Bryan Ferry - Taxi (1993)

Zowat de enige artiest van wie ik niet kritisch sta tegenover coveralbums. Ferry slaagt er telkens in oude nummers naar zijn hand en stijl te zetten. Toch heeft hij al veel beter gedaan. Al bij al best genietbaar, maar toch geen topper als je het vergelijkt met bv zijn Roxy Music-periode.

Volledig mee eens.
De nummers zijn best om aan te horen, vooral 'I put a spell on you', maar Bryan Ferry heeft inderdaad wel beter gedaan. Ondanks dit vind ik "Taxi" nog wel 3 sterren waard, het kan er net mee door.

Inderdaad, zijn vorige albums komen sterker uit de verf.
Desalnietttemin : 3 sterretjes lijkt me fair, toch ? ***

Met afstand zijn slechtse plaat. Er zit niets in wat mij aanspreekt, saai en vermoeiend.

Niet de beste periode van Ferry. Ik zie inderdaad terecht nog gejuich bij Bete noir; opvolgers Taxi en Mamouna zijn een soort van gelijkmatig stampende technopop cd's en zijn vooral saai, soft en ontdaan van elke spanning. Je moet zelfs je best doen onderscheid tussen de nummers te kunnen maken. Mix bij deze twee van Ferry maar weer eens de beste nummers en je houdt een cd over van 40 minuten, met maximaal 3 sterren. Meer woorden wil ik er niet aan vuil maken.

Baanbrekend is Bryan Ferry allang niet meer in 1993. De man die ooit zo ''arty'' uitpakte in de begin jaren 70 met Roxy Music, speelt al een poosje op save met niemand kwaad doende songs, die lekker passen en relax voortkabbelen.
Zo ook op Taxi, waar hij maar weer wat bestaand materiaal bij de lurven pakt. Het voordeel van Ferry is dat hij dat wel aardig kan.
Die zang pakt je vaak toch bij de strot, maar verder is dit niet meer dan een plaat voor de late uurtjes. Lekker om de dag even op door te nemen, het laatste nieuws even op te pikken, en aan slapen te gaan denken......en dan opeens denken; oh ja, er stond toch muziek op?

Lou Reed's All Tomorrow's Parties is goed gedaan en Girl Of My Best Friend is echt top, de rest kabbelt me iets te rustig door, niet slecht, maar Ferry kan veel beter!

Daar sluit ik me geheel bij aan

Bryan Ferry duikelt hier een 9-tal songs op uit de krochten van de muziekgeschiedenis en zet ze volledig naar zijn hand, zodat het lijkt of hij ze zelf geschreven heeft. Toch wel een prestatie, lijkt me.
Het enige nummer van eigen hand is track 10. Een song kun je het eigenlijk niet eens noemen, het is meer een kleine twee minuten sferische klanken. Maar ach, het dissoneert niet met de overige 9 nummers.

Interessant is te achterhalen waar Ferry hier de mostert haalt. Ik kan niet alle tracks thuis brengen. I Put a Spell on You is oorspronkelijk van bluesman Screamin' Jay Hawkins. Will You Love Me Tomorrow kennen we allemaal van Carole King, All Tomorrows Parties van Velvet Underground en Amazing Grace is een traditional. Dan wordt het lastiger. Girl of My Best Friend ken ik van Elvis, maar wie zijn de schrijvers Ross/Bobrick?
Verder kom ik niet. Ferry laat in elk geval zien over muziekkennis te beschikken. Leuk klusje voor Leo Blokhuis om eens uit te zoeken waar de nummers vandaan komen. Kan hij en passant ook eens uitweiden over Roxy Music.

Taxi is wat mij betreft een geslaagd Ferry-album. Het geheel is coherent en bevat, hoewel rustig van aard, voldoende spanning en afwisseling om de aandacht vast te houden. De hoesfoto van Anton Corbijn, tot slot, mag er ook zijn. De lome blik past goed bij de sfeer van de plaat. In OOR verscheen destijds de volledige foto, waarop zichtbaar is dat Ferry daadwerkelijk over het dak van een taxi leunt.

