.

avatar van rolandobabel
4,5
Dit was het favoriete album van Sheila E. Ik vind er veel passie inzitten en op veel andere albums 1999 of dirty mind, staan toch veel nummers van C-kwaliteit. Bijzondere plaat, maar tegelijkertijd is het ook een plaat die veel mensen zien als tegenvaller (zie rateyourmusic)

avatar van lennon
4,5
rolandobabel schreef:
Bijzondere plaat, maar tegelijkertijd is het ook een plaat die veel mensen zien als tegenvaller (zie rateyourmusic)


En dat is wel te verklaren, want dit album zijn geen hapklare top 40 brokken die men bij Purple Rain nog wel kreeg.

Hier moet iets meer aandacht en moeite aan besteed worden, en daar haakt een groot deel al bij af.

Voor mij blijft dit een van mijn favoriete Prince albums.

avatar van edje1969
4,0
1 van de weinige Prince albums die ik niet heb. Onterecht eigenlijk. Heb het nu enkel als download in mijn playlist. The Ladder en Temptation vond ik niet zo, dus die wegge.... Toch is dit album erg geslaagd. Around The World neemt je helemaal mee. Pop Life is een top10-hit in de VS maar ik heb meer met Paisley Park en vooral Raspberry Baret. Zowel de single als maxiversie van. Beiden fantastisch. Ondanks de laatste 2 nummers, hossa een 4.

avatar van lennon
4,5
Ik vind the ladder een van de beste tracks van dit album!

avatar van Kronos
4,5
Ik vind The Ladder ook erg mooi. Temptation heeft een geweldige rif en heerlijk gekrijs van His Purple Highness, maar had best wat korter gekund. Maar al bij al zijn die laatste drie minuten leuk als afsluiter van dit lichtjes gestoorde album. Als geheel vind ik dit toch wel zijn beste.

WPE
Dit is ook weer een van de betere Prince albums. Afwisselend, af en toe maf, teruggrijpend naar de flower power periode eind jaren 60. Maar natuurlijk wel met een heel eigen draai aan de muziek gegeven!

avatar van lennon
4,5
Een gewaagde plaat van Prince. Want na Purple Rain was het makkelijk cashen geweest voor de man. Hij had nog zoveel op de plank liggen wat veel meer in de lijn van Purple Rain lag, en dus autmatisch een dikke hit had kunnen zijn, maar in plaats daarvan duikt Prince met zijn band de studio in tijdens de Purple Rain tour om dit album op te nemen! Het tekent de grilligheid van de man. Maar als je als 18 jarige het al voor elkaar krijgt om een contract bij WB te tekenen, waarbij je afdingt alles zelf te willen doen, moet dit een peuleschil geweest zijn voor hem. Hij had Carte blanche, en daar maakte hij dankbaar gebruik van.
Het is geen makkelijke plaat, zeker niet vergeleken met zijn voorganger. Het is wat rauwer, maar heeft wel die typische Prince sound. ook zijn op dit album de klassieke tonen van Clare Fisher voor het eerst te horen. Dit zou het begin zijn van een zeer lange en mooie samenwerking.

1.Around the World in a Day (3:25)
Prince nodigt ons uit op een reis, en ik ga maar al te graag mee! De eerste klanken brengen me al in een Prince mood, en dat wordt gedurende deze song alleen maar erger. Had funky instrumentale deel vind ik het hoogtepunt van de song.."I think I wanna dance" roept Prince, en dat gevoel heb ik nog steeds bij dat stuk. De opener belooft veel goeds!

2.Paisley Park (4:41)
We zijn in het paradijs beland!
Een nummer wat tot single werd verkozen, maar niet echt een hit werd. Ik snap dat wel, ondanks het feit dat het refrein toch wel erg aanstekelijk is. Het maakt niet zoveel uit, Prince is altijd meer een album artiest geweest. Ik heb dit altijd een lekker nummer gevonden, en na 30 jaar vind ik dat nog steeds.

3.Condition of the Heart (6:46)
Dit nummer behoort tot een van mijn ultieme Prince favorieten. Dat was niet zo toen ik dit album kocht als 12 jarig ventje. Het is voor een jong mannetje iets te moeilijk denk ik, maar later begreep ik de schoonheid van dit nummer, vanaf de eerste toon, tot aan de laatste hartkloppingen.... Schitterende song!, mooie tekst!

