menu

Aerosmith - Get a Grip (1993)

mijn stem
3,28 (330)
330 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Geffen

  1. Intro (0:23)
  2. Eat the Rich (4:09)
  3. Get a Grip (3:58)
  4. Fever (4:15)
  5. Livin' on the Edge (6:20)
  6. Flesh (5:56)
  7. Walk on Down (3:37)
  8. Shut Up and Dance (4:55)
  9. Cryin' (5:08)
  10. Gotta Love It (5:58)
  11. Crazy (5:16)
  12. Line Up (4:02)
  13. Can't Stop Messin' * (3:31)
  14. Amazing (5:56)
  15. Boogie Man (2:16)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 1:02:09 (1:05:40)
zoeken in:
avatar van herman
1,5
DargorDT schreef:
Aerosmith is een beetje de Nickelback van de hardrock. Het is hip de band af te zeiken Niet dat het per se hier gebeurt, maar toch. Typisch is het gemak waarmee mensen met een 1 of 1,5 strooien. Dat zie je bij genoeg andere bands veel minder. Ik snap dat soort mensen ook niet. Maar dat is een discussie die hier niet echt thuishoort. (En het valt natuurlijk mee, maar een 1 voor Get A Grip??)

Dit was een van mijn eerste cd's, heb er op een paar nummers na nooit heel veel aan gevonden. Er zijn wel meer cd's uit die tijd die heel laag scoren bij mij, bv. van Bon Jovi en Crash Test Dummies. Voor mij is dit gewoon een van de mindere cds uit mijn collectie, staat ook niet tussen de rest, maar zit ergens in een doos in de slaapkamer. Als ik hem nog niet naar de kringloop heb gebracht. Klinkt hard, maar ik vind er echt niets meer aan. Voor mij was het jeugdsentiment en is jeugdsentiment wat ik liever terughoor.

avatar van DargorDT
4,0
herman schreef:

Dit was een van mijn eerste cd's, heb er op een paar nummers na nooit heel veel aan gevonden. Er zijn wel meer cd's uit die tijd die heel laag scoren bij mij, bv. van Bon Jovi en Crash Test Dummies. Voor mij is dit gewoon een van de mindere cds uit mijn collectie, staat ook niet tussen de rest, maar zit ergens in een doos in de slaapkamer. Als ik hem nog niet naar de kringloop heb gebracht. Klinkt hard, maar ik vind er echt niets meer aan. Voor mij was het jeugdsentiment en is jeugdsentiment wat ik liever terughoor.


Ah ja, Crash Test Dummies (mmm mmm mmm mmm of zo...)

Get a Grip was de eerste cd van Aerosmith die ik kocht in de week van release. Ik herinner me de spanning bij de FRS bij mij in Vlaardingen. Ik had 'm! De enorme boer werkte op mijn lachspieren (ik doel hiermee niet op de verkoopmedewerker van de FRS), ik vond de clips van Crying en Crazy ontzettend gaaf (wie niet in die tijd) en zette het album vlug op een cassettebandje. Zo werd Get a Grip in 1993 een van mijn favoriete cd's. Ik kende van hun vroegere periode alleen nog maar Dream On en Walk This Way, en had vóór Get a Grip alleen Pump gehoord.

Het verklaart wel wat denk ik. Je noemt jeugdsentiment, dat voel ik ook. Ik heb ook keurig alle albums van Aerosmith op mijn hd geparkeerd staan (heb zeven albums origineel) en zo blijft Get a Grip een lekkere cd. Ik draai hem overigens maar een paar keer per jaar helemaal, maar dat zegt meer iets over de grootte van mijn muziekcollectie dan over GaG.

avatar van DargorDT
4,0
Tribal Gathering schreef:
Ik zet toch ook liever Pump op als deze. Het klinkt allemaal wat te glad opgenomen en Crazy en Cryin' kan ik echt niet meer horen. Sowieso de meeste ballads van Aerosmith met als misselijkmakende dieptepunt I Don't Want to Miss a Thing. Aerosmith is gewoon op zijn lekkerst als ze lekker rocken of een beetje bluesy klinken.

Naast Pump zijn ook albums als Toys in the Attic en Rocks een aanrader.


