Transatlantic - The Whirlwind (2009)

Ach, ik weet niet wat je impliciet verstaat onder prog, maar ik zie er gewoon grote ambities in, harmonische gezangen, soms hard instrumentaal werk maar anderzijds toch rust creërend, ongewone maten, langere ambitieuze nummers,... (nu inderdaad niet echt het geval bij Katatonia) en gewoon omdat op sites als Last.fm bij Porcupine Tree de "listeners also like: Katatonia, Pineapple Thief, Opeth, blabla". Karnivool vind ik bv. erg goed (hun cd Themata althans, de enige die ik heb), maar ik zou het nog minder prog noemen dan Katatonia.

Maar hey, ik vind The Whirlwind best wel nog te pruimen! Spoort me aan om meer van Marillion, Genesis, Yes e.d. te gaan beluisteren!

Ik moet dringend mijn vorige posts herzien, want deze plaat is bij mij uitgegroeid tot een waar staaltje virtuositeit. Zonder saai te worden, zonder in herhaling te vallen, vind ik dit "concept-lied" meer geslaagd dan pakweg The Incident van Porcupine Tree. Na een aantal luisterbeurten groeit-ie des te meer; je begint stukken te herkennen van voorheen en die 77 minuten zijn in feite razendsnel voorbij. Op de hoofdstukken 8-11 na klinkt alles al lekker in de oren, waarmee ik bedoel dat ik me de vermelde delen nog niet meteen voor de geest kan halen, dat komt wel nog. Deze prog spreekt me dus ook wel aan. Heb me overlaatst bijgevolg verdiept in Yes en Genesis. Marillion (Clutching At Straws) doet me voorlopig nog niks (te disco-eighties).

Ook de bonusnummers en de covers zijn van hoge kwaliteit. I Need You is een legering van America resp. The Beatles, smoothly in elkaar overgaand iets voor 3:00, zeer knap gedaan. Spinning en Lenny Johnson vind ik ook echt goed. Soul Sacrifice had misschien niet gehoeven.

De inspiratie bleef blijkbaar maar komen. Een dikke 4,5*

Tjah sorry hé
Toen ik 'm de eerste keer opzette, kreeg ik een echt eighties-gevoel en de eighties liggen me niet echt.
Waarschijnlijk ook een groeier?

Inderdaad is dit ook een groeier

dit is een droom van een plaat , zeker voor sympho rockers , en wat kunnen die gasten spelen , amai , soms denk je genesis en yes samen maar veel moderner en met een scheutje jazz rock erin verwerkt , werkelijk geniaal !!!!

Fantastische plaat, al verheug ik me nog meer om ze volgende week live aan het werk te zien in de 013.
Ik heb hem 4 sterren gegeven, omdat ik smpte met 4,5 toch nog wat sterker vind dan deze.

Er circuleert een bootleg versie van hun optreden in Downey op 17 april, en live is The Whirlwind echt fantastisch. Het klinkt dan nog meer als 1 nummer. Ook All Of The Above speelden ze weer, en dat blijft hun onbetwiste topper.

Hmmmm nog 5 dagen voor Parijs voor mij!
Ik heb opgemerkt dat het stuk "Pieces of Heaven" perfect zou passen op "The Snow Goose" van Camel. Ver gezocht?

Op www.setlist.fm vind je logischerwijze alle setlists van hun shows ('t zijn wel allemaal dezelfde, maar ik wil het hier niet in het openbaar verklappen voor zij die lievr een verrassing krijgen )

Berichten verplaatst naar Transatlantic

Normaal gesproken niet zo mijn muziek, maar ik heb het 'deluxe' boxversie van dit album van m'n huisgenoot gekregen. Die heeft de hele Europese tour met ze meegetourt in de bus, hij is bevriend met Neal en mocht de merchandise doen.. Als jullie een lange Hollandse kerel achter de t-shirts hebben zien staan, dat was hem Helaas voor hem zou hij de ook de merch voor de Amerikaanse tour doen, maar door de vervloekte aswolk heeft hij die tour niet mee mogen maken..

Maargoed, ik heb hem nu opstaan, ben benieuwd!

Neal zal het vast niet zo uitgesproken hebben

Oeps...! Laten we hopen dat hij hier niet meeleest..

Na mijn aanvankelijke enthousiasme is de waardering voor dit album inmiddels toch wel wat afgenomen. Bij goed gedoseerd gebruik kan dit album echter nog jaren op 4* blijven.

Dat wekt mijn interesse op. Zeker es werk van maken. Staat genoteerd!!!

Dit is zonder twijfel één van mijn favoriete albums, wat een meesterwerk!

Goede instrumentatie, vooral hulde voor de baslijntjes, heerlijk! Verder erg goed gecomponeerd; de main theme (duhduhduhduhduhduhduh, je weet wel) is erg sterk. Daarentegen spreekt het me niet helemaal aan, vooral vanwege een iets té opgewekt sfeertje, dat mij niet geboeid kan houden. Nee, doe mij maar Dream Theater, hoewel lekker op z'n tijd.

Erg goed album, prachtige composities! Niet dat ik anders verwacht had van dit hoopje artiesten. Alleen met de stem van Morse heb ik bij momenten wat moeite. Klinkt altijd wat prekerig - af en toe versterkt door de lyrics natuurlijk - en af en toe geraak ik dat toch beu. Zijn timbre ligt me ook niet 100%.

