Within Temptation - The Silent Force (2004)

best nog te pruimen 3 * voor Jillian/Angels/Memories/ Stand my ground.

Dit album sloeg in als een bom bij mij. Een meesterwerk. Wat een mooie donkere atmosfeer op deze plaat, en wat een sterke melodieen. W.T. is mischien wel niet superheavy, maar dat hoeft ook niet. Sharon zingt alle nummers naar een "skyhigh" niveau, en het russische orkest en koor is een knappe bonus. "Pale" en "Memories" zijn fantastische ballads, en "Forsaken" geeft mij de rillingen over mijn rug. Maar alle songs zijn even sterk, en gedraaid op een goede stereoinstallatie, hoor je waanzinnig veel details in instrumentatie.

hmmm ik vind het meer boer'n rock met een accentje.
Een beetje "Normaal" met een amateur operettezangeres.

Dat vind ik dan wel weer een belediging aan het adres van Normaal eigenlijk...

Zeker als je kennis hebt gemaakt met een band als het Finse Nightwish. In vergelijk met de rock/gothic muziek van Nightwish valt Within Temptation echt heel lelijk door de mand . En die zangeres Sharon den Andel is natuurlijk een drama . Wat zingt dat mens slecht .

Heb enkel op tv Nightwish gehoord.. Toen; Eerste indruk, leuk! Zal binnenkort weer eens wat van Nightwish gaan luisteren.. Ook vindt ik dat Mevr. Den Adel live absoluut niet kan zingen

Alle nummers zijn wel goed, behalve Jane Doe, Destroyed, Intro en Aquarius ook wel een beetje.

Angels, Stand My Ground, Jillian, See Who I Am en vooral Pale en Memories zijn zeer goed.

4*

Persoonlijk vind ik de muziek van Within Temptation nogal anders dan de muziek van Nightwish. Er zijn wel overeenkomsten als het om de gothic sfeer gaat, maar de muziek van Nightwish is over het algemeen veel 'zwaarder' dan die van Within Tempation. Al met al is dit best een aardig album, maar er had meer variatie in de nummers mogen zitten. En persoonlijk hou ik meer van het zwaardere werk zoals dat door Nightwish wordt gebracht. Of de zang van Sharon echt zo slecht is kan ik niet beoordelen, want ik heb de band nog nooit live gehoord. Op dit album klinkt de zang prima.

See Who I Am: 3,5*
Jillian: 4*
Stand My Ground: 4*
Pale: 3,5*
Forsaken: 3*
Angels: 4*
Memories: 2,5*
Aquarius: 1*
It's The Fear: 2,5*
Somewhere: 3*
A Dangerous Mind: 4*
The Swan Song: 2*
Destroyed: 2*
Jane Doe: 2*

Totaal: 2,9* --> 3*

Wist trouwens niet dat deze in de top 250 stond.

Nee, en dan nog wel direct boven King Crimson...

Ach ja, dit nog altijd liever dan 50 Cent om maar eens wat te noemen

In een opwelling gekocht, uiteindelijk maar hooguit 4-5x gedraaid..
Niet dat dit nou een slechte cd is.. opzich best goed..

Alleen op één of andere manier toch iets te zwaar om zo even op te zetten.

Vreemd dat maar weinig mensen deze cd mooi vinden want ik vind hem zeer goed. Nou moet ik wel zeggen dat THOE iets beter bij mij ontvangen is maar dit is zeker geen amateurwerk. Maar Sharon zingt op een manier die je aanstaat of niet. Ik vind haar stem mooi maar als je haar naast Tarja Turunen of Vibeke Stene zet dan zeg ik sorry maar toch die andere 2 maar. Maar zeker geen slechte band en ook zeker geen slecht album! Nou hou ik toch net iets meer van zangeressen die op een opera manier zingen. En omdat Sharon het anders aanpakt ben ik zo gek op WT! Dus een 4,0 voor deze CD!

Inderdaad, The Silent Force is een prima album met prachtig geluid. Daardoor soms een beetje erg gepolijst maar niet minder goed. Vooral Stand My Ground, Pale en Angels vind ik erg mooi, en Memories heeft een prachtige video. Gewoon een mooi album, maar bij The Heart Of Everything gaat Within Temptation toch wat meer naar de roots toe ofzo; het geluid wordt weer wat rauwer en minder gepolijst. Ik weet ik goed wat ik mooier vindt; het is gewoon anders, maar ik vind dit in ieder geval een erg mooie cd!

Ik heb dit album weer eens uit de kast gehaald en hem goed beluisterd en een 4,0 vind ik te laag, ook dit album verdiend bij mij toch echt een 5,0!

Ik vind m juist op één of andere manier toch iets te licht om zo even op te zetten. niet dat de muziek niet hard genoeg is, maar er mist wat. Sowieso heb ik het idee dat er in een aantal songs onder de orkestrale bombast eigenlijk weinig inhoud zit.

