Robbie Williams - Reality Killed the Video Star (2009)

Hij wordt helemaal geen King of Pop als iedereen gewoon zijn muziek download via torrents. Dus ga volgende week gewoon naar de winkel en koop het album.

Lekker album! Vooral voor in de auto ofzo..Toppertjes zijn nummers 1, 3, 4, 6, 10 en 12, maar eigenlijk is het hele album wel goed te pruimen!

ja das eigenlijk wel leuker

Het debuut van Robbie Williams ging aanvankelijk aan me voorbij: ik haalde toch wel een beetje mijn neus op voor een ex-Take That member die zonodig solo moest.
Maar jeetje, ergens waren die nummers toch wel heel erg leuk, en als ik dat nu niet te hard zou roepen dan kon ik er stiekem toch wel van genieten zeker?!
Toch kwam er een moment dat Robbie Williams haast salonfähig werd en je kon er redelijk makkelijk open mee naar buiten treden dat hij zo slecht nog niet was. Okee, het was een patsertje (zal ie nog wel zijn) maar ergens ook gewoon een straatschoffie die wel weer wat had en zijn liedjes bleken onweerstaanbaar. Zijn debuut vind ik nog steeds een heerlijk album.
Bij Intensive Care ging het fout wat mij betreft, alhoewel die hier en daar nog wat aardigheden bevatte. Verder vond ik een wat mindere cd en de charme was er af. Ik kreeg er een Paul de Leeuw-gevoel bij: een tijd lang erg leuk en opeens slaat de irritatie toe.
Bij Rudebox was ik er klaar mee, maar net als bij Paul blijft er toch ergens iets trekken en mijn gevoel zei me dit nieuwe album dan toch maar een kans te geven ook al was ik er totaal niet mee bezig.
Het was al een tijdje gepindakaasd maar in tegenstelling dat andere nieuwe nog te verschijnen albums deed ik er niks mee.
Dat is nu dan toch veranderd en ik merkte dat dit album gelukkig weer wat beter te pruimen is dan met name Rudebox.
Goed, misschien geen popklassiekers op Reality Killed the Video Star maar wel staan er weer een paar charmante popliedjes tussen en soms is dat gewoon erg fijn luisteren tussen alle 'verantwoorde zooi' door
Starstruck doet me zelfs erg aan George Michael denken: ook geen hoogstaande muziek maar wel erg lekker op z'n tijd. Het zou mooi zijn als dit album weer de weg naar boven blijkt te zijn en dat die lijn doorgezet gaat worden.

Robbie Williams, een artiest waarbij ik begon met de cd I've Been Expecting You. En ik vond het meteen alleraardigst. Daarna dus meer van deze man beluisterd. En eigenlijk van zijn debuut tot en met Escapology was het allemaal erg goed. Met voor mij laatstgenoemde als hoogtepunt.
Daarna ging het fout met Intesive Care en vooral Rudebox. Maar deze man, deze rasentertainer is terug met een nieuwe plaat. Dus toch maar weer het oor er op leggen.
Ik moet zeggen dat hij weer op de goede weg is. De cd staat vol met leuke popliedjes. En ook ik vind het nummer Starstruck op een nummer George Michael lijken. Het is in ieder geval te proeven dat Robbie het nog kan. Al kan dit album niet meten met zijn '97-'02 periode.

Er is anders een homo top 100


Ik zal dit ding eens kuiken.

Tering.
Die heeft een lange adem voor een ex-tienerster.
Jammer, dat het allemaal nog steeds pretentieloos als de pest is.

Volgens mij is dat meer de feestsmaak van fout hetero-Nederland ('kijk ons eens een goed fout lol hebben')

Inderdaad

Maarre, ben ik nu de enige die "Rudebox" een stuk beter vond dan dit?

Pretentieloze muziek > Pretentieuze muziek.

Snap je post niet helemaal. Ik vind Robbie Williams en zijn muziek pretentieloos.

Dit album is nu maar 5,90 thuisgestuurd op bangcd commetje (aktieprijs).

ik hoop het wel dit is veel beter dan rudebox

Ja, Rudebox vind ik een van zijn leukste singles.

