Eminem - Encore (2004)

In mijn ogen goede nummers: 1,2,3,4,5,6,9,10,13,14,15,16,17,18,19,20


Vind dus 16 nummers van de 20 mooi tot zeer goed... Vind mijn 3,5 hier dus wel goed staan.

Ik ben het wel gedeeltelijk met je eens Hurrdurr, Maar ik vind het gewoon een leuk album (in het geheel)... Als ik m'n punt naar beneden moet brengen omdat Eminem de zelfde soort liedjes maakt als hij hiervoor deed. Dan denk ik maar eens om een album als All Eyez on Me van 2Pac ook maar eens een 1 geef (en deze trouwens ook). Waarom? Nog steeds de zelfde soort nummers zoals zijn debut in 1991.

Ik vind dat niet erg.

Volledig mee eens alleen vind ik 3.5* weinig als je 16 van de 20 songs goed vind.

Dat is omdat ik ze goed vind, Maar niet super goed. Op sommige na dan... Als ik 16 van de 20 nummers super goed zou vinden, dan zou het een 4,0 geweest zijn.

Dit album had eigelijk Recovery moeten zijn.

Die mag je uitleggen.

Ja snap ik ook toch niet, Recovery is 6 jaar later.

Ik denk dat hij bedoelt dat hij dit album slecht vindt, en dat hij Recovery wel goed vindt. En dat hij dus beter in 2004 al met een album van het niveau Recovery had kunnen komen. Maar ik weet niet zeker of ie dat bedoelt.

Ik bedoel hiermee dat ik vind dat eigenlijk Recovery een part 2 of The Eminem Show is.
Ze zijn ook even goed.
En inderdaad Arrie, Encore en Relapse zijn slecht die tel ik niet mee.

Dus dit album in 2004 had Recovery moeten zijn ! (snapjehem)

Nee, ik snap je niet. Maar ik snap jou wel vaker niet.

Deze heb ik nog wel aardig keer gedraaid...in mn habbo-hotel tijd..

Laatst weer geluisterd, ik heb eigenlijk alleen My 1ste Single geskipt, vind dat toch een draak van een nummer.. Like Toy Soldiers, Mockingbird, Encore en Mosh zijn toch wel mijn favorieten. Ik kan me trouwens helemaal slap lachen bij Rain Man:P

Minste album van Eminem door zwakkere songs, zoals Puke, My first Single, Rain Man, Ass Like That en Big Weenie.
Het album begint wel vet Evil Deads, Never Enough, Yellow Brick Road, Like Toy Soldiers en Mosh, wat meteen voor mij ook de hoogtepunten zijn.

Puke en Rain Man zijn juist masterlijk ! Enige nummers waar die irritante-stem-Eminem-humor wel werkt imo.

wie snapt hem eigenlijk wel?

Verlaagd naar 2.0* want dit is absoluut zijn slechtste album.Ik ben een Eminem fan maar ik kan niets anders doen dan dit een 2.0* geven want nummers als Big Weenie maken voor mij Hip-hop belachelijk.Nummers als Mosh vindt ik wel zeer goed,mede door de donkere productie en de goede teksten.Mockingbird is ook goed en ik hoor Eminem graag rappen over zijn dochter of andere gevoelige onderwerpen.
Dan staan er nog 4 goede tracks op maar al de rest is bagger.
Yellow Brick Road is nog leuk maar is net als de 8 Mile songs en teveel herhaling in.

Evil Deeds is ook nog een goede track maar als je hem elke luisterbeurt beluistert verveelt hij.Puke vindt ik nog een van de betere songs,vooral die intro.Like Tot Soldiers is ook een dope track,de clip is ook top vooral de intro met die kinderen.Nu denk je aan al die goede nummers waarom ik dan een 2.0* geef.Omdat dit het goede deel was.Nu het slechte.

Never Enough is echt zo slecht,Eminem geeft een slecht deel af en dan spreek ik nog niet over 50 cent zelfs Nate Dogg die ik normaal goed vindt is hier slecht.Big Weenie is ook te slecht voor woorden.Rain Man is ook slecht vooral door de raps en slechte producties.
De skit Em calls Paul is ook dom.Ass like that is het dieptepunt vooral door die slechte productie die Chinese productie doet me denken aan een slechte Wu Tang imitatie.
My 1st Single:kon even goed door een 4-jarige gemaakt zijn.

Dus absoluut geen aanrader buiten die 5 goede songs staat er niets goeds op dus verspil geen moeite aan de ganse cd.

Mooie album die je wel een tijdje bezig houdt.
Spend Some Time en Mockinbird vind ik de beste op deze cd.

Minste album van Eminem, vooral omdat er veel onzin nummers opstaan. Nummers zoals Big Weenie had hij er gewoon af moeten halen, er hoeven toch niet per se 20 nummers op een album?
Mosh, Mockingbird en Like Toy Soldiers zijn de beste nummers van die album, ook de enige nummers die echt zijn oude niveau halen.