Deze kleinere fragmenten pakken mij een stuk meer dan dat ellenlange gedoe van voorheen.

Lekkere afwisseling in de opzet en allemaal bijzonder strak uitgevoerd.

En hoewel ze teruggrijpen naar oudere thema's weten ze wel degelijk een geheel eigen en nieuw geluid te creëren.

Heb zure sjagerijnen namelijk weleens anders horen beweren.

Het zou allemaal soort van 'jatwerk' zijn en daardoor bij voorbaat al niet interessant.

Lastig als je zo muzikaal bekrompen bent.

En volkomen onzinnig dus.

Dit is gewoon een heerlijke plaat met een geheel eigen identiteit.

Nu ik dit nog eens beluister wil ik ook nog wat extra waardering uiten voor het gitaarwerk.

Er wordt hier en daar echt uitmuntend gesoleerd met ook zeker complimenten voor de voortreffelijke sound die daarbij gepaard gaat.

Echt een sublieme compositie in alle opzichten.

Dit album.

Zie eigenlijk niet in waarom dit geen vijf sterren zouden zijn.

Dus laat ik die er toch maar eens tegenaan gooien.

Mijn favoriete album aller tijden. Fantastische track die veel emotie oproept bij mij. Baslijnen zijn geniaal (On the prowl bijvoorbeeld) en het klopt gewoon. Totaal geen moeite met Neal. Ik probeer dit album zo min mogelijk te beluisteren omdat het anders wellicht wat saaier wordt, zoals dat met alle albums is. Gelukkig bestaat er genoeg andere leuke muziek om mee af te wisselen

De solo op Is it Really Happening heeft voor mij een legendarische status die niet onderdoet voor Comfortably Numb en consorten.

En zo zit dit album zoals ik al zei vol met nog wel meer uiterst smakelijk gitaarwerk.

Roine Stolt's finest hour misschien wel. Kende hem al als een zeer degelijk gitarist maar kende hem eigenlijk nog niet zoals hier.

Er komt een vervolg, dames en heren! Zonet de nieuwe IC nieuwsbrief van de heer Morse ontvangen en wat staat daarin?!

"We are going to start working on a new transatlantic album! We have set dates in May and, my friends, it is actually happening! Before I left for the tour (and even just a few days ago) I had a lot of really strong prog music ideas that I'm really excited about presenting to the guys. But, of course everything has to be kind of secret until we actually do it, so I can't say or tell much more than that, but we're all really excited about it! We will probably look for a release in early 2014. But, who knows?! I'm just glad we are doing it!"

Oogjes dicht, languit op de bank, glaasje port, en the Whirlwind op de draaitafel.
Tijd geleden dat ik een album van dik 75 minuten zo makkelijk en prettig heb kunnen uitzitten.
Petje af, mannen! Leuk ook dat er misschien weer een nieuw album aankomt.

In het kader van de in mijn beleving tegenvallende nieuwe release van mij nog maar eens een opmerking over het mijns inziens fenomenale Is it Really Happening?.

Voor mij hun absolute meesterstuk, dit nummertje.

Die opbouw - daar zijn geen woorden voor.

Op het moment dat de climax nadert voel ik de adrenaline al op komen borrelen.

En als het dan gebeurt, alle emotie die thematisch in het nummer verwerkt zit van ingetogen naar explosieve uitbarsting in de magistrale gitaarsolo.

Zijn geen woorden voor te vinden maar als ik er dan toch eentje moet geven: ongekend subliem.

Tja deze was te lang naar de achtergrond geraakt. Wat is dit toch een lekker album. Na een mooie proloog met duidelijke verwijzingen naar PF ontrolt dit album zich als een prachtig verhaal.

Voor mij komt op deze plaats alles bij elkaar wat ik van een goed symfo album verwacht: afwisselende stukken, maar toch een verhaal; mooi soli maar geen egotripperij; een terugkerend thema zonder ergens saai te worden; mooie baslijntjes, lekkere tempowisselingen; gevarieerde zang. Kortom een meesterwerkje van een stel fantastische muzikanten dat niet mij snel verveeld. Van een uitzonderlijke kwaliteit! Vooruit dan de volle mep 5*

Dit album opzetten betekent in een keer afluisteren. Dat is dan ook de reden dat onze Labrador dit ook zon fijn album vindt. Een wandeling met de hond wordt zo voor ons beiden een feestje

Haha mooi verwoord! Ik ben het hier helemaal mee eens

Wat een heerlijke symfo album.Te verglijken met Spock‘s Beard en Neal Morse,die hier meespeeld en mee geschreven heeft.
Deze band ontdekt,via teletext pagina van sbs6.Dit was een aantal jaren geleden.Vraag waar is deze persoon gebleven?

Neil is still going strong. Zowel solo met the Neal Morseband als met Transatlantic.

Oh my... nu moet ik The Whirlwind dan toch eindelijk aanhoren om door die laatste ladder heen te komen. Had ik vorige week al een liedje - wel een steengoed nummer overigens en gelijk aangeschaft - van 60 minuten aan één stuk beluisterd, lijkt dit exemplaar wel het summum! Ik zie hier wel opgesplitste tracks staan, maar de bedoeling is dus dat hele stuk in één keer door te spitten. Ik ben dan ook heel benieuwd hoe lang ik erbij blijf zitten. Ach ja.... #progisgeenpunk