Wolfmother - Cosmic Egg (2009)

3VOOR12 - Luisterpaal - 3voor12.vpro.nl

Heel goed album. Iets minder dan hun vorige maar deze is op héél veel punten niet met elkaar te vergelijken. Bij het vorige hoorde je echt de hardrock van de jaren '60, '70 terug. Hier soms ook niet. Als je bij bijvoorbeeld het nummer Violence of the Sun of Far Away niet de zang hoort dan denk je zeker niet dat het Wolfmother is.

Het zijn eigenlijk allemaal hoogtepunten, en het album is zeker een vermakelijk album, en wordt nooit saai maar de echte kippenvel songs vind ik toch wel:

In the Morning, Violence of the Sun (geweldige afsluiter), Sundial en het geweldige Pilgrim.
Het begin van White Feather lijkt trouwens erg op Highway To Hell van AC/DC en de zang op die van Jack White van the White Stripes

Soms doet me Wolfmother ook af een toe denken aan the White Stripes. Ook bijvoorbeeld bij het nummer In The Morning.
De Bonustracks staan niet op Luisterpaal en Cosmic Egg doet het bij mij niet maar hier zijn de lengtes van de songs voor degene die ze willen toevoegen op de site:

1. California Queen - 4.03
2. New Moon Rising - 3.54
3. White Feather - 3.11
4. Sundial - 3.56
5. In the Morning - 5.52
6. 10,000 Feet - 4.18
7. Cosmic Egg - x
8. Far Away - 4.09
9. Pilgrim - 5.01
10. In the Castle - 5.55
11. Phoenix - 4.55
12. Violence of the Sun - 6.16
13. Cosmonaut - x
14. Eyes Open - x
15. Back Round - x
16. Caroline - x

Zeker een album om te beluisteren. Zeker een aanrader!
Zie link hieronder je vind hem vanzelf.

Ik geef zelf dit album een 4* omdat ik hun vorige een 4,5* geef.

Als gezegd was me dat dus ook al opgevallen, net als dat het intro van "Far Away" gelijkenissen vertoont met het intro van "today" van de Pumpkins.

Ach..... erg vernieuwend gaat Wolfmother uberhaupt niet worden, en dat is ook helemaal niet nodig. Want dit klinkt weer als een klok.

En oja....... Cosmic Egg duurt 3 min. 57, mocht het iemand wat interesseren.

Nu ik het album ruimschoots heb kunnen beluisteren geef ik als eindoordeel 4*. Het is gewoon classic rock op zijn best, ze hebben sterkste punten van verschillende grootheden op een hoop gegooid en de destilatie heet Cosmic Egg.

Wat wél heel erg mis: een flinke dosis orgel.

Na 1 luisterbeurt blijven er nog niet veel songs hangen. In the Morning, New Moon Rising en Violence of the Sun zijn voorlopig uitzonderingen. Ik begin met 3,5 sterren

10,000 feet is bizar goed. Die solo op 2:30 even tussendoor.

Ben er niet kapot van. Krijg geen klik met de nummers.

Die hoes doet mij vermoeden dat Wolfmother op de 'progtoer' gaat........

De hoes is inderdaad weer fantastisch lelijk...

Schitterende hoes en ook een erg lekker rockend album, 4*.

De bonustracks staan niet goed

Ik zet voorlopig in op 4*, ik vind hem nu niet onderdoen voor het debuut.

Ik weet het nog niet,
vind hem minder rauw en stampend dan het debut.
Maar wel redelijk goed.

Ik heb wel kaartjes voor het concert voor 013!!!!
Dat word gegarandeert rocken!

Woohoo! Gelekt! Vier jaar moeten wachten. Nu aan het beluisteren op de Luisterpaal. Eerste nummer is lekker binnenkomen! Proceeding...

Op het eerste gehoor klinkt het wederom erg goed hoor... Niks 'moeilijk tweede album' of wat dan ook. Gewoon doorgaan op de geweldige ingeslagen weg. Het rockt als een idioot!

Die hoes lijkt geïnspireerd door een schilderij, maar ben even kwijt hoe het heet. Er staat in ieder geval een zwevend stuk rots op.

wellicht ontleend aan de onvolprezen Wim T. Schippers?

Wim T. Schippers - Het is me wat, 1999 on Flickr - Photo Sharing!

De bonustracks staan in werkelijkheid idd kris kras door het album heen.
Heel apart.

Weer een leuk album. Hetzelfde trucje, maar gewoon goed.

Ik dacht dat Wolfmother gestopt was??

Guns 'n Roses syndroom.
alleen is dit een stukje beter geslaagd.

Leuk album, al is het met uitzondering van Violence of the Sun een beetje een kopie van het eerste album. In vergelijking met dat debuutalbum mis ik échte uitschieters, maar al bij al luistert het album lekker weg. 3.5e ster.

Het zal wel weer aan mij liggen maar ik heb zelden zo weinig moeite moeten doen om een album te doorgronden dan bij Cosmic Egg 'de nieuwe Wolfmother'. Wat geeft deze plaat zich makkelijk bloot en dan is de glans er gauw vanaf. Degelijk is het allemaal wel maar waar is de spontaniteit die het debuut kenmerkte? Is die vervlogen met het vertrek van de toetsenist die voor de Hammond-achtige sound zorgde? California Queen kan er prima mee door maar voor de rest is het wat mij betreft gezapigheid troef. Sundial klinkt als een overgebleven song van Audioslave en dan ben ik nog lief.

Ik vind Sundial juist erg goed.

James wat sta je toch allemaal te bazelen . Wolfmother is bij mijn weten net een band die alles toont en niks verborgen houdt onder de oppervlakte om na elke luisterbeurt zich telkens iets meer te tonen.

Je wilt spontaniteit zeg je, maar toch een album dat zich niet snel bloot geeft? :s

Neenee, stevige rock waar geen doekjes om gewonden moeten worden. Ik vreesde er een beetje voor na het beluisteren van de single (New Moon Rising), maar deze vrees was ongegrond aangezien ik dat nummer net 1 van de mindere van het album vind.

Thumbs up again voor de aussies en hopelijk volgende zomer te zien op de festivals!

Binnenkort de gatefold Double LP een keer in huis halen ^^

Na rondweg KUT-albums van Rammstein, Editors, Artic Monkeys en Muse, nu eindelijk een vet nieuw album. Begin op 4.5!

Ze hebben vrijwel nieuwe bandleden. Behalve de zanger en de bassist geloof ik.

O, ik heb het album gedownload ( ) en de nummers staan ook zo hoor.

Ja, nu klopt de tracklist wel, toen ik het schreef stonden de bonustracks nog onderaan.

Wooo, ben laaiend enthousiast over deze plaat. 10,000 feet = Woooo!

Leek wel leuk de eerste luisterbeurt, maar ik ben er toch wel erg snel op uitgekeken. 3.5->2.5*