menu

Prince and the Revolution - Parade (1986)

Alternatieve titel: Music from the Motion Picture "Under the Cherry Moon"

mijn stem
3,97 (311)
311 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Funk
Label: Paisley Park

  1. Christopher Tracy's Parade (2:11)
  2. New Position (2:20)
  3. I Wonder U (1:40)
  4. Under the Cherry Moon (2:57)
  5. Girls and Boys (5:30)

    met Marie France

  6. Life Can Be So Nice (3:14)
  7. Venus de Milo (1:55)
  8. Mountains (3:58)
  9. Do U Lie? (2:44)
  10. Kiss (3:38)
  11. Anotherloverholenyohead (4:01)
  12. Sometimes It Snows in April (6:49)
totale tijdsduur: 40:57
zoeken in:
avatar van aERodynamIC
5,0
Parade is het derde en laatste album met the Revolution. Tevens het tweede dat als soundtrack is uitgegeven. Deze keer geen Purple Rain part 2 (dat was Grafitti Bridge), maar een zwart-wit film Under the Cherry Moon.
Deze soundtrack is een uitbundig en zwierig album te noemen wat behoorlijk afwijkt van de rest van Prince' oeuvre.
Parade zou oorspronkelijk My Dreams gaan heten. Hierop zouden nummers komen te staan als Old Friends 4 Sale (later alsnog in een gewijzigde versie verschenen op the Vault....Old Friends 4 Sale), My Dreams (kwam je veel tegen op de vele outtake-bootlegs), Love or Money (werd b-kant Kiss) en There's Others Here With Us (ook veel te vinden op bootlegs en ik vind dat een van zijn beste nummers ooit). Daarnaast Little Girl Wendy's Parade wat dus zou veranderen in Christopher Tracy's Parade. Verder zouden de latere Parade nummers Girls & Boys, New Position, I Wonder U, Under the Cherry Moon, Life Can Be So Nice en Sometimes It Snows in April op My Dreams verschijnen.
Grote afwezigen zijn dus de singles Kiss, Mountains en Anotherloverholenyohead. Maar goed het werd dus geen My Dreams maar Parade zoals hij hier ook op de site te zien valt
Christopher Tracy's Parade opent dit album triomfantelijk en rijk georkestreerd.
New Position zet de vaart er goed in. Qua taal-gebruik is het allemaal wat netter deze keer, maar zo heel onopvallend zingt hij toch nog over P.U.S.S.Y.
Dan volgt het vormloze nummer I Wonder U waarin Susannah Melvoin (zus van Wendy) de hoofdrol speelt.
Under the Cherry Moon is een romatische ballad die de titeltrack vormt van de bijbehorende film. Prince heeft het wederom met zijn vader John L. Nelson geschreven. In de film komt he tnummer nauwelijks voor: hooguit een instrumentaal stukje tijdens de liefdesscene na de race op de paardenbaan.
Girls & Boys werd een kleine hit. Het is een heerlijk, dampend funk-nummer zoals ook Sly Stone dat goed kon. Marie France spreekt hier wat verleidelijke woorden met accent. Een ijzersterk nummer mag ik wel zeggen.
Life Can Be So Nice is een druk en opgewonden nummer met flink wat percussie en fluiten.
Venus de Milo lijkt een instrumentaal tussendoortje, maar vormt eigenlijk een mooi rustpuntje als opmaat voor kant 2 van de LP die opent met het swingende Mountains. Een nummer dat dus geen deel uitmaakte van de oorspronkelijke opzet van dit album. Het wijkt ook wat af van de rest van de "film-muziek". Hier komt de gitaar namelijk iets meer aan bod, terwijl we die verder nauwelijks tegenkomen.
Do U Lie? is een zwierig nummertje dat een Frans sfeertje moet oproepen. Geen hoogtepunt maar een prima tussendoorstuk.
En dan komt het meest afwijkende nummer van deze plaat: Kiss. Gortdroge funk die een enorme hit werd en dat terwijl Prince het aanvankelijk als afdankertje had weggegeven aan de band Mazarati. Die gaven het een nieuw arrangement en dat beviel Prince zo goed dat hij het terug vroeg en een ander nummers schonk, nl. 100 mpH. Als dank mochten ze in het koortje zingen.
Een volgend hoogtepunt dient zich aan in de vorm van Anotherloverholenyohead met aan de ene kant Sheila E en Lisa Coleman en aan de andere kant de Melvoin-tweeling.
En dan het slot Sometimes It Snows in April een geliefd nummer bij de fans. Het is een melancholieke ballad met als thema "Love Isn't Love Until It's past"
Een mooi en passend slot dus.....
Wederom een 5* album voor een artiest die op dat moment op vele fronten ver boven de rest van de megasterren uitsteeg.