4.Raspberry Beret (3:31)
De succes single van het album. Ik vond m toen erg leuk, ben 'm nu wel een beetje zat. Als ie 'm live speelt (doet ie nog veel) heb ik er ook weinig mee. Typisch makkelijk nummer, dus ik snap de keuze om te spelen wel... Lange versie bevat wat humor met een hoestende Prince.

5.Tamborine (2:46)
Ook dit nummer heeft er wat jaren over gedaan om te waarderen. Maar ook dit nummer vind ik nu super! Lekker rommelig, maar ooh zo lekker. Vooral het schreeuwerige einde. Zo mag Prince er wel tig maken van mij.

6.America (3:40)
Dit is geen loflied over de USA, integendeel, het is een kritische song. Het begin heb ik altijd zeer interessant gevonden, met de wat vreemde start, maar het luistert altijd heerlijk weg. De lange versie van 21 minuten luister ik net zo makkelijk weg, en verveelt echt voor geen moment. Waar het op dit album wordt weg gedraaid gaat die versie verder met vooral instrumentale delen. Lekker gitaar e.d.

7.Pop Life (3:42)
Ook een single geweest, zonder succes. Begreep ik toen niet, want toch ook een makkelijk top 40 deuntje? Mooi, dat echo effect in de stem. Het vreemde tussenstuk met joelend publiek stoort wat, maar ik weet ondertussen niet beter meer... Van dit nummer is een lange versie, en een remix beschikbaar (gemixt door Sheila E) die beide erg de moeite waard zijn. Deze bevatten ook nog een extra couplet, die niet op de album versie is te horen.

8.The Ladder (5:26)
Prince heeft een levensles te vertellen, maar wel een verdomd mooie. De manier waarop deze song wordt gebracht vind ik echt genieten. Prince zingt op een vertellende manier, en in het refrein komen de dames (W&L) erbij.. wat een mooie combinatie. De climax op het einde is wederom waanzinnig. Een schreeuwende Prince.. Wat hou ik daarvan!

9.Temptation (8:21)
Een felle Prince op gitaar opent het nummer.Sex, Temptation, Lust fluistert Prince ons toe.. Ok, de toon is gezet. Het is een heerlijk rauwe rock song, met een lekkere gitaar sound. Veel discussie thuis gehad of dit nummer aub wat zachter kon. Gitaar met een schreeuwende Prince, mijn ouders hebben er waarschijnlijk nog nachtmerries over. De dierlijke lust van Prince moet los, en dat is wat er gebeurd in dit nummer, totdat God het zat is en Prince tot rede roept.: Oh, silly man, thats not how it works, You have to want her for the right reasons uiteindelijk begrijpt Prince de boodschap: Love is more important than sex en geeft dat graag mee aan de luisteraar. Bedankt Prince! Het is een wat bizar maar toch intrigerend einde van dit nummer. Ik luister het elke keer weer helemaal uit.

De 4 singles brachten ook nog B-kanten die niet op dit album stonden.
She's always in my hair, waarvan ook een lange versie bestaat. Favoriet onder veel Prince fans, en terecht, want het behoort tot een van zijn beste songs. Werd tijdens de laatste tour nog live gespeeld, en hoe!
Hello, was een kritisch nummer over de kritiek die hij kreeg over het niet aanwezig zijn tijdens het "we are the world" project. (in plaats daarvan nam hij een nieuwe track op voor het We are the world album, 4 the tears in your eyes)
Girl is een typisch geil Prince nummer wat heerlijk wegluistert.

Deze 3 songs hadden met gemak op dit album erbij gepast, en had het geheel echt niet slechter gemaakt. Wellicht nog wel sterker.

De plaat bewijst waarom Prince zo dominant aanwezig was in de 80's.. hij deed wat ie wilt, en had zo enorm veel inspiratie, dat ie bijna niet wist waar ie 't moest laten. Maar alles wat de man maakte was gewoon uitzonderlijk goed. Ook dit album dus.....

avatar van Mastroianni
5,0
Naar aanleiding van zijn overlijden ben ik het oeuvre van Prince aan het herontdekken. De prachtige reviews van lennon uit oktober vormen een belangrijke bron van inspiratie.

