Bonobo - Black Sands (2010)

Ik denk dat je in de war bent met Black Noise

Qua geluid (terecht) vergeleken met Emancipator, en het is ook wat gevarieerder dan die producer, maar wel minder pakkend helaas. Instrumentale hiphop slaat bij mij aan als ik word meegesleept, en dat gebeurde hier niet genoeg. Ook is het op een aantal momenten ''niet-niet''. Maar het is verder gewoon een mooie en knappe plaat, dat sowieso, en verdient daarom ook minimaal een 3,5*.

gewoon in de winkel hoor, volgens mij zit die 5" gewoon bij de gehele eerste druk dus echt niet speciaal verder ofzo...

Wel stom dat ze dat bij de CD-release steken, en niet bij de vinyl.

Wederom een heerlijk album van Bonobo, tot nu toe nog (slechts) 3 luisterbeurten gehad, maar ik weet nu al dat het mijn zomersoundtrack van 2010 gaat worden

Nee, maar ik heb hem gepre-ordered bij het label, dus ik had verwacht dat ik hem dan wel eerder zou hebben.

deze plaat (bonobo) is nog meer dan middle of the road; saaie muziek (metro's midnight music) helemaal niks ; hij zou niet eens opgenomen mogen worden hier (bij wijze van spreken dan). Het zou het nieuwe album kunnen zijn van James Last.

Wat?

Ik durf er wel een gokje op te wagen dat dit gewoon een anti-stem is voor alle lovende kritieken, vooral als je naar de rest van zijn stemmen kijkt. Hij heeft het album niet eens geluisterd. Die vergelijking met James Last slaat als een lul op een drumstel.

of hij heb gewoon een heel ander album geluisterd en denkt dat Black Sands dat was ...

In dat geval vind ik dit één van de beste middle of the road-platen die ik in tijden heb gehoord! In de supermarkt word je doodgegooid met nummers als We Could Forever, maar ik kan er geen genoeg van krijgen.

een album hoeft niet bijzonder te zijn om speciaal te zijn.

4*

Zwaar onderschat trouwens, James Last.

Bonobo op Klompen?

Enfin, zo op het eerste gehoor lekker chill dit.
Nog even een paar keer goed luisteren.

Ik ben net wakker, gister een hele slechte avond uit gehad en nu even heerlijk een bakje koffie met wederom het album aan (na hem gister even gauw geluisterd te hebben). Wat een goedmaker! Die gaat helemaal grijs!

Zo.. wat is dit een heerlijk fijn album zeg.
Heb nog niet eerder iets van Bonobo gehoord (naar mijn weten),
maar dit voorspelt veel goeds..

Heel relaxed.. het geeft een bepaald sfeertje waar je fijn in weg kunt dromen en na kunt denken..

I like it.. I like it a lot.

Mijn eerste échte album dat ik beluister in het genre triphop/electronic, dus daarnaast ook gelijk mijn eerste kennismaking met Bonobo. Het is ook sinds lange tijd mijn eerste ontdekkingstocht naar muziek buiten Hip-hop om (wel kende ik Flying Lotus, Wax Tailor, DJ Shadow al wel). En wat klinkt het goed. I

Het album trapt af met Kiara , een track dat me een beetje deed denken aan Flying Lotus, in positieve manier. Aangezien er hier alleen electronic als genre staat aangegeven, en ik met mijn vooroordelen daarover had een soort trance achtige muziek verwacht. Dit bleek hier al niet te kloppen, ondanks een bescheiden aantal "bliepjes" klonk het toch heel anders dan ik had verwacht.

Een vooroordeel die nog verder werd ontkracht door het daarop volgende Kong . Een stuk rustiger, en gek genoeg lag deze me nóg beter, erg sfeervol en hoewel het redelijk simpel klinkt staat het hier al een aantal dagen op repeat. Een track die dat ook voor elkaar krijgt is de titeltrack, Black Sands. Het bouwt zich erg langzaam op, maar toch op een zeer mooie manier, waardoor het geen enkele moment verveeld. Sowieso is de diversiteit tussen de nummers (instrumentaal en vocaal, rustig/ toch wel aanwezig) een groot pluspunt aan het album.

