Morphine - Good (1992)

Mijn god, wat is dit een prachtige cd! Ik had deze altijd op cassettebandje en nu heb ik hem eindelijk op cd. Wat een melancholie. Brengt vele herinneringen met zich mee...

Maar liefst één bericht bij mijn op 4 na favoriete album. Dit vraagt om een reactie, ook al ben ik nu aan de beschonken kant. Sax, bas en drums. Wat een interessante combinatie, dacht ik toen ik voor het eerst aan deze lui begon. En wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb. Good is het eerste en meteen het beste nummer. Enter Mr Sandman. En de rest doet er nauwelijks voor onder. Een onbegrijpelijk voorbeeld van een plaat met enkel sterke nummers, is dit album werkelijk een tijdloos stukje geschiedenis. De blues wordt op dit album hergedefinieerd volgens de maatstaven van onze tijd en de blues kan er daardoor weer een aantal jaren tegenaan, zonder zich zorgen te hoeven maken over een gedateerd geluid. Verdere favorieten in een briljant rijtje zijn (als ik dan toch moet kiezen) The saddest day, Claire, You speak my language, You look like rain, Do not go quietly unto your grave, The only one, The other side, I know you (part I). Ik tel nu dat ik 9 favorieten noem op een plaat met 13 nummers, ik hoop dat jullie interesse is gewekt... 5/5

mijn interesse was er al veel langer, maar je hebt volkomen gelijk.
en inderdaad, een rock/blues band zonder gitaar blijft een vreemde, maar zeer geslaagde combinatie

ongelooflijk toch, 47 jaar, hartaanval op het podium, 3 juli '99 in Rome, einde Sandman!

goed debuutalbum, maar mijn voorkeur gaat toch uit naar Cure For Pain, die vind ik nog beter

Ik weet nog dat ze zijn dood vertelden op Werchter. Man, daar waren wij wel eventjes stil van...

ik heb de band pas sinds een paar weken ontdekt (schande, ik weet t ), maar wat een geweldige cd zeg, heerlijk sfeertje, waarbij er meerdere nummers uitspringen, maar ik vaak blijf hangen bij the saddest song 5* en een plek in mn top 10

Ooit eens aan dit bandje begonnen maar kennelijk met de verkeerde cd. Na een tip toch deze maar besteld. Bijzondere combinatie van instrumenten, buitengewoon warme stem van Sandman en een weinig waarschijnlijke aaneenschakeling van pakkende en intrigerende topsongs zorgt na een eerste beluistering al voor 4 sterren. Heerlijk duister sfeertje ook. Dit is dus helemaal mijn cup of tea. Mooi man.

Behoorlijk lekker plaatje. Hou normaal gesproken niet zo van sax, maar als het op deze manier gebeurt, gewoon lekker relaxed dan vind ik het wel gezellig. 3,5 * nu, maar wie weet worden het er nog eens 4.

Dit is toch wel een hele geweldige, sfeervolle plaat eigenlijk. Ik doe er maar eens een halfje bij.

Hier precies zo: al vanaf dat Cure for Pain net uit was.


Ben ik met je eens, maar hoe dan ook is Gone een mooi debuut.

Moet natuurlijk Good zijn

Heb m nou in t echie. En dus weer veel geluisterd. Wat een lekker plaatje zeg.

Ik word elke keer weer vrolijk als ik the saddest song hoor

Halfje omhoog --> 4*

Het mag dan paradoxaal klinken, maar dat heb ik nou ook steeds

Ik gooi deze naar de volle 5 sterren en het album staat te popelen om in mijn top 10 te komen. Maar de concurrentie is erg zwaar. Tijdloze muziek deze Morphine en wat een prachtige stem heeft de zanger!

(En die hoes vind ik een van de mooiste die er is )

Goed bezig, friek!

Mad Dog geeft 1,5 ster??? Verklaar U eens nader!

