Placebo - Black Market Music (2000)

Is Peeping Tom echt 7:01? Mijn versie is 5:16...

commercial for levi, mocht ik doodgaan dan graag dit nummer op mijn funeral !!

Hoe vaker je deze cd luistert, hoe mooier die wordt...

In het verlengde van de vorige twee albums en dus minder verrassend (buiten Spite and Malice misschien) maar toch weer een sterk album van Placebo vanwege de pakkende songs en de zang van Brian Molko, eigenlijk kan je de eerste 4 albums van Placebo blindelings aanschaffen. Toppers hier zijn Special K, Passive Aggressive en Taste in Men.

Ik beschouwde deze altijd als de minste van Placebo. Maar wat een vergissing is dat zeg! Ongelooflijk sterke plaat.

deze kreeg ik ''voor niets'' in een pakketje met meds. meds vindt ik echt een toppertje, dus ik hoop niet dat ik te hoge verwachtingen heb!

Gisteren zat ik naar de dvd Soulmates Never Die te kijken, en daar kwam een aantal nummers van dit album voorbij. Ik kende die nummers nog niet, maar ze vielen eigenlijk vrijwel meteen in de smaak. Dan heb ik het over Special K, Taste in Men en vooral Black-Eyed.
Dit album bevalt me wel. Tot nu toe.

Nou, dat heb ik gedaan ... half punt eraf voor Black Market Music, en dat voeg ik dan toe aan Saucer.

Ontzettend ondergewaardeerd album. Vreemd eigenlijk.

Black eyed, Special K, en vooral Commercial for Levi maken dit een smakelijk Placebo hapje

Ik vind it eigenlijk het beste album van Placebo =)

Niet echt vreemd.. Het is een groei album .. denk dat er veel stemmers zijn die na 1 luisterbeurt het niks vonden .. Hoe vaker je dit album luistert, hoe beter die wordt ...

Prima album inderdaad, maar na deze maakte Placebo met Sleeping With Ghosts en Meds nog twee keer min of meer dezelfde plaat. Daartussen valt Black Market Music niet echt op; niet in negatieve maar ook niet in positieve zin.

Ik heb deze gisteren na lange tijd ook nog eens gedraaid en kwam tot dezelfde conclusie. Fijne nummers, net voldoende een subtiele electronic touch en geen inzinkingen. Kortom erg sterk album.

De eerste vijf nummers sla ik altijd over. Die doen me niks. Vanaf zes tot het eind. Weergaloos.

Ik kan je vrijwel met zekerheid zeggen dat het ooit gaat gebeuren, Frankie.

Toevallig hoorde ik Slave to the Wage afgelopen jaar in de Serious Request lijst voorbij komen.
Omdat het nummer mij erg beviel de rest van dit album ook maar eens beluisterd en ik moet zeggen dat ik dit een prima album vind. Super origineel is het allemaal niet, maar echt mindere nummers staan er voor mij niet op. Bij Passive Aggressive hoor ik wat Interpol invloeden in de muziek terug. Special K hoort naast Slave to the Wage en Passive Aggressive ook tot mijn favorieten. Een minpunt van de cd is de lange pauze tot de hidden track (Black Market Blood).

Interpol bestond toen nog maar net

En die hadden nog geen regulier album uit.

Lol. Jullie hebben gelijk. Ik had even niet door dat dit album al uit 2000 stamde.

Maar Interpol heeft zeker naar Placebo geluisterd

Zo'n jaar of tien geleden viel het Placebo kwartje bij mij. Ik vond het eerst maar een raar bandje, met een zanger met een nog vreemder geluid. Ik zag ze op Werchter en liep volgens mij gewoon weg. Maar goed toen hoorde ik het ineens, de lekkere power nummers, met de onderkoelde agressie in de zang. Dit is denk ik wel het pareltje in de discografie van de heren. Geen slechte nummers. Het blijft Placebo overigens wel, nuttig het met mate. Anders raakt ook hier het Placebo effect uitgewerkt. 4,0 sterren zijn nog steeds van toepassing.

Spite and Malice vind ik een mislukt experiment, en de laatste 3 nummers zijn behoorlijk saai. Verder niet veel te klagen over dit album, de singles zijn weer top zoals gewoonlijk en er staat ook een geweldige albumtrack op: Passive Agressive.

Voor mij het laatste interessante album van Placebo. Daarna werd het voor mij een (saaie) herhaling van zetten. Jammer! Dit album kent een aantal sterke momenten, Taste in men, special k, Passive Agrassive en Slave to The Wage.

Je vergeet Black-Eyed.

Nog een keertje geluisterd. Vooruit. Voordeel van de twijfel

Diverse goede nummers..toppertje??

Ik wil eigenlijk geen enkel album van 'Placebo' slecht beoordelen maar, met 'Black Market Music' heb ik eigenlijk nooit echt een goede connectie gehad, en merkte eigenlijk toen ik begon met luisteren naar dit album voor mijn marathon, waarom ik dit niet heb. Het album kan gewoon weinig indruk maken op mij, met een paar goede singles red je het helaas niet. De eerste luisterbeurt vond ik echt ruk, kon hem maar moeilijk uitzitten en het pakte mij niet, 'Taste in Men' vond ik verassend genoeg vrij irritant, en dan heb je ook nog dat mislukte experiment er tussen door onder de noemer 'Spite and Malice', die ik nu ook moedwillig en vrolijk oversla want na twee keer luisteren kan ik het gewoon niet meer.

Ik wou dit album al eerder met een mening van mij bestempelen maar, ik dacht bij mijzelf; "Geef het album nog een paar kansen", ik las hier in de berichten ook over het groeien van het album dus ik had nog enige hoop dat ik het album ergens nog leuker ging vinden. Bij al die beluisteringen zijn er overigens wel wat nummers die echt uitschieten, dan noem ik voornamelijk 'Special K', 'Passive Aggressive' en 'Black-Eyed'. Maar daar is het voor mij ook wel bij gezegd. Dit album is voor de rest helaas in mijn oren niet bijzonder genoeg, en ja het luistert echt wel makkelijker weg naarmate je het wat vaker op zet, nog steeds krijg ik niet het wow-effect.

Dus dan snap ik de reden van mij en mijn vrienden ook dat we dit album nooit echt fysiek hebben gekocht. Ik denk dat hij nog wat meer luisterbeurten nodig gaat hebben om er meer van te genieten, alleen daar wil ik nu mijn tijd verder niet insteken.

Tussenstand:

01. Placebo
02. Without You I'm Nothing
03. Black Market Music