Kraftwerk - Trans-Europe Express (1977)

Eu-rope end-less. Een geweldig nummertje om te luisteren als je op de fiets zit en je moet een kaarsrechte weg af fietsen waar bijna niks is behalve om de 10 meter(precies!) een boom.

Een fan van Kraftwerk zal ik nooit worden, maar dit album ligt mij een stuk beter dan de voorganger Radio-Activity. Doorheen de lang uitgesponnen nummers valt in de meeste gevallen iets van een structuur te herkennen, wat de toegankelijkheid ten goede komt. Toch denk ik dat er een bepaalde 'mindset' voor nodig is om deze muziek optimaal te kunnen waarderen. De fans vallen waarschijnlijk voor de hypnotiserende eigenschappen van de muziek in combinatie met de tekstuele thema's. Het is mij in het algemeen echter te repetitief en kil. Het is grappig en leuk om te horen waar het allemaal is begonnen als het gaat om electronische muziek, trance, dance, enzovoort, maar het gevoel dat de simplistische riedeltjes en de dunne huppelritmes rechtstreeks afkomstig lijken te zijn uit een Commodore Amiga geeft het geheel ook iets aandoenlijks. Een positieve uitzondering is het titelnummer dat fraai toewerkt naar een climax. Absoluut het nummer met de meeste impact en body. Het zeikerige The Hall of Mirrors is daarentegen een dieptepunt. 3*

Ja, het blijft gek omdat wij meestal dezelfde smaak hebben.
Ik zag net nog eens jouw top 10 en die eerste 5 zijn ook voor mij toppers

Zo heeft Dead Can Dance ook van die minimalistische dingen.
Songs die zich maar heel langzaam ontwikkelen met subtiele stapjes.

Neen, het zou verkeerd zijn om jou te willen bekeren tot Kraftwerk.
Maar ik vind het merkwaardig dat bij jou die klik niet komt.

Ik vind al jouw commentaren over Kraftwerk van de laatste dagen
trouwens prima voorbeelden van hoe je onderbouwd over muziek
kan schrijven dat het je toch niet veel zegt. Respect daarvoor.

Na AUTOBAHN (onsterfelijk) en RADIO-ACTIVITY was er TEE, Trans Europa/Europe Express. Schitterend, een band die een LP in twee talen uitbracht ... Velen hebben geprobeerd om muziek als KRAFTWERK te maken en evenveel hebben gefaald. Dit is de enige manier om dit soort muziek te maken, zoals ZIJ het doen/deden. Het kan mij worst wezen dat er 4 heren aan hun electronische instrumentje staan te pingelen ... THIS IS IT ! Dus aan al de REGI's en andere huppeldepuppertjes van deze planeet ... ofwel gaan Jullie schlaegers schrijven en zingen, of zoek een ander beroep (LOL).

Europa/Kraftwerk ENDLOSS/ENDLESS

Al die hoofdletters zijn niet nodig hoor, Tom. Dat is alleen maar storend. Lees er ook de gedragsregels maar op na anders (zie de help-knop linksboven).

Verder zijn er heus wel anderen die soortgelijke muziek van hoog niveau hebben gemaakt, denk maar eens aan New Order, O.M.D., Anthony Rother...

Eerste paar keren dat ik dit hoorde, was ik er niet echt weg van. Maar wat luisterbeurten later heeft het mij toch weten te overtuigen.
Imo toch wat toegankelijker als Autobahn en Radio-Activity. Mooie melodieën, thema's waar alleen Kraftwerk zo'n mooie nummers over kan maken en een kil aandoende sfeer.
Brengt me net als Low van David Bowie terug naar de late jaren '70, maar op een andere manier. Ondanks de kille sfeer op dit album associeer ik dat eerste nummer toch met een uitzicht op een verenigd Europa zo anno jaren '50-'60.

1977 betekende naast de punk & new wave ook de doorbraak van de elektronische muziek en zo leerde ik o.a. Kraftwerk kennen (ik was meteen in de wolken).
Hun albums heb ik nu op CD in geremasterde versie en het geluid vind ik wonderbaarlijk goed. Muzikaal inderdaad wat toegankelijker dan Autobahn en Radio-Activity, melodieus met de nodige spanning opgebouwde nummers. Hoewel elektronische muziek doorgaans kil klinkt heb ik met Kraftwerk dat probleem niet, ik vind het eerder sfeervol en relaxt klinken.

Kraftwerk mag gerust als de pioniers van de electronische muziek beschouwd worden . Ik ben nooit echt kapot geweest van deze wat emotieloze kille statische vorm van muziek , maar Kraftwerk was hun tijd ver vooruit en de sfeer die met name dit album ademt , is die van donkere herfstachtige steden ergens laat op de avond . Daarbij weten de heren een uitstekend verloop in de songs te brengen . Het smeden van de juiste klanken .
Het heeft wel iets relax en spannends deze plaat . Erg lekker op late herfstachtige avonden zo na een uurtje of elf .

