Caro Emerald - Deleted Scenes from the Cutting Room Floor (2010)

Dit vind ik toch van een veel hoger niveau dan Vengaboys en Paul Elstak.

Muziek is, zoals je misschien weet, een subjectieve ervaring, er objectief over zijn is dan ook een lastige klus, anders zou deze site vermoedelijk ook niet bestaan. Ik zelf ervaarde dit album niet als veel meer dan 12 keer dezelfde in stukken geknipte makkelijke jazzbeat (leuk voor één nummer maar niet voor drie kwartier). Dat andere mensen dit geweldig vinden: dat mag van mij best, hoor. Ben trouwens nog steeds wel benieuwd waarom, veel meer dan 'vrolijk' heb ik nog niet echt gelezen, behalve dat het vernieuwend en eigenzinnig is, wat in de doorgaans vrij identiteitsloze brij van de popmuziek eigenlijk ook wel zo is.
Uiteraard hebben Palace Music en metal niets met Caro Emerald te maken, mocht je daar iets over kwijt willen, dan kan dat in de betreffende topics.

LucM: Van de Vengaboys en Paul Elstak kan ik vaak nog wel genieten, hoewel vooral wegens de cultwaarde. Ieder zijn meug

Beter kan ik het oordeel over deze plaat ook niet samenvatten, vork. Idd niet meer en niet minder.
N.b.1 Helaas is bovenstaand oordeel in strijd met de kwalificatie '12 identieke nummers': luister vooral de plaat nog eens (in zijn geheel)...
N.b. 2 Dank voor de hint maar zal geen gebruik maken van het aanbod om tijd en kwalificaties te wijden aan muziek die niet aan mij besteed is. Fora met een dergelijke insteek zijn er al voldoende. Mij zul je daarop echter niet aantreffen. (Vanzelfsprekend vind je wel (kwantitatieve) beoordelingen (sterren) van mij terug en die spreken dan voor zich.)

Gewoon een zeer geslaagd album dat je met gemak over 10 jaar op een mooie zomeravond kunt draaien.
Waarschijnlijk een stuk tijdlozer dan het grotendeel van de hedendaagse acts.
Hier in huize Raven wordt het regelmatig gedraaid, en ja, de hele familie wordt er vrolijk van.
Ik heb er een hekel aan om Giel Beelen te citeren, maar.......
Begin de dag met een dansje, begin de dag met een lach.
Misschien wel een tip voor vork666.

In Duitsland wordt ze ook een hele grote langzaamaan, haar muziek wordt hier dagelijks op de radio gedraaid...

Hoezo vernieuwend eigenlijk? Dit is toch gewoon een jazz/bigband nadoen uit de jaren 50? (niet dat daar iets op tegen is, integendeel).

Tijdloos, catchy, slim en muzikaal gewoon prima in orde. Zelden meegemaakt dat een Nederlandse artiest het ook buiten Nederland zó goed doet; dat zegt toch echt wel iets.

Pas onlangs ontdekt en ik was bij het horen van dit album toch nog blj verrast; afwisselender en meer tijdlooos dan ik had kunnen vermoeden. Meer dan een geweldige performer met een prachtig stemgeluid. Heerlijk ouderwetsche klasse en toch geheel van deze tijd. Film noire in full colour. Mooi.

Volgens mij is dit het enige album in collectie waar ik na meer dan een jaar nog steeds van elk nummer kan genieten zonder dat deze me verveelt, heerlijk!

Gisteren zag ik haar bij Jools Holland, nou heb ik niet zo veel met dr muziek maar ik was toch wel een beetje trots op dr dat ze daar stond haha.

Ik deed dit allemaal voor nummertje elf, maar tjonge zeg..waarom altijd zo'n ongeïnspireerde hoes en kale achterkant/opdruk van de schijf? Net alsof dát nog motiveert om te blijven kopen. Ik vind dat nr.11 iets heeft van de banana boat song. Ik zal daarmee de lezers wel aan het lachen krijgen, maar echt, ik hoor wat van het begin erin terug. Voor de rest valt het eigenlijk een beetje tegen en ben ik ook geneigd om hetzelfde te zeggen: het is eindelijk weer iets verfrissends vergeleken met wat er de afgelopen jaren in de hitlijsten heeft gestaan. En ik gun het deze Caroline van harte.

Precies. En misschien zelfs jaren 40. Dit is pure retro, niks vernieuwend. Het vernieuwende eraan is vooral dat het tegenwoordig niet meer zo vaak gemaakt wordt.

Overigens best een leuke plaat. Maar op een gegeven moment heb ik er toch wel genoeg van. Dan gaat het me vervelen. Geef daarom drie sterren, dus nog steeds een voldoende.

Zozo, Caro bij Jools Holland. Da's niet verkeerd.

Met dit weertje blijft dit een geweldig album.
Een fantastisch export product voor Nederland.
Schitterende productie, waar de balans tussen zang en band zeer goed is verzorgd.
Luistert heerlijk weg en Caro heeft een fanastisch vaste en warme stem.

Dat heb ik nou ook. En omdat dat bij mij al voor de helft het geval is geef ik een half puntje lager.

Prima plaat hoor, maar is het niet een tikkeltje overdreven dat deze plaat nu al een 'Classic Albums' uitzending krijgt op Nederland 3? Bij een Classic denk ik toch meer aan een album die een bepaalde periode in de kunst/muziekgeschiedenis markeert. In mijn ogen is dit meer een kopie van vroegere periodes. Of ben ik de enige die dat vind?