I Don't Want To Miss a Thing is zo glad als een paling die net uit een emmer met zonnebloemolie is gevist. Zelfs ík vind het klef. Amazing heeft voor mij de beste kwaliteit van het trooitje 'ballads' op GaG, het is ook meer een echte ballad dan die andere twee. Prachtig is de orkestrale versie van Amazing.

avatar van gigage
4,0
I don't want to miss a beer bij een Aeroconcert. Als ze dit nummer dan spelen neem ik even een afwater momentje

avatar van herman
1,5
Het nummer is ook oorspronkelijk geschreven voor Celine Dion, dat verklaart wel het e.e.a.

avatar van Kronos
3,0
I know it's only rock and roll but I like it.

avatar van Von Helsing
4,0
Diana Warren heeft ook vijf liedjes geschreven voor Rene Froger, dus dan weet je wel in welke hoek je het moet zoeken. Hoewel schrijvers als Diana Warren en Desmond Child tot de meest succesvolle componisten behoren van de laatste 30 jaar. Alleen van Desmond Child zijn er al 300 miljoen exemplaren van zijn (mede)geschreven songs verkocht.

Ozric Spacefolk
Hallo he. Diane Warren schreef ook voor Heart. Ze is een top-componist. Desmond Child ook en Jim Vallance ook trouwens.

avatar van gigage
4,0
Alleen zie ik rene froger nog niet snel als headliner op het Franse Hellfest 2014 (och wat flauw)

avatar van vielip
4,0
Zou mooi zijn als ze 'm boeken! Zijn we gelijk van die gast af

avatar van MDRAIJER
3,5
Vandaag gekocht voor nog minder dan €4,-.
Voor mij is dit album zo als ik ze ken. (Ik kende dan maar 4 nummer voor dat ik aan dit album begon, waarvan er 2 hier op staan)
Lekker albumpie maar ik kan het niet echt geweldig noemen helaas.
Ik denk dat ik hem ook niet gigantisch vaak ga luisteren maar toch leuk om te hebben.
3,5*.

avatar van milesdavisjr
3,0
Destijds direct aangeschaft en grijs gedraaid. Je was jong, de top 40 en MTV waren nog een beetje leidend. Nu kan ik niet meer van deze schijf genieten. De ballads vind ik middelmatig en de uptempo nummers duren wat mij betreft allemaal 2 minuten te lang. Als je daarnaast het oudere werk van Aerosmith doorneemt (Rocks, Toys in the Attic) dan steekt het materiaal van na de jaren 80 er maar schril tegen af. Walk on Down, Get a Grip, Gotta Love It en het stemmige Boogie Man zijn voor mij nog de prijsnummers.

avatar van teus
2,5
milesdavisjr schreef:
Destijds direct aangeschaft en grijs gedraaid. Je was jong, de top 40 en MTV waren nog een beetje leidend. Nu kan ik niet meer van deze schijf genieten. De ballads vind ik middelmatig en de uptempo nummers duren wat mij betreft allemaal 2 minuten te lang. Als je daarnaast het oudere werk van Aerosmith doorneemt (Rocks, Toys in the Attic) dan steekt het materiaal van na de jaren 80 er maar schril tegen af. Walk on Down, Get a Grip, Gotta Love It en het stemmige Boogie Man zijn voor mij nog de prijsnummers.

Kan me aardig vinden in jou bericht,....
Aerosmith is ook in eigen contreien een veel grotere band dan hier,en als je hier op Mume naar het algemeen gemiddelde kijk ,dan is de waardering ook hier niet super
Wat mij betreft na pakweg '76 boeit het me ,op een enkel album na ook niet echt meer
Ook deze kan me niet bekoren, e.a ligt natuurlijk ook aan je muzikale voorkeur
Allermooiste Aerosmith song ooit ...Dream On van Make It ('73) maar dat was in mijn beleving een andere betere Aerosmith dan op Get A Grip

avatar van milesdavisjr
3,0
Dream On is inderdaad een weergaloos nummer. Aerosmith had in haar thuisland een grote fanschare. Naar mijn bescheiden mening omarmt (of omarmde) het Amerikaanse publiek die jaren 90 tranentrekkers van Aerosmith ook met gretigheid. Het 'Europese' publiek staat daar wellicht wat kritischer tegenover. Ik in ieder geval, voor Cryin of Amazing zet ik de radio op een andere zender. Voor Train Kept a Rollin' mag je mij echter wakker maken!