Het klinkt lullig......Maar deze muziek werkt bij mij zoals ik me de werking van morphine voorstel....Heerlijke rustgevende en "warme" muziek die zich a.h.w. onder je huid kruipt.

ik begin met een 4.5

Cure For Pain vind ik beter dan deze plaat. Dit is net wat te relaxed en rustig, daar waar de opvolger wat meer power heeft. Vooralsnog een 3,5*

Ik vind deze juist beter. Hier klopt het gewoon: het duistere noir-sfeertje past perfect bij de bluesy muziek. Cure for pain heeft inderdaad wat meer power, maar doet daardoor juist een beetje afbreuk aan de sfeer, waardoor het geheel wat lichtvoetig en ongefocust in de oren klinkt. Nog altijd een geweldig album, daar niet van.

My biggest fear,
is if i let you go,
you'll come and get me in my sleep.

Goed album, mooie zang en een beetje slenterende drum, dat zijn de dingen die mij het eerste opvielen aan dit album, alles vind ik wel lekker en heerlijk ontspannend klinken.

Ik vind het nog niet perfect maar wel lekker, om op zo'n heerlijk rustige dag waarop je niks te doen hebt te luisteren.

Ik geef het nu een 3,5*, maar ik denk dat als ik dit album vaker ga luisteren dat het wel hoger word.

Dat gaat vast lukken

Ja hoor, gaat alweer een halfje bovenop

DO NOT GO QUIETLY UNTO YOUR GRAVE

Listen young people. I'am 74 and i plan to live 60 or 70 more I been all around and I've done a few things and i spent a few nights on the floor I did everything wrong but i never got gaught so of course i would do it all over again I surprised many people who'd written me off years ago now they're way underground Nobody asked me so here's my advice to a young man or woman who's living this life in a world gone to Hell where nobody's safe.....Do not go quietly unto your grave

Kijk...dat is nog eens advies waar je iets aan hebt

Ik zie tot mijn genoegen dat, ondanks dat dit album onverhoopt uit mijn top 10 is gezakt, er inmiddels al 4 (!) vaandeldragers zijn opgestaan om dit album te eren met een top-10-notering! Hulde!

En dat is ondertussen 5* en een vaste plek in mijn tien.
Nu zijn er zo'n 20 albums die ik eigenlijk wel de "eer"van een plekje in mijn 10 zou gunnen maar helaas...(vast herkenbaar voor menig mumeteraar )

Dit album is een voorbeeld van een herontdekking die dankzij mume (en een italiaan.. )plaats heeft gevonden. Ik heb dit album begin jaren negentig op cassette gehad..keurig opgenomen van een geleende cd.

Wie , wat, waar.. geen idee. Ik weet alleen dat ik het indertijd niet echt opwindende muziek vond. Te weinig hooks, geen gitaren, en teksten die waarschijnlijk te weinig jeugdige onrust uitstraalden.

Mijn verbazing was dan ook groot toen ik de waardering hier op mume zag.

Ik dit schijfje toch maar weereens beluisterd bij mijn eerstvolgende bezoek aan de platenzaak....

En het begroef zich direct comfortabel in mijn gestel alsof het wilde zeggen.

"You speak my language"

Sindsdien zijn Good en Fredpit dikke vriendjes

Ik heb hetzelfde gevoel niet bij hun latere albums. Er zit op dit album een duister maar prettig sfeertje, De band neemt je mee in het gevoel dat zij ervaren of bedoelen, Je wordt deelgenoot van iets.....Voor mij is dit een van de voorwaarden om een album 5* te kunnen geven..

Er zijn niet veel artiesten die een emotie helder, eerlijk, krachtig en geloofwaardig neer weten te zetten, en dit daarnaast weten te koppelen aan muzikale en artistieke kwaliteiten.

Morphine - Good...absoluut !

mooi verhaal

en inderdaad erg Good

in plaats van ''good'' had de titel ''great'' beter bij dit album gepast.

in plaats van 4/5 had 5/5 beter bij dit album gepast.

jammer genoeg is dat niet mogelijk.