Billy Joel - River of Dreams (1993)

Geweldige comebackplaat van Billy Joel. Harder dan het meeste van zijn voorgaande werk. Helaas nooit meer een opvolger gekregen. Gelukkig komt de Piano Man nog wel naar Nederland voor een concert!

All About Soul!!!!!!!!

Wat is dat een monumentaal nummer zeg!
Geweldig rockende (voor Joel begrippen) track.
Outstanding!
Says enough lijkt me!

En het concert was geweldig. Maar over River of Dreams kan ik kort zijn, dit is de minste CD die de man gemaakt heeft. Ik vergelijk het met It's Hard van The Who, of Testify van Phil Collins, platen die een betreurenswaardig einde inluide van een fantastische carriere. Alhoewel de titeltrack, All About Soul & Lullaby enigszinds classificeren als Billy Joel songs, is de rest matig tot slecht. Gelukkig kan de man zich beroepen op een fantastische discografie en wacht ik met smart op de live DVD "12 gardens".

All About Soul en de titelsong konen me boeien, voor de rest dacht ik : ik vrees dat het ver afgelopen is met deze boeiende liedjesmaker. En kijk, het was ook zogoed als afgelopen.

Nu ja, hij schonk de wereld een pàk goede elpees, maar deze is er absoluut geen meer van.

**1/2

"The River of Dreams" vind ik nog steeds prachtig en werd een grote hit voor Billy Joel, "Blonde over Blue", "All About Soul" en "Lullabye" zijn ook degelijke songs, maar de rest vind ik matig tot zwak en kan mij niet boeien.

River Of Dreams werd toendertijd lauw ontvangen.Ik blijf het een prima album vinden.Joel is kwaad.Einde huwelijk,en een hoop andere frustraties worden hier geuit.
Dit ontaart uiteindelijk in een stevig rauw begin.No man's land hakt er als opener gelijk lekker in.Ook het magistrale Great wall of China is een topper.Sterk refein en boeiende tekst.
All about soul is het sterkste nummer van de plaat.Prachtsong!passie en talent komen hier samen.
Het 2e gedeelte is wat relaxter en Joel neemt wat gas terug.
Het doo-woop hitje River of dreams is typisch zo'n nummertje waar je vrolijk van wordt.
Verder zijn het simpele maar o zo fraaie Lullaby,en de toepasselijke afsluiter Famous last words(hij maakte inderdaad nooit geen studioplaat meer na deze)van een hoog niveau.
Conclussie;een meer dan aardig album van Joel die eindelijk eens het achterste van zijn tong laat zien.Vermoedelijk zijn meest persoonlijke album.

Ik ben het eens met Bikkel.Prima album van Joel en er zit eindelijk weer eens wat passie in.Dat was in de jaren daarvoor wel anders.Persoonlijke demonen worden hier rigoreus aangepakt en dat resulteert in een prima plaat die bol staat van de prima composities.Speciale vermelding voor No Man's Land wat als een trein over je heen dendert en de gemiddelde Joel liefhebber toch de wenkbrauwen heeft moeten doen fronsen.Best hard voor The Piano Man.Eigenlijk is de titel track het meest lullige deuntje hier ,maar Joel komt er mee weg,temeer omdat het andere materiaal zo sterk is.Een waardige afsluiter van zijn carriere als recording artist.

Matig album zonder dat het echt meelijwekkend wordt van deze artiest in de verre herfst van zijn carriere. Ook hierop staan nog een aantal erg sterke nummers (titelsong, Famous Last Words en All About Soul) en een aantal die wel te beluisteren zijn zonder gekromde tenen. Ik vind de sound op dit album meer bij Billy passen dan bijvoorbeeld op Storm Front.

Na het album nog een kans te hebben gegeven ga ik toch naar 3*. Naast de eerder genoemde nummers vind ik Great wall of China tenslotte ook behoorlijk sterk evenals afsluiter Famous Last Words. De titelsong blijf ik prachtig vinden.

Jammer dat meneer Joel geen studio albums meer maakt. Geweldige artiest. Dit album is zeker niet slecht maar draai altijd een paar songs van dit album en wel:
Lullabye (Goodnight, My Angel) (WAT EEN GEWELDIG NUMMER!! IS DIT)
All About Soul ,
The River of Dreams en
Famous Last Words

Soms heb je van die nummers waarbij je, je afvraagt wat er eerst was; de tekst of juist de melodie? Bij het nummer; 'Lullabye (Goodnight, My Angel)', is dit absoluut het geval. Beiden kunnen niet zonder elkaar. De gesproken tekst is direct een liedje, dat iedereen aan zal grijpen. Kortom; de rest van de plaat, doet er minder om. Alhoewel die er hier ook mag wezen! Een aanrader. Ook als je niet van piano muziek houd/ of als je Billy Joel tot de mindere artiesten rekent...

Ik vind Billy Joel hier niet meer mooi kunnen zingen. Hij zingt op dit album een beetje verveeld naar mijn mening. Daardoor vind ik nummers als All About Soul minder.

Het is intentie een wat minder gepoleist album van wat je gewend bent van Billy Joel.
Maar zijn stem is naar mijn mening niet heel anders dan anders.
Een zangsten wordt naarmate de jaren verstrijken wat lager, maar ik hoor dat hier niet echt.

Deze plaat werd wat lauw ontvangen, maar er zit aardig wat venijn in.
Ik vind het erg onderschat. Ik hoop eigenlijk dat dit werkje nog een opwaardering krijgt.
Blijft opmerkelijk dat een songwriter in hart en nieren zoals Joel, niets meer op plaat heeft uitgebracht.
Hij kampte met een writersblock en wilde de klassieke kant uit, maar hij treed eigenlijk alleen nog maar op volgens mij.

