Lisa Lois - Smoke (2009)

Hmm, de winnaar van X-facktor. Ben benieuwd wat dit gaat op leveren.

Toch jammer dat Hallelujah er dan ook weer op moet, het had beter geweest als dat nummer gewoon apart stond van haar 'echte stijl'.

Zal er deze keer dan toch eindelijk is een artiest komen uit de, veelal miskleunen, machine die talentenshow TV heet?
'Unlike' de vorige kandidaten ben ik deze keer wel benieuwd hoe deze klinkt.

Ja, inderdaad. De singles van de talentenjacht winnaars hebben een constante matigheid. En als de cd zo goed is als de eerste single, dan valt dit verplichte nummertje erg uit de toon. Gelukkig staat hij als laatst, dan kan ik hem dan snel uitzetten. Want 1 ding is zeker, deze ligt met de releasedatum op mijn mat!

Het album was al op youtube te beluisteren. Ik moet zeggen dat ik het ook jammer vindt dat Hallelujah er op staat. Over de rest van het album ben ik zeer te spreken. Lekkere nummers, geen overproducties en lekker soul-achtig. Ik denk dat dit de eerste zangeres is die zich duidelijk onderscheidt van de rest van de meuk die haar voor zijn gegaan. Misschien is dit wel iemand die onze Anouk over een paar jaar van haar troon zal stoten. Deze ga ik zeker bestellen!

Toch weer jammer dat orginaliteit ver te zoeken is. Volgens mij zijn bijna alle nummers covers.

Volgens mij staan er maar twee covers op
Hallelujah en Sophia

"Promises Promises" is ook een cover. Ik vraag me af hoeveel orginele nummers op deze cd staan.

Vanmorgen No Good For Me beluisterd op YouTube. Ik vind het erg volwassen klinken en totaal niet Talentshow-achtig. Eindelijk eentje die haar eigen weg gaat. Ik ben best wel benieuwd naar de rest van het album. Een klein beetje jammer dat er 3 covers opstaan, maar ik vond Hallelujah (de akoustische versie) toch best aardig.

Dat het geen album zou worden met spannende of scherpe randjes had ik ook niet verwacht en dat is het dus ook niet.
Maar wat moet aERo met Lisa Lois? Heel simpel: ik volgde het hele programma waar ze aan mee deed niet maar toen ik bezoek had van vrienden werd me de finale avond vriendelijk doch dringend gevraagd om de tv aan te zetten want ze wilden weten wie er zou gaan winnen. Groot was mijn verbazing dat de uiteindelijk tweede geworden dame niet geheel onbekend was maar het was toch Lisa die ik aardig vond zingen. Ze had mijn voorkeur, ook al had ik de hele reeks verder niet gezien, en er werd me aangeraden vooral op haar te letten.
Ze won. Hallelujah werd een hit en ik vond het zo slecht nog niet en dat terwijl ik een groot liefhebber ben van Jeff Buckley's versie en nog wat andere versies van andere artiesten (het origineel van Leonard Cohen zelf doet me minder).
En dan dit album waar ik gewoon uit nieuwsgierigheid naar ben gaan luisteren..... het is zoals gezegd niet spannend en geschikt voor de 'massa' wat niet echt erg is. Lisa zingt prima en doet me soms een beetje voorkomen als het minder hysterische zusje van Anastacia. Het probleem wat ik er mee heb is dat het na verloop van tijd een ietwat te grote brei begint te worden voor mij. Ik hoor dat er een prima zangeres bezig is maar verder is het allemaal zo kleurloos. Leuk als achtergrond, niet slecht gedaan, met de hoop op meer in de toekomst. Wie weet.....

Ik vind het een klein beetje tegenvallen. De keren dat ik Lisa heb horen zingen kreeg ik bijna elke keer kippenvel... maar dat bleef uit bij deze cd. Moet eerlijk zeggen dat ik nu pas 1 keer geluisterd heb. Maar dat was bij al haar vorige 'uitvoeringen' ook. Vind het vooral erg commercieel klinken. Volgens mij kan ze beter.

Dit album valt me toch nog erg mee. Ik had eigenlijk een standaard talentenjacht-winnares-album verwacht, maar er zit toch wel iets meer in dan haar voorgangers op plaat wisten te zetten. Het is vooral achtergrondmuziek en spannend wordt het nergens, maar het is ook niet vervelend om naar te luisteren. Van mij dus net geen voldoende, maar wel veel beter dan verwacht.