Echter, niet alles aan het album is perfect. Zo vind ik 1009 niet bijzonder, en de "electronic invloeden" in dit nummer zijn niet voor mij weggelegd. Verder vind ik de zang op The Keeper eerder het nummer "verpesten" dan echt iets toevoegen. Ik had bij dit nummer dan ook het gevoel dat de muziek van Bonobo geen vocalen nodig heeft. Grappig, want het nummer dat The Keeper opvolgt, Stay The Same vind ik juist weer één van de uitschieters van het album, mede door de zang.

Ik heb het nu een aantal weken regelmatig opstaan, maar ik heb vooral gewacht met mijn beoordeling zodat ik het kon vergelijken met andere artiesten uit het genre, waarvan ik Bonobo nu één van de betere vind. Zoals terecht opgemerkt is het heerlijke muziek om bij weg te dromen, maar toch slaagt het erin om mijn aandacht erbij te houden. Met als uitschieters Black Sands, Kong en Stay The Same is Bonobo er in geslaagd om mijn interesse voor het genre te wekken. En zoals het er nu naar uitziet is Black Sands niet de enige plaat die met 4 sterren (of hoger) beloont zal worden.

Net niet zo goed als de vorige 2 albums wat mij betreft. Ik vind vooral "Dial 'M' For Monkey" nog steeds de beste.

nu één keer geluisterd en het album bevalt mij goed. mijn eerste kenismaking met Bonobo en zeker niet de laatste. lekkere rustige muziek en een fijn sfeertje wat hier boven ook al word genoemd. beoordeling kan nog wijzigen na meer luisterbeurten, maar tot nu toe 4*

Damn yeah en daarna days to come met bajka.
Damn wat heeft zij een mooie stem.
Eigenlijk vind ik dit zn slechtste album maar dat wil zeker niet zeggen dat het een slechte album is.
Ik had het gewoon een leveltje hoger verwacht.
Ik kan er maar 3 opnoemen die het niveau hebben die ik verwachtte

El toro(Die jazzy real drums zijn ongelofelijk)
Animals(in 7/8ste) (prachtig gedaan)
Blacksands. (geniaal stuk! Die opbouw en combo van flutes, horns en strijkers. En een drum in 6/8ste met een accent op de 2,4 en 6 damn yeah)

Heerlijke plaat eigenlijk. Geeft me een laid-back zomers sfeertje. Nu nog hopen op lange zwoele nachten.

heerlijk album, goede bijkomstigheid dat ie juist in deze periode uitgebracht wordt. Heerlijk voor in de lente/zomer.

Titelsong is ook meteen de beste!

Ik vind de nummer met Andreya nou net wat minder, beetje te loungy/r&berig/zeurderig....

Ben erg benieuwd hoe dit live gaat zijn.

Toen ik deze plaat voor het eerst had beluisterd, wist ik niet goed wat ik er mee aan moest. Jazeker vond ik het knappe muziek, jazeker genoot ik van de mooie opbouw van sommige nummers, jazeker werd ik meegesleept door de pracht van deze muziek. Waar ik mee worstelde was het volgende: wat is dit nou precies?

Nu, enkele weken later, heb ik de plaat meerdere malen opgelegd, en het lijkt of de muziek alsmaar knapper wordt, of de opbouw alsmaar mooier wordt, of het alsmaar meeslepender wordt. Ik hoor verscheidene muziekgenres hierin. Electro, omdat het gewoonweg electro is; hip-hop, omwille van het perfecte gevoel voor ritmiek; jazz, omdat Bonobo er uitermate goed in slaagt om telkens weer een uitzonderlijke sfeer te creëren, hij schept als het ware omgevingen, die in mijn ogen ook nog eens bijzonder kleurrijk zijn.

Er wordt ook gebruik gemaakt van verschillende instrumenten. Zo vind ik de viool in de intro en ‘Kiara’ zeer op z’n plaats. Het nummer voelt ook wat klassiek aan (dankzij de viool dus).

‘Kong’ is dan weer een erg relaxed nummer, maar het houdt je aandacht goed vast.

Dan komen we bij ‘Eyesdown’, waar gastzangeres Andreya Triana haar blijde intrede doet. Dit is een meer lounge-achtig nummer, net als de andere nummers waarop zij zingt, en ik begrijp ook wel waarom; haar stem past hier wonderwel bij.

