Ke$ha - Animal (2010)

Muziek is inderdaad al commercieel als het op CD wordt uitgebracht en elke muzikant wil met zijn muziek rijk worden. Haar album is natuurlijk een commercieel succes maar daarom moet ik haar muziek nog niet goed vinden (kwaliteit en succes hebben weinig met elkaar te maken). Zingen kan ze niet (dat zei je zelf eerder), met haar ge-autotunede zang ga ik over de nek, het is op-en-top overgeprocuceerd, zowel melodisch als tekstueel stelt het nauwelijks wat voor. Catchy kan ik dit dus niet noemen, daar denk ik eerder aan bv. Beatles, Abba, the Police of recentelijk Amy MacDonald en Lily Allen, dat is catchy én intelligente pop.

Er zit toch wel verschil in. Deze artiest maakt haar muziek echt alléén voor het geld, er zijn meer dan genoeg artiesten (ook commercieel) die er nog een boodschap mee hebben, of iets willen bereiken. Dit soort artiesten, die de meeste lege fabriekspop maken, daar walg ik echt van.

The Strokes hebben één legendarisch album gemaakt, maar daarna was de koek wat mij betreft op. De andere bands hebben zo hun momenten, maar kunnen ook niet in de schaduw staan van de drie eerder genoemde bands.

Oudere bands kwamen met uniekere platen en zijn daar nauwelijks mee overtroffen.
Bijna alles van wat er nu nog boven komt drijven is eerder en beter gedaan. Dat wil niet zeggen dat er geen zeer sterke cd's meer verschijnen (The Black Keys komt zo in me op), maar zo hóór ik het wel.

En Ke$ha? Ach, het is alweer 2011. Die hype is zo ongeveer nu alweer over.
I brush my teeth with a bottle of Jack! Ja nou, leuk voor je, zie je in de pruimentijd. Next!

De producers achter deze projectjes schrijven ook alles zelf. Vind het verder ook best plat, maar een nummer als Tik Tok bevat toch aardig wat muzikaliteit. Veel geklooi en variatie, en dan het uithangbord van het hele gebeuren verder niet veel doet is gewoon bijzaak.

Samen met The Black Eyed Peas vat ze wat mij betreft het jaar 2010 goed samen. Na 15 jaar begint de pop muziek ook lekker wat te samplen en te klooien ipv gladjakkerige zingsongs af te leveren.

Ongeveer de 2 slechtste acts van 2010 vatten 2010 goed samen voor jou?

Vind BEP tot de beste popact sinds lang behoren. Die hebben zowaar een kleine selectie nummers die ik uit mezelf nog zou opzetten.

Het is in ieder geval een stuk meer 2010 dan eender welk gitaar/drums/zangertje bandje of trees met gitaar ooit kan worden. Die zijn namelijk van alle tijden.

Op die manier, in 2010 begint de definitieve aftakeling

Nee, ik begrijp je al wat beter. Ik vind BEP dan weer tot één van de slechtste pop acts behoren, net als Nicki Minaj, ook vreselijk, en zo zijn er nog wel meer (Ke$ha dus). Ik vind dat er wel degelijk goede muziek is gemaakt die niet van gitaar/drums/zangertje bands/artiesten afkomstig zijn, neem Plastic Beach van Gorillaz.

Kan zijn, vind alleen die muziek ook weinig typerend voor 2010.

En toevallig dat Gorillaz gehelmed wordt door een zangertje uit een traditionele gitaar/drums/zangertje opstellling? Dacht het niet

Dat laatste is een beetje een vreemde opmerking, Plastic Beach is niet zoals het debuut van Gorillaz en heeft al helemaal niets met Blur te maken, het is voornamelijk electronic met hip-hop. Dat de zanger ooit een keer bij Blur zat heeft daar toch helemaal niets mee te maken? Verder wil ik 2010 toch gewoon liever niet herinneren als het jaar van Ke$ha en BEP, waarvan ik eigenlijk ook niet inzie waarom ze typerend zouden zijn voor 2010...

De zang op Plastic Dreams (het nummer) bevat genoeg verwijzingen dat de kern van het project niet meteen uit de electronic/hip-hop scene komt.

