Eagles - Eagles (1972)

Op opvolger Desperado heeft de band zeker stappen gemaakt.
Maar dit is zeker een verdienstelijk debuut.
Het luistert lekker weg en de zangpartijen zijn al onderscheidend.
En Bernie Leadon ( bless him) stuwt het muzikale naar een hoger nivo.

Eagles 1972....Chug All Night .....Take It Easy......Peaceful Easy Feeling
Fantastische Leadzang van Glenn Frey

R.I.P.

Toevallig vorige week voor een leuk prijsje op CD gekocht. Netjes debuut wat mij betreft met een uitstekende start met de eerste 3 nummers en dan 3 nummers die rustiger zijn waarvan ik Most Of Us Sad de beste vind, een ballad, al wel wat zoet. Het 'niveau' en de spanning wordt weer wat beter met Take The Devil en met nog 1 behoorlijke en één echt goed nummer (Peaceful Easy Feeling)nummers komt het album voor mij op ruim voldoende met een afsluitende rocker.

Dit album is na Hotel Clifornia toch mijn favoriete van de Eagles. Over het algemeen vond ik het werk van de Eagles enigszins wisselvallig, hoewel het muzikaal een prima bands was. Het komt ook een beetje doordat ik minder val voor de wat te zoete/tammere nummers.

Bij mij ook zoiets,...ik bedoel het wisselt nogal es tss dit debuut en Hotel California
Je kunt ze niet met elkaar vergelijken, maar mijn 2 favoriete Eagles albums zijn het zeker!
Vind dit totaal gehoord een heerlijk album,allemaal mooie pure songs en wat mij betreft nog steeds de allermooiste ....Witchy Woman....

Ja, gaaf nummer waarin ik de solo ook stevig/lekker neergezet vind.

Heel veel mooie nummers, heb het op vinyl, maar al jaren niet meer gehoord. Nu helaas een goede rede om er weer eens naar te luisteren via een stream. RIP Glenn Frey

Op sommige nummers klinken ze toch echt even goed als Crosby, Stills, Nash & Young (of is het andersom?)

Niet alle nummers zijn niet consequent sterk van begin tot einde maar wel zeer goed verteerbaar. Witchy Woman is favoriet, maar Peacful Easy Feelin' en Take it Easy zitten daar dicht achter. Eigenlijk vind ik alleen Nightingale en Early Bird iets minder.

Volgens mij het enige album waar Randy 3 leadvocals op heeft.

Halfje omhoog voor dit sterke debuut van mijn all time favorite band. Als je de plaat weer beluisterd is vooral het stemgeluid van Randy Meisner wat opvalt naast de nog wat bescheiden creatieve input van Don Henley en het geweldige gebruik van de banjo van Bernie Leadon. Witchy Woman vind ik de knaller van de plaat.

Hier klonken The Eagles nog echt als een countryrockband, natuurlijk vooral door het banjospel en de pedal steel van Bernie Leadon. Ik vind de banjo een leuk instrument als-ie met mate wordt toegepast. Dat gebeurt hier en het maakt een song als Early bird prima inpasbaar in de rest van het repertoire. En op Take it easy voegt dat banjospel echt iets toe aan deze uitvoering.

Leadon speelt hier sowieso een vooraanstaande rol naast het primaire songschrijversduo. Ook als componist, want hij schreef de highlight van het album, Witchy woman, samen met Don Henley.
Andere toppers zijn natuurlijk het met Jackson Browne geschreven Take it easy, de derde single Peaceful easy feeling en albumtracks als Train leaves here this morning en Most of us are sad. De enige tegenvaller vind ik de enige outright rocker van de plaat, Chug all night. Gek genoeg werd dat bij ons in Nederland nog op single uitgebracht. Zonder veel succes overigens.

Vergeet de pedal steel te vermelden, geeft de muziek ook wat extra's. Vind ook het nummer Take It Easy met de banjo uitvoering wat speciaals hebben. Gewoon een frisse debuutplaat!

Draaide pas Poco's Pickin' Up The Pieces en liep me af te vragen wat er gebeurt zou zijn met die band als Meisner niet kwaad weggelopen was. Zowel zijn basspel als zijn zang zijn een stuk karakteristieker dan wat van Timmy Schmitt aan de tafel bracht.

Om het harde en ruwe geluid van 'Machine Head' een beetje te verzachten heb ik maar gekozen voor de Eagles om ook eens in de marathon te gooien. Zeker na de aankondigingen van hun aankomende concerten (waar ik niet naar toe ga) en het overlijden van Frey (wat ook alweer twee jaar geleden is) hebben mijn aandacht getrokken en natuurlijk het bekende nummer 'Hotel California' is niet ééntje waar je langs kan komen in de rock genre. Het leek me eens leuk wat meer van de band te horen en dan is dit debuut album een perfect begin.

Ik kreeg een beetje het gevoel dat we kennis gingen maken met de bandleden, aangezien de liedjes gewisseld worden met zanger staat er wel degelijk iets voor ons klaar. Maar dan kan ik toch zeggen dat ik het meest onder de indruk was van Frey en ook Meisner er aardig uit sprong, heerlijke nummers hebben deze twee in gezongen. 'Earlybird' is een prima nummer met een fijne solo, alleen dat vogelgeluid was aardig irritant! Voor mij waren de toppers 'Witchy Woman' en 'Take The Devil' waar ik toch best van onder de indruk was, en weten wederom ook de Eagles met een een debuut albums met de deur in huis te vallen.

