The Flaming Lips - Embryonic (2009)

Wauw, mijn eerste echte blootstelling aan the Flaming Lips. Zeer avontuurlijk en prachtige sfeer. Dit smaakt naar meer.

ik krijg hier asociaties met Radiohead mee, ik bedoel daarmee het expirimentele en toch melodieuse.

Verder - op 'Evil' en 'If' na - een uitermate boeiende, eigenzinnige, sympathieke plaat. 't Eerste nummer met Karen O is echt heel charmant en leuk

Ik luister al een goed een aantal jaartjes naar de Lips, maar ik kom nu pas tot de realisatie dat dit eigenlijk, misschien wel, heel stiekem, hun beste werk is.

Dat is niet zo vanzelfsprekend, want The Soft Bulletin huist de onvolwaardelijke blijdschap van een doldwaze hond die zijn baasje hoort thuiskomen en Yoshimi mag klinken als een kinderboek waar de auteur het voorraadje drugs van zijn zoon aanzag voor een potje multi-vitaminen. Maar op dit album, embryonic, daar slijpen Wayne Coyne en co toch echt even de messen.

De productie van dit album is bewonderenswaardig, het voelt zo groots en absurd, maar dan wel samengeperst en gevangen in een voor de geest behapbaar aardse gedaante, een creatie die de heren maar al te trots aan je presenteren.

Zo ongeveer elk album van The Flaming lips is sonisch gezien interessant en ze hebben allemaal ook wel hun eigen accenten. Maar Embryonic is in het experiment echt behoorlijk compromisloos. Alhoewel ze zeker niet volledig zijn verdwenen, bevat de plaat minder duidelijke liedjes en songstructuren als op de voorgangers. En een nog forsere dosis gekte als waar ze meestal al mee aan kwamen. Luid overstuurd en dromerig sferisch worden geregeld gelijktijdig over je uitgestort. En net als je denkt dat het dreigt te verzanden in vaag geneuzel, komt er toch weer een soort logica in. Ik kan het maar moeilijk onder woorden brengen, maar het levert wmb een schitterend resultaat op.

Heb net naar 70+ minuten komplete muzikale gekte zitten luisteren. Ik kon me niet meer zo veel van deze herinneren, ik snap nu waarom. Ik ben meer een songgerichte liefhebber, dit is niet mijn normale luisterwaar. Toch kreeg ik nergens onderweg de neiging om 'm af te zetten.

Ik waardeerde 'm damaals met 3*. Het veelvulding gebruik van de fuzz-bas ( als ze dat geluid met sinteseikers gedaan hebben, hebben ze heel veel moeite gedaan voor iets wat makkelijk met een fuzzboks te krijgen is ) levert ze deze ronde een bonus van een halve * op.