avatar van gigage
4,0
Het "Europese"publiek staat daar wellicht wat minder kritisch tegenover dan je denkt. In Europa was Crying een grotere hit dan in de VS. Deze Get a Grip heeft meer dan een jaar in de NL charts gestaan, dus aan succes geen gebrek. De laatste jaren nog headlinede de band in Europa op grote festivals zoals een Hellfest , Donnington en Graspop.
Maar ze doen nog één afscheids rondje en dan is het klaar.

avatar van iggy
1,5
Ik ga er in ieder geval geen traan om laten. De Smith mannen zijn rijk en geweldig famous geworden. En dat is hun gegund. Maar deze band is wat mij betreft vreselijk overated. Zelfs hun Jaren 70 spul (wat mij betreft hun beste periode) is zeer beperkt en vooral weinig orgineel.

avatar van gigage
4,0
Naast Rich and Famous waren ze ooit stoned & berooid maar zijn ze ondertussen vooral oud & fragiel. Ik wens ze geen afscheid zoals de Rolling Stones waar je heen gaat als of naar een museum, maar ja zolang de fans betalen.
Maar goed, als je niet kan genieten van de gitaartandem Hamilton/Perry dan houdt het op. Daar ga ik niemand van overtuigen en dat is ieders goed recht. Ook op deze Get a Grip staan daar mooie voorbeelden van op maar dan zul je de inmiddels wat oudbollige refreintjes voor lief moeten nemen.

Edit: Ondertussen heb ik het Woodstock 94 concert maar opgezet op YT, dus thx voor de updates

avatar van milesdavisjr
3,0
Crying was hier inderdaad een dikke hit. Het album kreeg ik destijds nog bij zo'n aanbieding bij de ECI.
De up tempo nummers kan ik nog wel hebben maar op een aantal punten komt de creatieve armoede toch echt wel om de hoek kijken. Eat the Rich, Fever, Flesh en Line up kan ik echt niet anders zien als 'vullers'. Tel de ballads daarbij op en er blijft niet zoveel over. De productie is echter top en Tyler zingt uitstekend.

avatar van vielip
4,0
Eat the rich een vuller?? Zal wel aan mij liggen....

avatar van Kronos
3,0
Ik denk niet dat het aan jou ligt. Het eerste nummer, uitgebracht als single en met bijhorende officiële video, op een album van meer dan een uur, lijkt me daar niet geplaatst als vullertje.

avatar van milesdavisjr
3,0
Het nummer doet mij in ieder geval niet zoveel. Ieder zijn smaak. Het ritme zit er lekker in. Desalniettemin moet er zo snel mogelijk toegewerkt worden naar een toch wel erg simpel refrein. De bandleden hadden elkaar wat mij betreft destijds wat meer mogen uitdagen.

avatar van Kronos
3,0
milesdavisjr schreef:
Desalniettemin moet er zo snel mogelijk toegewerkt worden naar een toch wel erg simpel refrein.

Het is Aerosmith, geen Opeth.

avatar van milesdavisjr
3,0
Daar heb je een punt. What you see is what you get.

avatar van deric raven
4,0
Aerosmith vond ik altijd een wat over het paard getild bandje met een frontman die dacht dat hij Mick Jagger was; hij staat toch echt wel ver in de schaduw van hem.
Live wel prima, ik zag ze op het Mega Music Rock Experience, ze waren daar de hoofd act, maar ik kwam er vooral voor Therapy?
Ik was dan ook verrast dat ik Dream On hoorde, dit kende ik van The Mission, maar wist niet dat het eigenlijk een Aerosmith nummer was.
Er werd veel gespeeld van Get A Grip; achteraf gezien zou dit ook hun bekendste album zijn, gevolgd door voorganger Pump.
Iedereen kent wel de clips Crazy, Crying en Amazing met dochter Liv Tyler en Alicia Silverstone.
Als dochterlief later naam maakt als filmster, scoren ze een monsterhit met het Bryan Adams achtige I Don't Want to Miss a Thing van Armageddon.
Get A Grip opent met een vette knipoog naar Walk This Way, waar Steve Tyler zelfs bijna klinkt als James Brown.
De drums klinken misschien net te schel, vergelijkbaar met die op het tweede album Time’s Up van Living Colour met aardig wat Prince invloeden.
Slechte productie?
Ach, het hoorde gewoon bij die tijd.
Het album klinkt stevig, en zelfs zonder de beroemde video’s zou deze het nog prima redden, want de nummers zijn op zich sterk genoeg.
Toch is Get A Grip mij net teveel gericht op het grote publiek; echte diepgang ontbreekt wel, maar als dan die mondharmonica binnen valt in Fever, wordt ik toch wel even helemaal gelukkig.
Misschien net als grote voorbeeld The Stones nog een prima blues cover album maken?

avatar van nlkink
3,5
deric raven schreef:

Misschien net als grote voorbeeld The Stones nog een prima blues cover album maken?


