Tim Knol - Tim Knol (2010)

Ik vind het juist een verademing dat een jongen van 20 er voor kiest om zulke muziek te maken, aangezien dit genre niet populair zal zijn onder zijn generatiegenoten. En als je het dan ook nog eens zo overtuigend kunt brengen, en zonder onnodige poespas, dan heb je talent en verdien je deze aandacht. Met of zonder DWDD...

Geweldige cd. En kwalitatief verbazingwekkend hoog niveau. Ik hoor van alles: Eels, Neil Young, Dylan, en zelfs de Stones (Exile !) piano, accoustische en electrische gitaar in When I got here, ongelovelijk van deze gast; zijn eerste cd! . En wat een stelletje azijnpissers zit er tussen de vorige commentaren, en ik durf zelfs te zeggen; geen verstand van muziek; dit is echt hoog niveau! Ben benieuwd naar zijn volgende creatieve ingevingen

Ligt het aan mij of lijkt die single (hoe heet ie precies? When I am King?) behoorlijk erg op Boys Don't Cry van The Cure?

Opzich wel leuk zo af en toe alleen vind ik dat hij toch wel een beetje word overschat waneer mensen hem de Nederlandse Neil Young noemen of hem vergelijken met Neil Young en andere van die orde.

Maar dat betekend niet dat dit geen leuke muziek is, alleen ver van briljant of gedenkwaardig. Leuk voor op de radio.

Mischien dat het nog kan komen hoor, maar dan moet hij wel betere songs gaan schrijven. Wel is het natuurlijk mooi dat die oude invloeden weer op een nieuwe manier bij de rest van mijn onwetende generatie binnenkomt

Nee, ligt zeker niet aan jou. Ik dacht ook onmiddelijk aan dat nummer bij het horen van die single. Doe mij uiteindelijk toch maar the Cure...

Tim Knol klinkt aardig, maar totaal niet nieuw of bijzonder in zijn genre. Prima dat ik zo nu en dan een nummertje hoor, maar voor mij niet meer dan dat.

Ja, voor mij geldt een beetje hetzelfde als SoNick. Klinkt wel aardig, met paar leuke nummertjes, maar echt bijzonder is het allemaal niet. Bovendien naar mijn smaak toch ook wel een beetje een te gelikte sound. Ik luister het album deze eerste keer af, maar met veel moeite; na een nummer of drie, vier begint het te vervelen en luister ik toch liever naar 'het echte werk' (lees: bijv. Neil Young, Wilco, o.i.d.).

En @ Davidus: muziek luister je (in de eerste plaats) niet met je verstand.

Goede plaat. De productie en de arrangementen zijn heel smaakvol en zowel de teksten als de stem van Tim hebben een mooie onbevangenheid.
Als pakweg Marco Borsato een liedje met de strekking van 'In my room' zou brengen (boodschap van een overleden jongen aan zijn ouders) zou dat een vreselijke, bombastische tranentrekker worden. Het is natuurlijk ook een 'tricky' onderwerp.
Maar Tim brengt de boodschap en de sfeer heel integer over, vind ik. Klasse!

Vette nieuwe clip voor het nummer "Sam", gemaakt door Jean-Marc van Tol: Rocknieuws.nl: Fokke & Sukke-tekenaar maakt clip Tim Knol - new-frontiers.nl

Tim is een beginnent musicus die een heel aardig album heeft neergezet. Ondanks alle kritiek moeten we niet vergeten dat die zijn eerste album is, en (ik vind) dat hij heel veel potentie heb om een goeie internationale artiest te worden.

Nu wachten op het volgende album!

Grappig inderdaad. Je hoort helemaal het gitaarrifje van Boys don't cry. Gisteren zag ik "Sam" bij VI Oranje. Ik meen dat ik daar nog een extra stukje aan het einde hoorde waarbij hij wat minder up-tempo ging. Dat stukje zit dus helaas niet bij de orginele versie.

Eens luisteren. Volgens mij een leuke plaat.

ik hoor vooral johnny cash in zijn muziek

Tim Knol debuteert met een verrekt goede plaat

Dit is het jaar van Tim Knol, buiten twijfel. Zijn titelloze debuutplaat kwam begin dit jaar uit en langzamerhand verovert hij de muziekharten van steeds meer mensen. Je zou van een stil groeiende hype kunnen spreken. Hij lijkt steeds vaker bij radio en televisie op te duiken. Zo ontstijgt hij al snel de alternatieve indie-hoek, waarin het Nederlandse label Excelsior natuurlijk uitblinkt. De muziek van Tim Knol is toegankelijk genoeg om ook bij een breed 3FM-publiek in de smaak te vallen.