avatar van lennon
4,0
Deze plaat kocht ik als 3e album na Purple Rain en Around the world in a day. Deze plaat verschilt toch wel van die andere, vooral door de toonsetting: het is over het algemeen een vrolijke plaat.

Daar waar ik Purple Rain enorm link met de film, doe ik dat met dit album juist niet. Wellicht omdat de film een stuk minder indruk heeft gemaakt in dit geval. Het was wel grappig, maar meer ook niet.

1.Christopher Tracy's Parade (2:11)
Het Prince circus komt eraan, en Prince kondigt dit met een vrolijk deuntje aan. Het is een mooie start van een LP die veel "positivity" uitstraalt. Leuk om te weten is dat dit nummer eerst de titel Little girl Wendy's parade mee kreeg.

2.New Position (2:20)
Prince neemt ons in sneltrein vaart mee naar de 2e track. De begleidings band the Revolution is in deze periode op hun top (naar mijn idee) en dat is te horen op deze plaat. Het plezier straalt er vanaf. Ondanks de korte duur van dit nummer, blijf ik het een heerlijke song vinden. Ook Wendy & Lisa mogen vollop meezingen!

3.I Wonder U (1:40)
Diezelfde dames krijgen nog meer ruimte op dit nummer. Sterker nog, Prince is niet te horen als vocalist op dit nummer. De overgang van New position naar dit nummer vind ik echt erg mooi.. de snelheid wordt eruit gehaald, en hop, we zijn in een nieuw nummer beland... Wederom erg kort, maar erg spannend en boeiend nummer.

4.Under the Cherry Moon (2:57)
Een fantastische ballad gezongen met de normale stem. Dat zijn voor mij toch wel de mooiste. Hier kan je goed horen wat Prince vocaal allemaal kan. De melodie en muziek in dit nummer vind ik echt erg mooi. Alle recepten voor een Prince song zitten hierin... inclusief de mooie handbells die in die periode veel werden gebruikt!

5.Girls and Boys (5:30)
Een beetje vreemde song, die toch als single uitkwam en een redelijk succes boekte. Prince zijn populariteit was ook tot grote hoogten gestegen, dat maakte het waarschijnlijk wel makkelijker om hiermee een hit te scoren. Muzikaal vind ik dit namelijk geen top 40 nummer. En het is een typisch Prince nummer, maar dat maakt 't voor mij juist een super nummer. Man, wat vond ik Prince cool in deze periode! De man was hét gewoon! Mooie rol voor Susannah (de zus van Wendy Melvoin) in deze clip. In die periode de grote liefde van Prince.

6.Life Can Be So Nice (3:14)
Een rommelig nummer, wat bij mij echt een paar jaar heeft moeten rijpen om te waarderen. Als 13 jarige kon ik er destijds niet zoveel mee. Het doet muzikaal ook denken aan Around the world in a day (het album) omdat het wat rommelig klinkt. Maar dat is niet erg. Weer een positieve mededeling die gewoon waar is: Life can be so nice. It's a wonderful world, sweet paradise
Het abrupte einde heb ik nooit zo goed begrepen, misschien verwijst het naar de dood van Christopher Tracy in Under the cherry moon?

7.Venus de Milo (1:55)
Even rust.. Een mooi piano stuk, wat mooi in de film past, maar op deze plaat vind ik het een onnnodige interruptie.

8.Mountains (3:58)
Het intro is voor mij meteen raak. Een lekkere Prince sound zoals ik 'm graag hoor. Weer die positieve vibe in dit nummer. Zo lekker. Als single totaal geflopt, en ik heb dat nooit begrepen. Want in vergelijking met Girls & Boys heeft dit nummer toch echt meer top 40 potentie lijkt me. Makkelijker, toegankelijker en vrolijker... Een favoriet in mijn Prince collectie. De lange versie (10 minuten) is nog vermakelijker.. Hey you, get out on the dancefloor roept Prince je toe, zodra je de maxi aanzet.. en dat is ook onvermijdelijk, want het is 10 minuten swingen...

