Lou Reed - Rock n Roll Animal (1974)

"Rock 'n Roll Animal" vormt samen met "Lou Reed Live" de registratie van het live concert opgenomen op 21 december 1973 in Howard Stein's Academy of Music in New York. Met andere woorden Niek, ik zou het album "Lou Reed Live" ook te pakken zien te krijgen mocht je dit album nog niet hebben. "Rock 'n Roll Animal" en "Lou Reed Live" samen zijn de perfecte registratie van het eerder genoemde concert. En inderdaad, beide albums zijn zeer indrukwekkend...

klopt helemaal, Hans. Beiden zijn live toppers!

Ik heb recent toch Lou Reed ‎– The RCA & Arista Vinyl Collection Vol. 1 gekocht. Ook omdat ik las dat de remastering, waar Lou Reed zelf ook bij betrokken was, erg goed was. Nou daar is geen woord van gelogen. In de woorden van Lou Reed (quotes uit het mooie bijgaande boek): 'I've got to say HOLY FUCKING SHIT, listen to this.' Isn't that amazing? I mean: there it actually is. I can't believe it.' 'You know, the details have really been brought out by the mastering.'

Dus als je Rock N Roll Animal wel goed gemixed en gemastered wilt horen is de allerlaatste versie de aanrader. Met veel dynamiek, mooie details en fraaie gitaren.

De opening van Intro: Sweet Jane alleen al maakt het beluisteren van dit album de moeite meer dan waard. Steve Hunter en Duck Wagner, wát een gitaartandem!

Sublieme live album met een bevlogen Lou Reed in beste vorm begeleid door fenomenale muzikanten. Ik moet niks van drugs hebben maar de uitvoering van Heroin is gewoonweg verslavend!

Gezonde verslaving!

Momenteel ben ik bezig met de biografie over Reed en daar wordt dit album nogal lyrisch besproken. Als groot VU-fan heb ik me eigenlijk nooit verdiept in Reeds solo-carrière en had ik er geen weet van dat hij veel VU-werk nog ja-ren heeft gespeeld.
Maar om maar meteen met de deur in huis te vallen, hier zit geen VU-ziel meer in, maar hoe dan? Is het het gemis van een Cale? Is het omdat Reed al jaren weinig sliep door zijn amfetamine-verslaving, niet meer gitaar speelde en enkel slechter zong? Of is het de cheesy 70's-sound en solo's ipv de rammelige proto-punk van weleer? RCA was ook gefocust op verkopen en het moest dus ook vooral niet te veel van dit laatste zijn.
Het is van dit alles een beetje en ik kan hier derhalve niet naar luisteren.
Maar toch. Moedig voorwaarts naar de rest van zijn oeuvre. 2*

Het kan toch ook zijn dat Reed zich na VU artistiek/muzikaal gewoon verder heeft ontwikkeld? Met als resultaat zijn keuze voor een ander geluid. Getuige zijn al vóór deze concertplaat uitgebrachte en goed ontvangen solo-albums Transformer en Berlin. Reed kon overigens Cale in die periode missen als kiespijn. Dat werd pas veel later bijgelegd. En VU? Die rommelden na Reed's vertrek nog even zieltogend verder met nieuweling Doug Yule als vlaggendrager en vervanger van de eveneens vertrokken Cale. Dat Reed voor zijn concerten topmusici inhuurde komt het resultaat hoorbaar ten goede. Schroeiende riffs en formidabele solo's. Dat had Reed als gitarist gewoonweg niet in zijn mars. Verstandig besluit derhalve. Dit album? Ik vind het een voorbeeldig geregistreerde en geproduceerde prestatie van formaat. Destijds live bijgewoond in de Doelen R'dam. Cheesy? Kdagvannie. Niet jouw smaak? Vermoedelijk.