One shot 2 shot is ook echt lekker nummer hoor =)

Best een aardig album, helaas niet meer dan dat. Sommige tracks verveelde mij vrij snel, zoals Ass like that en Just lose it, my first single. Toch staan er ook geweldige tracks op zoals Yellow brick road, Like toy Soldiers , Never Enough en Mockingbird. Het is jammer dat niet heel het album een constant niveau haalt maar toch 3 sterren.

Nadat Shady een geweldig album uitgebracht genaamd: The Eminem Show, komt hij nu met zijn opvolger: Encore.

Als ik terug ga ik mijn jeugd, zie ik mezelf nog los gaan op nummers als: Just Lose it & Ass Like That! Maar als ik nu kijk, moet ik toch beoordelen op kwaliteit.

Laten we dan maar beginnen bij nummer 5 want de nummers ervoor zijn toch zeer matig.
Bij Like Toy Soldiers begint het. Een mooi kwaliteits nummer. Dit is de Eminem die toch wat kwaliteit hier levert!

Oke Puke, een nummer wat je juist geweldig of echt verschrikkelijk vind.
Ik snap dat hier negativiteit over geproken is, maar ik blijf flow hier echt goed vinden.

OOH IK VERGEET MOSH! altijd een nummer dat ik vergeleek met White America! Ik kees het laaste net wel als beter, maar ook dit nummer doet het zeer goed!

Stomp, push shove, mush, fuck Bush

My first single is ook nog wel aardig, slaan we wat over. en zijn de volgende goede nummers:

- Just Lose it
- Ass Like That
- Mockingbird
- One shot 2 shot
- Encore

En daar blijft het eigenlijk wel bij...

Nummers als: Rain man - Big weenie..... Ik wil er niet eens over beginnen

Spend some time
En sommige nummers zijn expres zo slecht mogelijk gemaakt dat ze goed zijn. Wat een genie.

Mosh , Toy soldiers , Mockingbird , Just lose it zijn goede hits and nummers.

Eminem's album is veeeell ste slecht vergeleken met Em show of MM mathers , maar slecht album is het niet. Het is alleen slecht vergeleken met zijn vorige werk.

Waarom geef je het dan 0,5* als het niet slecht is?

Ik heb dit album al een tijd lang niet geluisterd, maar zat er zojuist toevallig aan te denken en dit is toch wel het album waarop voor mij duidelijk is geworden dat Eminem zijn glans verloren heeft. Of het te wijten is aan de drugs of zijn status als popidool, wie zal het zeggen, maar hij is vanaf dit album eigenlijk een karikatuur geworden van de oude Eminem.

De oude Eminem rapte puur vanuit zijn eigen gefrustreerde wereldbeeld, en dat hij daarbij tegen schenen schopte en choqueerde was een toevallige bijkomstigheid - een bijkomstigheid die hem ongetwijfeld heeft geholpen groot te worden. Vanaf Encore lijkt het wel of dat tegen schenen schoppen het belangrijkste doel is, en de puurheid gaat er daarmee al rap vanaf (overigens zijn de eerste voortekenen hiervan al wel te horen op The Eminem Show).

Lines als "You find me offensive, I find you offensive for finding me offensive" en "And I don't even gotta make no goddamn sense, I just did a whole song and I didn't say shit" vond ik hartstikke grappig hoor, toen het album uit kwam. Ik was toen vijftien. Eminem, hier zelf toch al een dertiger, lijkt zich vanaf Encore expres te richten op het bereiken van tienerpubliek met vuige teksten - waar hij met zijn oudere werk zo'n succes bij had. Door deze verschuiving van choqueren met oprechte muziek naar zo lomp mogelijk tegen schenen trappen raakt hij lang niet dezelfde snaar als op, pak 'm beet, de Marshall Mathers LP.

Em heeft zich met zijn raps niet verder ontwikkeld, zo lijkt het - integendeel, hij is een mislukte kopie geworden van wat hij ooit oprecht was. En aangezien hij die lijn met zijn latere albums verder door heeft gezet verwacht ik eigenlijk ook niks meer van hem in de toekomst. Jammer.

Lijkt me een rake observatie. Behalve dan dat hij nu juist weer te geforceerd teruggrijpt naar een serieuze boodschap, wat bij mij in elk geval ook niet goed over komt, ook vooral omdat de muzikale begeleiding en de hele gladde productie me totaal niet aanspreekt.

Volledig mee eens, buiten: Like Toy Soldiers en Mockingbird is dit pure rommel.

Mosh en Spend Some Time vind ik ook wel wereldnummers.

Dat lijkt me toch allerminst waar. Ik denk zelfs dat het tegen schenen schoppen een direct uitvloeisel was van dat gefrustreerde wereldbeeld (wat het ook zo overtuigend maakte).

Dat denk ik ook. Ik heb het misschien een beetje ongelukkig geformuleerd, want ik geloof niet in toeval. Wat ik bedoelde te zeggen is dat het tegen schenen schoppen niet het startpunt was waarop zijn teksten gebaseerd waren. Het startpunt was zijn frustratie, het tegen schenen schoppen een (logisch) gevolg ervan. Dat maakte die lompheid inderdaad ook zo puur.

Rain Man en Big Weenie zijn echt draken, weg met die afschuwelijke tracks, halen het punt van mij echt flink omlaag. De rest vind ik best goed, alleen wat minder uitschieters.