9.Do U Lie? (2:44)
Les enfants qui mentent ne vont pas au paradis is wat een kleine dame ons vertelt bij het intro. Dit betekent: Kinderen die liegen gaan niet naar het paradijs we zijn gewaarschuwd
Een lief liedje waarin Prince zijn onzekerheid over zijn lief tentoonstelt. Het klinkt dus vrolijker dan dat hij zich voelt. Lekker Frans sfeertje in dit nummer. Bijzonder in het oevre van de man. Nooit meer zo iets gehoord.

10.Kiss (3:38)
De grote hit van het album. Volgens mij net niet nummer 1 in NL geworden. Maar het komt nog vaak voorbij op de radio. Net als When doves cry, erg simpel qua instrumenten, maar oh zo lekker. Het samenspel in de clip met Wendy is super! Die mooie gekke bekken die ze beide trekken... dat was Prince and the Revolution! ook hier heb ik weer voorkeur voor de lange versie. Wat ook jammer is, is dat het outro op de LP is weggelaten (deze is wel te vinden op de 7 inch) het is maar een klein stukje, maar maakt het nummer wel af.

11.Anotherloverholenyohead (4:01)
Voor mij persoonlijk het sterktste nummer van de plaat. Wederom heb ik de voorkeur voor de lange versie. Die is echt nog vele malen beter dan deze versie. Maar met deze kan ik ook al genoeg. Deze track is zo heerlijk funky, de zang is fantastisch, en de muziek klopt gewoon. Jammer dat 't zo weinig live wordt gespeeld.

12.Sometimes It Snows in April (6:49)
Een van Prince meest gewaardeerde niet single songs... Dit nummer zorgt voor kippenvel. De dood van Christopher Tracy wordt bezongen in dit nummer, en daarom is dit nummer ondertussen ook vaak onderdeel tijdens uitvaarten. Zelfs GTST gebruikte het nummer tijdens een sterfscene (of iets dergelijks) Dit nummer is een alom gewaardeerde song bij alle Prince fans die ik ken. Helaas zijn er in die 30 jaar dat ik Prince fan ben ook een paar heen gegaan, en het onvermijdelijke gebeurde natuurlijk: dit nummer kwam langs tijdens de diensten. Het geeft mooie herinneringen, maar maakt ook dat je het nummer nooit meer hetzelfde zal beluisteren... Ondanks dat, een terechte klassieker in het Prince oevre. En dat weet hij zelf ook, want live komt ie gelukkig nog veel langs.

Weer een super plaat van Prince. zijn band the Revolution is absoluut een aanvulling voor de man, en maakt deze periode zo mooi. Dit was een tijd dat de man echt niets, maar dan ook niets fout kon doen in mijn ogen....

De boodschap van dit album is liefde... en dat hoor je: Goodness will guide us if love is inside us

avatar van musician
5,0
Ik verhoog Parade ook nog maar even in sterren. In mijn beleving en uiteindelijke beoordeling van veel Prince albums, heeft Parade mij uiteindelijk het meest gedaan.

Meer eigenlijk nog dan Purple Rain en Sign' O' the Times, als ik heel eerlijk ben.
Zeer gevarieerd album, bonte schakeringen, muzikale wendingen maar ook regelrecht tearjerkers van ballads. Een perfecte tijdsduur want een goed album kan gewoon klaar zijn in 40 minuten.

Ik heb altijd gevonden dat dit album ten onrechte een beetje in de schaduw heeft gestaan ten aanzien van de grote Prince klassiekers. Maar Parade is voor mij Prince op een hoogtepunt.

avatar van Come On
5,0
Thx heartofsoul. Net weer even opgezet. New position/I wonder u/Under the cherry moon vind ik toch echt geniaal. Die kale bass&drumms van New position, de tegendraadse melodie van I wonder u en dan de staccato Under the cherry moon. En die overgangen. Prachtig gezongen ook. Ik vind het buitencategorie. En dan staan er nog een paar pareltjes op de plaat. Boys and girls,
Sometimes... en Kiss. Veel te vaak gehoord natuurlijk maar dat doet niet af aan de klasse van dat nummer. Wanneer heb je ooit eerder de funk zo horen spelen? Geniaal. Ja 5 sterren is hier zonder meer op zijn plaats. Dit is m.i. een baanbrekend en prachtig album.

