Kraftwerk - Trans-Europe Express (1977)

Waarom moet ik nu weer onmiddelijk aan The Big Lebowski denken.
The German nihilists

Dit is gewoon een perfecte plaat - een beetje zoals mijn Audi rijdt - 19 jaar oud én geen spoortje van ouderdom

Tussen "The German nihilists" zat er wel ene Aimee Mann hoor

Dit is trouwens 27 jaar oud hoor
Maar ik deel het briljante van deze plaat. 5 sterren.

O - maar mijn Audi zal binnen 8 jaar nog geen enkel spoor van slijtage tonen

Zo veel vertrouwen heb ik in die auto

Geweldige hoes

Stond er vandaag mee in mijn handen in de Free Record Shop en ik was in een gulle cd-koop-bui, dus heb hem meegenomen.
Ech prachtig om naar te luisteren. Geweldig in zijn simpelheid. Na hem zo'n 4 keer geluisterd te hebben kom ik voorlopig op 4* uit...

Aangezien herman het over Kraftwerk had - vertrouwde ik maar nog eens "Trans-Europe Express" aan mijn cd-speler.

Ik ben eigenlijk nog steeds uitermate gefascineerd door deze langspeler, alleen al door het centrale idee hier: de trein.

De trein staat voor mij symbool voor de steeds versnellende vooruitgang - begrensd door een spoor onderweg naar de bedoelde bestemming.

Waar is de bestemming? Ik heb er werkelijk géén idee van. Ik wil er ook géén idee van hebben.

In het begin voelde ik me uiterst unheimlich bij deze lp (ik denk dat ik dit voor 't eerst hoorde in juli '95) - het leek me zo uiterst koel. Daarna viel pas het kwartje (in '97), die Duitsers hadden de technologie hun wil opgelegd - hun glasheldere composities primeerden boven de door hun gebruikte machinerie.

In mijn ogen betekent dat: waar de mens is, is er emotie!

Ik voel hier nog steeds een immense schoonheid, en een soort van intelligentie. Bowie vond het blijkbaar ook de moeite, gezien zijn hulde ( V2 Schneider op "Heroes"

Ik wil even "der großen Kraftwerk wer ist nu eigentlich wer?" spelen.
Op de hoes hierboven herken ik alleen Wolfgang Flür, uiterst links, aan de hand van de docu van even geleden. Maar welk hoofd hoort nu bij welke andere naam?

volgens mij van links naar rechts: Wolfgang Flur, Karl Bartos, Florian Schneider, Ralf Hutter...

Volgens mij heb je helemaal gelijk.

Een ietwat minder Kraftwerk album. Ook hier vinden we enkele juweeltjes van nummers(de titeltrack roeleert de pan uit), maar daar staat een nummer als 'Hall of Mirrors' tegenover. Wat een ongelooflijke poeptrack is dat zeg. Ongelooflijk repetetief en totaal oninteressant. Toch blijft het af en toe een genot om naar onze Duitse vrinden te luisteren.

3,5*

4.5 ster. Dit is absoluut het beste Kraftwerk-album. Geen enkele track is overbodig, en de titeltrack is een meesterwerkje.

En onze grote vriend Flea.

En intussen zitten we maar te wachten op de al lang beloofde Kraftwerk remasters, waarvan al meer dan 1,5 jaar geleden meen ik een promo-box circuleerde waarna de boel weer is terug getrokken. Perfectionistisch is prima, maar je kunt ook overdrijven.

Maar, dit is wel samen met Die Mens Maschine (ik blijf de voorkeur houden voor de Duits-talige versies) mijn favoriete Kraftwerk.

Ik verkies ook de Duitse versies. Van de engelstalige nummers ken ik alleen "The Model" en "Computer Love", maar het klinkt gewoon niet goed in het Engels. Daarom dat ik nog nooit hun albums in het Engels heb gehoord, die laat ik liever links liggen .

Wel, in het kader van het recensie-topic de opdracht gekregen eens dieper op dit album in te gaan. Voor ik begin een waarschuwing geven: dit wordt met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid m'n slechtste recensie tot hiertoe. Ik zou zelfs meer (& beter) kunnen neerpennen bij een album van Danny de Munk...

Maar kom, dit is voor mij zonder twijfel Kraftwerks beste, nergens klinkt hun sound zo perfect & toch niet zo gelikt (zoals bijvoorbeeld Das Model is). Eigenlijk wel een opener, die vorige zin, maar laat ik eens een beetje teruggaan. Mijn eerste Kraftwerk was (hoe kan het ook anders?) The Man-Machine, aangeschaft vanwege het leuke deuntje in The Model & wat later verkocht voor het hele album. Later volgde dan Autobahn & vervolgens deze. Maar vooral bij deze was het liefde op het eerste gezicht.

Kraftwerk is natuurlijk de voortrekker geweest op het gebied van elektronische muziek. Muziek waar ik me meestal zo ver mogelijk af probeer te houden, maar voor deze band maak ik graag een uitzondering. Heeft me altijd wel gepakt. Nu, dit album begint met Europe Endless, meteen een hoogtepunt, dat enkel nog wordt geëvenaard door Showroom Dummies & de meesterlijke titeltrack, Trans-Europe Express. Vooral die track is voor mij een voorbeeld van hoe Kraftwerk hun muziek tot hun hoogtepunt brengt. Zoals dit album zou elke elektronische muziek moeten klinken.