Op ‘El Toro’ doet de viool weer haar intrede, en vormt samen met de andere instrumenten een prachtig geheel. Speciale vermelding voor de drums, die, zoals user Al-one al opmerkte, ongelooflijk klinken. Dit is het soort nummer waarop je heerlijk kan wegdromen en toch ook niet; het zoude zonde zijn mocht je ook maar één seconde missen van dit nummer.

‘We Could Forever’ is misschien wel heet meest aanstekelijke nummer van de ganse plaat. Het gevoel voor ritme en de melodie pakken je meteen vast en laten je niet meer los. Ook de opbouw is erg mooi.

In ‘1009’ weet Bonobo als geen ander de muziek naar z’n hand te zetten. Hij weet op de perfecte moment de accenten te verleggen, de song spannend te houden, en toont dat hij goed aanvoelt wanneer hij welk instrument moet inpassen.

‘All In Forms’ is weer geheel anders, wat minder spanning, wat losser. Zeker niet het beste nummer op deze plaat, maar ook geen filler; daarvan is er op deze plaats volgens mij geen sprake.

Daarna komen twee nummers waarop Andreya Triana haar stem weer kan laten horen. ‘The Keeper’ is het eerste, en valt me iets beter mee dan ‘Eyesdown’. Dat de dame kan zingen, daar valt niet over te discussiëren, denk ik. In ‘Stay The Same’ vind ik haar nog het best tot haar recht komen. Dat komt door de nieuwe sfeer waarin dit nummer wordt ondergedompeld. Ik vind het lekker jazzy, mede dankzij de aanwezigheid van de saxofoon, uitstekend bespeeld door Jack Willey.

Wat ons nu nog rest, zijn twee absolute toppers. Voorlaatste nummer is ‘Animals’, waarin de saxofoon ook erg aanwezig is. Het nummer drijft op een fantastisch gitaarlijntje, en ook het geluid van de bass bekoort me. Op deze song is niks aan te merken, ik kan ‘m bij wijze van spreken 100 keer na elkaar beluisteren, ik zou ‘m nog niet moe worden. Vooral het tweede deel van de song, waarin de sax een hoofdrol speelt, is geweldig.

Het laatste nummer is zo mogelijk nog beter. De opbouw is nergens beter dan in dit nummer, het lijkt wel een spetterende epiloog van een fantastisch boek. De song begint rustig met mandoline, en beetje bij beetje worden er instrumenten aan het geheel toegevoegd, tot alles bijeen komt. ‘Black Sands’, want zo heet de track, klinkt als de perfecte soundtrack voor een epische, mysterieuze film of serie. Het melodietje is zo verslavend, zo meeslepend, dreigend en melancholisch tegelijk, levendig en triest, …; kortom, een schot in de roos. Of, hoe je een grootse plaat op de meeste grootse manier kan afsluiten.

Hadden de tracks met Andreya Triana niet op deze plaat gestaan, dan had ik misschien wel overwogen om 5 sterren uit te delen, maar nu zal ‘Black Sands’ het met een halfje minder moeten doen, wat toch ook fantastisch is.

4,5 sterren

op dit moment kan ik me (bijna) helemaal aansluiten bij AOVV, goeie recensie gast!
maar ik ben bang dat deze dikke 4,5 nog verhoogd wordt naarmate het jaar vordert.. we'll see!
die track Eyesdown is erg dik, die ander vind ik persoonlijk iets minder, maar ook niet slecht!

Dit een album is een beetje te 'loungy' voor mij; daar krijg ik kriebels van. Floatins Points en Appleblim remixes van Eyesdown zijn wel heel vet.

Fijn album. Ben vooral erg gecharmeerd van die zangeres

Remixes ken ik nog niet, maar wat ik van Floating Points ken is wel heel goed. Ga ze eens opzoeken.

Heb verder wel een beetje hetzelfde gevoel. Het is een goede plaat, maar te gelikt en te weinig indringend/persoonlijk om echt een blijvertje te zijn. Snap die James Last-opmerking van een aantal posts terug eigenlijk wel.

Ik vind het allemaal weinig opzienbarend. Best leuk om op te zetten als je een gemeleerd gezelschap op bezoek hebt die je niet in een keer de tent uit wil jagen, maar als indringend luistergenot is dit me echt te mager en te vluchtig. Ook ik kan trouwens wel wat met die James Last opmerking.

Fraaie cover trouwens.

Eens met

en

Gewoon vaker luisteren.