Ik heb een paar maanden geleden naar de Xfactor gekeken waar Lisa in mee deed. Na het eerste live-optreden was ik helemaal verliefd op haar stem en voorkomen. Eindelijk eens iemand die echt goed kon zingen. Nu ik haar cd heb gekocht ben ik helemaal verliefd op dit album. Lisa kan op deze cd laten horen wat zij in haar mars heeft, een superstem met haar eigen geluid. De cd is met erg veel gevoel gezongen, lekkere nummers en hoe vaker ik hem luister, hoe beter hij wordt! Eindelijk eens een winnares van de Xfactor/Idols die iets echt goeds afgeleverd heeft! Proficiat en ik hoop dat we nog veel van haar gaan horen! Inderdaad jammer van Hallelujah maar hij staat er als laatste op dus gauw weer naar het eerste nummer! Een ding begrijp ik niet zo goed: waarom is er geen goede videoclip bij "No good for me" gemaakt, anders had dit een hele grote hit kunnen worden, een gemiste kans vind ik....

Ik heb Lisa vanavond live gezien tijdens haar cdpresentatie en wil haar nog een punt extra geven, fantastisch! Echt niet normaal hoe zij live kan zingen....

Héérlijk album! Jammer dat er zo weinig nummers op staan! Mijn favorieten zijn No Good for Me, Promises Promises, Owe It All to You en I Know Who I Am. Erg goede nummers, heerlijke stem. De andere nummers zijn overigens ook helemaal prima.

Go Lisa!!!

In de vorm van "Sophia" en "Smoke" zijn er twee mooie uitschieters gecreeerd en ook "No Good for Me" en de akoestische versie van "Hallelujah" zijn prima te doen. Voor de rest van het album klinkt het niet verkeerd want de stem van Lisa is natuurlijk uitermate sterk maar het klinkt voor het meerendeel te glad en te keurig binnen de lijntjes. Nergens een échte knaller te vinden wat goed had gekund met haar vocale capaciteiten en alles vind ik te veel op safe gespeeld. Ook heb ik het gevoel dat Lisa zichzelf ook niet voor de volle 100% heeft gegeven en zeker voor een eerste CD is dat tegenvallend te noemen.. en jaa.. dan heb je nog de korte speeltijd. In een geval van "Back to Black" van Amy Winehouse is dat juist de kracht omdat alles zo constant is maar hier zorgt het ervoor dat de gecreeerde leegte in de tracks alleen maar gevuld wordt.

Een 2.5* voor "Smoke". Hopelijk weet Lisa met haar volgende album veel meer te overtuigen want ze kan het. Daar ben ik van de volle 100% van overtuigd.

Favorieten: "Hallelujah [Acoustic Version]", "Smoke" en "Sophia".

Ik vind dit dus echt een heerlijk album. Ok, Lisa had soms wel even de onveilige kant mogen opzoeken maar zo zijn het prima veilige liedjes. Het swingt af en toe en dan raakt ze me weer met haar fantastische stem. Vergeet niet dat dit slechts een debuutplaat is, dat belooft nog wat voor haar toekomst...

Trouwens, hebben jullie ook al gemerkt dat Ilse DeLange soms te horen is in haar stem? Lijkt er echt verdacht veel op. Ook dat is niet vervelend hoor...

ik vind het een erg goed album, niet van haar verwacht
als ik een liedje van haar hoor denk ik wie is dat, klinkt lekker!
owja dat is lisa lois.
ik hoop dat er nog veel meer komt.
komt er toch nog iets goeds van die talenten jachten

Prachtige cd van iemand met een prachtige stem. Ik hoop dat we hier meer van gaan horen in de toekomst! 4 sterren!

Moet eerlijk bekennen dat ik de nieuwe single Promises promises niet slecht vind. Maar dus weer een cover??? Dat is erg jammer. Van wie eigenlijk? Minder uitgekauwd dan Hallelujah maar toch. Verzin eens wat nieuws zou ik zeggen.

Verder kan ik me goed in de opmerking van Aerodynamic vinden dat ze wel het minder hysterische zusje van Anastacia lijkt en dat is een zegen.

Het is helemaal geen cover. Er is een musical die Promises, promises heet, maar die heeft hier niets mee te maken.

Lisa...die onnodige Lois neem ik er maar voor lief bij. Is het beste wat die veel met poeha omgeven talentenshows voort heeft bebracht. Maar wat daarna....Nikki's album was maar wat magertjes. Dit keer lijkt daar toch wat meer aandacht aan gegeven te zijn en veel meer gekeken naar...wat past bij Lisa. De hoes is al een positief begin. Mooi van kleur en kan zo bij die van Duffy.