Kortgezegd dus een geweldig album dat idd zijn 4,5* vlot verdient.

(PS: persoonlijk vind ik dat mijn beginbewering wel klopt, vermoed dat jullie dat wel met me eens zullen zijn)

helemaal mee eens en inmiddels via duitsland in het bezit van vele duitse uitvoeringen .. Wir sind Schaufenster puppe !

kraftwerk is een mijlpaal in de muziekgeschiedenis

het volledig album is piekfijn, een 5

volgende album die kwam is van ongekende waarde

zonder Kraftwerk had er geen electro, dance of techno bestaan!!!!

idd jean maurice

Kan je trouwens die duitse albums hier gewoon bestellen en wat gaat dat kosten? Ik denk dat ik gewoon ga wachten op der katalog en dan die in het duits ga proberen bemachtigen als die er komt in duitse versie, trouwens.

Soit, vandaag trans-europe-express gekocht. Na mijn extase van Radio-Activity was het weer iets minder met deze. Europe Endless vind ik wel één van de beste kraftwerk nummers die er zijn, vooral qua samenhang van het thema, de tekst en het geluid. "Elegance and decadence... Europe Endless".

The hall of mirrors is een ongewoon zwaar onderwerp voor kraftwerk vind ik. Ik geloof dat de tekst hier door Schult is gemaakt, net zoals The Model, en eigenlijk gaat het ergens wel wat over hetzelfde onderwerp. Roem en faam, en wat dat doet met mensen.

Showroom dummies is dan weer grappig en héél sci-fi, zo vind ik. Krachtige beat daar en die synth erdoor, en die dreigende toon op de achtergrond dan! Soit ja... je weet wel, tis een dansnummertje

Over trans europe express zelf is alles al gezegd geweest. Ik vind het soms een meesterwerk, maar ik moet er zin in hebben, het werkt niet ALTIJD, maar dat is zo met mij en kraftwerk, ik moet me in de juiste gemoedstoestand bevinden om er ten volle van te genieten.

Ik heb lang geworsteld met het nummer Franz Schubert. Ik snapte nooit wat er eigenlijk in gebeurde. Het was alsof dat de intro voor Endless Endless was... maar ondertussen snap ik dat ik gewoon héél diep in het geluid moet duiken en me daar moet op concentreren, en dan zit er een massa aan plezier in dit nummer verscholen. De eerste keer dat ik het snapte ging het heel snel voorbij, ik volgde alle geluidjes nauwgezet en op het einde dacht ik: "Aha! Zo werkt dat ding!"

Ik geef het 4.0* omdat het onderwerp op zich mij niet zo hard aanspreekt, maar het blijft natuurlijk een meesterwerk op zich. Het lijkt op het eerste gezicht meer met emoties om te gaan dan sommige van hun andere werken. Maar dat is mss maar een gedacht.

Deze moet nauwelijks onderdoen voor The Man Machine; erg sterk.
Ik lees hierboven dat The hall of mirrors nogal atypisch is voor Kraftwerk, voorlopig is het wel mijn favoriet op dit album.
Nu maar eens Autobahn op de kop tikken.

autobahn is ook de moeite waard

zeit ma zeker

Jawel, Autobahn is zéér de moeite, alsook Computer World natuurlijk!

Deze vind ik 3.5 sterren waard, jawel. ***1/2

3.5 is wat weinig nietwaar. u heeft een computerworld meer dan deze, spijtig.

ik heb ontdekt dat trans-europe express verschrikkelijk is gecoverd door één of ander hip hop groepke. de naam ben ik er van vergeten, gelukkig

hopelijk hebben de leden van kraftwerk die cover niet gehoord of ze zouden zich doodschamen

Bij mij heeft ie inmiddels The Man Machine overtroffen (en zit toch wel dicht tegen de 5* aan).
Waar Man Machine een meer relax gevoel geeft, heeft deze een meer dreigend, ietwat donker karakter.
Dit is ongetwijfeld de 'Empires and dance' van de trein, een klein rijdend meesterwerkje.

De invloed van Kraftwerk voor bepaalde stromingen is hier wrs al uitvoerig besproken, ik zou er toch willen aan toevoegen dat dit album naar mijn mening ook van grote invloed is geweest op de New Wave scene. Meteen hoor je waar Gary Numan of bvb John Foxx hun inspiratie vandaan hebben.

Op hun treinreis ontmoeten ze de heren Bowie en Iggy Pop. Ik plaats Kraftwerk graag naast deze meesters; alle drie van zeer grote waarde, niet alleen voor de wave, maar voor de muziekgeschiedenis in zijn geheel.
Duitse Klasse.

Kevin-Raphaëll => heb je het op Afrika Bambaataa, Planet Rock? Neen toch, want das een klassieker op zichzelf!

Daar heeft 'ie het wel over, ja.

ja zeker

Klopt het dat Metal on Metal heel erg op Trans-europe express lijkt, inclusief de tekst ''Transeurope express'' ?