The Doors - Weird Scenes Inside the Gold Mine (1972)

Alleen interessant voor de hoes en de 2 b-kantjes die nergens anders op staan.

je bedoeld "(You Need Meat) Don't Go No Further" en "Who scared you?"

Oui.

Ik ben alleen thuis en deze plaat nu aan t draaien. Dit vind ik geen slechte plaat. Het is een best goeie selectie van songs. Allemaal LP nrs. met 2 b-kantjes. Best mooi.

Misschien hadden ze m zo moeten noemen: The Doors LP Tracks

Mooi LP, mooie verzameling van (bijna) uitsluitend goede Doors tracks. Een 4,5*

Klopt helemaal! Beste compilatie ooit gemaakt van The Doors.

Iemand hier ooit de cd van gezien?

Nee, nog nooit tegengekomen.

Ziet er idd wel aardig uit.

Volgens mij is deze nooit op cd verschenen. Op 2 grote sites gekeken (eBay en Amazon) en daar wordt alleen de LP aangeboden. Ook MusicStack laat alleen een grote lijst met de LP-versie zien.

Op zich is dit wel een opvallende verzamelaar met niet alledaagse nummers van The Doors erop. Tracks als Shaman's blues, The spy, Runnin' blue, Who scared you en Don't go no further kom je zelden tot niet op verzamelaars tegen.
Sterker nog: de laatste die ik noemde heb ik alleen live (Backstage and Dangerous) en als Doorsfan is dat toch wel opvallend te noemen

P.S. "Who scared you" staat inmiddels op twee andere albums, t.w.: Without a safety net (1997) en Essential Rareties (2000)

Ik dacht al dat het nooit op cd was gezet.

Jammer. Het is een vrij unieke compilatie, d.w.z. niet afhankelijk gemaakt door de aanwezigheid van (hit-)singles. Sterker nog, The Doors laten er een groot aantal gewoon weg. Zelfs Light my fire!

Toch is er door iemand goed nagedacht over deze compilatie want als luisterdocument is het heel aardig. Had alleen nog de inmiddels ter ziele gegane cassette en uit mijn bestaande collectie van The Doors (ik heb niet alles) kan ik deze cd zeker niet samenstellen.

Wel andere fraaie cd's natuurlijk!

Who scared you staat op de SACD versie van The Soft parade en Don't go no further staat op de SACD versie van L.A. Woman.

Ja, ik wist het ook niet tot ik besloot een betere versie van The Soft parade te kopen. Toen bleek dat Who scared you er op stond, ben ik gelijk op de andere SACD's gaan kijken. Nog een verplichte aankoop van LA Woman in het verschiet!

Klopt Musician, vandaar dat ik mijn complete studioverzameling heb verkocht en daarvoor in de plaats de Perception-box heb aangeschaft. Elk album heeft bonustracks waaronder de eerder genoemde.
Neemt niet weg dat dit album toch een erg interessante is en was

Voor wat het waard is, kunnen we nu dus eindelijk de LP's laten voor wat het is en vanaf alle, prachtig opgenomen SACD's van The Doors, een eigen, fantastische Weird Scenes inside the goldmine inbranden.

lol... das waar . Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan...

Ach, ieder z'n verzetje.............

Een jaar later toch maar verhoogt naar het maximum, dat is wel een verplichting als deze smaakvol samengestelde verzamelaar in je top 10 is beland.

Alleen Horse lattitudes blijft angstaanjagend, gelukkig duurt die plaat slechts 1,5 minuut....

Fantastische verzamelaar eigenlijk! Al mijn favorieten staan erop, en meer!

Inderdaad en ik had net bij "13" aangegeven dat 13 toen een uitstekende verzamelaar is. Twee jaar later kwam dit album uit en toen kozen ze wel voor de twee long-tracks op 1 verzamelaar. Ook opvallend veel tracks van Morrison Hotel.

The Doors hebben in hun korte bestaan geen slecht nummer opgenomen; zelfs de post-Morrison-albums kan ik wel velen. Omdat ik de zes reguliere Morrison-albums heb grijsgedraaid, bevatten compilaties voor mij nog een verrassend element. Deze is steengoed, juist omdat niet alle grote hits erop staan, maar ik ken een betere...

Een jaar of vijftien geleden kocht ik in St Petersburg een (ongetwijfeld illegale) cd getiteld 'Between Heaven and Hell', met een illustratie van William Blake op de cover, samengesteld uit de vier middelste Morrison-albums (dus exclusief debuutalbum en LA Woman), drie fragmenten van American Prayer en een Rarity. Volgens 't hoesje was het een rerelease van een als volgt gecompileerde dubbelelpee, in totaal 25 nummers en bijna 80 minuten luisterplezier (tussen haakjes de speelduur per getitelde plaatkant):

A) No Doubt (19:47)
1. The Soft Parade
2. Moonlight Drive
3. Waiting for the Sun
4. Yes, the River Knows
5. Babylon Fading

B) Eternal Love (20:00)
1. Wild Child
2. Love Street
3. People Are Strange
4. Runnin' Blue
5. The Spy
6. Love me Two Times
7. We Could Be So Good Together