Stond op 1 in MOJO's How To Buy Krautrock (oktober 2004)

Muziek >> Toplijsten en favorieten >> MOJO How To Buy - gids

De remasters van Kraftwerk (Der Katalog of The Catalogue) bevestigen mij zonder enige twijfel dat ze uniek waren in vele opzichten. Kille, emotieloze elektronische experimenteerdrang? NEE! Krautrock? NEE! Een genre op zich. Wonderschone, betoverende melodieen, vol spitsvondigheden en humor!! Overlopend van de ideeenrijkdom, altijd gebruik makend van de nieuwste instrumenten en als die niet voorhanden waren hebben ze ze zelf gemaakt. muziek in 0-en en 1-en uit een tijd dat digitaal nog geen woord was. Hoezo hun tijd ver vooruit!! Inspiratie voor velen, van Grandmaster Flash (hoe kom je erop...) tot fucking Coldplay.

Fantastische plaat. Ik kwam voor het eerst in aanraking met Kraftwerk toen ik een jaar of veertien was. Ik keek toen naar de DVD Minimum - Maximum. Toen vroeg ik me af wat dat voor rare bliepjes en onzin over vitamines waren.

Naar aanleiding van mijn recente herwaardering van Neil Youngs Trans leek het mij de moeite waard om Kraftwerk een herkansing te geven. De muziek is minimalististisch van karakter, maar wel met sterke melodielijnen en aanstekelijke ritmes. De sfeer vind ik kil klinken, maar niet in negatieve zin. Juist koud, huiverig en beklijvend.

Ik merk al wel dat ik er geen vrienden mee maak als ik dit hier thuis draai.

Deze week in het 52 essentiële klassiekers uit de pop/rock geschiedenis topic. (zie hier)

Dé elpee die muzikaal 1977 beheerste was Never Mind the Bollocks van The Sex Pistols. Hoewel de importantie van die plaat nauwelijks valt te overschatten, heeft ze minder de tand des tijds doorstaan dan die andere o zo belangerijke release van 1977, Trans-Europe Express van Kraftwerk. West Duitsland kende de eerste helft van de jaren '70 een zeer vooruitstrevende muzieksien, maar ook daarbinnen vormde Kraftwerk het buitenbeentje. Vanaf 1970 werkte het viertal, met als creatieve kern Floran Schneider en Ralf Hütter, in zijn Düsseldorfse Kling Klang studio aan elektronische muziek. Autobahn (1974) en de gelijknamige hit zorgde net als Radio-Activity (1975) voor de nodige deining, maar met Trans-Europe Express bereikten de Duitsers hun creatieve hoogtepunt. De invloed van de plaat is overweldigend: de eurobeat, denk aan OMD of Front 242, Amerikaanse techno, de industriële muziek, de ambient-roerselen van zowel The Aphex Twin als The Orb en - je kan het Kraftwerk niet ten kwade duiden - Jean Michel Jarre. Via Afrika Bambaata, die het kwartet samplede voor 'Planet Rock', drong de muziek van de Duitsers zelfs door in de hiphop. Kraftwerk bewees met Trans-Europe Express tevens dat elektronische muziek absoluut niet van emoties gespeend is en bracht in het titelnummer en passant hulde aan Iggy Pop en David Bowie. Laatstgenoemde, die toen in zijn Berlijnse periode zat, bedankte op Heroes met de instrumental 'V-2 Schneider'. Ondanks de ruime navolging blijft de intense én intelligente schoonheid van Trans-Europe Express onovertroffen.
(bron: De Cultuurkenner, DM, 1999)

Ik ben het volmondig eens met De Cultuurkenner.

Trans Europe Express (1977) blijft hun meest creatieve en invloedrijke plaat.
Ik vind hem samen met Radioactivity (1975) ook beter dan The Man Machine (1978).

Zoals ik eerder zei vind de doorbraak van de elektronische muziek in 1977 minstens zo belangrijk als de doorbraak van de punk. Dankzij Kraftwerk kreeg ik toen een voorliefde voor elektronische muziek. New Order, OMD, Depeche Mode, Human League, Georgio Moroder ... allemaal zijn ze schatplichtig aan Kraftwerk.
Naarmate de jaren '80 vorderden koos ik steeds meer terug voor de gitaarrock (U2, R.E.M., Smiths) vanwege de overkill aan synthesizers en elektronica in de popmuziek, met house en techno heb ik weinig tot niets.
Dit album van Kraftwerk zal ik nog eens beluisteren.

Zeker met je eens Luc . De electronische muziek stond rond deze periode nog in de kinderschoenen .
Het is altijd als wat kil en afstandelijk beschouwd , en Kraftwerk herbergt dat ook wel in hun sound .
Dit hoeft echter niet altijd een nadeel te zijn . Het ademt wel een apart sfeertje uit .

Sinds gisteren in mijn Top 10. Lekker belangrijk!

