Chris Rea - Shamrock Diaries (1985)

Elke nieuwe tijd kent zo zijn nieuwe 'helden'. Ik ben het helemaal eens met de reactie hierboven.
Een man met een dergelijk oeuvre verdient toch wel iets meer dan een verdwaalde foto, alsof Rea een voetnoot betreft.
Gelukkig worden we wel dood gegooid met berichten over een gedrocht als het Euro Visie Songfestival....
Natuurlijk behoorde Rea niet tot de 'groten' der aarde, zeker in commercieel opzicht niet.
Het was echter chique geweest als je als media hier wat meer aandacht aan had besteed.
We leven alleen anno 2025 in een tijdperk waar de gemiddelde 'millenial', blues van jazz niet kan onderscheiden, geen flauw idee heeft wat de roots is van popmuziek of Chris Rea een pizzeria betreft of een karakter uit Peaky Blinders.
Uiteraard is dit alles dik aangezet, maar wat meer waardering voor artiesten die hun steentje hebben bijgedragen aan een stukje muzikale historie was mooi geweest.
Gelukkig hebben we zijn muziek nog, waaronder Shamrock Diaries, nog steeds een fraai degelijk werkje.

Deze plaat ga ik als eerbetoon komende dagen wel uit de kast trekken.
Voor mij zijn beste werk, met zijn bluesplaten had ik wat minder een klik, maar die stem van Chris… geweldig.
Helaas is ons weer een groot artiest ontvallen

Mocht iemand met een soortgelijke achternaam ooit nog eens een pizzeria willen beginnen, dan is de naam PizzeRea natuurlijk een inkoppertje. Chris heeft overigens Italiaans bloed in de aderen; zijn vader was een Italiaan die naar Engeland was verhuisd.

Als fan ben ik het er natuurlijk wel mee eens dat het overlijden van Chris Rea wat meer media-aandacht had mogen krijgen. Zeker als je het vergelijkt met elk opgeblazen voorval waarmee sterren en (vooral) sterretjes van nu de nieuwskolommen halen. Daar komt bij dat die media-aandacht vooral focust op die kersthit, wat ik nogal een vernauwing van de werkelijkheid (lees: 's mans omvangrijke oeuvre) vind. Vooral in het licht van het feit dat hij met name in de jaren tachtig ook grote commerciële successen boekte met singles en albums, en dus bij een generatie van vijftigers, zestigers en zeventigers wel degelijk een bekende persoonlijkheid is.

Maar ja, ook de mainstream media van tegenwoordig gaan over het algemeen voor de snelle klik, zonder aandacht voor een breder en diepgaander perspectief. Het is oppervlakkigheid troef, deels gedwongen door de concurrentie van sociale media. En nee, ik ben geen complotdenker, werk zelf voor MSM, maar zie de ontwikkelingen met lede ogen aan. Gelukkig wordt het allemaal behoorlijk gecompenseerd door alle aandacht die Rea's albums de laatste dagen hier op MusicMeter krijgen.

Zondermeer. Want ook dit is weer een heel mooi album!