Them Crooked Vultures - Them Crooked Vultures (2009)

En zo is het!

Dit is het album waarvan ik hoopte dat the Arctic Monkeys het zouden uitbrengen. Wat een geniale oh zo lekkere helemaal uit je pan van gaande ultieme rockmuziek is dit zeg! Een kruising tussen Led Zeppelin, the Arctic Monkeys & the White Stripes, zo zou ik deze geweldige rock willen beschrijven.
Je hoort het epische en soms het psychedelische van LZ, de direktheid en de sloomheid in de rockmuziek van AM en de overheerlijke chaos van WS.

De uitvoering is fantastisch. Wat een gitaar Josh, wat een zang. En dan de drums van David Grohl: om van te smullen. En die bassist heeft het duidelijk al eens eerder gedaan.
Er staan alleen maar goede tot fantastische tracks op dit album. Om er toch een paar uit te pikken die echt briljant te noemen zijn:
No One Loves Me, Neither Do I
Mind Eraser, No Chaser
Elephant
Bandoliers
Warsaw Or....

Kortom: een meesterwerk, 5,0*

Een kleine kanttekening: zou Josh Homme als producer van the Arctic Monkeys met Humbug hun een wat rustiger kant op hebben geduwd, zodat Them Crooked Vultures alle chaotische rockruimte zou hebben? Je zou het bijna gaan denken.

Je zou bijna gaan denken dat je aandelen in deze band hebt.

Je kunt wel horen dat het goede muzikanten zijn, maar dat maakt nog geen band.
Nu is het een beetje het nederlands elftal van de muziek.
Hele goeie spelers opstellen, maar niet scoren.
De leden van deze "supergroep" lijken elkaar overbodig te maken, waardoor het idd heel chaotisch wordt.
En dan zou je er nog eens 8 kunnen opstellen, maar daar wordt het volgens mij ook niet beter van.
De volgende keer zouden ze misschien wat meer aandacht moeten besteden aan de uitwerking. Nu klinkt het als een overvloed aan ideeen met een wisselvallige uitvoering.

Een gemiste kans......

Ik vind het juist een goed gelijk geheel. iedereen heeft een beetje van zichzelf erin kunnen stoppen, maar het allerbelangrijkste is natuurlijk dat ze een keiharde rockende plaat hebben gemaakt, en wat voor mij ook echt de beste rockplaat van dit jaar gaat worden. En dan maakt het helemaal niet uit wie de spelers zijn, als ze maar winnen

Echt wel een meesterwerk!

als je niet scoort, kun je ook niet winnen

Gelukkig heb je veel plezier met jezelf.

Overigens zijn er 13 mensen die dit album nu al 5,0* geven en 33 geven 4,5* van de 172 stemmers (dat is bijna 30%).
Ik gooi straks Them Crooked Vultures nog maar eens op de Sennheiser: genietennnn!

Hij komt langzaam bij me binnen.....

Het resultaat van een beetje van iedere muzikant samen in deze band is meer dan de som der delen: oftewel een keihard rockende plaat.

Misschien heb je dan een snellere adsl verbinding nodig?

Ik vind bijvoorbeeld Elephants, Dead End Friends en Gunman toch wel erg klinken alsof de heren zeer hecht op elkaar zijn ingespeeld.
Over Scumbag Blues nog maar te zwijgen, die ritmetandem van Jones en Bonh... ehh Grohl is walgelijk goed!

Dat zal het zijn....

Superkrachtige plaat van een stelletje goeie rockers. De hoge stem van Homme werkt supergoed met de trebble-sound van zijn gitaar. Vooral het tweede deel van No One Loves Me & Neither Do I is superkrachtig. Ook een heel grappig einde van het 2e nummer. Ik heb ze op pukkelpop als surpriseact gezien en ookal kende niemand de nummers nog, kon niemand stil blijven staan.

Ik hoop alleen dat het niet bij een ene plaat blijft en dat ze nog een keer door Nederland komen.

Ik ben blijkbaar in de minderheid hier maar ik vind Caligulove toch 1 van de uitschieters van de plaat.

Eens, de eerste die goed bij mij binnenkomt, nu de rest nog...
Het blijkt dat de 2e helft van de plaat mij beter kan bekoren dan de 1ste...

Niet zo vet en overweldigend als Kyuss, niet zo verfrissend als Queens of the Stone Age maar toch best wel lekker...soms. Had hier toch eigenlijk wel iets meer van verwacht.

Helemaal mee eens. Toch 4 sterren van mij vanwege enkele zeer lekker wegluisterbare nummers.