Het allereerste dat opvalt aan zijn plaat is dat die met grote zorg is gemaakt. Er is duidelijk liefde én tijd gestoken in het opnemen en produceren ervan. Knol kreeg dan ook vakkundige hulp van andere Excelsior-kanonnen als Anne Soldaat en Jacco de Greeuw. Knol is een singer/songwriter, maar heeft geen kale plaat afgeleverd. Er staat een mooi bandje om hem heen en de sound is ronduit warm te noemen.

Bij DWDD is Knol eerder dit jaar al binnengehaald als de nieuwe Neil Young. Natuurlijk is dat een veel te groteske vergelijking, maar in die hoek moet je zijn muziek wel zoeken. En dan vooral de Young van de rustiger en melodieuzere liedjes, beetje CSNY-stijl. Maar meer dan aan Young doet Knol aan Daryll-Ann denken, de Nederlandse band van Anne Soldaat en Jelle Paulusma die helaas alweer een tijdje ter ziele is. Daryll-Ann was misschien wat verrassender en vernieuwender, maar de warme Americana-klank delen ze. En als je bij de Amerikaanse band Wilco de experimentele kant wegdenkt dan zit je qua referentie ook aardig in de richting (Sky blue sky uit 2007 doet enigszins aan dit debuut denken).

Knol wisselt melancholische, verstilde liedjes af met meer uptempo-nummers (zoals de huidige single Sam). Beide stijlen zijn mooi, maar overduidelijk gaat mijn voorkeur naar het rustiger werk uit. Dan komen de warme, bijna lieve stem van Knol en zijn mooie melodieën prachtig samen. Music in my room, een ode van een vroeg overleden jongen aan zijn ouders, grijpt je in al zijn eenvoud naar de strot. Driving home is ronduit aandoenlijk en Sounds familiar geeft een warm sixties-gevoel.

Uit al deze verwijzingen en referenties is al op te maken dat de inspiratie van Knol niet diep verborgen ligt. Hij vindt de popmuziek dan ook niet bepaald opnieuw uit. Maar Knol luister je vanwege de sfeer, de warmte en de ongekende kwaliteit. On-Nederlands goed, zegt men dan. Dat vind ik altijd een beetje een onzinnige uitdrukking vanuit een misplaatst Calimero-syndroom. Verrekt goed, laat ik het daar maar op houden.

wat een optreden op lowlands , en dan is Sam ook nog eens een heuse top 40 hit , de sky lijkt de limit voor Tim!

Nou, nou, nou, laat hij eerst maar eens boven op de Cauberg komen, om de ware muziekhemel te bestormen moet hij er nog wel wat bij leren.
Verder best aardig hoor.
Die oh zo belangrijke tweede plaat zal het ons leren; eendagsvlieg of blijver met groeipotentieel....

ben ik ook benieuwd naar , die tweede. ik denk dat het wel goed komt aan die nieuwe nummers te horen, zal wel wat meer gaan rocken....

maar so far so good toch?

.....eerder: so far quite acceptable.

ach ja quite acceptale voor een jochie van 20 idd, wat jij wil

Voor een debuutplaat vind ik ‘m zeker niet onaardig. Ik vind het voornamelijk country en misschien zit er een vleugje pop/rock in. Bijzonder vind ik dat Ilse DeLange speciaal naar Nashville gaat om dit soort (country)geluiden tot een album probeert te verwerken (alleen commerciëler natuurlijk) terwijl dit album aanvoelt als een Amerikaanse productie. Best bijzonder dus. Verder weet ik dit album te waarderen omdat er niet al te veel handen hebben aangezeten, het komt allemaal nogal puur en oprecht over en dat is altijd goed natuurlijk.

Daarnaast wordt er ook prima afwisseling geboden van de wat ingetogene en rustige nummers tot de wat zwaardere uptempo nummers. Nummers als ‘Sam’ en ‘Sounds familiar’ zijn erg goed. ‘Find all the love’ heeft zelfs een bepaald vleugje soul meegekregen waardoor het nummer warm aanvoelt. ‘Only waiting’ is qua tekst ook echt mooi alleen is z’n accent te Nederlands in ’t nummer (vind ik althans). ‘Driving home’ behoort ook tot een van de mooiste nummer van het album. Alle overige nummers zijn ook prima.

Kwalitatief goede nummers, goede arrangementen en goed geproduceerd. Nergens een echte knaller te bekennen maar daar neem ik genoegen mee.