En wat een project (zo noem ik het dan maar) als Kesha en BEP typeren is het geklooi in popnummers. Iets wat je vroeger bijna niet hoorde. Stemvervorming, vertragingen, ander geklooi, hip-hop die richting dance trekt ... zo'n beetje de belangrijkste shift in de popmuziek van 2010 wat mij betreft.

Ach ja het is denk ik enerzijds gewoon een kwestie van smaak en anderzijds een vastgeroestheid in klassiekers en hoe het dus 'zou horen'.

Altijd die ophemeling van oude muziek, ik vind t een beetje overdreven. Sowieso was er vroeger een groter gebrek aan variatie dan nu. En dan zal het best allemaal dat er tegenwoordig een veel groter scala aan commerciële 'artiesten' bestaat. Maar dat interesseert mij dan weer wat minder. En ook ik kan me niet vinden in het feit dat bijvoorbeeld Amy Macdonald dan wél een eigen smoel heeft.. In mijn optiek net zo plat, maar dan slechter (maar omdat ze een gitaar in haar hand heeft lijkt ze eerder 'eigen' gevonden te worden).

Maar zoals ik al zei is het vooral een kwestie van smaak en ik vind Ke$ha soms best te pruimen, evenals BEP, Rihanna, Katy Perry, Nicki Minaj etc. Vooruitstrevend wil ik het niet gelijk noemen, maar er zitten soms wel wat 'vernieuwende' elementen in (voor de hitlijstmuziek). In ieder geval vond ik 2010 wel een jaar waarin er wel aardige pop/hitlijst muziek werd afgeleverd.

Ke$ha vind ik een zeer fletse kopie van Lady Gaga (2009) en BEP, een collectief dat al 8 te lange jaren de wereld terroriseert, lift mee op het succes van een Franse DJ die ook al met een achterhaalde sound komt. Hoezo typerend voor 2010?

Nou neem je net één van de weinige nummers (die overigens Plastic Beach heet, net als het album) waar een gitaar een belangrijke rol heeft, neem Rhinestone Eyes, On Melancholy Hill of Stylo, als je daar gitaar/drums/zangertje in kan horen vind ik het knap. Maar daar gaat de discussie niet over.


Oké, hier kan ik je op zich wel volgen, het is wel wat langer aan de gang (de shift begon bij BEP toch bij The E.N.D. en niet bij The Beginning, overigens een afschuwelijke shift en het overdadige gebruik van auto-tune is ook al langer aan de gang).

Sorry bericht paste een paar minuten geleden (voor jullie discussie) beter, maar is niet van toepassing op één bepaalde uitspraak maar meer gericht aan de kant van de mensen die dit tot commercieel afval bestempelen etc.

Ook daar zijn de tekenen redelijk duidelijk wat mij betreft. De zang (Stylo) en de drums (On Melancholy Hill - kan dit serieus nog in 2010?).


Auto-tune wel ja, er wordt echter véél meer vervormd dan enkel het auto-tune effectje. Verder klopt het dat het bij BEP al in 2009 begon, maar de trend brak (hier in ieder geval) pas echt door in 2010.

Nou ga je wel erg diep graven zeg. Verder vind ik het een heerlijk album, dus ik vind het fijn dat het nog kan. Maar laten we maar kappen over Gorillaz, we gaan inmiddels over smaak praten en dat lijkt me niet de bedoeling bij een Ke$ha album (bovendien kun je er eeuwig over doorgaan).

Dat is waar, ik denk dat ook dit zich eerder heeft ingezet dan 2010 maar nu hebben ze het wel op de meest verschrikkelijke manier gebruikt. Bij Ke$ha daarentegen wordt wel alleen auto-tune gebruikt (haar stem zal ook wel eens lager gemaakt worden o.i.d., maar dat wordt al járen gedaan), dus wat dat betreft doet ze hier eigenlijk wat Kanye West al deed, maar dan een stuk slechter (808's krijgt nog een 2,5*, als ik dit zou luisteren zou het een 1 ofzo worden).