Dit is gewoon een erg goede plaat van Within Temptation. Het klinkt misschien wat gepolijst, maar de nummers zijn niet mis. Er zit genoeg energie in deze plaat en tevens is het erg sfeervol. Een uitgebalanceerde plaat is het dus volgens mij en Stand My Ground tip ik als favoriet.

Hier ben ik het dus mee eens.
Ik snap ook die opmerkingen niet dat het allemaal zo slecht zou zijn, of dat Sharon niet kan zingen. Ze heeft een bepaald geluid waar je van moet houden, maar als je er niet van houdt dan betekent dat nog niet automatisch dat ze slecht zingt.

Wat mij betreft slaat het ook nergens op om dit naast Nightwish te leggen, want ondanks dat de media beide bands onder de noemer "gothic" schaart, is het toch duidelijk te horen dat WT zich veel meer op het mainstream publiek richt. En blijkbaar is dat voor veel mensen al een reden om de band te grond in te schrijven.

Ten onrechte als je het mij vraagt. Wat dit album betreft hebben we het hier natuurlijk niet over een klassieker, maar zoals notsub hierboven al aangeeft, gewoon over een goede plaat met een lekker bombastisch geluid en enkele topnummers zoals Stand My Ground. Daarnaast vind ik Swan Song een erg mooi nummer.

Ook ik vind dit een goede CD, met Stand My Ground als favoriet. Pale en Swan Song vind ik twee prachtige ballads.

Dat Sharon den Adel niet zou kunnen zingen is natuurlijk gewoon niet waar.

mijn dochter vind dit album erg goed

Lauren Harris?

Nee dat nog net niet andnino, ze is nog iets jonger dan lauren, dit is mijn andere dochter

Within Tempstation is de gothic trots van Nederland, of toch in ieder geval de meest succesvolle act. En de meeste commerciële.

Met Ice Queen, de hitsingle van het derde album Mothers's Earth, kregen ze Europa (en dan vooral Duitsland) aan hun voeten. Het volgende album The Silent Force was ook een klapper.

Ik weet niet of dit album representatief is voor het hele genre maar voordat ik het beluisterde had ik een heel ander beeld van gothic (grauwe en snoeihard). Die mening moest ik bijstellen.

De muziek van Within Temptation klinkt vooral heel intiem. Als een sprookje voor volwassenen. Als een mysterieuze legende. Een goeie soundtrack voor een Tolkien verfilming.

Within Temptation klinkt soms angstaanjagend en boosaardig maar ook romantisch en vol verleiding. De engelenstem van Sharon van den Adel is daar natuurlijk debet aan.

Ik ben geen echte liefhebber van het genre maar ik kan hier best naar luisteren.

De zorgvuldige opbouw zoals in het intro van het eerste nummer See Who I Am is akelig briljant. Ook het vlammende Stand My Ground is een toppertje.

Van de vele feeërieke ballades vind ik Memories de mooiste. Dit zijn geschoolde muzikanten, dat hoort een dove nog wel, maar Sharon brengt je pas echt in hogere sferen.

Deze muziek wordt vaak omschreven als Gothic Metal. Ik vind het eerlijk gezegd meer Symphonische Keltic Rock. Prima album. Geen topalbum, maar gewoon prima.

Ze kunnen heel goed een bepaalde sfeer neerzetten. Theatrale rock kun je het ook noemen. Ik vind er zeker Keltische invloeden in zitten. Kan me goed vinden in het commentaar van Sebas.

Een heerlijk Keltisch Metal Rock sfeer heeft het album
Mijn favorieten van deze prachtige album zijn:

01. Stand My Ground
02. Pale
03. Memories
04. See Who I Am
05. The Swan Song

En wat gaat je stem worden? Hoeveel sterren?

Leuk album om af en toe eens te beluisteren, maar ik word het nogal snel beu. Er staan wel een paar leuke nummers op ( See who I am bv.) maar de opvolger van deze vind ik toch wel beter 3*

Goeie cd!
Alleen erger ik me soms een beetje aan de stem van Sharon op deze cd...ik weet ook niet waarom, maar live erger ik me zowiezo niet aan Sharon's stem

Net als haar voorganger geef ik dit album ook 3,5 sterren.
Het heeft niet het overweldigende gevoel dat hun eerste album "Enter" mij geeft. Het is allemaal net even te commercieel en "catchy".
Nu lijkt het alsof ik het album daarom slecht vindt, maar dat integendeel.
Memories en Somewhere vind ik echt geweldige kippenvel nummers.

Voor mensen die niet helemaal van dit genre houden is dit wel één van de meest toegankelijke cd's, voor een breder publiek dus wat ook wel positief te noemen is.

Erg gelijk aan voorganger Mother Earth.