Ik vond Sam al een goed liedje en ben daarom vorige week zaterdag vroeg opgestaan om Tim Knol op Lowlands te zien. Het optreden was geweldig het dak ging van de India af. Daarna de CD gekocht en ook deze is gewoon prima, heerlijke Americana uit de polder, hoe is het mogelijk!. Daarna ook nog maar een T-shirt aangeschaft : TIM KNOL IS VET, en dat is ie!

stuk voor stuk fantastische nummers, prachtig debuut!
Zag 'm laatst in 't Paard optreden, en ook live overtuigend.

Er horen ook nog bonus nummers bij dit album. De nummers hieronder zijn akoestisch uitgebracht.
1. When I Got There
2. Sam
3. Deepest Of Oceans
4. Find All The Love
5. When I'm King
6. Clean Up
7. Or So I'm Told
8. Sounds Familiar
9. Music In My Room
Zouden deze nummers er als bonus bij moeten of hoeft dat niet, omdat ze akoestisch zijn...

Ik heb 'm gisteren als losse release aangemeld, aangezien deze ook los via iTunes te koop is.

Inderdaad een prima debuutplaat van een jonge muzikale hond. Helaas nog te weinig consistent om het een top plaat te maken. Ook laat zijn uitspraak nog wat te wensen over, maar wat wil je op die leeftijd. Hopelijk heeft hij zijn beste plaat nog niet gemaakt en kan hij de komende jaren flink groeien. Verder is het veel te vroeg om hem een artiest van internationale allure te noemen of om hem met bijvoorbeeld Neil Young te gaan vergelijken. Gelukkig is hij volgens mij nuchter genoeg om dat alles in perspectief te plaatsen.

Het kan aan mij liggen maar ik vind dit een van de beste platen die de laatste tijd is gemaakt. Het is een heerlijke plaat met als hoogtepunten When I am King en Silverman Hotel

DIt is natuurlijk gewoon een op en top pop-plaat, fantastisch gedaan voor een 20-jarige die ook niet schuwt om bv Anne Soldaat als frontsoldaat naar voren te halen. Tuurlijk zijn er country invloeden maar als je dit country vindt is Neil Young of Exile On Main Street ook country, Mooie transparante plaat, arrangementen zijn uitstekend, zeker geen saaie plaat, afwisselende wel.
Doe me qua productie soms een beetje denken aan the Serenes, ook een mooi open geluid.

Net trouwens een heel mooi Record Store Day in store optreden gezien bij North End in Haarlem (thx Onno), en de speciale 7" meegenomen en signeren met een prachtige eerlijke aubade over Tim's katers (en dan heb ik niet over dieren)

Geweldige anti-hero die hele mooie pop liedjes maakt met een vleugje roots/soul.
Ja wellicht ook country, ik haal die genres ook vaak door elkaar
Ik heb hem zien optreden hier in Jakarta toen ook Anne Soldaat er was, wat een optreden!
Gweldige artiest die live zoveel beter klinkt als dat die op album al deed

Toch wel een degelijk debuut van deze Nederlander. Leuke liedjes, waarvan er jammer genoeg wat te weinig blijven hangen om echt een goeie score te kunnen geven. Knol heeft een aardige stem, schrijft aardige teksten, maar het feit dat ik niet verder kom dan begrippen als 'aardig' en 'leuk', zegt wat mij betreft genoeg.

Mijn 3 sterren blijven staan.

Erg leuk optreden op Pink Pop. Luisterd zeer goed weg dit. Tim's stem niet niet erg bijzonder, maar muzikaal is dit erg hoogstaand.

Verdienstelijk debuut van de zanger met de babyvette wangetjes. Je hoort goed waar Knol zijn mosterd haalt. Het klinkt goed in het gehoor, maar ontbeert nog wat aan diepgang door levenservaring, maar Tim is nog jong, dus ook dat zal wel goed komen.

De eerste keer dat ik Tim Knol zag was in 2009 in het voorprogramma van Johan. Ik dacht toen leuke liedjes, sympathieke jongen. In 2010 kwam deze CD uit en als plaatsgenoot dacht ik, die moet ik dan maar hebben. De eerste keer draaien dacht nog steeds leuk, sympathiek en hier en daar nog wat onbeholpen. Maar nog eens gedraaid, en nog eens. Toen gebeurde er iets, die liedjes nestelden zich in mijn hoofd en een aantal liedjes zoals Music in my Room, When I am King, The Deepest if Oceans en vooral Driving Home, waren meer dan alleen maar goed, ik vond ze fantastisch. Zo eindigde Tim zelfs op nummer 1 van jaarlijst 2010. Bij een herziening raakt hij die plaats wel kwijt, maar een plaats in de Top 5 heeft hij zeker. En Sam (vooral live uitgevoerd) is natuurlijk nu al een Nederpopklassieker !