Vampire Weekend - Contra (2010)

Contra is wel relaxter dan het debuut, maar als je Cousins opzet merk je toch dat je die heerlijke lichtvoetige popliedjes een beetje mist. Toch, dit lome zomeravondgeluid heeft zo z'n eigen charme.

I Think Ur A Contra is wel een prachtig liedje zeg. Heerlijk melancholisch en ik heb Koenig's stem nog niet eerder zo mooi gehoord.

Vertel mij wie in godsnaam jou dwingt om over te bandnaam te discussiëren??

Nooit geweten dat Diplomat's Son over een homorelatie gaat.
Bandlid Rostam Batmanglij zegt dat hij nummers af en toe bewust vanuit een homoseksueel perspectief schrijft (omdat hij het zelf ook is).
Krijg je er van als je nooit zo bezig bent met teksten natuurlijk want de tekst nalezend zegt verder al genoeg. Nu vind ik dat verder ook niet zo erg boeiend; veel boeiender vind ik het feit dat ik dit album meer en meer waardeer en dat de voorsprong op het debuut een beetje groter begint te worden.

Deze plaat zonet voor de eerste keer opgelegd. Het klinkt goed! Wel iets minder chaotisch en levendig dan de eerste naar mijn mening, wat ik wel jammer vind. 3.5*, voorlopig!

Contra ligt grotendeels in het verlengde van het debuut : frisse en aanstekelijke popsongs met veel percussie. Het klinkt bij momenten wat minder vrolijk en wat meer relaxed en soms wordt de sound verrijkt met een synthesizer. Maar het is zeker een meer dan overtuigende tweede album van Vampire Weekend, al vind ik het debuut nog een tikkeltje beter.

Giving up the gun is wat mij betreft het beste nummer.
Klinkt het meest serieus en die bass klinkt echt tof.
De rest is beduidend minder tot slecht.

Hmmm, wat is Giving up the Gun toch een heerlijk nummertje.

De kwaliteit van Contra is toch wel af te lezen aan de discusssie na 6 maanden welke song de beste is:
Cusins, White Sky, Horchata of Giving Up the Gun
De 4 beste zijn voor mij gelijkwaardig, om verschillende redenen.

En ik vul daar probleemloos aan toe:
California English,Taxi Cab, Run & Think Ur a Contra.
Dus te veel kwaliteit voor een gemiddeld gekwisifeerd album.

Uhm.. Diplomat's son is toch wel de beste track van het album, of behoort in ieder geval tot de betere tracks.

Ik vind 'm beter dan de vorige, zonder twijfel. Diplomat's Son is vooralsnog ook mijn grote favoriet, op de voet gevolgd door de sterke single Cousins en White Sky. Tegenover al dat moois staat er echter één kleine bron van irritatie, in de vorm van California English. Maar da's natuurlijk slechts een enerverende tussenstop op een verder zeer genietbare zomerse trip.

Niet mijn soort muziek! Ik ben wel zo goed geweest allebei de albums te luisteren

Achja, je hebt 3 keer de Sugababes in je top 10 staan.

Dat zijn bijna alle nummer ; )))
Vooral white sky en taxi cab vind ik gaaf,
Deze CD moet toch minstens rond 3.8 scoren,
volgens mij stemmen mensen elkaar na

Met een halfje verhoogd. Ben het album toch meer gaan waarderen na het concert in paradiso. Ik vind het ook redelijk moeilijk om te kiezen welk nummer het beste is :S, maar cousins, horchata, white sky en holiday steken er toch wel bovenuit voor mij. Giving up the gun vind ik juist een beetje tegenvallen op een of andere manier. Misschien iets te vaak gehoord...

Ik word altijd wel goed gezind van dit album. Heel zomers en leuk, maar er staan toch ook een paar mindere nummers op. White Sky en Cousins vind ik wel allebei geweldig.

Haha, die nieuwe video video is zo ontzettend tof!

Geen enorm WOW-moment zoals bij het debuut, maar desondanks heel knap en lekker wat deze jongens met verschillende stylen aan kunnen.
3,5 **

Op rock werchter gezien, ook live is het erg leuk.

Op het debuut uit 2008 waren al duidelijk Graceland-invloeden te horen, maar daar waren het vooral gelijkenissen op muzikaal vlak die opvielen. Bij het horen van Contra, het tweede album, zou je bijna denken dat zanger Ezra Koenig de zoon van Paul Simon is. In het nummer White Sky zou je het geloven als iemand je wijsmaakt dat het Paul Simon zelf is die je daar hoort zingen, de gilletjes en cavia-geluidjes even buiten beschouwing gelaten. Het is op sommige rustige punten simpelweg precies dezelfde stijl van zingen.

Contra is geen kopie van het debuut, maar ook nu klinkt het allemaal weer erg fris, vrolijk en zomers, inclusief Afrikaanse gitaartjes. Een kleine verandering ten opzichte van dat eerste album is dat er meer gebruik wordt gemaakt van effectjes (zoals op California English), enigszins in de stijl van hoe Yeasayer dat doet. Dat gaat ze heel aardig af, net als het inbouwen van zo nu en dan een rustig moment. Het viertal bewijst met Contra geen eendagsvlieg te zijn, ondanks dat het plaatje misschien iets minder aanstekelijk werkt als de voorganger. Dit is niet zomaar vrolijke pop, dit is vooral ook intellectuele pop.

Pindahaai

Mij deed dit ook dadelijk denken aan Graceland, niet alleen vanwege de ritmes en de zomerse sfeer maar ook vanwege de zang van Ezra Koenig. Maar het is beslist geen kopie ervan, deze band heeft toch voldoende eigenheid. Inderdaad even frisse en intelligente als vrolijke en luchtige pop.

Daar ben ik het mee eens, ik vind Vampire Weekend ook zeker heel eigen.

Inmiddels is Vampire Weekend aangeklaagd door de vrouw die hier op de hoes staat:

Vampire Weekend -- Cover Model Has Image Issues | TMZ.com

Ik zou ook niet op de cover willen met zo'n ongelukkige foto.

Vampire Weekend is being sued for more than $2 million by the hot chick pictured on the cover of their newest album.

Uhm.. hot chick, dat mens ziet er niet uit.
Maakt verder ook niet uit als het bestaan van de band maar niet in gevaar komt.

Ben eindelijk zover dat ik een cijfer wil geven :S duurde maar ff...


Ik vind hem uiteindelijk toch beter dat ik had gedacht maar niet beter dan haar voorganger. De singles vind ik ook veruit de beste.

Cousins, Giving up the gun & Holiday zijn naar mijn idee echt perfecte popsongs.

Dat was 2 berichten voor je ook al gepost.

Hij reageerde dan ook op jouw bericht. Zie wat eronder geschreven staat.

I Think Ur a Contra, wat een heerlijke afsluiter van deze moeilijke tweede. De verrassing is er allicht af, maar voor een lekker deuntje a la White Sky kun je me altijd wakker maken. Voorkeur ligt echter toch bij het debuut.

Ken de eersteling niet van deze band, dus dit contra was voor mij een verrassing alsook een verfrissing. Mooi om te horen hoe ze verschillende stijlen in hun muziek verwerken en het toch heel eigen laten klinken. In 1ste instantie krijg ik ietwat een Graceland gevoel van Paul Simon, maar dat hoeft niet verkeerd te zijn.
Het is een vlotte plaat, die mij weer doet verlangen naar het zonnetje en vol zit met leuke wendingen en geluidjes.