Eagles - Eagles (1972)

What shall we now get? Nog geen enkel bericht bij het debuutalbum van de Eagles?!?

Hopend op een lange rij reviews hierbij dan maar de aftrap: deze plaat is verdienstelijk, maar niet Eagles beste. Bij veel groepen en artiesten zie je dat ze oorverdovend debuteren en daarna langzaam wegzakken. Bij de Eagles is het juist andersom: na hun debuut zijn ze alleen maar gegroeid.

Redelijk album van the Eagles maar het beste moest nog komen.
Dit is echt een Counry-rock album en de invloed van Bernie Leadon is dus ook goed te merken .
Take it easy blijft voor mij toch een klassieker !
3,5*

Nog geen mainstream;hun enige album wat ik nu nog kan pruimen. Was ooit anders, but times they are a changing.

Wat een mooi album zeg.. mjin 2e album van Eagles, nu 3 keer geluisterd en ik zet hem nu op 4... mooiste nummers Witchy Woman, Nightingale en Peaceful Easy Feeling..

Een album wat vele mensen zouden moeten ontdekken als ze enigzins bekend durven noemen met de Eagles

Ik kan The Eagles zeker waarderen, frank (en ik durf me redelijk bekend te noemen met The Eagles). Dit lijkt me wel een aardig album, alhoewel ik niet denk dat dit album in de buurt komt van "Desperado" of "Hotel California". Dat zijn mijns inziens, en ik denk niet dat ik de enige ben die die mening is toegedaan, de 2 beste albums van de band. Daar waar "Hotel California" de grootste uitschieters heeft ("Hotel California", "The Last Resort" en "New Kid In Town"), vind ik "Desperado" iets constanter qua niveau. Beide albums zijn voor mij 4*-albums. Dit album moet ik nog ontdekken.

Ik heb Desperado nog niet geprobeerd, wel vind ik dat Hotel California niet echt een constant niveau heeft (dan doel ik vooral op de eerste helft waar New Kid in Town mij altijd tegenvalt na de titelsong te hebben gehoord.. het laatste gedeelte is wel altijd constant met het laatste nummer als absolute uitschieter...

Wat dit album betreft: ook deze vind ik wel erg constant als vind ik Witchy Woman (weliswaar positief) toch een erg ander nummer dan de overigen op deze plaat..of vind ik dat alleen?

HELEMAAL EN VOLLEDIG MEE EENS !! zelfde quotatie !
3.5 stars *** 1/2

Ik zie hierboven 'The Eagles' staan, maar ze heten gewoon 'Eagles'.
Hartstikke mooi debuut-album. 10 schitterende country-rock songs!

Die versie van 'Train leaves here this morning' van Dillard & Clark is ook onwijs goed. Eagles waren een waardige opvolger voor The Byrds.

Vandaag voor het eerste beluisterd en ik moet zeggen dat ik na de eerste 5 nummers dacht dat dit een zwak album zou worden.
Gelukkig hebben de laatste 5 tracks me daar toch van weerhouden.
Wat een verschil met het 1e deel, m.u.v. Take It Easy en Witchy Woman dan. De tracks 3, 4 en 5 zijn mijns inziens de zwakste van het tiental.
Daarentegen vielen Train Leaves Here This Morning, Take The Devil en Early Bird me in zeer postieve zin op.

Wat een lekkere nummers zijn dat.

Nog even een aantal keer beluisteren dit album.
Voorlopig 3*
Maar het zit dicht tegen de 3,5* aan.

De Eagles zijn zo'n band waar ik, in de breedte, eigenlijk niet echt wat aan vind maar waar ik toch een hele serie LPs van in de kast heb staan. Heel irritant !

Als ik ooit een CD moet samenstellen met nummers bedoeld om mensen zo snel mogelijk in slaap te krijgen, komen Peaceful Easy Feeling en Take It Easy ( met Tequila Sunrise van Desparado ) daar zeker op te staan. Toch is deze eersteling na al die jaren eigenlijk niet echt een verkeerde plaat en Witchy Woman blijft voor mij het hoogtepunt uit het totale 70s Eagles oeuvre........ Train Leaves Here This Morning is een prachtig nummer maar Bernie Leadon's zang kan het natuurlijk nooit winnen van Gene Clark's gouden strotje op de originele uitvoering van Dillard & Clark ......

De countryrock van the Eagles klinkt nu nog altijd verfrissend. Sterk en tijdloos debuut, maar het beste moet nog komen. The Eagles bewezen reeds dat ze pakkende songs konden brengen die gaaf worden gezongen.
"Take it easy" werd hun eerste hit en klassieker, de andere songs zijn eveneens prima luistervoer.

Mooi debuut van The Eagles, met het prachtige Take It Easy, Witchy Woman & Peaceful Easy Feeling.
Chug All Night & Tryin weerhouden me van een hogere beoordeling dan 4 sterren/punten.
Niettemin een plaat waar ik met veel genoegen regelmatig naar kan luisteren.