Echt zo'n plaats die je opzet zonder dat iemand er zich aan stoort. Volstrekt voorbij de periode Roxy Music (Siren, Manifesto, Country Life enz). Dus Bryan krijgt veel credits en laten we wel zijn: de man heeft een uniek stemgeluid, een ijzersterk imago en dito performance.

Music for airports vind ik deze cd, maar dan letterlijk:)

Nog vrij groen zijnde inzake solomateriaal van onze goede vriend, vind ik dit best een aardig plaatje. Akkoord, het kabbelt voort, maar da's ideaal als je in de mood bent voor traag voortkabbelende plaatjes. Die mood overvalt mij zo nu en dan, dus dat treft geweldig

Leuk die covers, maar alleen drie sterren omdat ik normaliter Bryan Ferry hoog heb zitten en dat hij het openingsnummer wel aardig doet

Ik ben vanavond in een Ferry mood en laat de solo platen een voor een voorbijkomen. Na het fantastische Mamouna is deze aan de beurt. Ik verbaas mij over de wat lauwe reviews van de mede Mumers. Als je deze plaat kritisch beluisterd dan komt deze (ondanks dat het covers zijn) behoorlijk in de richting van een Roxy album. En dan met name (mijn favoriet) Manifesto. Vooral Rescue Me en All Towmorrows Parties zijn prachtig. Qua productie is de plaat ook fantastisch en waar Ferry elke keer die bassisten wegtrekt is mij ook een raadsel, maar in ieder geval klasse. Bij Rescue Me en All Tomrrows Parties moest ik ook denken aan Japan ten tijde van Quiet Life en Assemblage. Japan is natuurlijk zwaar beïnvloed door Roxy Music dus alle lijnen komen daar ook weer bij elkaar. Mooi album en voor een cover album zeer geslaagd, sfeervol en stijlvol in de beste Ferry traditie.

Welnu, ik heb kritisch geluisterd maar Taxi komt qua sound niet in de buurt van een Roxy Music album.

Dat Ferry eigen wegen in is geslagen is natuurlijk een geheel vrije keuze. En Ferry klinkt uiteraard als Ferry en dat hij met de tijd mee wil is ook begrijpelijk.

Maar zelfs het meest rustige album van Roxy Music (Avalon) komt niet in de richting. Het tweelingbroertje daarvan, Boys & Girls, was even daarna iets steviger maar Ferry wijkt met Taxi weer sterk af van zowel Avalon als Boys & Girls.

Het oude werk van Roxy Music tussen 1972 en 1976 is van een geheel andere orde en, behalve dan de stem van Ferry, niet met elkaar te vergelijken, ook niet met een bijzonder kritisch oor

Tsja... Als je naar het toetsenwerk luistert dan neigt dit zelfs naar het oude Eno toetsenwerk. Otherworldly zoals ze dat zo mooi zeggen in het Engels. Verder mag jij je mening hebben hoor, luisterbeleving en muzieksmaken verschillen gelukkig per persoon...

Het openingsnummer van CCR vind ik in een prima jasje gegoten. Een lekker Bryan Ferry album verder.

Er zat ruim vijf jaar tussen de voorganger Bete Noire en deze plaat. In de tussentijd had Ferry nauwelijks iets uitgebracht, met uitzondering van enkele nieuwe tracks voor een Greatest hits-album. Op die verzamelaar stond al een versie van He'll have to go, voor mij een indicatie van welke richting het uitging. Al had ik een compleet covers-album niet zien aankomen.
Ik las ergens dat hij een paar vervelende jaren achter de rug had en zich wilde toeleggen op iets dat hij snel kon afronden. En hij wilde vooral weer zingen, en niet zozeer songs schrijven.