avatar van Brunniepoo
4,0
1986: ik begon muziek te luisteren. Het Smurfenlied vond ik geweldig, Kiss vond ik vreselijk. Dat eerste is (vrij snel) veranderd, dat tweede niet. Jaren later hoorde ik voor het eerst Parade, de plaat met daarop ook Kiss. Het heeft vrij lang mijn mening negatief beïnvloed, vooral ook omdat ik om precies die reden het album nooit kocht en het aantal herkansingen dus altijd beperkt is gebleven. Recent, enkele dagen voor de treurige dag, kocht ik Parade op een beurs en volgde dus alsnog de verlate herkansing.

Ja, en dan ontdek je dat er toch wel een hoop moois op dit album staat: Mountains, Anotherloverholenyohead, New Position/I Wonder U/Under The Cherry Moon en vooral ook Sometimes It Snows In April, dat mijns inziens tot zijn absolute hoogtepunten behoort. Beter gezegd, eigenlijk is dit album in zijn geheel gewoon erg goed. Misschien wel net zo goed als de opvolger, maar ja, dat ene nummer...

avatar van Funky Bookie
4,5
Na 2 beestachtige albums kwam Parade. Prince had van Warner nagenoeg de vrije hand gekregen en mocht weer een film maken: Under The Cherry Moon. De acteerprestaties en de verhaallijn van deze film noir zijn "matig". De humor maakt er een cult film van. De dialogen tussen Jerome en Prince zijn bij vlagen fantastisch en de Wrecka Stow wordt geboren.
Dan het album. Dit dien je in zijn geheel te draaien omdat het verhaal van de film er toch een soort in meeloopt. Prince verbaast wederom door met een ander geluid te komen dan op voorgaande albums. De funk is er nog steeds maar de kale, elektronische beats worden nu regelmatig schitterend ingepakt door de arrangementen van Clare Fisher. Dit is het laatste album met The Revolution, die inmiddels was uitgebried met leden van de band van Sheila E. en de blazers Eric Leeds en Atlanta Bliss. De band wordt echter maar op 3 nummers volledig gebruikt. Veel meer is dit een samenwerking tussen Prince, Wendy en Lisa die uiteindelijk tot een belachelijk aantal briljante nummers zou leiden, waarvan een aantal op Sign O' The Times terecht is gekomen. Het geluid is op de eerste nummers dan ook zeer herkenbaar.

Christopher Tracy's Parade
Zou eerste Little Girl Wendy's Parade heten (een zinnetje dat in Kiss nog terugkomt), maar omwille van de film omgedoopt. De toon is opgewekt en vol gas worden we meegesleurd in het album. Dit loopt naadloos over in....

New Position
Lijkt te gaan over de nieuwe funk van Prince, maar in essentie gaat het toch over zijn favoriete onderwerp: P.U.S.S.Y. De overgang naar het volgende nummer is weer vloeiend.

I Wonder U
Het derde nummer in deze serie van heerlijke muziek neemt wat gas terug. De samenzang met Wnedy & Lisa is heerlijk en laat het nummer lekker vreemd klinken.

Under the Cherry Moon
Uiteindelijk belanden we in deze heerlijke ballad waar de dood van Christopher al wordt aangekondigd. Van de heren van Purple Picks heb ik geleerd dat Prince de teksten van de eerste 4 nummers klaar had gezet, de technicus aftelinstructies heeft gegeven en de opdracht niet te stoppen met opnemen tot het van Prince mocht. Vervolgens heeft hij in 1 ruk de drum- en baspartijen ingespeeld. Ronduit briljant!

Girls and Boys
De eerste keer dat The Revolution mee mag doen, levert dit prachtige funknummer op. Er wordt door Marie France wat in het Frans gemompeld, maar het zijn de blazers die dit nummer het heerlijke geluid meegeven.

Life Can Be So Nice
Een kakafonie aan geluiden wederom met vocalen van de dames. Voor mij een tussendoortje.

Venus de Milo
Een heel mooi instrumentaal nummer, dat bij de filmische sfeer van het album past.