C) Night of Peace (19:52)
1. The Unknown Soldier
2. Peace Frog
3. Bird of Prey
4. Strange Days
5. Spanish Caravan
6. Indian Summer
7. Not to Touch the Earth

D) Endless Road (19:58)
1. Roadhouse Blues
2. My Eyes Have Seen You
3. Shaman's Blues
4. Land Ho!
5. Whiskey, Mystics & Men
6. A Feast of Friends

Van de albums:
# A2, B3, B6, C4, D2: Strange Days
# A4, B2, B7, C1, C5, C7: Waiting For The Sun
# A1, B1, B4, D3: The Soft Parade
# A3, B5, C2, C6, D1, D4: Morrison Hotel
# D5: Essential Rarities
# A5, C3, D5: American Prayer

Dit is een reconstructie uit m'n blote hoofd, want helaas heb ik de cd rond de eeuwwisseling uitgeleend aan een roodharige Rotterdamse vriendin, die ik nadien zelden heb teruggezien (en bij bij de gelegenheden ben ik maar niet meer over die Russische Doors-verzamelaar begonnen).

Kent iemand deze compilatie?

Mensen, deze wordt weer opnieuw gereleased, deze keer op dubbel-cd

Sterker nog vandaag was de release daarvan

Inderdaad, gelijk maar even besteld

Ik ook nu, al was het alleen maar voor de prachtige art van de hoes. Ik kan mijn eigen gebrande versie nu weer de deur uit doen.

Het heeft even geduurd, maar uiteindelijk is nu dan ook dit legendarische album eindelijk op cd gezet, geremasterd en al.
En voor het geld hoef je het tegenwoordig echt niet meer te laten, een dubbel cd voor 5 pond 21 (+ verzendkosten) het is bijna voor niets.

Zeker niet, als je ziet wat je er ook voor muziek aan terug krijgt

Inmiddels besteld, want deze wilde ik al heel lang op cd hebben. Men zou kunnen denken: "de zoveelste verzamelaar." Dit is echter dé verzamelaar waar geen edit-versies op staan, The End én When the Music's Over beide compleet in het rijtje en de allereerste meest complete verzamelaar na Jim's dood. Daarnaast staan er bijzondere nummers tussen die je tegenwoordig niet zo snel op een Doors-greatest zou zetten: Shaman's Blues, Horse Lattitudes, Don't Go No Further, Who Scared You en The Spy.

Als fan is dat toch wel bijzonder te noemen .

Alleen wat moet je er eigenlijk mee als je de albums al hebt?

Verzamelen en af en toe draaien...

Begrijp me niet verkeerd, ik ben ook met deze verzamelaar opgegroeid, maar ik vraag me toch net als Stijn af wat je nu nog met deze compilatie moet. En bovendien is dit dan wel "de allereerste meest complete verzamelaar na Jim's dood", maar dat is ook maar zeer relatief aangezien dit in feite een "aanvulling" is op 13. Maar ja, wie hier plezier aan beleeft moet vooral z'n gang gaan, en het idee dat je in de loop der jaren gewend bent geraakt aan een bepaalde volgorde zodat je op het einde van track X in je hoofd al track X+1 hoort beginnen, dat kan ik me goed voorstellen, ook míjn vroegste platenverzameling bevatte diverse verzamelelpees (zo hoort na Black magic woman nog altijd meteen Albatross te komen).

Vind het een grote non-discussie met welke reden iemand een album aanschaft, maar wie ben ik... . Het gaat om de inhoud (los van het feit of iemand die inhoud al kent of heeft) en die is uitstekent te noemen in een geremasterde editie.

Ik was daar benieuwd naar. Zelf koop ik zo min mogelijk dubbel; ik koop liever iets wat ik nog niet heb. Ik houd ook niet zo van verzamelaars. Verzamelen of gewend zijn aan de volgorde kan ik desondanks wel begrijpen.

Deze verzamelaar is uitgegeven op Record Store Day als eerste reissue sinds 1972. Er is een Limited Edition van 5500 dubbel LP's uitgegeven, zelf heb ik nummer 5437. Alles is geremastered door Bruce Botnick van de originele master tapes en door Rhino op Amber kleurig vinyl geperst. Reden genoeg om het op LP aan te schaffen. Er is nu ook een cd uitgave.

Voor het eerst is er zo weer een 'opgeknapte' heruitgave van deze ijzersterke compilatie met de beste albumtracks in hun volle glorie, een aantal hits en b-sides. Dat die (over-)bekende songs van verzamelaar 13 er niet op staan schept juist ruimte voor wat minder bekende en erg fraaie nummers. En wat ook klopt is de samenstelling: iedere LP-kant heeft zijn eigen fijne sfeer door de gekozen songs en volgorde. Op Side One kom je ineens het geweldige Shaman's Blues tegen en Peace Frog/Blue Sunday & The Wasp daarna zijn ook geweldig. Daar tussenin staat het simpele maar mooie Love Street, wat voor een goede afwisseling zorgt. En die lijn wordt dit hele album doorgetrokken. Ik blijf het een prima kijk op de fantastische muziek van the Doors vinden. "Weird Scenes Inside the Goldmine: Ride the Highway west Baby! ...the west is the best..." (uit 'The End')