Trouwens wat off topic berichten weggehaald.

Volgens mij doelt ie op het album Rudebox.

En Kingsnake, GrafGantz bedoelt gewoon dat ie pretentieloze muziek beter vindt dan pretentieuze muziek, denk ik.

Sinds gister draait ie in mijn cd speler, de nummers moeten nog wat op me inwerken voor ik een oordeel geef.
Wat gelijk opvalt is de variatie in de nummers, je wordt steeds verrast met iets totaal anders, toch klinkt het album als een prima geheel. Waarschijnlijk door de rustige toon die in de meeste nummers heerst.
Voor de mensen die Robbie's oudere werk niet kunnen waarderen zal dat hier niet veel anders zijn, maar voor wie wel kan genieten van die lekker simpele pop nummers is dit geen teleurstelling.
Mega hits als Angels en Feel ontbreken maar ik moet zeggen dat dit album een heel andere sterke kant heeft, veel mooie rustgevende nummers, waarvan een hoop toch best dansbaar zijn.
Wat me ook opvalt is dat tot nog toe niet een nummer als filler aan doet, in tegenstelling tot op zijn vorige albums.

Na de britpop, swing, pop/rock en dans periode lijkt Robbie Williams nu in zijn Sky Radio periode te zijn beland. Niet dat de nummers op dit album slecht zijn, integendeel zelfs, maar het komt nooit los. Het merendeel van de nummers zijn zoete ballads en als er dan eens iets anders gebeurt (Last Days of Disco, Difficult for Weirdos) voelt het geforceerd aan.
Maar goed, er staan toch wederom enkele briljantjes bij (Morning Sun, Bodies, Blasphemy, Deceptacon en het 'nummer dat George Michael nooit opnam' Starstruck ) en daarvoor wederom hulde.

Dit album krijgt na 3 weken luisteren steeds meer body en is inmiddels echt een superalbum geworden. Zeker in de auto klinkt hij fantastisch. Er staan echt weer een antal klassiekers op á la Angels.
Belachelijk dat je maar 3 favoriete nummers kan kiezen!!!
Superblind is echt een venijnig goed nummer geworden bijv.
Alleen zou "Difficult For Weiros" nóg beter zijn als de mannen van Pet Shop Boys eraan meegewerkt hadden. Een aantal regels had je zo aan Neil Tennant over kunnen laten om te zingen. En muzikaal mist het nummer net iets teveel tempo in het 2e gedeelte waar je bijv. met een PSB iets veel toffers van had kunnen maken. Misschien in de remix?

De enige 2 minpuntjes zijn de overgang van het geweldige Won't Do That (waarom op het eind van het album) naar de reprise van Morning Sun. Klinkt erg onnatuurlijk, alsof ze niet wisten hoe ze het album af moesten sluiten ofzo.
En de eerste paar zinnetjes van Blasphemy. Deze zijn zo tenenkrommend. En dat voor een schitterend mooi nummer! Foei!

The Last Days of Disco en Difficult for Weirdos hadden zo van de laatste Pet Shop Boys kunnen komen en dat is een compliment. Verder hoor je natuurlijk goed dat Trevor Horn de boel heeft geproduceerd: ook de Frankie violen zorgen ervoor dat Robbie dit keer naar Hollywood gaat. En niet meer komt met die soms te gemaakte over het paard getilde of kinderachtige liedjes. Opvallend is dat er eigenlijk geen mindere nummers op dit album staan. De muziek is relaxed, soms lekker groovy en soms mooi (zeker door al die strijkers).

Het valt me allezins mee: dit is een prima popalbum geworden. Samen met Sing When Your Winning en Escapology is dit zijn beste album. Naast de 2 eerder genoemde songs zijn Bodies, Do You Mind, het George Michael achtige nummer Starstruck & Superblind andere favoriete tracks.