De opener heeft een goed deja vu soul gevoel en zet de toon.
Little by Little brengt wat tempo en geeft de ruimte voor de uithalen waar ze zo om geliefd is. Een opgewekte niet storende lekker voor in de auto tussendoortje.
I know who i am, klinkt misschien wat te veel naar een amerikaans schoolvoorbeeld...vooral de titel kan zo op een album van Alicia Keys. Edoch niet slecht gedaan, maar het is net als met spekjes, lekker voor een keer, maar van teveel word je misselijk.

Promises Promises haakt goed in op de jaren zestig revival die vooral ook door Mark Ronson weer naar voren is gebracht. Lisa doet hier wat Amy en een Duffy al hebben gedaan. Goed geproduceerd en een frisse klank.
Met Sophia hoor ik wat meer 'avontuur' en ook een andere klank van Lisa; zachter, beheerster en hoger. Mooi nummer.
Move klinkt als Dove en van Dove is het maar een kleine stap naar Duffy. Goeie beat en een prima break. Bij Move aanbeland, is het een verademing om te horen, dat dit album redelijk in evenwicht is en niet alle kanten uitschiet, om maar te laten horen wat ze allemaal aankan. I.i.g vind ik dit beter aan te horen als Anastacia.

Het begin van Too much is Never Enough, krijg ik het bijkans warm van binnen, wat een mooie stem heeft ze toch...kijk zoiets zou met gemak een kanshebber zijn op een eurovisie songfestival. Al zou ze daar nooit aan mee moeten doen, in de staat van onbinding dat het nu is vervallen. In vergelijking tot het wat grote amerikaanse gebaar van I know who i am...komt dit oprechter over en makkelijker aan, met toch nog een ruw randje en een mooi refrein.
Is dat Angela Groothuizen die ik in het begin van Owe it All to You hoor...nee hoor. Wederom een pakkende beat, slaggitaartje en uptempo zang. Ook hier is duidelijk te merken, dat Lisa een goed team om zich heen had, die verstand hebben van het maken van een goed geproduceerd, gearrangeerd album, met de juiste muzikanten en zangeressen. Dat is haar mazzel, want dat is dan ook pas de 1ste keer na zo'n talentenshow. Krachtig nummer.

Dan ff een pas op de plaats...Watching You heeft m.i teveel van een I'm outta love effect, een brilletje erbij en het is echt Anastacia. De strijkers zijn nog wel leuk, maar voor mij is dit het minste nummer van Smoke. Ik vind haar hier dan ook niet meer als Lisa klinken, het is mij iets te geforceerd.
Dan Lisa goes Wende. Smoke springt er met gemak bovenuit. Dit komt vooral door de setting van dit nummer. It fits like a glove...mooi hoor en voor mij het mooiste liedje van dit toch wel verrassende album. Ik hoop dan ook dat Lisa ook het muzikale avontuur durft op te gaan zoeken.
Over Halleluja is al genoeg gezegt. Goed gedaan en destijds een slimme keuze om als finale nummer te brengen. Daarnaast heeft het Leonard Cohen ook weer naar een nieuw publiek gebracht.

Slimme marketing ook om alle liedjes via You Tube te laten horen. Het heeft i.i.g gewerkt bij mij, want dit is een album dat ik wel de moeite waard vind om in huis te halen en daarna mee te nemen in de auto. Goed gedaan Lisa, mijn complimenten.


Move, outta my way....Lisa Lois is here to stay.

Programma's als Idols en X-Factor brengen weinig goede zangers op, en het is vaak allemaal zo gladjes en gewoon slecht geproduceerd. Lisa Lois vind ik dan weer een uitzondering, die kan echt goed zingen. Jammer alleen van die Hallelujah-cover. Lijkt ook wel een trend tegenwoordig, ik kom ze vaak tegen. Die van Jeff Buckley wordt toch niet geëvenaard, gewoon van afblijven.

Heerlijk album! Hoop dat Jaap ook met zo'n sterk album gaat komen, zou mooi zijn, Eindelijk een keer wat kwaliteit uit die talentenshows

Ben er bang voor want daar waar ik Lisa's (en Maaike's) stem echt iets vind hebben kan ik er niks aan doen door te constateren dat hij toch wel een beetje 13-in-1-dozijn klinkt. En hij wil heel graag NL-talig en in dat domein excelleert hij juist niet.

Maar, dit album verrast me positief moet ik zeggen. Zit nu een flink aantal tracks via Youtube te luisteren (slimme marketing move) naast dat ik de singles al kende en zo'n song als Smoke is erg sterk.

Verrassend sterk album, met goed verzorgde songs, veel variatie en natuurlijk de krachtige stem van Lisa. Bevat geen miskleunen, maar ik moet me bij aansluiten bij de eerdere kritieken hierboven- Hallelujah hoeft van mij ook niet.