Deze plaat blijk ik destijds nogal onderschat te hebben. Het is een van zijn beste. Juist ook de minder hitgevoelige nummers zijn geweldig: Condition of the Heart, The Ladder en het stomende Temptation.

avatar van deric raven
3,5
Laat ik maar eerlijk zijn, Around the World in a Day vond ik een behoorlijke tegenvaller na het rockende Purple Rain.
De singles waren een stuk minder pakkend, en al snel verzwakte de aandacht voor zijn werk.
Toch begint het album wel sterk, met het exotische titelnummer, waarbij ik gelijk aan Eldorado van Drum Theatre moest denken; toevallig ook uit 1985.
Toen was deze sound nog wat vreemd, later gebruikte Prince dit wel vaker; Thieves In The Temple is misschien wel het bekendste voorbeeld.
Het einde van het nummer is nog even een vette knipoog naar zijn vorige twee albums.
Paisley Park is de geflopte single, en dat is voor mij best begrijpelijk.
Eigenlijk rockte alles op Purple Rain meer, en dit is een beetje een vertraagde versie van wat op dat album staat, waardoor het kracht mist.
De conclusie was na twee nummers al duidelijk.
Prince is een artiest die gewoon doet waar hij zelf zin in heeft, en niet alleen profiteert van zijn net opgebouwde sterrenstatus.
Around the World in a Day is een wereldreis, met het exotische zuiden, maar ook het verkilde westen, zoals de opbouw van Condition of the Heart.
Raspberry Beret overtuigde mij echter nog het meeste.
Het straalt onbevangen vrolijkheid uit, maar bleef voor mij in de schaduw staan van het al eerder genoemde vorige werk.
In de loop van tijd heeft deze zijn credits alsnog verdiend.
Tamborine heeft die slappende Funksound, zoals later vaker terug te horen is, maar waarmee we in deze periode nog niet zo van hem gewend waren.
America zou nog zeker wel op Purple Rain gepast hebben; een beetje in de stijl van Baby I’m A Star, en een mooie invallende rol van de gitaar.
Pop Life heeft de vibe van Take Me With You, maar die was net iets sensueler.
The Ladder begint met iets wat op het outro lijkt van Purple Rain, en zou alleen daarom al eerder als eerste nummer op dit album gepast hebben, het titelnummer zou dan naar het einde verplaatst kunnen worden.
Hier hoor je de saxofoon terug, die later een grotere rol zou gaan spelen, en onze eigen Candy Dulfer van een mooi extra zakgeldje zou voorzien.
Temptation is Darling Nikki, maar dan in een langere uitvoering, waarbij de tekst nu voor 16 jaar en ouder is; in plaats van 18 jaar en ouder.
Die overgang rond de 5 minuten begrijp ik niet helemaal, dit klinkt als een ander nummer, en ook niet helemaal af.
Maar wat kon dat kleine kereltje gitaar spelen; ongelofelijk!
Voor zijn carrière is heeft dit album een minder grote rol gespeeld, maar ik denk wel dat het voor hemzelf boeiender was dan Purple Rain, getuige het latere gebruik van elementen die hierop voor het eerst overtuigend te horen zijn.

avatar van EttaJamesBrown
4,5
Na dertig(!!!!) jaar eindelijk de plaat zelf gekocht. Stiekem is dit mijn favoriet van Prince, vanwege de algehele vibe. Het cassettebandje mag nu weg.

avatar van heartofsoul
4,0
Dit was het eerste album dat ik van Prince kocht. Op vinyl - de leuke hoes en een gunstige recensie hadden mijn aandacht getrokken. Ik zou het album eens opnieuw moeten beluisteren om te zien wat ik er nu van vind. De sterke liedjes (alleen Temptation deed me niet veel) en het licht psychedelische geluid boeiden me mateloos. Vond dat dit album altijd een ontspannende invloed op mij had. Zoals laatst ook weer gebeurde toen ik Raspberry Beret op de radio hoorde en het niet meer uit mijn kop kreeg.

avatar van jokerman
5,0
Vandaag op vinyl aangeschaft. Was al jaren bekend met de muziek. Maar nu ik het weer hoor, wat is dit toch geweldig!!!