Volgens mij heeft Darkzone De Volkskrant gelezen. Deze had het over tenenkrommende teksten. Nu verwacht ik van Robbie Williams geen fraaie dichtregels en zo bezien valt dat best wel mee. Het voorbeeld wat zij aanhaalden was Blasphemy, maar het begin en delen daarvan zijn eigenlijk het enige echte kromme aan teksten. Kortom: het is wederom erg flauw van Gijsbert. Zo ongelooflijk makkelijk en goedkoop 'scoren'. Heb 't is over de fraaie beats die op sommige nummers te horen zijn, maar daar lees je niets over.

Ik heb trouwens per abuis de deluxe versie ontvangen.
Ik moet zeggen dat dit als een fraai boekwerkje (op cd formaat) gemaakt is. Foto's zijn genomen in de woestijnen naast Los Angeles (ja, er staan ook Joshua Trees op...) met een mooie kleurzetting. Leuk hebbedingetje.

Ik heb er misschien toch één 'ontdekt': Do You Mind?

(en mogelijk ook: the Last Days of Disco)

dan moet ik je mogelijk teleurstellen, want de kans is groot dat dit een single wordt: 1.de lengte is precies goed (4:29) terwijl de rest van de nummers 5 minuten of meer duurt. 2.men houdt nu heel erg van techno/trance en dance, kijk maar in de top 40

Volgens mij is het al door Robbie geroepen dat naar alle waarschijnlijkheid "Deceptacon" de 3e single gaat worden. Das wel de meest veilige keus moet ik zeggen, al zou ik het wel tof vinden als "Last Days of Disco" de 3e single wordt

het is inderdaad een beetje te voorspellen welke nummers van dit album gaan worden uitgebracht. zelf denk ik inderdaad deceptacon, last days of disco en starstruck.
toch weet ik het niet, want difficult for weirdos zou heel erg bij deze top-40 tijd passen

Waarom Morning Sun niet? Vind die ook niet echt slecht en best hitgevoelig

Zo, daar sla je een beetje door in je enthousiasme lijkt me. Dan heb je volgens mij geen idee waarom DE king of pop (wat een ere titel is) zo werd/wordt genoemd en waarom RW dat dus niet is en niet wordt. Overigens niemand in de muziekindustrie.

Je enthousiasme over het album snap ik wel. Ik wacht met stemmen tot ik hem vaker heb gehoord.

Het is een soort "Make Me Pure", maar dan nóg beter.
Maar lang niet alle topnummers op Robbie's albums komen op single uit. Maar EMI gaat ongetwijfeld voor de veiligheid van een 'zekere' hit. En als ze Startruck als single uitbrengen, dan mogen ze er best een duet met George Michael van maken.

Ik vond het altijd al een behoorlijk Sky Radio gehalte hebben. Music that makes you feel good! Singletjes als Feel zijn goed hoor, evenals bijv. Road to mandalay.
Dit album is inderdaad erg zoet, en echt indrukwekkend mooi is het ook nergens. En daar val ik meestal bij in slaap, het mag wel wat spannender. You know me, misschien wel het meest optimistische liedje op het album spreekt me ergens wel aan.

"Deceptacon"
Geweldig nummer!

Robbie Williams heeft zijn oude vorm terug te pakken. Héél warm album vol mooie nummers, goed gezongen. Het zijn melodieën die zich vlug nestelen in je hoofd en die je vaak kunt terughoren. Dit album verveelt me geen seconde, hetgeen van Rudebox niet gezegd kon worden. Rudebox was véél wisselvalliger.
Voor mij de meest onverwachte comeback van dit jaar. En ik schaam me niet als jonge vijftiger om deze gewèldige zanger de eer te bewijzen die hij verdient. Ook al had en heb ik het niet voor het soort Boys bands waaruit deze selfmade man ontsproten is;
Puike, wat zeg ik, zéér puike plaat. Klinkt erg volwassen!

Met dit album gaat Robbie weer een beetje back to basics. Hoewel ik Rudebox ook wel een goed album vond heb ik liever deze stijl. Eigenlijk staat er geen enkel minder nummer op dit album. De beste nummers zijn Blasphemy en Do You Mind.