En dus deed hij een greep in de covers-trommel, met repertoire dat uit de meest uiteenlopende hoeken en gaten afkomstig is. Ferry probeert hier vooral een stemming neer te zetten van gemijmer over verloren liefdes. Maar de muzikale setting is toch net iets anders. Het 'otherworldly' keyboardwerk is al genoemd, maar je kunt ook horen dat Ferry's stem ook een geluidstechnische behandeling heeft ondergaan (meer echo) die bijdraagt aan de ietwat vervreemdende sfeer. Al die uiteenlopende covers zet hij echter wel naar zijn hand en als je niet beter wist, zou het lekker wegluisteren als een consistent album met een eenduidige sfeer. Al kabbelt het wel iets teveel voort zonder echte uitschieters.

Dit album leverde hem in de UK alsnog drie hits op: I put a spell on you (niet van CCR, maar oorspronkelijk van Screamin' Jay Hawkins), Will you still love me tomorrow en Girl of my best friend. Het album zelf reikte tot de tweede plaats van de Britse album-charts en was daarmee aanmerkelijk succesvoller dan bij ons of elders in de wereld.

Mijn sterretjes gaan naar 'Spell' en het licht reggae-achtige titelnummer, dat ik zeer geslaagd vind. Een nummer van de mij verder onbekende soulzanger J. Blackfoot, dat in '84 een bescheiden hit werd, maar klinkt alsof het in de jaren zeventig is opgenomen. Het nogal afwijkende origineel vind ik nog beter (ik kocht ooit het singletje, dat ik nog altijd heb), maar deze versie past prima in de setting van dit album.

Mooi geschreven Gaucho! Ik heb de CD vandaag opnieuw opgezet en vindt het toch wel erg fraai gemaakt allemaal, de greep uit de covers trommel is naar mijn mening goed gelukt. Muzikaal en productioneel allemaal top, Ferry is ook goed bij stem. De hele sfeer op dit album is lekker jezelf in onder te dompelen op een late avond met een wijntje of in de luisterstoel op een druilerige zondag. Heb de score verhoogd naar 4 sterren.

Er zit vijf jaar tussen het vorige Album: Bete Noir van Ferry (met voornamelijk eigen werk) en Taxi.
Ferry was al een tijd bezig met Mamouna maar zat volgens eigen zeggen volledig "vast".
Aangezien de platenmaatschappij toch ook andere belangen heeft dan enkel creatieve output werd besloten de tijd tot de release van Mamouna te overbruggen met een coveralbum.

Dit heeft Ferry duidelijk weer de goede weg op geholpen, want Mamouna kwam niet veel later alsnog uit.
Ook werd gemeld dat Ferry met plezier aan Taxi heeft gewerkt, nou zijn covers bij hem altijd in goede handen is al eerder gebleken.

De keuze van de nummers is heel divers, toch weet Ferry er volledig zijn eigen geëngageerde stempel op te drukken. De opener "I'll put a spell on you is" is vooral groot geworden in de rauwe -en voortreffelijke- versie van Creedence Clearwater Revival. Maar deze nieuwe versie van Ferry heeft mij zeer aangenaam verrast. Luister er vooral een keer naar met een goede koptelefoon op (en ga dan vooral het hele album door en je hoort veel meer diversiteit).

Maar er staat nog veel meer moois op dit album. Al de covers hebben het onmiskenbare stempel gekregen waarvan Ferry ook zijn eigen nummers voorziet. Op die manier trekt hij deze songs ook zijn eigen oeuvre in.
Het album is weel een groeibriljant, pas na meerdere keren draaien vallen meer details op.

Taxi, de titeltrack is een fraaie jazzy ballad, waarvan de sfeer goed aansluit bij de prachtige hoesfoto.

Als "tussendoortje" voldoet dit album zeker aan de kwaliteitsnormen, een fijne late-evening of zondagochtend album....

En het laatste nummer: Because your mine, sluit qua muziek weer perfect aan bij de openingsgeluiden van de eerste track, I'll put a spell on you, zo is de cirkel mooi rond....
Subtiel gedaan....