Prince kom terug, alsjeblieft!!!!

avatar van vinylbeleving
4,5
Condition Of The Heart , wat een nummer!

avatar van aERodynamIC
5,0
Vandaag ook weer gedraaid. Blijft zo'n geweldig album.

avatar van Funky Bookie
5,0
Tijdens de Purple Rain tour begon Prince zich alweer te vervelen en moest er een nieuw album gemaakt worden. Waar de hele wereld zat te wachten op een soort Purple Rain 2, kwam Prince met deze ATWIAD. De rock is weer naar de achtergrond en het is (door invloed van Wendy & Lisa?) wat meer psychedelisch geworden wat nog weleens vergelijkingen opriep met het White Album van The Beatles. De F*ck U naar de wereld zorgde ervoor dat ik de man nog meer ging waarderen en definitief groot fan werd. De hoes is trouwens de allermooiste Prince hoes ever.

Around the World in a Day
De sitar verraadt gelijk dat we een ander album mogen verachten. Prince wil ons meenemen naar een plek waar het beter is en op het volgende nummer weten we goed waar de reis heengaat.

Paisley Park
Het Utopia van Prince heette altijd Uptown. Een plek voor de meest bizarre figuren die daar hun geilheid de vrije loop lieten tijdens wilde feesten. Uptown wordt getransformeerd tot Paisley Park. De mensen zijn nog altijd kleurrijk, maar de ervaring wordt spiritueler. Bedenk dat zijn studio ook deze naam zou gaan dragen en het is niet meer dan logisch dat Paisley Park voor altijd in het hart van elke Prince fan zit.

Condition of the Heart
De topper van dit album en een nummer met een vermelding in mijn persoonlijk Prince top 10. Door het lange intro is het moeilijk om in het nummer te komen, mar als je dat lukt wordt je onderdeel van het liefdesverdriet van Prince. De vocale prestatie die Prince hier neerlegt is van een ongekend hoog niveau. Dit nummer kan mij nog altijd een brok in de keel geven. Helaas is het weinig live gespeeld, behalve verkort tijdens de pianomedley. Zelfs tijdens de intieme laatste tour kwam met niet langs.

Raspberry Beret
Prince doet weer even een ultiem popnummer. Ik heb dit nummer heel vaak gehoord, maar een skip moment is het nooit geworden. Het blijft gewoon een ontzettend fijn popliedje.

Tamborine
Dit nummer heeft heel veel tijd bij mij nodig gehad, maar nu vind ik het fantastisch. Het gaat in de overdrive en het schijnt over masturbatie te gaan. Belangrijkste: het is retefunky.

America
Net als I Would Die 4 U had ik een lange versie van ruim 20 minuten nodig om dit nummer te waarderen. Een zeer kritische tekst over een aanstekelijke funkbeat waar geen einde aan lijkt te komen.

Pop Life
Wonderschoon nummer waarin Prince de maatschappij kritisch bekijkt. Tijdens de jazzy ONA tour was dit 1 van de vele hoogtepunten. Een absolute klassieker in het werk van de Meester.

The Ladder
Stijlmatig lijkt het door de opbouw wel wat op Purple Rain, maar toch vind ik dit een heel ander nummer. Het is de opgang naar de spirituele zoektocht van Prince die op het volgende nummer en later op Lovesexy verder gaat. Het refrein, met vocale bijdrage van Wendy en Lisa, is schitterend.

Temptation
De hele opbouw van de Lovesexy tour zit al in dit nummer dat tijdens de Purple Rain tour in de set werd opgenomen. De door seks gedreven geilneef komt tot inzicht na een gesprekje met God. Over the top? Ja absoluut, maar daardoor niet minder goed. Leuk feitje Eddie M(inniefield). zorgt hier voor de eerste blazerpartij op een plaat van Prince.

Deze plaat is wederom een meesterwerk en gelijk het bewijs dat Prince geen popkoning wil zijn, maar kudos wil krijgen als muzikaal genie. Wat mij betreft is hij daar met vlag en wimpel in geslaagd.

avatar van aERodynamIC
5,0
Sinds vandaag staan de video's van Raspeberry Beret, Paisley Park en America officieel op YouTube.

Gaaf om de live versie van America weer eens terug te zien. Wat een live held!

Gast
geplaatst: vandaag om 23:46 uur

geplaatst: vandaag om 23:46 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.