Ik hoop dat ze (als er ooit een verfilming komt van de boeken) het nummer ''Shades of Grey'' niet gaan gebruiken voor de soundtrack!

Qua stijl en muzikaal heb ik dit album altijd gezien als het broertje en logische opvolger van 'Storm Front', al vind ik die plaat wel een klasse beter. Bij vlagen laat Joel nog de klasse van weleer horen (zoals op de nummers 'The River of Dreams', 'All About Soul' en 'Lullabye') maar als geheel stelt deze plaat toch een tikkeltje teleur. Eerlijk is eerlijk, zo slecht is het allemaal niet en ook albumtracks zoals het begin-trio en afsluiter 'Famous Last Words' zijn prima. Maar we weten welk niveau de man ook heeft kunnen halen. En dan valt dit wat tegen.

Onderschatte plaat. Blijf ik vinden.

Ook wel eens fijn om naar een cynische boze Joel te luisteren, wat hij deels best is hier.

Dit album is -inderdaad, rkdev- beter dan Storm Front!
Dat album is ronduit het allerslechtste album van Billy Joel.
Dat is naar mijn mening dan ook niet zo moeilijk, omdat Billy Joel maar twee slechte albums heeft gemaakt; Storm Front en The River Of Dreams

Als je goed leest Ted, vind ik Storm Front beter dan deze. En ik vind het beiden prima platen.

Inderdaad.
Sorry

Ted, je zegt dat de stem van Joel hier minder klinkt? In welk nummer hoor je dat dan heel duidelijk?

In All About Soul vind ik dat vooral.

Verder vind ik dat nummer overigens prima, hoor.
Ik vind eigenlijk alle nummers van deze plaat wel goed op de eerste vier na.
Van de overige nummers vind ik de melodie wel prima, maar de uitwerking vind ik wat minder, zoals bij All About Soul. Dat koor vind ik maar niks...

Dat is overigens deze band: Color Me Badd

Wist ik niet!

Dit is echt een veeeeel te slechte plaat voor een man van Joel zijn status.

Niet voor niks zijn laatste studio werk, misschien had ie zelf ook wel door dat de koek op was.
Geintroduceerd door de verschrikkelijke single River of dreams.

Triest afscheid van Joel als recording artiest, deze plaat boeit me echt voor geen een seconde.

Ok, Lullaby is nog wel aardig..

Zonder het gehele oeuvre van Billy Joel te kennen durf ik in ieder geval te stellen dat "River of Dreams" geen meesterwerk is. Het is daarentegen ook geen miskleun. In tegenstelling tot de albums die ik ken van Joel is "River of Dreams" wat ruiger van geluid. Niet dat dit nu directe harde rock is of zo, maar toch. Het is daarom wel even wennen. In een liedje als "Lullaby (Goodnight, My Angel) klinkt Joel toch een stuk herkenbaarder. Ook "All About Soul" is een sterk liedje en ik heb de titeltrack altijd al een heerlijk nummer gevonden. Aan het einde van de rit concludeer dan ook dat "River of Dreams" een genietbaar album is, niet heel goed, maar zeker ook niet heel slecht.

The Bridge en Innocent Man zijn een stuk slechter dan Storm Front imo.

Dit is zijn laatste plaat tot nu toe, 22 jaar geleden. Het writers block heeft waarschijnlijk ongenadig toegeslagen en dat is op deze matige plaat al goed te horen.

Ik hoor het niet echt. Joel is hier inmiddels wat grimmiger geworden. Een mislukt huwelijk en onze pianoman kampte ook al met innerlijke demonen die naar een drankprobleem leidde.

Ik vind de wat rauwere vibe wel lekker en het klopt dat niet alle nummers even geslaagd zijn, maar daar slaagde hij op op zijn 80's albums toch ook al niet in.
Al met al is River of dreams wat onderschat imo.

Arme Billy Joel. Ik denk te begrijpen wat zijn opzet is geweest met dit album, wil hem daar ook in steunen, maar ik ben bang dat hij in 1993 met The River of Dreams (toepasselijke titel) weinig nieuwe fans heeft bereikt en dat de op romantische muziek ingestelde, kritische achterban er aan de andere kant tegelijkertijd niets van wilde weten.

En dan zijn de songs goed, is Joel letterlijk stevig aan de slag gegaan. Dan moet de teleurstelling over de reacties groot zijn geweest.
Groot genoeg om in ieder geval 25 jaar niet meer met een nieuw album te komen.

Joel gooide in het verleden wel vaker zijn kont tegen de krib, was eigenzinnig genoeg om het roer om te gooien als het hem goed dunkte.
Ga maar na, dat begon al na een paar albums met Glass houses (1980), The Nylon Curtain (1982) en An Innocent man (1983). We kunnen niet zeggen dat Joel zichzelf daar aan het kopiëren was. Alleen, zijn publiek ging toen elke keer nog braaf mee.

Dat publiek werd echter steeds ouder en bleek uiteindelijk eerder conservatiever dan Joel. En de stevigere aanpak op The River of Dreams werd dus niet meer gepikt. En voor het jonge publiek was hij een oude hippie geworden. Joel wil(de) geen water bij de wijn doen. En hij wil(de) aan de andere kant niet nogmaals zijn handen branden. En daarom staat hij al 25 jaar droog.

Maar ik kan zijn laatste album nog steeds prima hebben.