Mountains
Denk aan de eindeloze funkjams van I Would Die 4 U en America en verbeter dat! Dat is precies wat Prince hier gedaan heeft. De korte versie is al absurd aanstekelijk (met de heerlijke "hemelclip"), maar de lange versie is bovenaards. Heerlijk nummer.

Do U Lie?
Minste nummer van het album, wel heel fijn gezongen en passend bij het karakter van het album. EEn mooi moment om adem te halen voor de 3 afsluiters.

Kiss
De eerste single van het album en ik moest er heel erg aan wennen, door de stem. Het is natuurlijk een typische Prince funkklassieker met de kenmerkende kale productie.

Anotherloverholenyohead
Voor velen het favoriet nummer van het album en dat komt m.i. door de lange versie. De Clintionaane titel is steengoed en de belofte voor een stampende funker wordt ingelost. Prince vertelt zijn vrouw dat er niemand beter voor haar is dan hij.

Sometimes It Snows in April
Jarenlang een echte fanfavoriet dat op menig uitvaartlijstje staat. Het begon al meer mainstream te worden, maar na de tragische dood van Prince in april vorig jaar is het zich zelfs aan het ontwikkelen tot een klassiekertje. Muzikaal is dit het meest intieme nummer dat hij tot hier heeft opgenomen. Piano en gitaar en je hoort zijn vingers over de snaren glijden. Gekoppeld aan de schitterende, gepijnigde vocalen is dit met gemak het hoogtepunt van de plaat. Kippenvel all over.

Al met al heb ik altijd moeten wennen aan dit album, maar is het ook het enige jaren '80 album dat per luisterbeurt beter wordt. Het bereik dus ooit misschien nog wel de 5e ster die nu wordt tegengehouden door een aantal mindere nummers.

avatar van ArthurDZ
5,0
geplaatst:
Vond ik zijn vorige album Around The World In A Day al ‘vakantie-achtig’, dan doet Prince er met Parade nog een dikke schep bovenop. Het Provence-sfeertje waar ons hoofdpersonage grote delen van de plaat in wikkelt, is te verklaren doordat Parade dienstdeed als de soundtrack van de tweede Prince-film Under The Cherry Moon, dat een Franse setting heeft. En zo blijft Prince verbazen. Amerikaanse artiesten kijken meestal pas naar het Europese vasteland als er weer getourd moet worden, dat ze inspiratie vinden in onze muzikale geschiedenis komt een stuk minder voor. Parade krijgt op deze manier alvast een persoonlijke, unieke sfeer mee.

Wat we er wel bij moeten vermelden, is dat het desondanks om een enigszins cliché Frans-sfeertje gaat, met veel plechtige strijkers, frivole arrangementen, en smachtende vrouwen die wachten om verleid te worden, het liefst door Prince zelf. Maar is dat erg? Hell no! Parade is een fantastische plaat. De rock-elementen van Purple Rain verdwijnen nog verder naar de achtergrond, de toetsen psychedelische pop van Around The World In A Day worden nog meer naar voor gehaald, en de funk staat droog en strak.

Het album schiet hoogst ongewoon uit de startblokken met vier korte, in elkaar overvloeiende nummers. Ik ga de plaat niet track voor track bespreken, maar haal dit even aan omdat de grootste kwaliteiten van Parade hier al helemaal aanwezig zijn: elk van deze vier nummer is weer anders dan het voorgaande, maar toch passen ze allemaal perfect bij elkaar, en blijven ze ondanks hun korte speelduur moeiteloos hangen. Dit gaat min of meer op voor de plaat als geheel: Parade is heel divers, maar ook heel homogeen qua feel, en kwalitatief gezien bovendien een fenomenale revanche na diens iets onevenwichtigere voorganger (vind ik dan hé ).

Eén van de mooiste een-tweetjes uit zijn oeuvre is wat mij betreft het duo Venus De Milo/Mountains. Het ene een prachtig instrumentaal stuk vol triestheid en de belofte van hoop op lange termijn, het andere een geweldige stamper met een perfecte groove en fenomenaal outro (bedankt Wendy & Lisa, jullie zijn schatten). Twee van mijn favoriete Prince-nummers ooit, voor mij het kloppend hart van Parade, uiteindelijk toch wel één van mijn favoriete Prince-platen ooit. Warner Brothers, waar blijft die deluxe edition?

Gast
geplaatst: vandaag om 10:18 uur

geplaatst: vandaag om 10:18 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.