Matig album. Er staan een aantal leuke nummertjes op, maar als geheel is het te onopvallend om te kunnen boeien. Happy Man is belachelijk slecht. Zo slecht dat het volgens mij voor de grap gemaakt is.
Bang Bang vind ik wel een goed nummer.
Verder is Iggy hier stuurloos, en mist zijn bijrijder David Bowie.
Sea Of Love is trouwens niet slecht gecoverd, maar de versie van Honeydrippers (met Robert Plant) drie jaar later, is gewoon een stukje beter.
Alweer een matig Iggy album. De man zat vanaf New Values tot en met Zombie Birdhouse in een behoorlijke muzikale dip. Geen enkele plaat uit die periode kan mij in ieder geval overtuigen. Verre van dat zelfs!! Je ziet het bijna al af aan de hoes dat dit niet veel is. Sommige nummers zijn zelfs kinderachtig te noemen.
Geheel drugs vrij was hij niet in deze periode.
Waar het meschien aan kan gelegen hebben is dat Pop zo'n beetje (vanaf '79) 4 jaar lang achter elkaar getourd heeft. Waardoor er waarschijnlijk niet bijster veel tijd over bleef om met goede nummers op de proppen te komen. Een andere reden kan zijn dat zijn band aan de lopende band van bezetting wisselde.
Deze platen hebben ook voor geen meter verkocht. Waardoor touren zo'n beetje zijn enige bron van inkomsten was.
Eigenlijk heb ik ook wel weer een bietje de kak van die eeuwige Bowie/Pop samenwerking. Iggy heeft ook veel betere platen gemaakt zonder Bowie. American Ceacar, Avenue B en Kill City bijv. Om er maar eens wat te noemen. Maar dat is mijn mening. Ga daar eens achteraan Bik! Voor mijn part via YouTube.
Neemt niet weg dat Bowie natuurlijk een enorme positieve invloed heeft gehad op Iggy zijn loopbaan. En omgekeerd ook wel weer.
Maar enough is enough lijkt mij.
Wat een negatieve reacties! Dit is mijn favoriete Iggy Pop plaat. Onlangs zelfs nog de heruitgave van Music On Vinyl op gekleurd vinyl aangeschaft. Ten eerste is de productie van deze plaat heerlijk. Ten tweede staan hier alleen maar leuke en catchy nummers op wat het moeilijk voor mij maakt een favoriet te kiezen.
Pumpin' For Jill doet heel in de verte aan Bowie's Heroes denken. Happy Man is een feest, Iggy goes ska met een geweldig gevoel voor zelfspot. Bang Bang is een voltreffer en wat donkerder dan de rest van het materiaal. Sincerity brengt zelfs de grootste zuurpruim in de stemming om een avond door te halen. Houston Is Hot Tonight geeft het gevoel van de stad en nachtelijke verwachtingen meer dan weer en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ieder nummer op deze plaat is een feest en de teksten zijn weer helemaal Iggy. Humoristich met een venijnig rafelig randje. Ik durf zelfs te beweren dat ik deze plaat liever opzet dan het zo alom geprezen Lust For Life. Bij deze mijn pleidooi. Party is een dijk van een plaat mensen!