Hebben ze gedaan. In 2004 al. Honkin' On Bobo.

avatar van deric raven
4,0
Is die de moeite waard?

avatar van vielip
4,0
Vind ik wel ja!

avatar van nlkink
3,5
Vind ik ook. Misschien hebben de mannen van Aerosmith deze keer het voorbeeld gegeven .
De vergelijking die bij Aerosmith wel eens met Jagger en consorten begrijp ik wel enigszins. Tyler en Perry hebben qua uiterlijk en attitude wel iets van een Jagger en Richards. Stylistisch gezien vind ik ze qua sound iets dichter aanschurken tegen The Yardbirds.
Een inmiddels overleden vriend had een bootleg CD met opnames van Aerosmith voor MTV Unplugged. Voor zover ik kan nagaan zijn die opnames nooit officieel uitgebracht. Die opnames lieten mij voor het eerst horen hoezeer de sound op de blues is geinspireerd. Tyler speelt op die opnames ook vaak de bluesharp, en dat doet hij goed. Hun versie van Train Kept A' Rolling is schitterend op deze bootleg. Als je die voor een leuke prijs tegenkomt op een platen en CD-beurs, meteen aanschaffen. Heb je twee blues CD's van deze band!

avatar van Germ
2,5
Na lange tijd weer eens beluisterd. Waar opvolger Nine Lives mij positief verraste vind ik deze bij herbeluistering flink tegenvallen. De ballads zijn natuurlijk overbekend en staan nog steeds als een huis maar het zijn de rockers hier die ik nogal flauw vind.

Een mindere Aerosmith worp.

3,0
Germ schreef:
Na lange tijd weer eens beluisterd. Waar opvolger Nine Lives mij positief verraste vind ik deze bij herbeluistering flink tegenvallen. De ballads zijn natuurlijk overbekend en staan nog steeds als een huis maar het zijn de rockers hier die ik nogal flauw vind.

Een mindere Aerosmith worp.


Ik ben het er mee eens. De rockers Get A Grip, Fever, Flesh, Walk On Down, Shut Up & Dance, Gotta Love it en Line Up hebben allemaal de tand des tijds niet overleefd.

Daar staan echt méga sterke singles tegenover. Cryin' ben ik aan het herontdekken want het is écht een sterke track. Livin' On The Edge heeft ook kwaliteit en Eat The Rich is bad ass. Amazing is ook knap geschreven met mooie akkoord progressies en vocaal gezien een juweel. Maar dat zijn dus allemaal singles. Kort gezegd; je kan net zo goed Big Ones kopen dan krijg je er nog een aantal andere sterke singles bij ipv de bovenstaande verjaarde rockers.

avatar van vielip
4,0
Thijs78 schreef:

Ik ben het er mee eens. De rockers Get A Grip, Fever, Flesh, Walk On Down, Shut Up & Dance, Gotta Love it en Line Up hebben allemaal de tand des tijds niet overleefd.



Zitten anders een paar geweldige nummers tussen die ik niet zou willen missen op het album!

avatar van Edwynn
2,0
Ik zou juist denken dat zo'n jankballade als Amazing of het bloedirritante Livin On The Edge ondertussen verjaard zouden moeten zijn. Typisch jaren 90 mainstreamgewauwel. Veilig en zonder enig rauw randje. Keep The Faith van Bon Jovi was nog harder (en gaver).


Maar ja, stoor je niet aan mij. Ik heb nooit enig gevoel voor modetrends gehad. Derhalve zou ik niet weten wanneer iets de tand des tijds zou hebben doorstaan of niet. Je digt het of niet. Aerosmith vond ik echt een modegrilletje. Ondanks hun lange staat van dienst was het juist deze millionseller die op het juiste moment kwam en dus 'all over the place' was. Geen ontkomen aan. Die kapotgeorkestreerde kutclipjes incluis. Helaas.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:51 uur

geplaatst: vandaag om 16:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.