TEE is voor mij de beste van Kraftwerk, de sfeer, de sound, de sterke melodieen, dat hoge niveau zouden ze hierna wat mij betreft niet meer evenaren. Ik waardeer de meeste albums van Kraftwerk trouwens heel hoog, draai ze bijna allemaal regelmatig, al moet je er wel voor in de stemming zijn. En als ik er dan naar luister zit ik altijd mee te tikken met het onweerstaanbare ritme van de nummers! Het is zo klinisch swingend en hypnotiserend tegelijk, dat ik er haast van in lichte trans kan raken. Niet eens paddestoelen bij nodig! Ongekend dat muziek zo'n impact op je kan hebben!

Kraftwerk is een van de beste bands die ik ken, reden om 1 van hun albums nu eindelijk in mijn Top 10 te zetten. Dat wou ik even met jullie delen.

Uitstekend album. Leuke bliepjes en het steeds terugkerende motief is leuk. Het is wel een beetje een eentonig album en daarom kan ik niet volledig tot het einde genieten van dit album, maar over het algemeen wordt het niet storend of langdradig. Met name het titelnummer is echt sterk.

Enige minpunt: Showroom Dummies. Dat is echt een baggernummer in vergelijking met de overige 5 nummers.

Met Showroom Dummies schrijft Kraftwerk een eerste synthpop song avant la lettre.
Hij duurt nog ruim 6 minuten en klinkt zoals chevy suggereert iets te gemakkelijk.

De ware blauwdruk van de 3 minuten synthpop song volgt op The Man Machine (1978).
The Model zal model staan voor heel wat synthpop songs uit de jaren 80. Leve Kraftwerk!

Geweldig album op "Abzug" na, het brengt mijn beoordeling een half punt naar beneden. Werkelijk waar een eersteklas draak.

Dat is gewoon een uitlopertje van Metal on Metal dat hier niet eens apart op staat, wel op de Duitse versie. Hoe kun je dat nu een draak vinden?

Verbeeld voor mij mooi de cadans van het reizen per spoor.

YouTube - Kraftwerk - Abzug (2009)

Nooit geweten dat het een apart nummer was, maar het is juist mijn favoriete stuk van heel TEE, zo blijkt. Gerards Dream zegt het juist, en tevens vind ik het een bijzondere gooi naar veel van de experimentelere elektronische muziek uit de jaren '90.

Het album klinkt (in tegenstelling tot bijvoorbeeld een Front 242) niet overal even fris meer, maar al met al is dit nog steeds wel een ontzettend leuke plaat. Qua songstructuren zijn de heren overigens niet overal even scherp, bij momenten wordt er iets te willekeurig omgesprongen met ideeën en melodieënopvolgingen, maar dat wil ik ze graag vergeven.

Daar zou ik nu graag een voorbeeld van zien om te begrijpen wat je precies bedoelt.

In het titelnummer bijvoorbeeld heb ik hier en daar het idee dat het melodietje uit het begin wat lukraak achter het refreintje gegooid wordt en op een gegeven moment duikt het ook helemaal vanuit het niets op. Zo maakt het een ietwat richtingloze indruk, maar zo'n drama is dat allemaal niet. Het blijft bijzonder leuke muziek

@herman: Het wordt gezongen als een soort mantra die te lang doorgaat. Overigens ga ik het beter waarderen dus wellicht toch nog 4,5*

Van dit album vind ik eigenlijk Showroom Dummies de beste track, echte synthpop, de clip hiervan is zeker lachwekkend. Nou ben ik opgegroeid met de lp, maar draai alweer 20 jaar de cd en ik blijf maar denken dat Metal On Metal op de lp versie anders, en mischien ook wel langer was... iemand enig idee ?

De track TEE was zeer vooruit strevend in die tijd, ik heb begrepen dat dit nummer het begin was van het dj tijdperk zoals we het nu kennen. Early rap werd door dit nummer heen gemixt door zijn constante beat/patern, vanaf deze plaat werden er twee platenspelers tegelijk gebruikt.

Klassieker, zeker omwille van het titelnummer en zijn uitloopje in Metal on metal.

Ook de rest is best goed. Leuke thema's. Maar op een of andere manier vaak net wat te langdradig. Dat maakt het toch wat minder leuk om te luisteren. Je wilt die nummers dan even een schop geven.

Op YouTube is het live-optreden te vinden dat Kraftwerk 11-09-1976 gaf in Paradiso, Amsterdam.

YouTube - Kraftwerk - Paradiso, Amsterdam 1976 - full concert

Het begint met Europe Endless, dat muzikaal nog zeker niet de vorm had die het hier heeft. Leuk om eens te horen.

nee, dit vind ik duidelijk een van de mindere albums van Kraftwerk. Autobahn, Man-Machine en Computerworld vind ik duidelijk beter. Maar over smaak valt niet te twisten. Ze hebben destijds wel iets compleet nieuws neergezet, dat is inmiddels wel duidelijk.