Het begin van The Eagles en het begin van een indrukwekkende
loopbaan.
Hier nog als 4 tal en heel countryrock gericht.
De wat gladde mainstram productie's op latere platen, is hier nog niet aan de orde.
Wel zijn de magnefieke zangpartijen samen al een lust voor het oor,en zijn de songs van dien aard, dat je hier duidelijk met een groep te maken heb die weet hoe je songs moet smeden.
De rol van Bernie leadon is hier nog groot. De man is een benadigd
gitarist en dat is duidelijk te horen ook.
Don Henley's rol als schrijver/vocalist is hier nog wat op de achtergrond(is alleen als leadzanger te horen op het mysterieuze Witchy Woman), Glenn Frey trekt nog duidelijk de kar in composorisch
opzicht.
Zijn Peacefull Easy Feeling is 1 van zijn sterkste troeven. Een prachtig stijltje van laconieke melodieuze country.Dit zelfde mag gelden voor Take It Easy, een vlotte Countryrocker, die Jackson Brown schreef, en ook te horen is in de coirtjes.
Maar ook het door Leadon geschreven Train Leaves Here This Morning is een Eaglesklassieker.
Toch zijn de wat obligate gekunstelde rockers als Tryin' en
Chug All Night, van een minder nivo.
Op de volgende plaat Desperado is het geheel wat evenwichtiger en
klinkt de groep duidelijk gerijpter.

Mmm vriend Bikkel,

Als je nou nog "mede geschreven door" had gezegd, maar nou moet ik wel reageren.............

Train Leaves Here This Morning werd geschreven door Gene Clark. Leadon deed een paar suggesties voor het nummer en kreeg als dank daarvoor een aandeel in de royalties. Leadon snapte daar eigenlijk niks van maar zei er ook geen nee tegen natuurlijk. Een en ander staat uitstekend beschreven in het boek Desperados, The Roots Of Country-Rock van John Einarson .........

Oei, was ik Train Leaves Here This Morning in mijn beoordeling vergeten!! eveneens een prachtnummer
Die hemelse harmonievocalen!!!
Inderdaad bikkel in composorisch opzicht was Henley zijn bijdrage in de beginperiode zeer bescheiden, pas later is dat tot volle wasdom gekomen.
En een hoger artistiek niveau dan The Last Resort zal Don waarschijnlijk ook niet meer halen, muziek & tekst van zeer grote kwaliteit.

Nuttige correctie. Bedankt hiervoor.

early bird is vet man. mooie tokkel.. Bernie leadons aandeel aan the eagles mag niet worden vergeten. Op die verzamelaars krijg je het idee dat de man nooit mee heeft gedaan. Dat is onterecht

Toen Leadon vertrok, werd het countrygehalte ook ineens een stuk minder.
Leadon was echt een virtioos op alles wat met snaren van doen had.
Joe Walsh kwam voor hem in de plaats. Ook een geweldenaar, maar toch veel meer een rockgitarist.

Mee eens, Bernie Leadon heeft niet de credits gekregen die hij verdiende!

Jammer daar hoor je weinig meer van . Die heeft toch ook verdienstelijke platen gemaakt

Behoorlijk country-rock debuut van de Eagles met prachtige harmonische zang. Favorieten van mij zijn hier toch Take it Easy en vooral Witchy Woman (met name het solostuk). Ik houd zelf wat meer van de rockkant van de Eagles; dat vind ik simpelweg mooier, niet beslist beter.

Altijd een goed album gevonden, dit debuut van The Eagles. Er staan een paar echte klassiekers op, zoals Take it easy, Witchy woman en voor mij persoonlijk ook Take the devil. Lange tijd alleen op cassette (samen met Over the border) gehad, maar zeer recent op vinyl gekocht. Ik heb nu alles van de band op vinyl, en ook sommige albums op CD.

Nog irritanter is alles op cd te hebben van de Eagles (behalve de laatste) en dan je afvragen wat je met de collectie aan moet.

Deze zal ik overigens niet zo snel wegdoen. Ik vind dit een echte Eagles plaat, hoe het zou moeten en kunnen klinken. Dat gaat ook nog op voor Desperado. Wat daarna nog komt van de Eagles kan op één cd-tje van een minuut of 50 worden ingebrand.

De toch wel specifieke instrumentatie (banjo) maar ook het toevoegen van bijvoorbeeld vogelgeluiden maken dat de sfeer van het Amerikaanse Westen, waar de Eagles toch over zingen, op deze cd haast tastbaar is.

Je kunt het toeschrijven aan de aanwezigheid van Bernie Leadon, ik vind toch ook de band als zodanig meer als collectief werkt dan dat dat er later aan toe ging. Maar deze cd is zonder meer aan te raden.