Autotune werd al op Cher's Believe gebruikt. Een nummer dat in ieder geval kwa gedateerdheid al een museumstuk is.

Ik zou dan eerder zeggen een goedkope clone van Uffie (2006).

Op Lady GaGa lijkt dit in mijn ogen niet.

Ke$ha lijkt inderdaad veel meer op Uffie dan op Lady Gaga. Komen ze ook niet allebei uit Miami? Lady Gaga heeft in haar grote hits wat lomp, bombastisch 'slow motion gabber'-geluid vind ik (nog het beste geillustreerd door die Dominator-synths in Bad Romance) en dat hoor ik bij Uffie toch echt niet terug. Gaga's singles zijn ook allemaal wat trager, het is meer gewoon pop en niet zozeer dance-pop (waar ik Ke$ha toe reken).

Verder wel een beetje eens met Onderhond. Niet dat ik dit nu zo'n geweldig album vind, maar wat ik ervan gehoord heb (eerste 4, 5 nummers) vond ik in ieder geval beter dan het hele album van Amy MacDonald (die met This is the Life). Eén zo'n liedje gaat nog wel, maar een heel album is echt oersaai (het klinkt ook allemaal hetzelfde).

En (commerciële) hiphop die naar dance trekt is inderdaad wel een wat hardnekkiger verschijnsel geworden in 2010.

Het kan natuurlijk aan mij liggen, maar vooral 'The fame monster' (EP) is toch echt dance-pop als je het mij vraagt. 'Bad romance' maar bovenal de nummers 'Alejandro' en 'Dance in the dark' zijn toch echt pure 90s-inspired dancemuziek (Ace of Base). De meeste overige nummers op die EP kunnen wat mij betreft ook door als "dance/pop". Wat betreft de vergelijking tussen Ke$ha en Lady Gaga: hoewel velen het ongetwijfeld niet met mee eens zijn, is de muziek van Gaga is alles behalve oppervlakkig. Vooral haar recente singles zijn stuk voor stuk ijzersterk. Mevrouw Gaga kan natuurlijk niet je ding zijn, maar dat is een ander verhaal. Dan is de muziek van Katy Perry, Ke$ha (maar ook Rihanna) toch een stuk eenvoudiger en nietszeggend. Ik hoorde zojuist toevallig weer 'TiK ToK' en hoewel het natuurlijk een eenvoudig, plat en nietszeggend deuntje is, is het tegelijkertijd een oorwurm. Toch mag een nummer als deze (ondanks de zwakte) niet onderschat worden. En zoals ik in een berichtje hierboven al aangaf: dat er 5 miljoen Amerikanen zijn die het nummer downloaden (legaal) en/of fysiek kopen, is niet niks!

Ik heb iets van Uffie (uit nieuwsgierigheid) beluisterd en Ke$ha lijkt daar inderdaad erg op. Wie was er eerst?
Lady Gaga sla ik ook een stuk hoger aan, het is degelijke dance-pop (hoewel beïnvloed door Madonna) en zij kan tenminste zingen en heeft ook gevoel voor humor. Iets wat van Ke$ha niet gezegd kan worden. Die hype is - wat kaztor zegt - nu voorbij en over 5 jaar kennen ze Ke$ha niet meer.
Bovendien vind ik het gebruik van autotune allang achterhaald (zowat de helft van de huidige hits zijn ermee voorzien).
Overigens hecht ik meer belang aan een goede song dan geklooi (voor mij synoniem van prutsen zonder resultaat).

Ik ken niet heel The Fame Monster, maar Alejandro is grofweg 100bpm en Bad Romance 115bpm. Bij dance-pop denk ik meer aan nummers van rond de 125bpm. De bekende singles van Ace of Base vind ik ook geen dance-pop, maar gewone popmuziek. Wel leuke muziek, daar niet van. Ik heb er zelfs een CD van.

Uffie bracht haar eerste single in 2006 uit en was zeker dan Ke$ha, die pas in 2009 debuteerde volgens mij.