Wauw heerlijk album, en wat een stem

Ze heeft idd een erg mooie stem en als ik haar op tv zie dan blijf ik toch altijd even kijken. Ze heeft iets waardoor je blijft kijken vind ik
Meest recente single (Little by Little) is mijns inziens de beste single tot nu toe van haar album

Ongekend zo’n talent, mede door iemand als Lisa Lois blijf je toch kijken naar een programma als X-Factor. ‘Smoke’ is wat mij betreft het beste album dat ooit uit een X-Factor/Popstars/Idols show voort is gekomen; eindelijk is er ruimte gemaakt voor een andere sound dan ‘standaard’ pop!

De opener, ‘No good for me’ (medegeschreven door Pixie Lott) was de eerste single van het album, behoorlijk soulachtig met een prachtig arrangement. Lisa laat gelijk al horen wat ze in haar mars heeft en dat ze zeker niet zo’n standaard zangeresje is. ‘Little by little’ is de meest recente single en is misschien wel het beste nummer van het album; soul met funk voorzien van een pakkende melodielijn en tekst. De live uitvoering is overigens nog beter dan deze studioversie.

‘I know who I am’ vind ik erg fijne ballad dat zeker niet zou misstaan als single, het nummer doet me enigszins erg denken aan ‘Cry for me’, een nummer van Dennis. ‘Promises promises’ was de tweede single, tevens medegeschreven door Pixie Lott, een aardig nummer maar ik denk dat ‘ie toch wat minder toegankelijk dan de vorige twee, de coupletten vind ik erg fijn de refreinen wat minder, het klinkt zelfs wel iets als een Phil Spector nummer! ‘Sophia’ is anders dan de voorgaande nummers, Lisa zingt erg beheerst en rustig en dat zorgt voor een plezierige afwisseling. ‘Move’ is een nummer dat zo van ‘Back to black’ had kunnen komen, oftewel een nummer van hoogwaardige kwaliteit. ‘Too much is never enough’, wat een prachtige ballad en wat een stem! ‘Owe it all to you’ is erg funky, lijkt wel iets op ‘Little by little’, dus wederom een ontzettend sterk nummer. ‘Watching you’ is opzwepend, lijkt wel op iets dat van Anastacia’s eerste debuutplaat ‘Not that kind’ had kunnen komen, ook erg fijn. ‘Smoke’ is totaal anders dan al het voorgaande, bijna melancholiek zelfs, een heel geslaagd experiment en samen met ‘Little by little’ het beste nummer van het album. ‘Hallelujah’ sla ik over… die had er van mij nou net niet opgehoeven. De rest van het album is perfect!

Je ziet dat Lisa een geweldige soulvolle plaat heeft geleverd, Nikki heeft onlangs haar tweede rockalbum uitgebracht. Ik vind het super dat ze beide de hun creatieve kant mogen laten zien op hun albums. Die tijd van Jamai, Jim, Raffaëla, Sharon Kips etc. is hopelijk voorgoed voorbij. Geen standaard pop maar een ander genre dat aangepast is op de vocalen van de artiesten zelf.

Wat ik dan weer erg jammer vind: ik las laatst in een interview dat ze liever niet meer geassocieerd wil worden met X-Factor, dan denk ik ,,waarom’’? Het is immers wel de show die je een platencontract heeft bezorgd en waardoor je bekendheid hebt gekregen. Ze beweert dat ze na al die tijd erg down to earth is gebleven, maar Lisa, never forget where you’re coming from!

Soulartiesten zijn schaars in Nederland, dus ik hoop dat ze nog veel van dit soort albums mag gaan maken.

Helemaal mee eens!!!

Ik beluister deze plaat de laatste tijd weer erg vaak, en wat blijft dit toch ook een ontzettend goed album. Commerciele soul en pop kan fantastisch klinken, en dat blijkt vooral uit dit album. Ieder nummer klinkt na bijna twee jaar nog steeds ontzettend mooi, al blijf ik erbij dat de akoestische versie van Hallelujah geschrapt had mogen worden. Ik kijk erg uit naar haar tweede album. Ze gaat voor die plaat nummers schrijven met Betty Wright (!). Voor degene die haar niet kennen: Betty Wright ontdekte Joss Stone. Ze produceerde haar eerste twee albums, en schreef aan veel nummers die hits werden mee, zoals bijvoorbeeld You had me en Right to be wrong. Betty Wright is zelf trouwens (ook) een best bekende zangeres in de soul scene. Ook al moet het album nog gemaakt worden, ik kan nu al niet wachten.