Aardig album van The Eagles, waarvan ik de bekendste hits tegelijk ook de sterkste troeven vind. Vooral Witchy Woman vind ik een top nummer.
Maar er zitten ook een aantal 'vullers' bij. Niet onaangenaam, maar ook niet bijster opvallend. Chug all night en Nightingale doen niet heel veel bij me. Most of us are Sad vind ik mooi gebracht. Met Take the Devil en Peaceful Easy Feeling komen er nog eens 2 sterke nummers voorbij. Early Bird had voor mij niet zo gehoeven en Tryin' is een prima rocker, met bekend overkomende rifjes en truukjes.
Dus een 3,5 vind ik zeker geen slecht gemiddelde voor dit album, met misschien nog een optie voor een halfje meer.

Vergeleken met z'n (mindere) opvolger 'Desperado' is 'Eagles', het debuut album van de gelijknamige groep, een over het geheel genomen zeer goed album. In beide albums komt de country-kant van de Eagles nadrukkelijk naar voren, maar in tegenstelling tot Desperado's misplaatste 'wild west'-thema 'is 'Eagles' vooral.. luchtig.

Luchtig is zeker de leadsingle van het album, Take It Easy, tot op vandaag een van de grootste Eagles-hits. Maar ook zie je in nummers als Witchy Woman en Take the Devil het 'grote kwaad' terug, een thema dat later (in bijv. Hotel California) nog vaker zou terugkeren. Samen met het typische Glenn Frey-nummer Peaceful Easy Feeling en het mooie, relaxte Most of Us Are Sad van Randy Meisner is 'Eagles' vooral een veelzijdig album, ondanks dat de typische rust van Eagles-muziek in elk nummer naar voren komt. Zeker als je liefhebber bent van de country-kant van Eagles is dit hét album.

Zoals Bruce het eloquent uitdrukte in; My best was never good enough: The Early Bird catches the fuckin' worm....wil ik ik deze die worm wel zijn...een halfje omhoog.

Sterk debuutalbum, aan de ballads moet ik nog een beetje wennen, maar Take it easy, Witchy Woman en Peaceful Easy feeling, die ik al kende maken het een makkelijke instapper.

Nog eens herbeluisterd, maar ik laat mijn 3,5* staan.

Ik heb een beetje dezelfde gevoelens over de Eagles als Droombolus, maar dit album kan ik redelijk goed pruimen. Country-rock lees ik hier, maar ik zou niet elk nummer hierop zo noemen.

Nog niet zo'n tamme, gladde cd als Hotel California met enkele sterke nummers: 'Take it Easy', 'Nightingale' en 'Peaceful Easy Feeling'. 'Train Leaves Here This Morning' is ook mooi natuurlijk, maar zoals Droombolus al zei is de uitvoering van Dillard & Clark nog mooier (dit is eigenlijk een regelrechte kopie van die uitvoering).

Ondanks de goede leerschool bij de Flying Burrito Brothers en Dillard & Clark van Bernie Leadon doen de Eagles flink onder voor die bands.

Wat kun jij toch ongelofelijk mopperen op die arme Eagles, Stijn! Waar hebben ze het aan verdiend?

Ik geef wel toe, dat zij er eigenlijk nooit in geslaagd zijn één cd te maken waarbij je van begin tot het einde op het puntje van je stoel zit. Er is altijd een minder gedeelte.

Maar die eerste 2 cd's lenen zich er wel voor om toch tot een eigen prima 5***** compilatie te komen!

Ik heb zelf de volgende cd gebrand, met ook nog twee 'geleende' nummers, Midnight flyer (On the border) en Journey of the sorcerer (One of these nights). Omdat zij er helemaal bij passen en van uitzonderdelijk schone kwaliteit zijn:

01 Doolin' Dalton
02 Take it easy
03 Witchy woman
04 Certain kind of fool
05 Midnight flyer
06 Most of us are sad
07 Journey of the sorcerer
08 Train leaves here this morning
09 Take the devil
10 Earlybird
11 Peaceful easy feeling
12 Saturday night
13 Bitter creek
14 Doolin' Dalton/Desperado (reprise)

Uit bovenstaand blijkt dat ik het toch verrassend(?) met je eens ben inzake het stevigere werk van de Eagles, een nummer als Out of control (Desperado), daar zijn ze niet echt voor in de wieg gelegd.

Je kunt ook 'gemeen' lijken en prachtige nummers maken zonder dat je aan de ene kant volledig ontspoort met gitaarwerk en al maar óók zonder dat ze als zoetsappige ballads gaan klinken.

Deze cd Eagles heeft meerdere van dit soort nummers, Witchy woman, Take the devil bijvoorbeeld. Maar ik blijf ook altijd te porren voor een nummer dat zo prachtig met vogeltjes-in-de-woestijn begint, Earlybird.

Al met al, blijft deze cd Eagles redelijk overeind met 7 nummers van de tien, Desperado valt een beetje door de mand, met 5 van de 11. De Eagles mogen dan ook 4,5***** houden, bij Desperado haal ik er een halfje van af.

Het blijft allemaal uiteraard wel beduidend beter dan Hotel California, ook daar zal ik je in gelijk geven.