Zeg dat maar eens tegen die miljoenen Amerikanen en Europeanen die haar muziek kopen. Een soortgelijk iets zei men indertijd ook over Britney Spears, Christina Aguilera, Kelly Clarkson en Rihanna. Die artiesten gaan inmiddels ook al ruim tien jaar (Rihanna vijf jaar) mee in de muziekindustrie. Het is allemaal afhankelijk van het team rondom de artiest: die profileren de artiest als een bepaald "product" die hitgevoelige nummers moet inzingen. Zolang dat team nog ideeën en catchy nummers heeft, is er met de artiesten niets aan de hand en zullen ze gewoon aan de top blijven. En hoe je het went of keert, anno 2010 behoort Ke$ha tot die top, getuige de verkoopcijfers en populariteit.


'Happy nation'? Die bezit ik in ieder geval. Wat betreft de BPM, dat koppel ik zelf nooit aan muziek, maar ik kan het enigszins wel begrijpen dat jij dat wel doet.

Happy Nation en ook nog de Greatest Hits. Heerlijk jeugdsentiment voor mij.

Je kan natuurlijk op alle muziek dansen, maar bij dance-pop denk ik toch aan popmuziek met electronische dance-muziek invloeden.

Nu ja, 10 jaar dan maar. Het is inderdaad een product, daar ben ik het wel eens met Angelo. Verder ben ik het ook eens met herman wat betreft dance-pop, Madonna is daar een schoolvoorbeeld van.

Ik denk dat als ze doorgaat met dit soort fabriekspop uit te brengen en haar stijl niet veranderd,
ze wel snel vergeten gaat worden.
Ze schrijft haar nummers blijkbaar ook zelf, dus ze heeft het allemaal zelf in de hand en ze lijkt me nou niet het type artiest dat wil ontwikkelen als 'zangeres'

Uffie heeft haar stijl daarintegen wel echt veranderd, vind het ook jammer dat zij daar niet echt zo voor gewaardeerd word, gun het haar toch iets meer..

Wat dat betreft staat ze gelijk aan Rihanna die ook al zo weinig vernieuwing brengt. Oké, haar album 'Rated R' had misschien een wat duistere tint en was iets heavier (vanwege de rock-elementen), maar verder brengt zij weinig vernieuwing in haar vijf studioalbums. Datzelfde geldt voor Britney Spears (al valt 'Blackout' een beetje buiten de stjil van haar overige albums). We weten beiden wel dat zij nog steeds op volle toeren meedraaien. Artiesten kunnen in principe jarenlang succesvol blijven met steeds hetzelfde. Dat heeft ook met generaties te maken. Zo luisterde ik bijvoorbeeld toen ik 10 jaar was best veel naar Britney Spears (soms nog steeds trouwens ), de huidige generatie 10-jarigen zal ook wel grotendeels naar (de nieuwe) Britney luisteren. De meeste tieners' aanraking met muziek begint toch met actuele (hitparade) popmuziek. Dat genre zal dus altijd wel hot blijven. Zelf denk ik overigens ook niet dat Ke$ha het type artiest is voor vernieuwing, maar je weet wat ze zeggen: never change a winning formula!

Vernieuwing moet je sowieso niet veel in de hitparadepop zoeken en weinigen beginnen hun muzikale verkenningstocht met diepgaande muziek maar destijds (en ik spreek over de jaren '70-'80 en vooral '60) hadden hitparade-acts tenminste een eigen sound gepaard gaand met emotie en sommige probeerden hun grenzen te verleggen (bv. Beatles, David Bowie, Queen).
Nu is dat allemaal formulewerk, het klinkt allemaal hetzelfde en er is geen sprake meer van spontaniteit, bezieling of emotie.

Blijft wel, dat het weinig zin heeft om te reflecteren naar de jaren '60 t/m '80. Die tijden komen niet meer terug, dus "wij" moeten gewoonweg aanvaarden dat de muziek van Ke$ha en co. helemaal hot is. Bovendien vind ik de jaren '80 overigens extreem bagger. Toen begon de verandering in de muziekindustrie en werd alles gladder en oppervlakkig. En grootheden van de jaren '60 en '70 hebben in de jaren '80 flinke missers uitgebracht! Zowel grootheden in de soul-scène, als rock-scène.