Ze markeerde anders zeker wel de cd-lijsten met dit album.
Knap dat het lukt om in een tijdperk dat er weinig albums verkocht worden van jouw debuut zo'n 200.000 stuks te verkopen.
En ze heeft voor Nederlandse begrippen een uniek geluid, dat tevens in het buitenland aanslaat.

Je mag het van mij best als 'ouwe wijn in nieuwe zakken' betitelen, geen enkel probleem mee. Vind het zelf ' prima binnen te houden' (goeie afdronk) maar noem mij een band van heden ten dage dat goed in het gehoor liggende ' oorspronkelijke' muziek maakt....zijn er imo nie zo veel. Dus, idd gaan we weer, beter 'goed gejat dan slecht bedacht' en tja een beetje gepaste trots voor een nederlandse artiest dat meer dan 1 miljoen (!!) exemplaren wereldwijd, tot dusver, heeft verkocht is op z'n plaats.

Ik heb ook zeker wel respect voor het feit dat ze zoveel CD's weet te verkopen in deze tijd en dat ze het als Nederlandse artiest ver schopt in het buitenland. Wat ik vooral wil zeggen is dat het in mijn ogen nog een beetje vroeg is om deze plaat nu al als 'Classic Album' te bestempelen. Daarmee wordt deze plaat in het rijtje 'Shpritsz', 'Niemand In De Stad', 'Groeten Uit Grollo' en 'Voor De Overlevenden' geplaatst waar het naar mijn mening (nog) niet tussen past. Buiten dat heeft het album voor mij nu al niet meer de magie die het ten tijden van de release wel had. Het kan zijn dat het komt doordat we zo'n beetje dood gegooid zijn met nummers van Caro door de Nederlandse media en dat ik er daardoor een beetje genoeg van heb. Misschien geniet ik over een tijdje wel weer net zo hard van deze plaat als jullie en is 'Deleted Scenes From The Cutting Room Floor' over een paar jaar een echte klassieker. Dan zit ik er nu naast, even goede vrienden!

Op dit moment al lijdend voorwerp in de reeks Classic albums, vanavond (zaterdag), 21.25, NED3.

Helemaal mee eens!

ik ben aangenaam verrast door dit album , gisteren op ned 3 , en te vergelijken een beetje met dr. buzzards savannah band , heel mooi album en zeer verfrissend !!

Toch de goede nummers te veel gehoord om er nog met veel plezier naar te luisteren.

De titel ademt een zekere pretentie die mij niet bevalt. Het wil te graag.

Ik beluister het album nog steeds met veel plezier. En daar gaat het om, vind je het mooi of niet mooi; niet of een album dan wel of niet 'klassieker' genoemd mag worden. Wat een onzin.

Schat van een meid hoor. Maar waarom dit onder jazz valt is me een raadsel. Prima popmuziek met een prima gevonden vooroorlogs swingjazzsoundsausje met wat verre Charleston-Diga Diga Doo-echo's (zoek maar eens op youtube) over een doorlopende beat. Maar het is pop dat een modejazz-imago gebruikt, het is geen jazz. Vandaar ook de 20-ies/30-ies aankleding in filmpjes en layout etc. Verwacht dus geen lange intense solo's met een interactieve band erachter. Gewoon leuke pakkende melodietjes en een vrolijke groove. Prima gedaan. Zoals de popmuziek uit de jaren 20-30 ook gewoon leuk kon zijn. Betty Boop filmpjes enzo, die tijd.

Let maar eens op het thema:
Mills Brothers - Diga Dig... (1930)
Hotsy Totsy Gang - Diga Di... (1928)

G-Swing, uit 2006?

Ze hebben wat soundjes overgenomen die mensen herkennen als retro (of dat klopt of niet doet er niet toe, als het maar werkt) en daarmee een soort succesvol retro-mode-sausje-sfeertje gemaakt. Dat is wat anders dan de oude muziek opnieuw spelen. Boeit de mensen die plezier aan dit album beleven ook niet hoe dat zit. Is gewoon gezellig.

Dat was volgens mij de eerste Nederlandse act ooit bij dat programma. Nu nog de eerste ooit bij David Letterman. Ik zag vorig jaar nog wat Zuid-Afrikanen, een Deense (ohland) en een Zweedse daar langskomen.
In zweden is muziekonderwijs op scholen ook erg belangrijk en in Scandinavie melodie.
Melodietjes verkopen zichzelf.

Nou, binnenkort haar nieuwe schijf.. Ben benieuwd hoe die gaat worden na dit succesvolle album.

Zag haar pas bij DWDD een nieuw nummer brengen.. Leuk, herkenbaar..

15 minuten later speelt Douwe Bob een nummer en die deed dat zo goed dat het, m.i., nummer van Caro weer snel vergeten was..

Die nieuwe single, daar word ik niet echt blij van.

Qua stijl is er weinig veranderd, maar op de een of andere manier voelt het als automatische piloot-werk. Gemaakt om het succes door te zetten, terwijl er ondertussen niet héél veel vanuit gaat (hoe professioneel gemaakt ook). Er mist wat aan.

Jammer; met name Back it up en Riviera life vond ik bijzonder goede singles.