Fastfood plaatje! ff een maandje in de mp3 speler en weg ermee. favorieten: bandoliers(is dat Lanegan?), reptiles en spinning in daffodils. maw de buitenbeentjes voor de rest al eerder gehoord met Qotsa

Ik dacht na het begin ook even dat Bandoliers gezongen werd door Mark Lanegan. Echter, naar mate het nummer vordert hoor je wel dat het toch Homme is (de hoge uithalen), die gewoon erg laag a la Lanegan zingt.

Het had wel het perfecte nummer geweest voor Lanegan.

Berichten over stemgedrag verwijderd.

Wat mij betreft hoog in de top 100 van de jaren 0. Sowieso het beste rockalbum van 2009. Favorieten na 4 keer draaien: No one loves me, dead end friends, Scumbag blues, Bandoliers en spinning in daffodils. Maar eigenlijk staan er geen zwakke nummers op. Homme fantastisch als altijd, onverwoestbaar drumwerk van Dave grohl, en John Paul Jones zorgt voor de expirimentele invloeden.
Eigenlijk is het recept 2 delen QUOTSA, een deel Foo fighters en een deel Led Zeppelin (maar dan de meer expirimentele kant ) , overgoten met een Cream-sausje. En dat smaakt naar meer !

Aanvankelijk dacht ik dat het een groeiplaatje was, maar dat viel nog vies tegen. Ondanks een aantal zeer aardige nummers toch wel een gemiste kans.

Ik vind Interlude with Ludes echt een topper

Ik wil niet over komen als 'ik vind het stoer als je blowt' persoon maar deze cd is echt aan te raden als je een jointje gerookt hebt.
Vooral Interlude with Ludes en Warsaw Or the First Breath You Take After You Give Up achter elkaar is een trip opzich, ik werd helemaal opgezogen door de sound.

Toch een paar minder nummers, met name de wat hardere vind ik wat minder, maar die lome en trippende sound doet het helemaal niet onaardig bij mij.

3,5*, maar heb de cd nog maar 2 dagen in bezit dus dat kan zeer goed verhogen.

Wat is Gunman toch retestrak zeg XD

Wat mij betreft vormen de laatste 4 nummers het absolute hoogtepunt van deze plaat. Die riff van Gunman en Caligulove zijn gewoon bijzonder strak!

Ik vind het jammer dat deze plaat te lang is, er staan nu echt nummers tussen die me weinig boeien zoals No on Loves Me, en Interlude with Interludes.

Lekkere rockplaat. Het is allemaal misschien niet zo hit gevoelig, maar ik vind het echt super!

Dead End Friends en New Fang zijn echt goed!

Is dat iets wat me de iPod generatie is gekomen?
En dan bedoel ik de opmerking (ik wil het woord klagen niet gebruiken) dat een plaat te lang duurt.
Een band zou 50% korting wegens creatieve armoede moeten geven op de verkoopprijs van hun CD als deze korter is dan 40 minuten.
Een slechte of matige plaat van meer dan een uur wordt naar mijn mening echt niet beter als deze 20 minuten korter is.

Pertinent niet mee eens. 40 minuten is een ideale lengte voor een CD/LP/usbstick/whatever. Weinig artiesten is het gegeven langer dan 40 minuten te kunnen boeien, zowel vroeger als nu. Deze plaat is daar weer eens een goed voorbeeld van, erg weinig memorabele nummers. Ik zou deze ook hoger gewaardeerd hebben als een stuk of 4 van de minste nummers waren geschrapt.
Als een cd met 8 nummers in 30 minuten helemaal perfect en af is (en daar heb ik wel wat voorbeelden van), voel ik me ook niet bekocht. Vind ik zo typisch kneuterig nederlands om als er 78 minuten op een geluidsdrager past, die dan ook te willen hebben.

De typische kruideniersmentaliteit van de gemiddelde Nederlander inderdaad. U gaat in musea zeker ook geld terugvragen als de schilderijen te klein zijn? En lange films zijn zeker per definitie beter (want waar voor je geld!) dan korte?

Het gaat hier om muziek, om kunst, om een creatieve uiting, de persoonlijke visie van de artiest en hoe hij e.e.a. (naar eigen inzicht!) uitvoert. Niet om hoe lang dat duurt.
Belachelijk als iemand daar een waardeoordeel aan koppelt.

(enfin, dit zal wel weer verwijderd worden door meneer de moderator, want 't is vast en zeker een te algemene opmerking en dus 'off topic' - zucht)