Vampire Weekend - Contra (2010)

Ik snap je punt, maar voor mij lijkt het een foutje te zijn.

Vampire Weekend is op z’n best wanneer het zich volledig stort op het Paul Simon-oeuvre. Opener Horchata is misschien nog net iets te exotisch om echt de gelijkenis te doorstaan, maar het tweede nummer White Sky zou zo op Graceland kunnen staan. Meer zelfs, de gelijkenissen met Crazy love, vol II zijn net iets te groot om toeval te zijn. Akkoord, na deze twee nummers blijft de Simon-invloed wel aanwezig, maar nergens meer zo onsubtiel. Helaas zijn het net deze twee nummers die echt kwalitatief opvallen op het album. Een derde topnummer is Run, waar de elektrische klanken werkelijk origineel worden gebruikt.

Men kan Vampire Weekend doorgaans niet verwijten dat het niet origineel genoeg is, en een zekere eigenheid geeft aan een op wereldmuziek geïnspireerde elektro-pop, maar helaas is het vaak net iets te flauw om echt een klassieker à la Graceland te zijn.

Vampire Weekend – Contra (2010) | Project Benno - projectbenno.wordpress.com

Lange tijd was dit mijn minst favoriete VW-plaat, maar sinds deze zomer is het kwartje toch heel hard gevallen hier. Consistenter dan het debuut, en ongrijpbaarder dan Father Of The Bride. Wat mij betreft moet Contra alleen onderdoen voor Modern Vampires, die is nog een paar tandjes beter.

Voor mij hèt album van de 'jaren tien'.

Leuk doorslagje van Graceland zoals hierboven al vermeld, maar op de duur heb je het wel gehoord. Verder een lelijke hoes, beetje contra, dus het plaatje klopt.

Hoewel (meteen) vernieuwend vind ik dit album toch iets minder (dan het debuut) en dat komt doordat in over hel geheel genomen er minder topsongs op vind staan. Tegelijk overviel me tijdens het luisteren een oproep tot parkeren en nogmaals proberen dus wie weet zit er nog beweging in.

Het blijft wel waanzinnig knap hoe je tegelijk zo 'mieterig' en uitgesproken tof kunt klinken, wat dat betreft zijn ze ongeëvenaard.