Het country geluid en genre leunt in het algemeen op het Banjo geluid die hier en daar op kwam maar qua zang kon ik dat er niet altijd even goed uit halen. Voor de rest hebben de heren Frey, Meisner, Henley en Leadon er een prachtig werkje van gemaakt, met een heerlijke combinatie in de zang die eigenlijk een constante vernieuwing bracht en geen eentonigheid. Leuk, ik heb zin in de rest!

Deze plaat, ooit tweede hands gekocht rond 1990, weer eens uit de kast getrokken. De muziek is zo ontzettende prettig om naar te luisteren. Het zelfvertrouwen van een nieuwe band straalt er aan alle kanten vanaf. Deze mannen lijken precies geweten te hebben wat ze wilden. Country vermengt zich met het Californië van de jaren 70. Alle vier de bandleden leveren (delen van) goede songs aan, maar werken even zo goed samen met anderen, Jackson Browne voorop.

De twee openers zijn, ondanks dat ze het in Nederland niet verder dan tip brachten, inmiddels klassiekers. 'Take It Easy' is een intentieverklaring van wat deze band, in ieder geval aanvankelijk, wilde zijn. Pop, rock, country, het vloeit moeiteloos samen, net als de stemmen van de vier bandleden. 'Witchy Woman' is veel mysterieuzer, maar zo mogelijk nog mooier.

In alles wat volgt, diept Eagles de verschillende elementen waaruit hun muziek is opgebouwd dieper uit. Is Bernie Leadon in de lead dan is dat country, bij Glen Frey de rockkant. Ondanks dat het nog een aantal jaar duurde voordat de band een nummer produceerde dat de bovenste regionen van de Top 2000 zou gaan halen, is deze plaat zoveel interessanter dan 'Hotel California' als geheel. De single, ja, die staat boven alles, klaar. Op 'Eagles' staan echter ontzettend mooie nummers, die als geheel een prima plaat maken. Juist omdat de band hier een relaxtheid uitstraalt die het later kwijt zou raken.

De Eagles, een band waarvan ik geen enkel album kan uitzitten, dat is persoonlijk en heeft voor mij te maken met het feit dat geen enkele plaat voor mij over de hele linie goed scoort. Er zitten wat mij betreft altijd net te vaak zwakke broeders tussen die het geheel doen wegzakken. Ook Hotel California kan mij maar ten dele bekoren. Het debuut vind ik dan nog 1 van de leukere platen van de heren. Een aantal nummers springen er voor mij bovenuit; Witchy Woman, Take It Easy en Take the Devil. Het country element (met name ingegeven door Bernie Leadon) heeft echter in het begin nog de overhand, en laat ik dat nu net minder leuk vinden. Echter de samenzang, de harmonieën en melodieën zijn alom aanwezig en dat bleek het sterkste punt te zijn waar de heren mee gingen scoren.

Erg leuk album waarvan ik nog goed kan herinneren dat mijn moeder vaak Take it easy opzette in de auto. Dat is nu ook mijn favoriet van dit album. Anderen die ik erg goed kon waarderen zijn Most of us are sad, Take the devil, Early bird, Peaceful easy feeling en Tryin. De anderen vind ik iets minder maar alsnog fijn om naar te luisteren. Veel nummers hebben veel van elkaar weg maar ze zijn alsnog anders.

Ik vind het eerste album van The Eagles het beste dat ze gemaakt hebben. Er staan vooral rustige, melodieuze nummer op die plaat. Op Chug All Night en Tryin' wordt de gaspedaal stevig ingetrapt.

Halfje omhoog omdat het bij nader inzien een dijk van een album is.

Ik ben het volkomen met jou eens. Dit album verdient het!

Beter zou het niet worden met de Eagles na dit sterke debuutalbum.

Idd een sterk debuut van Eagles. Nummers als take it easy , witchy women en peacful easy feeling zouden uit groeien tot ware eagles klassiekerspas ze live bezocht, klonk fantastisch maar blijf het apart vinden ze zo zonder glenn te zien

Glenn was niet de enige Eagle die ontbrak. Mogen ze zich eigenlijk nog wel Eagles noemen ??

Klopt wat jij zegt heb daar soms ook wel eens moeite mee. Maar goed ze zijn niet de enige die dat hebben

Met de 'sixpack box' in huis, met alle reguliere albums uit de jaren ‘70 in een zwart doosje, ga ik er nog eens goed voor zitten en dompel me onder in dat heerlijke countryrock-geluid van de band zonder lidwoord: Eagles. Vanaf een paar elpees en de rest op cassettebandjes luisterde ik zo eind jaren zeventig naar deze oer amerikaanse band. Altijd had ik al meer met de Amerikaanse dan met de Engelse muziek. Moest ik kiezen tussen Beatles en Beach Boys, dan koos ik, soms tegen beter weten in, voor de laatste. Niet beter, maar warmer, emotioneler, rechtstreekser dan die aardige maar minder lekkere Merseysound. Meer uit het hart, minder in het hoofd.

Nu de sprong naar de geweldige vondst uit die jaren: Eagles: countryrock. Het genre was al ontwikkeld door Buffalo Springfield, The Byrds en The Flying Burrito Brothers. Wat de Eagles (ook ik kan het niet laten en gebruik het lidwoord) deden was de vertaling naar een nieuwe generatie, een album kopend publiek, met uitstekende eenvoudig klinkende songs. Niet overdadig met fiddle en steelguitar in de countryhoek gezet, maar wel met de kenmerkende harmoniezang. Een geweldige zanggroep. En op dit eerste album doen alle bandleden nog een duit in het zakje. Er heerste nog een soort democratie. Het was groepswerk. Het sterrendom was de centrale bandleden nog niet naar het hoofd gestegen.

Een puike plaat dus, dit debuut. Mag ik even helemaal los gaan bij Earlybird ? Geweldig!.